Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: சி.ஆர்.வெங்கடேஷ்

54 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

த்ரீ ஸ்டார் பேக்கேஜ்

 

 “டேவிட்டு, அப்பா போய்ட்டாருடா” என்று போனில் அலறிய அம்மாவின் குரல் என்னை உலுக்கியது. மணி காலை நான்கு. “என்னம்மா சொல்ற? நல்லாத்தானே இருந்தார்? திடீர்ன்னு எப்படி” “ஆக்சிடென்ட்ரா டேவிட். பெரிய கார எடுத்துக்கிட்டு கொடைக்கானல் போனார் அப்பா. ஒரு பிசினஸ் விஷயமா. வர்ற வழில ஆக்சிடென்ட். அங்க formalities முடிஞ்சுதான் இங்க வரணும். நான் உன் சித்தப்பாவோட இன்னும் அரை மணில கெளம்பறேன். நீ ஒடனே கெளம்பி சென்னை வாடா.” என்று போனை வைத்தாள். சிங்கப்பூரிலிருந்து சென்னை


போதி மரம்

 

 ஆபீசை விட்டு வெளியே வந்ததும் என் கால்கள் அந்தப் பெட்டிக் கடைக்கு என்னை இழுத்துச் சென்றன. ஒரு டீ, ஒரு சிகரெட், என் தினசரி சாயந்தர வழக்கங்களில் ஒன்று. ஆத்மா அப்போதுதான் திருப்தி அடைவது போல ஒரு எண்ணம். கடையருகில் செல்லும்போதே மணி என்னைப் பார்த்து சிநேகமாகச் சிரித்தான். மணி அந்தக் கடையின் ஓனர். சுமார் நாற்பது வயதிருக்கும். ஒரு புன்னகையால் யாரையும் சட்டென்று சிநேகப்படுத்திக் கொள்ளும் களையான முகம். “வாங்க சார்! இந்தாங்க பில்டர்! டீ


பிரசாதம்

 

 சரியாக ஆரத்தி ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் கோவிலுக்குள் நுழைந்து, கால்களை அலம்பிக் கொண்டு ஆரத்தி பார்க்க நின்ற வரிசையில் கடைசியாக சேர்ந்து கொண்டேன். கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு நிமிர்ந்தால் “என்ன இவ்வளவு லேட்?” என்பது போல சந்நிதானத்திலிருந்த பாபா கம்பீரமாகப் பார்த்தார். சரியாக பத்து நிமிடம் ஆயிற்று நாமாவளி சொல்லி பஜனைகள் பாடி முடிக்க. ஆரத்தி முடிவில் ‘போலோ சாயிநாத் மகாராஜ் கீ …ஜெய் …’ என்று சொல்லி “எல்லாரும் பாபா முகத்தைப் பாருங்கள்” என்ற குரல் வந்தபோது


சுஜா

 

 “மணி ஏழாச்சு! இன்னுமா தூக்கம்? எத்தன தடவடி உன்ன எழுப்பறது?” என்று அலமேலுவின் (அம்மா) சுப்ரபாதத்தைக் கேட்டுகொண்டே கண் விழித்தாள் சுஜா. “நாலு கழுதை வயசாறது! போறாக் கொறைக்கு போர்டு எக்ஸாம் வருஷம் வேற! இப்படித் தூங்கி வழிஞ்சா வெளங்கினா மாதிரிதான். பிளஸ் டூ படிக்கறப் பொண்ணுக்கு ஒரு sense of responsibility வேணாம்? படிப்புன்னா ஏன் வேம்பா கசக்கறது? இந்தப் பொல்லாத்தனம் நாளைக்குப் போகப்போற எடத்துல நல்ல பேரா வாங்கித்தரும்? ஆனா ஒனக்கென்ன? எப்படி வளத்த்துருக்கா


எது துரோகம்?

 

 அந்த நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடந்த இண்டஸ்ட்ரியல் கெமிஸ்ட்ரி செமினார் ஃபிரேக்கின் போது ராமனைச் சந்திப்பேன் என்று நினைக்கவில்லை. ஆனால் விதி வியப்பானது. 25 வருடங்களுக்குப் பிறகு இருவரும் சந்திக்கிறோம். இந்த 25 வருடங்கள் எங்கள் சந்திப்பின் இடைவெளி மட்டுமல்ல; உடையவே உடையாது என்று பார்த்தவர் எல்லாம் பாராட்டிய எங்கள் நட்பு முறிவின் சில்வர் ஜூபிலியும் கூட. முதலில் அவனைப் பார்த்ததும் என் கண்கள் விரிந்தன. ஒரு சின்ன ஸ்மைல் பண்ண நினைத்தேன். ஆனால் உடனேயே என்னை அடக்கிக்


கண்ணாடி

 

 ஜாதகம் பார்க்கப் போன இடத்தில்தான் அவளை முதன்முதலில் பார்த்தேன். அவளும் ஜாதகம் பார்க்க வந்திருக்கிறாள் என்று நினைத்தேன். “அம்மா கல்யாணி! சித்த அந்தப் பொஸ்தகத்த எடுத்துக் குடும்மா” என்று ஜோஸ்யர் சீதாராமன் சொல்லவும் “இதோ வர்றேம்பா” என்று அவள் பதில் சொன்னாள். ‘ஜோஸ்யரின் பெண்ணா? வாவ்… காதலுக்குத்தான் கண்ணில்லை என்று நினைத்தேன். கடவுளுக்கும் இல்லை போலிருக்கு. இவள் மாதிரி ஒரு அழகி பிறக்க வேண்டிய வீடா இது? அநியாயம்’ என்று மனது சொன்னது. கல்யாணி! ராகத்தைப் போலவே


கனவுகள்

 

 அம்மா ராகவ் சரியாகத் தூங்கி இரண்டு மாதங்கள் ஆகிறது. லேப்டாப் வந்ததில் இருந்து தான் இப்படி என்பது அவன் அம்மாவின் கருத்து. மகன் பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்ந்து இருக்கிறான், அவன் படிப்புக்கு உதவியாக இருக்குமென்று அவன் அப்பா அவனுக்கு ஒரு லேப்டாப் வாங்கித் தந்தார். அதோடு நிற்காது ஒரு internet data card-ம் வாங்கித் தந்தார். லேப்டாப் வந்ததில் இருந்து ராகவின் போக்கே மாறிவிட்டது. ஸ்கூல் படிக்கும் காலத்தில் மாலையில் நண்பர்களுடன் நன்றாக விளையாடுவான் ராகவ். கிரிகெட்


வெந்து தணிந்த காடுகள்

 

 பெட்ரூமின் மெல்லிய நைட் லாம்ப் வெளிச்சத்தில் சாருமதி மிகவும் அழகாகத் தெரிந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த முக்கால் நைட்டி மாதிரியான சமாசாரம் கண்ணனைக் கிளர்ந்தெழச் செய்தது. அவன் உடல் சிலிர்த்தது. மெல்ல அவள் இடையைச் சுற்றி கையைப் போட்டான். அவளிடமிருந்து எந்த எதிர்ப்பும் வராதது கண்டு கை துணிவுடன் முன்னேறியது. சட்டென்று உறக்கம் கலைந்து விழித்த சாரு “கண்ணன்! ப்ளீஸ் ஸ்டாப் திஸ்!” என்று வெடுக்கென்று சொன்னாள். கண்ணன் முகம் சுருங்கியது. “நான் உன் கணவன்!” என்றான். “இருந்தாலும்


வில்லன்

 

 ஐயோ திரும்பவும் உன் பேங்க் புராணமா என்று நீங்கள் முகம் சுளிப்பது புரிகிறது. நான் என்ன செய்வேன் சொல்லுங்கள்? நானோ பேங்கில் வேலை செய்பவன். என் வாழ்க்கையில் எதுவும் சுவாரசியமாகவோ இல்லை வேறு விதமாகவோ ஏதாவது நடந்திருக்கிறது என்றால் அது என் பேங்கில்தான். உடன் வேலை செய்யும்/செய்த மனிதர்களுடன் தான். நம்ம ரைட்டர் சேகர் பாஷையில் நான் படிச்ச மனிதப் புத்தகங்கள் அவர்கள்தான். அதனால் மீண்டும் ஒரு பேங்க் கதை. ஆனால் திரும்பவும் லக்னோ கதை வேண்டாம்


சுவடுகள்

 

 போன மாதம் தான் எனக்கு லக்னோ ரீஜனல் ஆபீசில் மாற்றலானது. போன வாரம் ஆடிட்டுக்காக லக்னோ தாண்டி பஸ்தி என்னும் ஊருக்குப் போயிருந்தேன். மூணு பிராஞ்ச் ஆடிட். நாலு நாள் ட்யூட்டி. சின்ன ஊர், தங்கும் வசதி குறைவானதால் மெயின் பிராஞ்ச் மேனேஜர் சுபாஷ் குப்தா குடியிருந்த வீட்டிலேயே தங்க வசதி செய்து தந்தார். நாலு நாள்தானே என்று நானும் சரியென்று தங்கி விட்டேன். கீழ் தளத்தில் சுபாஷும் மேல் தளத்தில் வீட்டு ஓனரும் என்று இரண்டு