கதையாசிரியர் தொகுப்பு: சிவகுமார் முத்தய்யா

6 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நெல் வயல்களுக்கு அப்பால்

 

  அந்த சித்திரை மாதத்தில், மூலங்குடியின் தெற்கு பார்த்த பண்ணை வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்த போது சுட்டெரித்த வெயில் தணிந்து போய் வானம் இருள் கொண்டிருந்து.சடுதியில் புழுக்கம் எழுந்து உடம்பெங்கும் வியர்வையை வர செய்தது . ஆட்கள் யாருமற்று அந்த வீடு தனிமையில் உறைந்து போயிருந்து. தனி வீடுகளில் அதிகளவில் நாய்கள் வளர்ப்பார்கள் ஆனால் இங்கு நாய் இல்லாமல் இருந்தது வியப்பளித்தது. புற வாசல் பக்கம் எட்டிப்பார்த்தான். வயிறு பசித்தது. காலையில் குடித்த பச்சப்பயறு கஞ்சி போன


காணியாச்சிக்காரன் மகள்

 

  சித்திரை மாதத்தின் முதல் வாரத்தில் மேற்கே முழு வட்டமாய் சுடர்ந்த சூரியன் உள்ளிறங்கிக் கொண்டிருந்தது. சில நாட்களாய் நல்ல வெயில் அடித்தது. அதிகாலையில் உதயமாகும் கணத்திலிருந்து அஸ்தமனம் ஆகும் காலம் வரை ஒரே சீரான அலைவரிசையில் பகற்பொழுது இருந்தது. செவத்தகன்னி ஓடம்போக்கி ஆற்றின் கரையில் இருந்த அவுரிதிடலில் மிளகாய்க்கு பாத்தி அணைத்து கொண்டே சூரியனைப் பார்த்தாள். மிளகாய்த் தோட்டத்தைச் சுற்றியும் இலந்தை முள்ளை மூங்கில் முள்ளோடு இணைத்து வைத்து கட்டியிருந்தார்கள். ஆற்றோர படுகையில் மேயவிட்டிருந்த ஆடுகளைத்


பயித்தம் செடிகளுக்கு பிறகான காலைப்பொழுதுகள்

 

  காலை நேரம். மேகம் இறுக்கமாக இருந்தது. மழை வருவது போல புழுக்கம் நிரம்பி வழிந்தது. வானில் கருமேகங்கள் சூழ்ந்து நிரம்பி கிடந்தன. ஆட்கள் நடமாட்டம் இல்லாத ஊரின் வடக்கே இருந்த கன்னித்தோப்பின் நாவல்மர நிழலில் புழுங்கை என்கிற செந்தாமரை நின்று கொண்டிருந்தான். தோப்பில் நிழல் மெல்லிய இருள் போல் ஊடுறுவியிருந்தது. சித்ராவை இங்கு வரச்சொல்லியிருந்தான். அவள் வந்தால் நடந்த சம்பவத்தை சொல்லி ஒரு முடிவை எட்டிவிட வேண்டும் என்று எண்ணினான். ஆனால் இவன் சொன்ன நேரத்தில்


வள்ளம் போகும் இரவுகள்

 

  மேகம் இறுக்கமாகவும், பெரும் மழை வரும் போல காற்று மிக குளிர்மையாகவும் வீசியது இருக்கையில் அமர்ந்து ஜன்னலை திறந்துவிட்டான். பேருந்து நிலையத்தில் நடத்துனர்களின் குரல்கள் கூவி கூவி அழைத்துக்கொண்டிருந்தன பயணிகளை. இறுக்கத்தில் வியர்த்து போனது உடம்பு… பஸ்சுக்குள் ஏறும் பயணிகளைப் பார்த்து ஊர்க்காரர்கள், உறவினர்கள் எவரேனும் தென்படுகிறார்களா? என்று பார்த்தான். மனம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் எக்காளமிட்டுக் கொண்டிருந்தது. சீக்கிரமாக பஸ்சை எடுக்கமாட்டார்களா? என்று டிரைவரைப் பார்த்தான். ஐப்பசி மாதத்தின் மழைக்கால வாரம், படபடவென்று தூறல்கள் விழுந்து


செவத்தகன்னி

 

  காற்றில் சாசுவதமாக கைகளை அசைத்தபடி நடக்கத் தொடங்கினாள் செவத்தகன்னி. பொழுது மெல்ல ஏறிக்கொண்டிருந்தது. பொழுதுக்கும் அனலாய் கொட்டித் தீர்த்த வெயில் குறைந்து போய், தெற்கேயிருந்து மெல்லிய காற்று வேப்பம்பூக்களின் வாசனையோடு வீசியது. சைக்கிள் பஞ்சர் ஆகிவிட்டிருந்தது. அதனை எடுத்துக்கொண்டும், ‘முக்கூட்டில்’ இருக்கும் கடைத்தெருவில் சலீம்பாய் கடையில் மளிகை சாமான்கள் வாங்கிக்கொண்டும் வரவேண்டும் என கிளம்பியிருந்தாள். பக்கத்து தெருவிலிருக்கும் கடையில் ஒன்னுக்கு ரெண்டு கொடுத்து வாங்க வேண்டும். முக்கூட்டுக்கும், ஓர்ச்சேரிக்கும் மூன்று மைல் தூரம் இதனை கடந்து