கதையாசிரியர் தொகுப்பு: சரசா சூரி

69 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஊர்மிளாவின் கனவு…

 

 ஊர்மிளா… அம்மா எனக்கு ஆசை ஆசையா வச்ச பேரு…. அம்மாவுக்கு எப்பிடி இந்த பேரு வைக்கணும்னு தோணிச்சு….??? அம்மா காவேரியும் அப்பா மதியும் பள்ளிக்கூட வாத்தியார்கள்.. அப்பா தமிழ் இலக்கியத்த கரச்சு குடிச்சவர்..அப்பாவோட படிப்புக்கு கல்லூரில வேல பாக்க வேண்டியவர்… ஆனா அவருக்கு பள்ளிக்கூட பசங்களுக்கு பாடம் சொல்லித்தரதிலதான் விருப்பம்… “சின்ன வயசுல தமிழ் மேல காதல் வராட்டிபோனா கல்லூரிலே எப்படி வரும்??? இந்த வயசுல சொல்லிக்குடுக்கும்போது கிடைக்கிற மகிழ்ச்சிக்கு அளவே கிடையாது….” இது அவர் பக்க


சித்த இங்க வரேளா…?

 

 ‘சித்த இங்க வரேளா…!’ சன்னமான குரல்ல , கஸ்தூரி , அவர் காதுக்கு மட்டும் கேக்கறாப்படி கூப்படற சத்தம் கேட்டு சுவாமிநாதன் ஒடம்பெல்லாம் அப்படியே சிலுத்து போறது… ‘இதோ ..வரேண்டி…தங்கம்…’ வாய்தான் முணுமுணுக்கறதே தவிர ஒரு அனக்கமும் இல்ல… வெறும் காத்து தான் வரது… “என்ன தாத்தா…?? மறுபடியும் கனவா…??பாட்டியம்மா கூப்பிடுதா…??மொகத்தில என்ன சந்தோஷம் பாரு…!” ட்யூட்டி நர்ஸ் அமலா லேசா கிழவர் கன்னத்தை தட்டிக்குடுத்துட்டு போர்வைய நன்னா இழுத்து போத்திட்டு , எல்லா ட்யூபும் ஒழுங்கா


வடிவேல் வாத்தியார்…

 

 பார்த்திபனுக்கு எரிச்சலாய் வந்தது… முந்தைய நாள் சனிக்கிழமை… படுக்கும்போதே இரண்டு மணி.. காலை சிற்றுண்டி…. மதியம் லஞ்ச்… எல்லாவற்றையும் சத்தியமாய் தியாகம் செய்து… தூக்கம் மட்டுமே பிரதானம் என்று சபதம் செய்து விட்டு… ஒன்றுக்கு இரண்டாய் கம்பளியைப் போர்த்திக்கொண்டு.. டிசம்பர் மாத பாஸ்டன் குளிருக்கு நிம்மதியாய் உறங்கிக் கொண்டிருந்தவனுக்கு விடாமல் அடித்துக் கொண்டிருந்த மொபைல் போன் சத்தம் எரிச்சலூட்டுமா. .இல்லையா. ?? “யாரு இந்த வேளை கெட்ட வேளைல…??” திட்டிக் கொண்டே போனை எடுத்தான்.. ‘ புகழ்


உயிரும்…மெய்யும்…

 

 அனபுளள ஜீவா அண்ணே.. தம்பி நேசமணி எழுதுற கடுதாசி.. இப்பவும் அபபத்தாளுக்கு மேலுக்கு ரொம்பவே சொகமிலலாம கெடக்குது..’ ஜீவா..ஜீவா ‘ ன்னே பெனாத்திகிடடு கிடக்குது..வெரசா பொறபபட்டு வரச்சொலலி பொலம்புது.. எனக்கு சரியா எழுத வராம சங்கடப்பட்டுகிடடு எழுதாம இருதநதிட்டேன்..நீ வந்தாத்தேன் நல்லாகும் போல தோணுது..உடனே பெறப்பட்டு வாங்க. அன்பு தமபி நேசமணி. ஜீவா கடிதத்தை இதுவரை பத்து முறை படித்திருப்பான்.. விலாசம் எழுதியிருப்பதைப் பார்த்ததுமே அது நேசமணி என்று புரிந்து விட்டது.. உயிரையும் மெய்யையும் ஒன்றாக பாவிக்கும்


அவன் தந்த தீர்ப்பு…!

 

 லாக்அப்பிலிருந்து ஒரு சின்ன சத்தம் கூட கேட்கவில்லை.. சாதாரணமாய் அதில் சந்தேகத்தின்பேரில் அடைக்கப்படுவர்கள் யாராயிருந்தாலும், “ஸார்.. ஸார்.. நான் ஒண்ணுமே பண்ணல..சத்தியமா நிரபராதி சார்.. தயவுசெய்து விட்டிடுங்க..சார்…ப்ளீஸ்.. சார்… உங்க கால்ல விழறேன் சார்…” என்று கிளிப்பிள்ளை மாதிரி சொன்னதையே சொல்லி வெறுப்பேத்தி விடுவார்கள்… ஆனால் இந்தப் பையனோ எதையோ கைகளால் எண்ணிக் கொண்டு..நடுநடுவில் சிரித்துக்கொண்டு.. இல்லையானால் மூலையில் உட்கார்ந்து கொண்டு.. குழந்தையைப் போல பாடிக் கொண்டிருக்கிறானே… !!!! இவன் மேல் இத்தனை பெரிய பழியைத்தூக்கிப் போட


நாலு சுவத்துக்குள்ளே நடக்குதய்யா நாடகம்..!

 

  “சவிதா..மேல என்ன சத்தம்..உலக்கையால் யாரோ இடிக்கிற மாதிரி..! இந்த காலத்தில யாராவது உலக்கையில அரிசி குத்துவாங்களா…? தலவலி மண்டைய பொளக்குது…” “அய்யோ..அப்பா..அப்பா..! மேல என்னோடே ஃப்ரண்ட் நிமிஷா வீடுன்னு தெரியாதா..? அவ ஆன்லைன்ல டான்ஸ் கத்துக்கறாப்பா.!” “ஒரு நாள் பூராவுமா…? காலைல ஆரம்பிச்சது….!” “அதுக்கப்புறம் அவ சொல்லித்தராளே..இப்ப அவளுக்கு ஏக டிமாண்ட்..தெரியுமா..? இருபது ஸ்டூடண்டஸ்… பணம் கூரையைப் பிச்சிட்டு கொட்டுது….” இங்க நம்ப கூர பிஞ்சிடும் போலயே…நல்லா வந்துது லாக்டவுன்….” ஒரு வழியாய் ஒரு மணிக்கு


தணல்

 

 “என்ன மகா.உங்க இரண்டு பேரையும் நாலு நாளா காணம். இவ்வளவு நாள் வராம இருந்து நான் பார்த்ததேயில்லையே… என்னாச்சு.??” “கோவிந்தனுக்கு விட்டு விட்டு காச்சல் அடிச்சுகிட்டே இருந்திச்சின்னு சொன்னேனில்லம்மா..டைபாயிட் காச்சலாம்.. டாக்டர் ஊசி போட்டு மாத்தர குடுத்தாரு..பத்தியமா சாப்பிடணமாமில்ல..கண்ணு மறஞ்சா கண்டதயும் திம்பானே.. அதான் நின்னுட்டோம்..இந்த மாசம் யார் கண்ணில முழிச்சேனோ.முழி பிதுங்குது..துணிங்கல்லாம் நின்னு போச்சு!” “பையனுக்கு பரவாயில்லையா.?? இன்னும் ஒரு மாசம் ஜாக்கிரதையா பாத்துக்கணுமே.எங்க விட்டுட்டு வந்த?” “இவரோட தங்கச்சி வீட்ல..நல்லா பாத்துக்கும்…!” மகேஸ்வரி எங்கள்


கொடுப்பவரெல்லாம் மேலாவார்…?

 

 இன்னும் சரியாக ஒரு மணி நேரத்தில் மணிமாறனைப் பார்க்கப் போகிறேன்..!!!! என்னுடைய பர்சனல் செக்ரட்டரி கனிகாவைக் கூப்பிட்டு எல்லா அப்பாயின்ட்மென்ட்டையும் கேன்ஸல் பண்ணிவிட்டேன்…. நான் ஒரு சாதாரண ஆளில்லை என்று இந்நேரம் யூகித்திருப்பீர்கள். ஆமாம்..இந்தியாவிலேயே பேர் சொல்லும் பத்து கம்பெனிகளில் ஒன்றான ‘ நிரவதி ஃபார்மா ‘ வின் M.D. ..CEO… மருந்துக் கம்பெனிகளில் நம்பர் ஒன்…ஏழு நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி.. இதைத் தவிர சில்லறைக் கம்பெனிகள் நிறைய… எனக்கே மறந்து போகும் அளவுக்கு….. நிரவதி என் மனைவிதான்..


மன்னிப்பாயா..?

 

 பவித்ரா வெறி பிடித்த மாதிரி அலமாரியிலிருந்த அத்தனை துணிகளையும் வெளியே உருவிப் போட்டாள்டிராயரிலிருந்த புத்தகங்கள்ஃபைல்கள் செக் புக்.. முக்கிய பில்கள் எல்லாம் வெளியில் வந்து விழுந்தது கடைசியில் கையிலகப்பட்ட ஒரு கவரையும்ஆல்பத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு சோஃபாவில் பொத்தென்று அமர்ந்தாள் ஆல்பத்தை பிரிக்கும்போது கையெல்லாம் நடுங்கியது. ஒவ்வோரு பக்கமாய் புரட்டும்போது நெஞ்சு அடித்துக் கொண்டது. முழுசும் பார்த்துவிட்டு தூக்கி எறிந்தாள்.. கவருக்குள் இருக்குமா? அப்படியே கவரைப் பிரித்து டேபிளில் கொட்டினாள் சிறிதும்..பெரிதுமாய்கருப்பும் .. வெள்ளையுமாய்.. புகைப்படங்கள் ம்ஹூம் அவள்


சிவப்பு நாய்க்குட்டி..!!

 

 வீடு முழுவதும் கலகலப்பு, பட்டுப் புடவை, பளபளப்பு வேட்டிகள். முரமுரப்பு. பழத்தட்டுகள். இனிப்பு வகைகள். ஒரே சமயத்தில் பல குரல்கள், குறுக்கும் நெடுக்கும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் சிறுவர் சிறுமியர். எல்லாவற்றையும் மீறி அவ்வப்போது கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு குழந்தையின் சிணுங்கல். இன்றைக்கு என்ன விசேஷம்? சொல்விளங்கும் பெருமாள், மங்கையர்க்கரசி தம்பதியரின் மூத்த புத்திரனுக்கு பெயர் சூட்டும் விழா. பட்டுச்சட்டை, கழுத்தில் செயின், கன்னத்தில் திருஷ்டி பொட்டுவியர்வை கசகசப்பில் குழந்தை அழுகையை நிறுத்தவில்லை! அதைப் பற்றியெல்லாம் யாரும் கவலைப்பட்டதாய்