கதையாசிரியர் தொகுப்பு: கே.ராஜலக்ஷ்மி

6 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஆண்டவன் அசட்டையா

 

  ஆண்டவனின் படைப்பில் சில நேரங்களில் சில முடிவுகள் ஈஸ்வரன் கோயில் மணி அடித்து ஒய்ந்தது மணி சத்தத்தை கேட்டு விழித்துக்கொண்டான் ஜெயராமன். தன்னை சுற்றி நோக்கியவன் வேட்டியை சரி செய்தவாரே டீ கடையில் நுழைந்து ஒரு டீ என்றான். டீக்கடைக்காரன் தேநீரை அவன் முன் நீட்டினான். டீ குடித்தவன் மீண்டும் குளக்கரையை அடைந்தான். யாருமற்றவனாக இருந்தான் ஜெயராமன். வீடு அற்று தொழில் அற்று தோன்றிய வாறு தொழில் செய்வது காசு கிடைத்தால் தேவையானவற்றை உண்பது கிடைக்காத


கற்பகம் முதியோர் இல்லம்

 

  ரமணா: என்னடா ஐயப்பா ராகினி மேடம் இல்லத்திற்குள்ளே இல்லையா என்றார். இல்லைன்னு நினைக்கிறேன் சுதாவை கூட்டிண்டு வெளியே போனா என்றார் ஐயாகண்ணு நீ பார்த்தியோ என்றார் ராகினி அம்மா கிராமத்துக்குள்ளே போயிருக்கிறாங்க என்றான் கவிதாவை கூட்டிட்டு வரத்துக்கா என்றார் ஆமாங்க ஐயா என்றார் ஐய்யாகண்ணு அங்க பசங்க உட்கார இடத்தை சுத்தம் செய்தியா என்றார் ரமணா சுத்தம் செஞ்சுட்டேன் என்றான் கவிதா மற்றும் அனாதை பிள்ளைகளையும் அழைத்து வந்தனர் சுதாவும் ராகினியும். அங்கிருக்கும் முதியவர்களை பார்த்து


ஓலைச்சுவடி

 

  தாத்தா சந்திரசேகர் வாசலையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் ஊரிலிருந்து வரும் பேத்தியை எதிர்பார்த்து விழிமேல் விழிவைத்து கண் இமை மூடாது காத்திருந்தார். நேரம் நகர்ந்தன பேத்தியை காணாத தாத்தா முகம் சுழித்தார் அங்கு வந்த அவரின் மருமகள் உமா “என்ன மாமா ஏதோ ரொம்ப யோசனையில் இருக்கிறாப்பல இருக்கு என்றாள்” அம்மா மைதிலி இன்னுமா வரல என்றார் தொலைபேசியில் கேட்டையா அவ எங்க வந்திட்டு இருக்காள் என்று அவ சென்னை வந்திட்டாளம் இன்னும் ஓரு மணி நேரத்தில அப்பாவும்


மாமியாரின் ஸ்தானம்

 

  ஆதிகேசவா நீ ரொம்ப கொடுத்து வெச்சவன் அப்பா உன் வீட்ட பார்த்துட்டு வந்ததில் இருந்து எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு எல்லார் வீட்டிலேயும் மாமியாரும் மருமகள் சண்டை போட்டுத் தான் நான் பார்த்திருக்கேன் உன் வீட்டிலே அந்த மாதிரி எதையும் காணோமே என்றான் புருசோத்தமன். மௌனமாக சிரித்தார் ஆதிகேசவ் என்னப்பா சிரிக்கிற அங்கு நான் பார்த்தது நாடகமா என்றும் கேட்டார். அதற்கும் மௌனமாக சிரித்தார் ஆதிகேசவ் என்னப்பா இப்படி சிரிக்கிற பதில் எதையும் காணேமே சில


காதலின் மகிமை

 

  “ஏண்டி காயத்ரி, எவ்வளவு வரன் வந்துண்டே இருக்கு. எதுக்கும் ஒத்துவரமாட்டேன்கிற”, என்று அலுத்துக்கொண்டாள் மாலினி. “என்ன அம்மா, எனக்கு பிடிச்சாப்புல வரன் எங்கே இருக்கு. பையன் ஆள் அழகா இருந்தா இங்கிலிஷ் பேச வரதில்லை, நல்ல சம்பளம் என்று பார்த்தா சுத்தி அம்மா அப்பா தங்கை தம்பியின் பொறுப்பு. இதுவுமில்லன்னா, சுயமா சிந்திக்கிற நிலைமையே கிடையாது. எடுப்பார் கைபிள்ளையா இருக்கவேண்டியது. எப்படியம்மா நான் இந்த மாதிரி பையன்களை கல்யாணம் செய்திருக்கிறது “, என்றாள் காய்திரி. “ஏண்டி,