கதையாசிரியர் தொகுப்பு: குமரவேலன்

12 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

திருடர்கள்

 

  வீட்டு வாசலில் ஆட்டோவிலிருந்து கல்லூரித்தோழி உமா கையில் பெட்டியுடன் இறங்குவதைப் பார்த்த கலாவுக்கு அடக்கமுடியாத ஆச்சரியம் ! “நாளைக்கு மவுணட் ரோடு பாங்க்லே வேலைக்கு இன்டர்வ்யூ. சென்னைலே உன்னைத்தவிர வேற யாரையும் தெரியாது எனக்கு. உனக்குக் கொஞ்சம் டிரபிள் கொடுக்கலாமேன்னுதான் புறப்பட்டு வந்துட்டேன். ரெண்டு நாள் ஜாலியா ஒங்க வீடலே தான் தங்கப்போறேன். ஓகேயா” – -உமா சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள். “சரிதாண்டி. ஏதாவது உளறாதே. ஆறு வருஷத்துக்கப்பறம் உன்னைப்பார்த்ததே எனக்கு ஆனந்தமாயிருக்கு. ஜாலியான பழைய


ஆசை

 

  கண்ணத்தாக் கிழவி குடிசை வாசலுக்கு வந்து பேரன் கண்ணன் சைக்கிளில் வேலைக்குப் போவதை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். கண்ணனும் பாசத்துடன் அவளைப் பார்த்து புன்சிரிப்புடன், “ஆயா, போ உள்ளே போய் பெசாமே குந்தி ரெஸ்ட் எடு. தினப்படி பாடற பாட்டை இன்னிக்கும் பாடதே. எனக்கு இப்போவே நேரமாயிடுச்ச்சு.” என்று சொல்லிக் கொண்டே புறப்பட்டான். கண்ணாத்தாக் கிழவிக்கு கிட்டத்தட்ட எண்பத்திரெண்டு வயதாகிறது. கண்ணனின் பெற்றோர் இருவரும் பஸ் விபத்தில் இறந்து விடவே சிறு குழந்தையாய் இருந்த கண்ணணை


அழைப்பு

 

  அப்பாவின் உடல்நிலை கவலைக்கிடமாகி விட்டது.. “இதோ பாரப்பா ரவி, அப்பா நிலைமை நாளுக்கு நாள் மோசமாயிண்டு போறதைப் பார்த்தா, அவர் முடிவு எந்த நிமிஷமும் வரலாம்னு தோணுது. அதனாலே நீ மேற் கொண்டு நடக்க வேண்டியதற்கு எப்பவும் தயாரா இருக்கிறது தான் உசிதம்” என்று சொல்லி டாக்டர் சிவசாமி கைவிரித்து விட்டார். அப்பாவுக்கு இப்படியா ? மனதால் நினைத்துப் பார்க்கக்கூட அவனுக்கு கஷ்டமாயிருந்தது. அப்பா ஒரு ஆசாரசீலர். திருமணமான சில வருஷங்களிலேயே மனைவியை இழந்தவர். ஆன்மீகத்திலும், பக்திமார்க்கத்திலும் முழு ஈடுபாடு


குட்டி கதைகள்

 

  சாலை அந்த ஊரின் பிரதான சாலைதொடர் மழைக்குப் பிறகு குண்டும் குழியுமாய் போக்குவரத்துக்கே லாயக்கில்லாமல் சேதமாகியிருந்தது. பாதாசாரிகளும் வாகனம் ஓட்டுபவர்களும் மிகவும் அவதிக்குள்ளானார்கள்; சாலையை சீர்படுத்தக் கோரி அரசு அதிகாரிகளுக்குப் பலமுறை விண்ணப்பித்தும் பலனேதும் ஏற்படவில்லை. பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர் சுந்தரமூர்த்தி.க்கு ஒரு பிரமாதமான ஐடியா தோன்றியது. அவருடைய பள்ளி மெயின் ரோடில்தான் இருந்தது. பள்ளி தொடங்கி ஐம்பது ஆண்டுகள் ஆனதைக் கொண்டாட ஊரார் ஒத்துழைப்புடன் ஒரு விழாவிற்கு ஏற்பாடு செய்தார். கல்வி மந்திரியை அழைத்து


ஈவ்-டீஸிங்

 

  அன்று காலேஜிலிருந்து வீட்டிற்குத் திரும்பிய வந்தனா என்றுமில்லாமல் சோகத்துடன் வாட்டமடைந்து இருப்பதை அவள் தாயார் கமலா கண்டுபிடித்துவிட்டாள். அதற்கான காரணத்தைக் கேட்டபோது, வந்தனாவிற்கு அழுகையே வந்துவிட்டது. “வரவர பஸ்லே காலேஜுக்குப் போயிட்டு வர்றதே ஒரு நரக வேதனையா இருக்கு. கூட்டத்தை சாக்கா வச்சிகிட்டு பசங்க இடுப்பைக் கிள்ளறாங்க. பின்பக்கத்தை கையாலே தட்டறாங்க. பஸ் வளைவுகளிலே திரும்பும்போது. வேணும்னே மேலே விழறாங்க.. உடம்போட உரசிகிட்டே நிக்கறாங்க.. . கேவலமான சேட்டைகளெல்லாம் பண்றாங்க. ரொம்ப வெறுப்பாவும், அருவருப்பாவும் வேதனையாயும்