கதையாசிரியர் தொகுப்பு: கிரேஸி மோகன்

25 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கிச்சாவும் கிட்நாப்பும்!

 

 (2004ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) சென்னை சிவா-விஷ்ணு கோயிலில் இருந்து எச்சுமிப் பாட்டி ப்ளஸ் ஏகப்பட்ட பாட்டிகளோடு காசி, ரிஷிகேஷ், பத்ரிநாத் என்று க்ஷேத்திராடனம் செய்ய பஸ்ஸில் புறப்பட்டபோதே கிச்சாவுக்கு மெட்ராஸ்-ஐ வந்ததற்கு ஆரம்ப அறிகுறி தெரிந்தது. அவனது கண்கள் ஆனந்த பாஷ்பத்தில் ‘காதலாகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்க’ ஆரம்பித்தது. கிச்சாவின் க்ஷேத்திராடனம் நேத்திராடனமாக ஆகும் அளவுக்கு, அவனது கண்களில் வந்த மெட்ராஸ்-ஐ, நீ செல்லச் செல்ல காசி-ஐ,


வியாதிகள் இல்லையடி பாப்பா!

 

 எனக்குத் தெரிந்து எந்தவிதப் போட்டியும் இல்லாமல் பிரமிக்க வைக்கும் கின்னஸ் உலகத்தின் உச்சாணிக் கொம்பில் உட்காரும் தகுதி எனது நண்பனும் இந்தக் கதையின் நாயகனுமாகிய ‘கிச்சா’ ஒருவனுக்குத்தான் உண்டு. நண்பர்களால் ‘கிச்சா’ என்று செல்லமாக சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் ‘வேங்கட ரமண வராக சீனிவாச வைத்தியநாத’ என்று ஆரம்பித்து ரொம்ப நேரம் கழித்து ‘கோவிந்த முகுந்த கோபாலகிருஷ்ணன்’ என்று ஒருவழியாக முடியும் முழுப்பெயர் கொண்ட (இந்த மூச்சு முட்டும் முழுப் பெயருக்காக ‘கிச்சா’ மீண்டும் ஒரு தடவை ‘பிரமிக்க


மனைமாட்சியில் குல்குல் சில்மல் கல்!

 

 சென்ற மாதம் எனது தம்பியின் திருமணத்துக்கு அழைப்பதற்காக இஷ்டமித்ர பந்துக்கள், நண்பர்களின் ‘ஆண்ட்டனா’ கொடியேற்றப்பட்ட வீடுகளுக்குச் சூறாவளி சுற்றுப் பயணம் செய்யவேண்டி வந்தது. இதில் ஒரு ஆச்சரியம் : அழைக்க நுழைந்த எங்களை எல்லா வீடுகளும் சிங்கள மொழியில் வரவேற்றதுதான்! அதாவது, எல்லா வீடுகளிலும் நமது சுதேசி டி.வி. பெட்டிகளில் மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகையான ‘ரூபவாகினி’ மணம் வீசிக்கொண்டிருந்தாள்! வான மண்டல அலைவரிசையில் சூட்சும சரீரத்தில் சஞ்சரிக்கும் இந்தக் கள்ளி ரூபவாகினியைத் தனது தொலைக்காட்சிப் பெட்டியின் வாயிலாகத்


தேவை, அண்ணாசாலையில் ஒரு ஏர்போர்ட்

 

 பரிசோதனைக் குழாய் பேபியின் (Test tube baby) விரல் சூப்பல்…. ஒரு பட்டனை அமுக்கினால் உலகையே பஸ்பமாக்கும் மேல் நாட்டு அணுசக்தி சிவகாசிகள்… கைக்கடிகாரத்தில் காலண்டரை வைத்ததோடல்லாமல் உங்கள் பிறந்தநாளை இசை அமைத்து வாழ்த்துடன் நினைவூட்டும் ஐப்பான் வாமனர்களின் எலெக்ட்ரானிக் தளங்கள்…. எங்கோ நடக்கும் விம்பிள்டனை திருவல்லிக்கேணி சிங்கராச்சாரி தெருவில் ஈஸிசேரில் அமர்ந்து முறுக்கு சாப்பிட்டுக்கொண்டே பார்க்கும் மமதையான முன்னேற்றம்…. இப்படி விஞ்ஞானம் நம்மோடு ரத்தத்தின் ரத்தமாக சர்வ சாதாரணமாக ஊறிவிட்ட இந்த நூற்றாண்டில் இன்னமும் நம்மை


ஃபைவ் ஸ்டார் பலகாரக் கடை!

 

 வணக்கத்துக்குரிய வாசகர்களே! உங்களை வேதாளமாக பாவித்துக் கூறுகிறேன், கேளுங்கள்… எனக்கு பல நிறைவேறாத வக்கிரமான அபிலாஷைகள் உண்டு. அவற்றில் முக்கியமான மூன்று: முதலாவதாக – பாலசரஸ்வதி பாட , வழுவூர் ராமையாப் பிள்ளை ஜதி போட, சுப்புடு பாராட்ட, மியூசிக் அகாடமியில் சிலுக்கு ஸ்மிதாவுக்கும் ஜெயமாலினிக்கும் சாதுர்யம் பேசாதேடி’, வஞ்சிக் கோட்டை வாலிபன் போட்டி நடனம் நடக்கவேண்டும்…. முதல் வரிசையில் நான் அமர்ந்து கொண்டு நடனத்தின் உச்சக்கட்டத்தில் பி.எஸ். வீரப்பா ஸ்டைலில் “சபாஷ்… சரியான போட்டி!” என்று


டாக்டர்கள் பலவிதம்

 

 பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் போல, நமது அன்றாட வாழ்க்கைக்கு அவசியமான புரொபஷனல் மும்மூர்த்திகள் – டாக்டர், இன்ஜினீயர், வக்கீல். இவர்களில் இன்ஜினீயரையும் (விக்கெட்கீப்பர் அல்ல, வீடு கட்டுபவர்) வக்கீலையும், விரும்பினால் சாகும் வரையில் சந்திக்காமலேயே இருந்துவிடலாம். உதாரணமாக, கடைசி காலம் வரையில் வீட்டைக் கட்டிப் பார்க்காமல், அல்லது கட்டப் பவிஷஇல்லாமல் திருவல்லிக்கேணியிலோ, சிந்தாதிரிப் பேட்டையிலோ, மேற்கு மாம்பலத்திலோ ஒண்டுக் குடித்தனத்தில் ஐம்பது ரூபாய் வாடகை தந்து கொண்டு (கோயில் வீடாக இருந்தால் அதுவும் தரவேண்டாம்) காண்ட்ராக்டர், மேஸ்திரி,


குடத்திலிட்ட கின்னஸ்

 

 நம்மால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத, அதே சமயத்தில் வீறுகொண்டு ஆவேசப்படவேண்டிய விஷயம்… இந்த உலகச் சாதனையாளர்கள் பற்றிய கின்னஸ் குறிப்பேடு புத்தகம்…! இந்த நியூயார்க் பதிப்பாளர் சில்மிஷம் செய்து சூழ்ச்சியாக நம்மவர்களைத் தனது கின்னஸ் புத்தகத்தில் குடியேறவிடாமல் குழி தோண்டிப் புதைத்திருக்கிறார். சரி, போனால் போகிறது … கலை, கல்வி, விளையாட்டு, விஞ்ஞானம், வீரம் போன்ற அல்பத்தனமான துறைகளில் நாம் அனாவசியமாக நேரத்தை வீணடிக்காததால் கின்னஸில் இது சம்பந்தப்பட்ட அத்தியாயங்களில் நம்மவர்கள் பற்றிய குறிப்பு எதுவும் இல்லை என்று


காந்தி நம்ம தயாரிப்பு

 

 அன்றாடம் தியேட்டர் க்யூ’வில் கால் கடுக்க நின்று நமது அபிமான நட்சத்திரங்கள் நடித்த அட்டகாசமான திரைப்படங்களைப் பார்த்துப் புல்லரிப்பும் புளகாங்கிதமும் அடையும் என் போன்ற அன்பார்ந்த ரசிகர்களே! ரிச்சர்ட் ஆட்டன்பரோவின் ஆங்கில காந்தி ‘ ரிலீஸ் ஆகியிருப்பது உங்களுக்கெல்லாம் தெரிந்ததே. நமது இயக்குநர் திலகங்களையும், இயக்குநர் சாந்து களையும், இயக்குநர் பொட்டுகளையும் ஆங்கிலேயர் ஆட்டன்பரோ முந்திக் கொண்டது நமக்கெல்லாம் சற்று மனக்கிலேசத்தை வரவழைத்து விட்டது. என் போன்ற சினிமா சிந்தனைச் சிற்பிகளே, யோசித்துப் பாருங்கள். பென்கிங்ஸ்லிக்குப் பதிலாக


அனிமல்ஸ் ஒன்லி

 

 ‘ஆதிபராசக்தி’ படம் பார்க்கப் போவதாக வீட்டில் அண்டப்புளுகு புளுகிவிட்டு ‘அனிமல்ஸ் அண்ட் செக்ஸ் லைஃப்’ – விலங்குகளின் விரகதாப வாழ்க்கையை விவரிக்கும் சினிமாவை நைட் ஷோ பார்த்து விட்டு நண்பர்களுடன் ராஜகுமாரி தியேட்டரைவிட்டு வெளியே வந்தேன். தங்களது அந்தரங்க வாழ்க்கையை அம்பலமாக்கிய சினிமாவை ரசித்துவிட்டு வந்த எங்களைப் பார்த்து தியேட்டர் வாசலில் இருந்த ஓரிரு நாய்கள் நாணத்தால் முகம் சிவந்து நாலாபுறமும் ஓடின. அந்த வாரம் முழுவதும் ஆடு, மாடு, நாய் போன்ற நாலு கால் பிராணிகளைப்


அன்புள்ள முதலமைச்சருக்கு…

 

 அன்புள்ள மாண்புமிகு முதலமைச்சருக்கு … அன்றாட வாழ்க்கையில் அல்லல்படும், அவதிப்படும்….ஏன், சுத்தமாகச் சொல்லப்போனால் லோல்படும் ஆயிரக்கணக்கான மத்யவர்க்க மக்கள் (ஆலோசகர்கள் வைத்துக்கொண்டு வரி ஏய்ப்பதற்கு வசதி இல்லாத ஓரளவு வருமானம் வாங்குபவர்கள் ….) சார்பாக அடியேனின் தெண்டம் சமர்ப்பித்த விஞ்ஞாபனம். நலம். நலமறிய அவா – என்று வழக்கம் போல பொய்யாக ஆரம்பித்துக் கடிதத்தை ஆரம்பிக்க ஆசையாகத்தான் இருக்கிறது. மன்னிக்கவும். பொய் சொன்ன வாய்க்கு போஜனம் (சத்துணவு இல்லை…. சாதா உணவு) கிடையாது என்று பெரியவர்கள் கூறுவார்கள்.