Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: காரை ஆடலரசன்

125 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

திருமணம்…!

 

  ‘ இந்திய நேரம் காலை சரியாய் எட்டு மணியளவில் ஐநூறு பயணிகளுடன் துபாயிலிருந்து இந்தியா நோக்கி வந்த விமானம் இயந்திர கோளாறு காரணமாக நடுவானில் வெடித்துச் சிதறி கடலில் மூழ்கியது. அதில் பயணம் செய்த அத்தனைப் பயணிகளும் பலி! ‘ – செய்தி எங்கெல்லாம் இடிகளை இறக்கியதோ தெரியாவில்லை. குணாளனின் ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தையும் தாக்கியது. ” ஐயோ. …ஓஓஓ !! ” தொலைக்காட்சி பார்த்துக்கொண்டிருந்தவர்கள் அரண்டு, அலறினார்கள். காரணம், அடுத்த வாரம் இந்த வீட்டில் திருமணம்.


தொ(ல்)லைபேசி? – ஒரு பக்க கதை

 

  ‘இந்த வீட்டில் இன்டர்நெட்லிருந்து அனைத்து வசதிகளும் இருக்கு. ஆனா தொலைபேசி மட்டும் கூப்பிடுவறங்க எண் தெரியற வசதி இல்லாத சாதாரணம். ஏன் இப்படி ?” வீட்டிற்குள் உட்கார்ந்து நண்பனோடு பேசிக் கொண்டிருந்த ரமேசுக்குள் திடீர் கேள்வி. ‘நண்பன் பொம்பளை விசயத்துல அப்படி இப்படி. அந்த காட்டிக்கொடுக்கும் தொலைபேசி இருந்தா வீட்டுல உள்ளவங்ககிட்ட மாட்டிக்கிட்டு வீண் விவகாரம், வம்புன்னு விட்டுட்டானா ?’ ‘மனைவி அரசு ஊழியை. மகன்கள் இருவரும் கட்டிளம் காளைகள். கல்லூரி படிப்பு. அந்த நவீன


நுணுக்கம்…! – ஒரு பக்க கதை

 

  பாலுவிற்குக் குழப்பமாக இருந்தது. எப்படி யோசித்தும் விடை கிடைக்கவில்லை. இதற்கு மேலும் சிந்தித்தால் மூளை சிதறிவிடும். சம்பந்தப்பட்ட ஆளையேக் கேட்டுத் தெளிவு படுத்திக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.! தீர்மானித்து நண்பன் வீட்டுப் படியேறினான். ”வாடா.” வரவேற்றான். ”என்ன ?” விசாரித்தான். ”கையில உள்ள பணத்தை வைச்சி ஏழை மக்களுக்கு வட்டிக்கு விட்டு நீயே போய் வசூலிச்சு சம்பாதிக்கிறே…சரி. ஆனா…அதுல குதர்க்கமாய் வீட்டுல வயசுக்கு வந்த ஆம்பளைப் பசங்க இருக்கிற இடமாய்ப் பார்த்து எதுக்குக் குடுக்கிறே ?” அவன் மௌனமாய்


ஆளவந்தவர்..! – ஒரு பக்க கதை

 

  தேர்தலில் வெற்றி பெற்று அமைச்சராகவும் ஆகிவிட்ட ஆளவந்தார் தன் உயர்விற்கு அல்லும் பகலும் பாடுபட்ட நெருக்கமானவர்களைத் தனியே சந்தித்தார். ”உங்களுக்கெல்லாம் நான் எப்படி கைமாறு செய்யப்போறேனோ !” நெகிழ்ந்தார். ”பெரிய வார்த்தையெல்லாம் வேணாம். அதெல்லாம் அப்புறம். மொதல்ல நாம ஒரு முக்கியமான காரியம் செய்யனும்.” காறாராய்ச் சொன்னான் காசிநாதன். ”என்ன சொல்லு ?” ஏறிட்டார்;. ”என் தெரு முருகேசு பயல். தான் அரசாங்க உத்தியோகஸ்த்தன் என்கிறதை மறந்து நமக்கு எதிராய் வேலை செய்து ஓட்டையெல்லாம் பிரிச்சான்.


புத்தி..! – ஒரு பக்க கதை

 

  நண்பனைப் பார்க்க வீட்டிற்குப் போனேன். ஓய்வு பெற்ற தமிழ் ஆசிரியரான அவன் அப்பா சந்திரசேகர் காப்பகத்திலில்லாமல் வாசலில் நார் கட்டிலில் அமர்ந்திருக்க…அருகில் பத்து வயது பேரன் கையில் தமிழ் தினசரியைப் பிடித்து உரக்க வாசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவர் கண் மூடிக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். ‘காலை வேலை குழந்தையைப் படிக்க விடாமல் வயசான காலத்துல தாத்தா ஏன் பேரனை இந்த இம்சைப் படுத்தறார்.? ‘ என்ற நினைக்கும்போதே…. என்னைப் பார்த்த நண்பன், ”வாடா…” வரவேற்றான். ”இது….? ”