கதையாசிரியர் தொகுப்பு: காரை ஆடலரசன்

234 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

தீர்ப்பைத் திருத்துங்கள்..!

 

  நினைக்க இதயம் கனத்தது. அது நெஞ்சுக்குள் ஆழமான காயமாக வலித்தது. எவ்வளவு பெரிய இடி. ! இதை நாம்தான் தாங்கிக் கொண்டோமா…? ! என்பதே அவனுக்குச் சந்தேகமாக இருந்தது. வீட்டை விட்டு எவ்வளவு தூரம் வந்திருப்போம் ..! என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை. இருந்தாலும் கண்டைக்காலின் சதை வலிக்கவே… அதிக தூரம் வந்திருப்பது அவனுக்குப் புரிந்தது. வெளிக்காற்றின் குளிர்ச்சி உள்ளத்தின் சூட்டை குறைக்க….அப்படியே ஓரம் உட்கார்ந்து நடந்து முடிந்ததை நினைத்துப் பார்த்தான். திங்கள் கிழமை. வாரத்தின் முதல்


விட்டுக் கொடுப்பு…

 

  காலை குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்பிவிட்டு, கணவன் ஆனந்த் அலுவலகத்திற்கு 8 .45 க்குப் புறப்பட்டுச் சென்றபிறகு எல்லா வீட்டு வேலைகளையும் மடமடவென்று முடித்துவிட்டு, சாப்பிட்டுவிட்டு நூலகப் புத்தகத்தை விரித்து வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்தபோதுதான் வாசல் அழைப்பு மணி அடித்தது. ‘யாராக இருக்கும்..? ! ‘என்ற யோசனையில் கதவைத் திறந்தாள் ராதிகா. வாசலில் அழகான பெண். “யார் நீங்க..? என்ன வேணும்..? “- ராதிகா கேட்டாள். “ஆனந்த் வீடுதானே..?” “ஆமாம் !” “நீங்க அவர் மனைவியா.. .?


சொத்து!

 

  “அம்மா ! அம்மா ! இங்க வாங்களேன். அவுங்க வைத்திருக்காங்க..”மோனிகா, பரபரப்பாய் வந்து கிசுகிசுப்பாய் அழைக்க …… ‘யாராய் இருக்கும்..?’என்று நெற்றியைச் சுருக்கியவாறே மகளுடன் நடந்து வாசலுக்கு வந்த சொர்ணம்….. அங்கு நின்ற ஆளைப் பார்த்ததும் அதிர்ந்தாள். சுந்தரி..! ‘இவளா..? ! ஏன் இங்கு வந்தாள்…?…. ,பூவிழந்து, பொட்டிழந்து… எல்லாம் போய்விட்ட நிலையில் எதற்காக இங்கு வரவேண்டும்..? வர என்ன யோக்கிதை இருக்கிறது..?’- மனதில் ஆயிரத்தெட்டுக் கேள்விகள் அடுக்கடுக்காய் முளைக்க…எதிரில் நின்றவளை நிமிர்ந்து பார்த்தாள் சொர்ணம்.


மேடம்..! மேடம்…!! மர்டர்..!!!

 

  அதிகாலை நேரம். கருப்பும் வெளுப்புமான காலம். சூரியக் குழந்தை பிறப்பதற்கான முன்னேற்பாடு. வானமகள் வலியால் வெளுத்துக் கொண்டிருந்தாள். மெரினாவின் கடற்கரை ஓரச் சாலையில்….கருப்பு கண்ணாடிகளை ஏற்றி விட்டுக் கொண்டு அந்த வெள்ளை நிற இன்னோவா கார் பத்துக் கிலோ மீட்டர் வேகத்திற்கும் குறைவான வேகத்தில் மெதுவாக ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது. பலப்பல பெரிய மனிதர்களிருந்து சாமான்யர்கள் வரை வயது வித்தியாசமில்லாமல் ஓடிக்கொண்டும், நடந்துக் கொண்டும் , இன்னும் பலப்பல யுக்தி, வித்தியாசங்களில் உடற்பயிற்சிகள் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். உணவே


முடிவு..!

 

  வாசலில் அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்திருந்த ராஜசேகரன் அதிக நேர யோசனைக்குப் பின் மெல்ல எழுந்து வீட்டிற்குள் நுழைந்தார். வீடு நிசப்தமாக இருந்தது. மெல்ல நடந்து அறையை எட்டிப்பார்த்தார். இவருடைய தம்பியின் மனைவி பாலாமணி குழந்தையை மடியில் கிடைத்தி சுவரை வெறித்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள். “ப…. பாலாமணி…! ”அதிக தயக்கத்துடன் அழைத்தார். துணுக்குற்றுத் திரும்பியவள்… “என்ன மாமா..?”என்றாள். “ஒ…. ஒரு விஷயம்மா ….” “சொல்லுங்க…?….” “உன் முடிவை மாத்திக்கனும்….” “மன்னிச்சுக்கோங்க.. மாமா..” “நீ முரண்டு பிடிக்கிறது சரி இல்லே