Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: காரை ஆடலரசன்

109 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பெரியம்மா சொத்து…!

 

  பெரியம்மா இவ்வளவு பெரிய சிக்கலில் மாட்டி விடுவாரென்று நான் கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இவள் இறப்பு இத்தனை பெரிய பிரச்சனையை ஏற்படுத்தும் என்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை. சொத்துக்கு எவ்வளவு போட்டி. .? எனக்குள் வியப்பு, திகைப்பு. அப்பா வீட்டுக் கொடுக்கலாம். எதிராளியும் தழைந்து போய் ஒருவருக்கொருவர் சமரசம் ஆகலாம். இருதரப்புமே நியாயம் ..! என்று என் மனசுக்குப் பட்டது. பெரியம்மா கோசலை. .. என் அம்மாவைவிட இரண்டு வயது மூத்தவள். என் அம்மாவைப் பெற்ற தாத்தாவிற்கு இரண்டு


அழகி…!

 

  கடற்கைரையில் ஒன்றாக அமர்ந்து, பேசிப் பிரியும் ஜோடியைப் பார்த்ததும் நளாயினிக்கு அதிர்ச்சி. ” ஏய்ய்…! நில்லு… நில்லு. ..! தன்னைக் கவனிக்காமல் சென்ற தோழியைப் போய் வழி மறைத்தாள். ” ஏய்ய். ..! நளா….! ” அவளுக்கும் தோழியைப் பார்த்த மகிழ்ச்சி, ஆனந்தம். ” நான் கேட்குற கேள்விக்கு மொதல்ல பதில் சொல். .? ” நளாயினி நேரடியாகவே விசயத்திற்கு வந்தாள். ” என்ன கேள்வி. .? என்ன பதில். .? ” இவளும் அவளைக்


அப்பா..!

 

  அப்பாவிற்கு நெஞ்சு குழியில் உயிர் ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தது. இன்றோ… நாளையோ. .. எப்போது என்று சொல்ல முடியாத அளவிற்கு ஊசலாட்டம். ஆனால்… கண்டிப்பாய் ஒரு வாரத்திற்கு மேல் தாங்காது என்பது நிச்சயம்.! வந்திருந்த சுற்றம், நட்புக்கெல்லாம் இன்னும் இழுத்துக்கொண்டிருக்கிறதே… கவலை.! டெல்லி, மும்பை, கொல்கத்தா என்று வந்திருந்த அண்ணன், அக்காள், தங்கைகளுக்கெல்லாம் சீக்கிரம் போய் விட்டலாவது தூக்கிப் போட்டுவிட்டு ஊர்ப்பக்கம் போகலாமென்று விசனம். ஊர் ஜனங்கள் ஒருத்தர் முகத்தை ஒருத்தர் பார்த்துக் கொண்டிருந்த்தார்கள். அவர்களுக்கும் வேலை வெட்டி


பஞ்சாயத்து…!

 

  ஊரைக் கூட்டச் சொல்லி நச்சரிப்பு தாள முடியவில்லை…..சிவ சிதம்பரத்திற்கு. ” சரிய்யா ! நாளைக் காலையில எட்டு மணிக்கெல்லாம் கூட்டம் போட்டு செய்ய வேண்டியத்தைச் செய்துடுவோம் ! ” என்று நேரம் காலம் குறித்து விட்டு திண்ணையில் சாய்ந்தார். மறுநாள் காலை சரியாய் எட்டு மணிக்கெல்லாம் ஆற்றங்கரை ஆலமரத்திடலில் ஊர் மொத்தமும் கூடி இருந்தது. சிவசிதம்பரம் நாட்டாண்மை தோரணையில் வந்து மேடையில் அமர்ந்தார். அப்படியே கூட்டத்தினரைப் பார்த்து நோட்டம் விட்டு….. ” இப்போ இங்கே விஷயம்


மாமன் மனசு..!

 

  ஆர்த்தி மனசுக்குள் ரொம்ப நாட்களாகவே ஒரு சந்தேகம், உறுத்தல். ‘ இன்றைக்கு எப்படியும் இதை தெளிவு படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் ! ‘ – என்று நினைத்தவள் அருகில் நின்ற அம்பிகாவை அழைத்துக் கொண்டு தனிமையில் அமர்ந்து தினசரி படித்துக் கொண்டிருந்த சோமசுந்தரம் அருகில் சென்று நின்றாள். ” மாமா…! ” அழைத்தாள். ” என்னம்மா…? ” அவர் வாசிப்பை நிறுத்தி இருவரையும் அன்னாந்து பார்த்தார். ” எங்களுக்கு ரொம்ப நாளா ஒரு சந்தேகம் சரியா