கதையாசிரியர் தொகுப்பு: எழில் வரதன்

35 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பச்சைப் புறா

 

  அப்பாவுக்கு நான்கு வாய் சாப்பாடு ஊட்டுவதற்குள் போதும் என்றிருந்தது. அப்பாவின் வாயைத் துடைத்து, மாத்திரையும், குடிக்க தண்ணீரும் கொடுத்து, படுக்க வைத்து, போர்வை போர்த்தி விட்டு நிமிர்ந்தபோது, எனக்கே நோய் கண்டவள் போன்ற அசதி உண்டானது. ஏழு மாதங்களாக அம்மாவும், நானும் இப்படித்தான் அப்பாவுக்கு கையாகவும், காலாகவும் இயங்குகிறோம்! அயர்ந்து நாற்காலியில் சரிந்தபோது, போன் அழைத்தது. “அம்மணீ! பச்சப் புறா வேணும்னு கேட்டீங்களே! கொண்டாந்திருக்கேன். வீடு எங்க இருக்கு?” பேசியது அஞ்செட்டி வேட்டைக்காரர். அப்பாவுக்கு மருந்துக்காக


பிள்ளையார் பிடிக்க.. குரங்கா முடிஞ்சது..டும்..டும்..டும்

 

  இடது கன்னத்தில் குலோப் ஜாமூன் ஒன்றை மறைத்து வைத்திருப்பது போன்ற முகத் தோற்றமுள்ள ஒருத்தி என்னிடம் ‘‘பல் டாக்டர் பரமேஸ்வரன் வீடு எங்கிருக்கிறது?” என்று கேட்டாள். பரிதாபப்பட்ட நான் ‘‘ஐயோ, பாவத்தே!’’ என்று மட்டுமே சொன்னேன். ‘பல் டாக்டர் பரமேஸ்வரன் வீடு மட்டுமல்ல.. பல் என்ற ஒரு உறுப்பையே நான் முன்னே பின்னே பார்த்ததில்லை’ என்று சொல்லி விட்டேன். பல் டாக்டர் பரமேஸ்வரன் எனக்கு சித்தப்பா மகன். ‘விலாசமில்லாத குட்டி நாய்க்கும் ரொட்டி போட்டு உதவுகிற


‘சுள்’ளுனு ஒரு ஜோடி

 

  ‘மண்டை உடைத்துக்கொண்டு சண்டை போடுகிறவர்கள்தான் அன்பான தம்பதிகள்’ என்று ஆண்டவனே சொன்னாலும், அவன் வாயில் தெர்மாமீட்டர் வைத்து காய்ச்சல் எவ்வளவு என்று பார்க்கத் தோன்றும். அப்படி யிருக்க, சண்டையில் மண்டை உடைத்துக் கொண்ட ஒரு ஜோடியை அன்பான ஜோடி என்று ‘பாபா நகர் வெல்ஃபேர் அசோசியேஷன்’ தேர்ந்தெடுத்து விழா நடத்தியிருக்கிறது. அசோசியேஷனில் இருப்பது ஒருவேளை கிறுக்கு மாக்கியான்கள் கூட்டமா? பாபா நகருக்காக குள்ளப்பன் என்பவரிடம்தான் தரிசு நிலத்தை வாங்கியது. நிலத்தை வாங்கி, வீட்டைக் கட்டி வந்து


கொம்புள்ள குதிரை!

 

  உலகத்தில் அதிசயமும் ஆச்சர்யமு மான உயிரினங்கள் பல இருக்கின்றன.. அவற்றில் ஒன்று ஒற்றைக் கொம்புள்ள குதிரை என்று அடிக்கடி என் மாமியார் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். கொம்புள்ள குதிரைகள் இப்பொழுதும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில், அழகிய உடை உடுத்தி, மிடுக்கான பேச்சு பேசி, ஒய்யாரமாக குடும்பத்தோடு வாழ்ந்து வருகின்றன. கொம்புள்ள குதிரையை கண்டுபிடிப்பது மிக எளிது. தனக்கு எதிரில் உள்ளவர்கள் எல்லாம் பச்சைக் குழந்தைகள் என்று நினைத்துக் கொண்டு, காதில் பெரிய அண்டாவை கவிழ்த்து, அறிவுக் கொழுந்தை ஊற்றுபவர்கள்தான்


பொய்

 

  தொழில்நுட்பக் கோளாறு காரணமாக எனது அப்பாவின் பழைய ஈஸி சேர் இரண்டாக உடைந்தபோது, நான் தரையில் மல்லாக்க விழுந்துகிடந்தேன். என் முதுகெலும்பின் நடுவில் நாய் கடிப்பது போன்ற வலி. நிமிஷா பதறி ஓடி வந்தாள். “ஐயோ மாமா! ஈஸி சேரைத் திருப்பிப் போட்டுக்கிட்டு ஏன் தலைகீழா நிக்கிறீங்க?” என்று ஏழு வயதுச் சிறுமி அப்பாவியாகக் கேட்டதும்தான், நான் எத்தனை அலங்கோலமாக, விபரீதமாக விழுந்திருக்கிறேன் என்பது புரிந்தது. பிரசவத்துக்குப் பிறகு வாக்கிங் போகிற ஒட்டகச் சிவிங்கிபோல எழுந்து