கதையாசிரியர் தொகுப்பு: இரா.தெய்வானை

4 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அண்ணனின் தியாகமும், தங்கையின் கண்ணீரும்

 

 ஒரு ஏழை குடும்பத்தில் பிறந்த அண்ணன் , தங்கை. அண்ணனுக்கு நான்கு வயது இருக்கும்போது தங்கை கை குழந்தை, தன் தங்கையை தூக்கி மடியில் வைத்து விளையாடிக்கொண்டிருப்பார். தங்கையின் மீது அதிகம் பாசம் கொண்டிருப்பார். அவர் சிறுவயதிலேயே தன தங்கையின் மீது பாசமும், நன்கு படிப்பாளராகவும் , விளையாட்டு திறமை, பாட்டு பாடும் திறமை, நடனம் ஆடும் திறமை, என்று பல திறமைகளை கொண்டவர். ஆசிரியர், ஊர் மக்கள், நண்பர்கள் அனைவருடைய பாராட்டுதலையும் பெற்றவர். அவரை சுற்றி


சென்றது மீளாது

 

 ஐந்து வயதுடைய ஒரு ஏழை சிறுவன் அவன் பெயர் ஆதித்தன். அம்மாவின் பெயர் சாந்தி, ஆதித்தன் துரு துருவென்று இருப்பான். தன் நண்பர்களுடன் ஒற்றுமையுடனும் இருப்பான். ஆதித்தன் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டு படிக்க ஆரம்பித்தான். படிப்பில் முதல் மாணவனாக இருப்பான். ஆதித்தன் நான்காம் வகுப்பு அடி எடுத்து வைக்கிறான். தன் நண்பர்கள் தன்னை விட்டு விலகி செல்கிறார்கள். ஆதித்தன் அழுக்கு முகத்துடனும், கிழிந்த சட்டையுடனும், செம்பட்டை தலையுடனும் இருப்பான். மற்றவர் பார்ப்பதற்கு அழகாக தெரியமாட்டான் . ஆதித்தனுக்கு ஒன்றும்


நட்பே! உன் அன்பிற்கு நன்றி…

 

 மதியழகி, அம்மா, அப்பா, என்று அழகான சிறு குடும்பம் மதியழகியை சுருக்கமாக மதி என்று அழைப்பார்கள் இன்ஜினியரிங் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்த மதியழகியின் அப்பா ஒரு விபத்தில் இறந்துவிட்டார். மதியழகி தன் அப்பா அம்மாவுக்கு ஒரே செல்ல பெண். மதியழகியால் அப்பாவின் இழப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. கல்லூரி போகாமல் வீட்டிலியே அடைபட்டுக்கிடந்தாள் . தன் தோழிகள் , அம்மாவின் ஆலோசனைகளை கேட்டு மதியழகி கல்லூரிப்படிப்பை முடித்தாள். மதியழகிக்கு இன்டர்வியூவில் தேர்வு செய்து ‘அமெரிக்கா’ வில் வேலைகிடைத்தது. வெளிநாட்டிற்கு செல்வதனால்


அன்பை மட்டுமே தேடும் மனம்

 

 ஒரு பிரபலமான நகரத்தில் ஒரு கம்பனியில் டேவிட் என்பவர் அலுவலகம் பணியில் வேலைப்பார்த்து வந்தார். அவர் மனதில் இருக்கும் சில காயங்களை வெளியில் காட்டிக்கொள்ளாமல் வேலைப் பார்த்து வந்தார். அந்த சூழ்நிலையில் மகேஷ் என்பவர் அலுவலக பணிக்கு சேர்ந்தார். நாளடைவில் இவர்கள் இருவரும் நண்பர்களானார்கள். மீண்டும் அலுவலக பணிக்கு தேவன், வேல் என்ற பெயருடன் இருவர் சேர்ந்தார்கள். இவர்கள் நால்வர்களும் ஒற்றுமையுடனும், சந்தோஷத்துடனும், தனது பணிகளை செய்து வந்தார்கள் . டேவிட் என்பவரின் காயங்கள் நாளடைவில் மறந்து