கதையாசிரியர் தொகுப்பு: இரமணிஷர்மா

7 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நீரும்…நெருப்பும்…

 

  1 குகைப்பாலத்திற்குள் எப்பொழுதும் போல் இயல்பாக நுழைந்த இரயில், வெளியேறுகிறபோது தீப்பிடித்தபடி வந்துகொண்டிருந்தது. பாலத்திலிருந்து வெளிவருகின்ற இரயிலின் ஒவ்வொரு ஜன்னலிலும், நெருப்பு தகதகவென பரவிக்கொண்டிருந்தது. பிரயாணிகளின் அபாய கூக்குரலும், மரண ஓலமும் வானில் மோதியது. இரயில் கடந்துபோனதும், அங்கிருந்து வெறிநிறைந்த கூச்சல் கும்மாளத்துடன் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து கொண்டிருந்தவர்களின் கைகளில், தீப்பந்தங்களும், கொடூர ஆயுதங்களும் இருந்தது. அவர்களின் கேசம் முழுவதும் புழுதி படர்ந்திருந்தது. அவர்களின் ஆடைகளில் தெறித்திருந்த இரத்த துளிகளில் இருந்து, ஈரம் காயாத வாடை


சினம்

 

  ஆளவந்தாரை இன்று ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் செய்ய வேண்டும் என்பதால் சீக்கிரம் எழுந்து ரெடியாக வேண்டியிருந்தது. நாளைக்கு காலையில் அவருக்கு ஆபரேசன் என்பது முடிவாகியிருக்கிறது. ஆபரேசனின்றி அவர் குணமாகிவிட எடுத்த முயற்சிகள் பலனளிக்கவில்லை. அதற்கு அவருடைய முழு ஒத்துழைப்பும் கிடைக்கவில்லை. முதலில் அவருக்கு ஆஸ்பத்திரிக்கு வருவதற்கே இஷ்டமில்லை. வேறுவழியில்லாமல் கட்டாயத்தின் பேரில்தான் ஒத்துக்கொண்டார். ஆளவந்தார் உறவுக்காரர் ஒன்றுமில்லையென்றாலும் கூட நீண்ட வருடங்களாக நட்பையும் தாண்டி வேண்டியவராக இருக்கின்றவர். சொந்த ஊரில் ஈஸ்வரன் (அண்ணன்) அவருக்கு அமர்த்தியிருந்த ரூமிலும்,


குடித்தனம்

 

  வேலைக்கு போய்வருவதற்கு சௌகரியமாயிருக்கும் என்றுதான் வீடுபார்க்க வேண்டியிருந்தது என்றாலும், பார்த்த முகங்களையே பார்த்து… பேசிய விஷயங்களையே பேசி என்பதிலிருந்து விடுபட்டு, புது இடத்திற்கு போனால் நன்றாக இருக்கும் என்பதும் காரணமாக இருந்ததினால், சித்தப்பாவிடம் வாடகைக்கு வீடு வேண்டும் என்று சொல்லியாகிவிட்டது. ஒவ்வொரு சந்தர்பத்திலும், ஒவ்வொரு காரணத்திற்காகவும், சித்தப்பாவிடம் வாடகைக்கு வீடு வேண்டும் என்று சொல்வது வழக்கமாகத்தான் இருக்கிறது. சொந்தவீடு என்பது கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்டதாக இருக்கும் பொருளாதாரத்தில், ஒரு நல்ல வீட்டில் நிம்மதியாகவும், சௌகரியமாகவும் குடியிருப்பதற்கு கூட


ஜீவிதம்

 

  கருகருவென்று மேகம் சூழ்ந்திருந்ததில், எந்த நேரத்திலும் மழை பெய்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் அதிகமாய் இருந்தன. “ரெண்டு நாளைக்கு முன்ன மூர்த்தி வந்து தேடிட்டுப் போனான்டா”- என்று அம்மா சொன்னது மட்டுமில்லை, ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதும் கூட காரணமாக இருந்தது மூர்த்தி என்கிற ராமமூர்த்தியைப் பார்க்க. அவனைப் பார்க்கக் கிளம்பிய பிறகுதான், அவன் வீட்டில் இல்லையென்றால் எங்குபோவது என்கின்ற சந்தேகம் வந்தது. இதற்கு முன் ஒரு சில தடவை மூர்த்தியை பார்க்க வேண்டுமென்று கிளம்பி, வேறுயாரையாவது பார்த்துவிட்டோ, பேசியிருந்துவிட்டோ வர


அந்திமம்

 

  குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு வந்தடைந்த பேருந்திலிருந்து இறங்கியதுமே, இந்த தடவைக்கான மாறுதலாய் நெடுக சிமெண்ட் ரோடு போடப்பட்டிருந்தது. முன்பெல்லாம் ஒரே மணல் தான். ஒரு தடவை தெருவில் நடந்து போய்விட்டு வந்தால், காலெல்லாம் புழுதியாகிவிடும். சைக்கிளில் போய்விட்டு வந்தால் மேல் மூச்சு… கீழ்மூச்சு வாங்கும். அந்தளவிற்கு மணலிருக்கக் காரணம் பக்கத்திலேயே கடல். கடலிருக்கும் ஊரில், அதுவும் கடலுக்கு பக்கத்திலேயே குடியிருப்பதன் அனுபவங்கள் தனியானது. கடல்… கரையோர தென்னந்தோப்புகளின் வரிசை… உப்பளம்… மாலை நேரத்தில் ஊர் சிநேகிதர்களுடன் வத்தையில்