Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஆனந்த் ராகவ்

14 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நடுநிசி நட்சத்திரங்கள்

 

  மேகங்களின் குறுக்கீடு இல்லா வானத்தில், வைரத் துகள்களாக இறைந்துகிடந்தன நட்சத்திரங்கள். படுத்து உறங்கும் வசதிகொண்ட, சொகுசான அந்தக் குளிர் பேருந்தின் படுக்கையில் இருந்து இயற்கையின் அந்த கேன்வாஸை நகர்ந்துகொண்டே ரசிப்பது… பரவச அனுபவம். மூன்று நாட்கள் வேலைக்குப் பிறகு உடல் சோர்வாக இருந்தாலும், நட்சத்திரச் சிதறல் வானத்தை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு வரும் ஆர்வத்தில் தூக்கம்கூடப் பிடிக்கவில்லை. கேமராவும் கையுமாக நாட்டின் மூலை முடுக்குகளுக்கெல்லாம் சுற்றும் எனக்கு, நட்சத்திரங்கள் மட்டும் இல்லாவிட்டால் பயணங்கள் சலிப்புற்றுவிடும். வனவிலங்குக் காப்பகங்களிலும்,


தேங்காய்

 

  ஜெர்மானிய அகராதியை வைத்துக்கொண்டு உம்லாவ்ட் இருக்கிற எழுத்துக்களை சொல்லிப்பழகிக் கொண்டிருந்த போதுதான் மனைவி, “உடைச்சிண்டு வாங்க. அரைச்சு விட்ட சாம்பார் பண்ணணும்” என்று கையில் தேங்காயோடு வந்து நின்றாள். நான் சலிப்புடனும் கவலையோடும் அவளைப் பார்த்தேன். உடை உடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்பதால் சலிப்பு. உடைக்கும்போது சப்தம் வரும். அதனால் கவலை. தேங்காய் உடைக்க எதற்கு ட்ரஸ் மாத்தணும்? சப்தம்பற்றி என்ன கவலை என்று பனி படர்ந்த இந்த இமாலயப் பிரச்சனையை அசட்டையாய் அணுகுபவர்களுக்குச் சின்ன விரிவுரை. உடைக்கப்பட


மடி நெருப்பு

 

  தெருவோரத்தில் தெரிந்தது அந்தப் போலீஸ் வண்டியும் ஆம்புலன்ஸும் அதைச் சுற்றி நின்ற கூட்டமும். செய்தித்தாளை எடுத்துக்கொண்டு யதேச்சையாய் கேட்டிலிருந்து எட்டிப்பார்த்த சிவசங்கரன் கதவைத் திறந்து வெளியே வந்து நின்றார். “மாசிலாமணி வீடு மாதிரி தெரியுதே!” எதிர்ப்பக்கத்திலிருந்து வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு வருகிற ஒரு சைக்கிள்காரரைக் கேட்டார். “அந்த வூட்டு ஐயாவைவும் அம்மாவையும் யாரோ கொன்னுட்டாங்களாம். போலீஸ் கேஸு” ஒரு கால் வைத்து ஊன்றி போகிற வாக்கில் சொல்லிவிட்டுப் போனார் அவர். பனியன் வேட்டியுமாய் செருப்பில்லாமல் அரையாடையிலிருந்ததைப் பொருட்படுத்தாமல்


காத்திருப்பு…

 

  வீட்டை அடைந்ததும் வாசல் கதவருகிலிருந்த ஜோடி செருப்பு கண்ணில் பட்டது. அவனுக்குப் பரிச்சயமான செருப்பு. முழுவதும் மூடாத கதவு வழியே கசிந்த பேச்சுக்குரல்கள் அவன் உள்ளே நுழைந்ததும் நின்று போயின. தங்கதுரைக்கு தெரியும் ரேணுகாவும் அவன் மாமனாரும் தன்னைப் பற்றிதான் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று. மூன்று வருடங்களாய் அவ்வப்போது எழுந்து அடங்கிப்போகிற பேச்சு. “வாங்க மாப்ள” என்றார் அவர். எழுந்து கதவருகில் இருந்த ஒற்றை இருக்கையை அவனுக்குக் காண்பித்துவிட்டு எதிர்ப்புறம் இருந்த சோஃபாவில் இடம் பெயர்ந்து


ஜனவரி 26

 

  விகாஸ் ராவல், குடியரசு தின விடுமுறையின் படபடப்பு இல்லாத காலை நேரமொன்றில், அஹமதாபாத்தின் நவ்ரங் புராவில் இருந்த மான்சாரியா அபார்ட்மெண்ட்ஸ் என்ற தன் குடியிருப்பின் வாசலில் கைனடிக் ஹோண்டாவைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்த போது அந்தப் பயங்கரம் நிகழ்ந்தது.. குஜராத்தின் காலடியில் பூமி நித்திரை கலைந்து ஸீஸ்மிக் உதறலில் லேசாக சோம்பல் முறிக்க அந்தப் பிரதேசம் நில நடுக்கத்தில் உதற ஆரம்பித்தது. மெலிதான அதிர்வு தொடங்கி.. அலை அலையாய் கூடி… முன்னும் பின்னும் உலுக்கும் பேயாட்டம் ஆடியது.