கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஆத்மார்த்தி

13 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கன்னித்தீவும் கவித கோபாலும் – கதை

 

  ராஜகோபால் தன் வாழ்க்கையை எண்ணி வியந்துகொண்டு இருந்தான். அவனை ‘ராஜகோபால்’ என்று அழைப்பதைவிட ‘கவித கோபால்’ என்று அழைப்பதுதான் சரி. ஒரு மனிதன் தன் அன்றாடங்கள் அனைத்தையும் கவிதைகளாக்கிக்கொள்வது, ‘என்ன இசம்’ என்று தெரியவில்லை. ஆனால், அதுதான் கோபாலின் திறமை. அவன் ஒரு மருந்து விற்பனைப் பிரதிநிதிதான். ஆனால், அவனுக்குள் இருப்பவனோ ஒரு மகாகவி! காலையில் எழுந்ததில் இருந்து படுக்கையில் விழுகிற வரைக்கும் கோபாலால் குறைந்தது 500 கவிதைகள் எழுதிவிட முடியும். இந்த உலகத்தின் கவிதை


வினோதனின் காதல்

 

  ஏழு மாடிகளைக் கொண்ட அந்த கட்டிடம் மிக பிரம்மாண்டமானதாயிருந்தது. அந்த நகரத்தின் அடையாளமே அந்தக் கட்டிடம் தான்.அதன் பெயர் வியா. அந்த நகரத்திற்கு அன்றாடம் வருகிறவர்களில் பெருமளவினர் அந்த வியா என்னும் வியாபாரஸ்தலத்துக்கு வருகை புரிவதற்குத்தான் வருகின்றனர் என்பது திண்ணம்.அதன் உரிமையாளன் பேர் வினோதன்.அவன் தன் வினோதமானபலசெய்கைகளுக்காகஉலகப்புகழ்அடைந்திருந்தான்.என்றாலும் கூடஅவன் குறித்து உலாவிய கதைகளைத் தாண்டிலும் வியா-வின் புகழ் நாளுக்கு நாள் கூடியபடி இருந்ததே ஒழிய குறையவில்லை. அதன் முதற்தளத்தில் இந்த உலகத்தில் புழக்கத்தில் இருக்கிற அத்தனை


சந்தானத்தின் மாடி வீடு

 

  புருஷோத்தமன் தெருவில் சந்தானத் தின் வீடு எது என்று கேட்டால், உடனே கை நீட்டும் அளவுக்குப் பிரசித்தம். காரணம், சந்தானத்தின் கேரக்டர். தன்னுடைய வீட்டை வாடகைக்கு விடுவதற்கு சந்தானம் முன்வைக்கிற கண்டிஷன்களாலேயே, சென்னையில் பிரபலமாகி இருந்தார். சந்தானம் வாடகைக்கு விடுவதாக இருப்பது அவர் குடியிருக்கும் வீட்டின் மாடி போர்ஷன். சந்தானம் எப்போதுமே நாளையைப் பற்றி சிந்திக்கிறவர் இல்லை. அதற்கு மறுநாளை மட்டுமே சிந்திக்கிறவர். ஊரே சாலையில் பயணித்தால், சந்தானம் மட்டும் இருப்புப் பாதையில் பயணிப்பார். இதில்


1/2 நண்பன்

 

  “வாங்க சார்…உங்களுக்காகத் தான் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.இதை சலூனா பாக்காதீங்க சார்.இதான் எனக்கு ஹைட் அவுட்டே.உக்காருங்க…உக்காருங்க…எப்டி ஆரம்பிக்கலாம்.” “தேவராஜனை எங்கூட தங்குறதுக்கு அனுமதிச்சது மட்டும் தான் என் வாழ்க்கையோட ப்ளெண்டர் மிஸ்டேக் சார்.தேவ் என்னோடு கல்லூரியில் படிச்சவன்.சத்தியமா சொல்றேன்..சொந்த ஊர்க்காரன்,சொந்தக்காரன், தெரிஞ்சவன் புதுசா பழகுனவன் இப்பிடி எந்த ரூபத்துல யார் வந்திருந்தாலும் ஒரு பிரச்சினையுமில்ல எனக்கு.இந்த ஒருத்தன் என்னைப் படுத்துன பாடு இருக்கே…நான் ரொம்ப பாவம் ஸார்.நான் தங்கியிருக்குறது ஒரு வீட்டோட மாடி போர்ஷன்.கீழே வீட்டுக்காரர் குடும்பம்


டைரி வாசகம் – நம்பிக்கையே வாழ்க்கை

 

  எனது அறை கலவரபூமியாய் காட்சியளித்தது. ஒரு டைரியை அறை முழுக்க தேடிக்கொண்டே இருக்கிறேன். பொங்கலுக்காக ஒரு வார விடுமுறையில் சொந்த ஊருக்கு வந்திருக்கிறேன். ஆனால் விடுமுறையையும் ஊருக்கு வந்ததையும் கொண்டாட முடியாதவனாய் டைரியைத் தேடுகிறேன். தேடுகிறேன். காலையிலிருந்து, இன்னமும் அகப்பட்ட கதையாயில்லை. அது ஒரு பச்சை நிற டைரி. மெத் மெத்தென்று இருக்கும். என்னுடன் பள்ளிக்கூடத்தில் ஒன்றாய்ப் படித்த செல்வம் பயல் எனக்கு பரிசளித்தான். இந்த வருடமில்லை. மூணு அல்லது நாலு வருடமிருக்கலாம். இப்போது அந்த