கதையாசிரியர் தொகுப்பு: அ.வேளாங்கண்ணி

15 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

திருந்தாத‌ ஜென்மங்கள்

 

 கட்சி அலுவலகம். தேர்தல் அறிவித்த தேதி முதலே கலகலப்பாக மாறிவிட்டது. யாரோ ஒருத்தர் வந்து போன இடமாக சில நாட்களுக்கு முன்பாக இருந்தது, இப்போது கூட்டம் கூட்டமாக கட்சிப்பணியாளர்கள் வந்து போகும் இடமாக மாறி இருந்தது. கட்சித்தலைமை ஒரு வழியாக கூட்டணி பேச்சு வார்த்தையை இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னால் தான் முடித்திருந்தது. இன்று போட்டியிட விருப்பம் தெரிவித்திருந்த வேட்பாளர்களின் நேர்காணல்.. கட்சியின் மேல் மட்டத்தலைவர்கள், முக்கியப் பொறுப்பாளர்கள், கட்சியின் மூத்த தலைவர்கள் போன்றோர் நேர்காணல் செய்ய‌ ஒரு


மாறிய மனம்

 

 “அம்மா பேக் பண்ணியாச்சா?”, என்று கேட்டபடியே சாப்பிட‌ வந்தமர்ந்தாள் லிசா. “ஆச்சு.. ஏன்டி இவ்வளவு அவசரம் கொஞ்சம் முன்னமே எழுந்து பொறுமையா கிளம்பலாம்ல” “நீயும் தினம் தினம் இதைத்தான் சொல்ற, நானும் தலையாட்டறேன்.. ஆனா முடிய மாட்டேங்குதே” “என்னடி முடியமாட்டேங்குது, சீக்கிரமா எந்திரிக்கனும்னா சீக்கிரமா தூங்கனும், நானெல்லாம் நாலுக்கே எழுந்திருச்சிட்டேன் தெரியுமா?” ‘தெரியும் தெரியும், நானும் அப்ப முழிச்சுச்தானே இருந்தேன்’, என மனதிற்குள்ளாக‌வே நினைத்துக் கொண்டவள், தட்டை சிங்கில் போட்டுவிட்டு, கை கழுவிவிட்டு, லஞ்ச் பாக்ஸை எடுத்துக்கொண்டு..


அர்ப்பணிப்பு – ஒரு பக்க கதை

 

 “ஏதோ.. நினைவுகள்.. கனவுகள்…” அமைதியான அந்த அதிகாலையிலே செல்போன் அழைத்தது.. ‘யாரா இருக்கும்’.. என்று நினைத்தவாறே அட்டன் செய்தார் பிரதாபன். “ஹலோ.. நான் சேது பேசறேன்”, என்ற குரலைக் கேட்டவருக்கு தூக்கி வாரிப்போட்டது. “டே.. எப்படிடா இருக்க?.. எங்க இருக்க..? எங்களையெல்லாம் மறந்துட்டியா? ஏன்டா.. ஊருக்கே வரமாட்டேங்கறே?”, என்று கேள்விகளை அடிக்கிக் கொண்டே போனார். ஆமாம்… எத்தனை வருஷமாச்சு… ஏழு வருடங்களாக ஒரு பேச்சு மூச்சில்ல..ஆர்மில சேர்ந்திட்டதா காத்துவாக்குல ஒரு சேதி வந்தது.. அவ்வளவு தான்..அதனால் தான்


சோறு முக்கியம் பாஸ்

 

 “அந்த வில்லேஜ்ஜுல எதுக்கு தினமும் இவ்வளவு இறப்பு நிகழுது?.. அவ்வளவு வீரியமா அங்க கொரோனா இருக்கு?” “தெரியல சார்.. நான் நம்ம டாக்டர் டீம அங்க அனுப்பி வைக்கறேன்… அது நம்ம மாவட்டத்து எல்லையில ரொம்ப தூரம் தள்ளி ஒதுக்குப்புறமா இருக்கற வில்லேஜ்கறதால, இதுவரைக்கும் யாரு கண்ணுலேயும் படமா இருந்துச்சு.. ஆனா… கடந்த அஞ்சு நாளா.. அஞ்சு, பத்து, இருபது, நாப்பது, அம்பதுனு இறந்தவங்க எண்ணிக்கை கூட கூட இப்ப கவர்ன்மென்ட் கவனத்துக்கு வந்திருச்சு… “ஓக்கே.. நீங்களும்


யாருமா இவங்க?

 

 “அம்மா யாருமா இவங்க? இப்படி இருக்காங்க!” “ஓய்… சத்தம் போட்டுப் பேசாத.. அவங்க அசிங்கம்… அவங்களப்பத்தி பேசறோம்னு தெரிஞ்சா நம்மல அசிங்க அசிங்கமா திட்டுவாங்க.. அவங்க பக்கம் பார்க்காத?” “அப்ப அவங்க மனுஷங்க இல்லையாமா?”, என்று கேட்ட விக்னேஷின் கேள்விக்கு, பதில் சொல்லத் திணறி, ‘உஷ்’ என்று உதட்டின் மேல் கைவைத்து அடக்கினாள் கோமதி. *** அடுத்த நாள் கடைவீதியில் விக்னேஷுடன் நடந்து கொண்டிருந்தாள் கோமதி. கைப்பைக்குள் ஆஸ்பத்திரியில் கட்ட வேண்டிய ரெண்டு லட்ச ரூபாய் இருந்தது.


திக் திக் திக்

 

 “என்னங்க.. என்னங்க.. ராத்திரி பூரா குழந்தை அழுகற சத்தம் கேட்டுச்சே.. என்னவா இருக்கும்?” “என்ன‌.. குழந்தை அழுகற சத்தமா.. எனக்கு அப்படி ஒன்னும் கேக்கலையே..!” “என்னங்க சொல்றீங்க? அப்பறம் எனக்கு மட்டும் எப்படி கேட்டுச்சு..?”, என்று பயந்தபடியே கேட்ட மனைவியை நானும் பயந்தபடியே பார்த்தேன்… எனக்கு ஒரு பழக்கம்.. படுத்ததும் உடனே தூங்கிவிடுவது.. ராத்திரியில் என்ன நடந்தாலும் அது தெரியாது.. ஆனால்.. மனைவியின் பழக்கம்.. படுத்தவுடன் தான்… எல்லாவற்றையும் பற்றி அசை போடுவது.. அதில் நல்லது குறைவாகவே


இப்படியும் நடக்கலாம்

 

  அமெரிக்காவின் அழகிய நகரமொன்றின் நதிக்கரை ஓரத்தில், மாலை நேர சூரியன் மேற்கிலிருந்து பார்க்க, ரம்யமான அந்த பொழுதில் அவன் கையை இறுகப்பற்றிய அவள், ஏதோ சொல்ல வாய் திறந்தாள்.. “எது வேணா சொல்லு… ஆனா நீ இப்போ சொல்லப்போறத மட்டும் சொல்லாத” “இல்ல.. அதெல்லாம் முடியாது.. நான் என்ன நெனச்சேனோ அத சொல்லியே ஆகனும்” “இப்படியெல்லாம் அடம்பிடிக்க யார் உனக்கு கத்துக்கொடுத்தா?” “இதெல்லாம் யாராவது கத்துக்கொடுப்பாங்களா! நானே கத்துக்கிட்டேன்” “ம்.. நல்ல விஷயங்களை கத்துக்கிட்டா பாராட்டலாம்..


ஈரம்!!

 

 மழைக்கான பருவ காலமே இல்லாத நேரத்தில் நேற்று இரவிலிருந்து பெய்த தொடர் மழையால் வீதிகள் நீரினால் நிரம்பி ஊரே வெள்ளத்தில் மிதக்க ஆரம்பித்திருந்தது. “தாத்தா.. தாத்தா.. வீட்டுக்குப் போலாம்..”, என மீண்டும் அனத்த ஆரம்பித்தான் கேசவ்.. இங்கு வந்ததிலிருந்து இதே பாட்டுத்தான் பாடுகிறான்.. “டே.. உனக்கென்ன மூளை கீள கொழம்பிப் போச்சா.. நீயும் பார்த்திட்டுத் தானே இருக்கற…! நாமலே உயிரக் கையில பிடிச்சிட்டு தப்பிச்சு வந்து இந்த பள்ளிக்கூடத்துல உட்கார்ந்திருக்கோம்.. இப்ப மறுபடியும் வீட்டுக்குப் போலாம்னு சொல்லிக்கிட்டே


விடிவு காலம்

 

 “மழையினைப் பார்த்து விதைகளை விதைத்த காலம் போய்.. கடன்களை வாங்கி பொழப்பை நடத்த ஆரம்பித்ததிலிருந்து ஒவ்வொரு நாளும் செத்து செத்து பிழைக்கிறான் விவசாயி.. உலகிற்கே சோறு போட்டவனின் வீட்டில் இன்று சோறு இல்லை.. உலகிற்கே பசி போக்கியவன் இன்று பசியால் வாடுகிறான்.. அவனது தலைவிதியை மாற்ற வாக்கு கொடுத்தவர்கள், தன் தலைவிதியை மட்டுமே மாற்றும் ஏமாற்றுக்காரர்களாக இருக்கிறார்கள்.. எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுங்கள். உங்கள் வயலில் செல்வம் விளையும்.. வீட்டில் பொன்னும் பொருளும் கொட்டிக்கிடக்கும்.. என்ன செய்வீர்களா..


எங்கேயும் கேட்காத குரல்

 

 அவர்களுக்கு அது ஐந்தாவது விசிட்.. ஐந்து திக் ப்ரண்ட்ஸ்.. ஐடில ரொம்ப பிஸி லைப் வாழ்றவங்க… அப்பப்ப இந்த மர்ம மலைக்காட்டுக்கு ட்ரக்கிங் வருவாங்க.. விஜி, மிதுன், சோபன், ரித்தி அப்பறம் ரமேஷ்.. வேறு வேறு மாநில ஆளுங்கலா இருந்தாலும் எல்லோருடைய தாட்ஸ்ஸும் ஒரே நேர்க்கோட்டுல இருக்கறதால எப்பவுமே ஒரே ஜாலி, கும்மாளமாவே இருக்கும் இவங்க மீட்டீங்ஸ்..ட்ரக்கிங்ஸ்… இவங்க எல்லாத்துக்கும் ஒரே ஒரு விஷயம் ரொம்ப பிடிக்கும்.. அது மர்மம்.. எங்கேயாவது ஏதாவது பேய்வீடு இருக்கு.. ஆளுங்க