கதையாசிரியர் தொகுப்பு: அனிதா கௌரிசங்கர்

8 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கனவு

 

 வீட்டில் யாருமற்ற தனிமை மனதை பிசைய சோபாவில் அமர்ந்திருந்தாள் அஞ்சலி. ‘அஞ்சு’ என செல்லமாய் கொஞ்சும் கணவன் ‘சஞ்சய்’ வெளியூர் சென்றிருந்தான், வேலை நிமித்தமாக. நாளை காலை வந்து விடுவான். இந்த இரவை துணிவாய் கடப்பது எப்படி? உதடுகளை கடித்தவாறு யோசித்தால் அஞ்சலி. டி.வி பார்த்து, போன் பேசி பத்து மணி வரை நேரத்தை நெட்டித்தல்லியவள், தூக்கம் கண்களை சுலட்டவே படுக்கையில் விழுந்தாள். ‘வீல்’ என்ற அலறலில் திடுக்கிட்டு விழித்தால் அஞ்சலி. மனம் தட்.. தட்…என அடித்துக்கொண்டது.


ஹாய், பய் காதல்

 

 கல்லூரி வளாகம்… பட்டம்பூசிகளாய் மாணவ மாணவியரின் கூட்டம்…யமஹாவில் வேகமாய் வந்து அரை வட்டம் அடித்து நிறுத்தினான் திலிப். கண்களில் கூலிங் கிளாஸ் கண்ணாடியும், வாயில் பபுள் கம் மென்று கொண்டு ஸ்டைலாய் இறங்கியவனை ரசனையுடன் பார்த்தது ஒரு பெண்கள் கூட்டம். அலட்சிய சிரிப்பொன்றை சிதரியவாறு நடந்தான் அவன். பேரழகுடன் ஜீன்ஸ் ஷார்ட் டாப்சுமாய் கவர்ச்சியுடன் அமர்ந்திருந்த பெண்ணை பார்த்ததும் கால்கள் சடன் பிரேக் போடா நின்றான் திலிப். ‘வாவ் என்ன ஒரு அழகு… இப்படி ஒரு அழகை


கருப்பு – வெள்ளை

 

 பள்ளியில் இருந்து சோர்வுடன் திரும்பி வந்த 12 வயது ரோஷினி, பேகை தொப்பென போட்டு விட்டு சோபாவில் விழுந்தாள். ‘ரோஷிமா, என்னடா செல்லம் ரொம்ப கோபமா தெரியறீங்க? ‘ என மென்மையான புன்னகையுடன் தாய் ரேவதி வினவ, ரோஷினியின் கண்களில் கண்ணீர் எட்டிப்பார்த்தது. ‘நீங்க ஏன் குங்குமப்பூ சாப்பிடல ?’ கோபமாய் கேட்ட மகளை குழப்பத்துடன் பார்த்தாள் ரேவதி. ‘நான் உங்க வயத்துல இருந்தப்போ நீங்க ஏன் குங்குமப்பூ சாப்பிடல ?……. பாருங்க என்னை எல்லாரும் கருப்புன்னு


செல்லாக்காசு

 

 கோபமும், எரிச்சலுமாய் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தாள் அனு. அவள் முகத்தில் எள்ளும், கொள்ளும் வெடித்தது. ‘ச்ச…. காலைலேயே பிரச்சனையை ஆரம்பிச்சாச்சு….. இனி இன்றைய பொழுது நல்லா போன மாதிரிதான். மனதுள் போரிந்தவாறே கதவை இழுத்து பூட்டினாள். ‘கல்யாணம் ஆகி ஆறு மாசத்துல ஆறாயிரம் சண்டை…ச்ச… பேசாம கல்யாணமே பண்ணிக்காம நிம்மதியா இருந்திருக்கலாம்’ எரிச்சல் மேலும் அதிகரிக்க கைகடிகாரத்தை பார்த்தவள் அதிர்ந்தாள். ‘போச்சு ….. இன்னைக்கு லேட்தான்… அந்த சிடுமூஞ்சி மேனேஜர் என்ன சொல்ல போகுதோ?’ நடையை


இனி எல்லாம் சுகமே!

 

 அன்று வீடு அமர்க்களப்பட்டது . திவ்யா நாணமும், புன்சிரிப்புமாய் அமர்ந்திருக்க, தங்கை நித்யா அவளை கிண்டலடித்து சிவக்க வைத்துக்கொண்டிருந்தாள். ‘அக்கா, நீ இன்னைக்கு ரொம்ப சூப்பரா இருக்க…… டாலடிக்கிற போ’ ‘ச்சீ போடி’ என சிணுங்கினாள் திவ்யா. திவ்யாவை இன்று பெண் பார்க்க வருகிறார்கள். தாய் புவனா சமயலறையில் கேசரியும், பச்சியுமாய் ஜமாய்க்க, தந்தை சேகரோ பரபரப்பாய் இங்குமங்கும் வீட்டை ஒழுங்கு படுத்திக்கொண்டு இருந்தார். ‘சின்ன குட்டி வாடாமா… அப்பாக்கு உதவி பண்ணுடா செல்லம்’ என நித்யாவை


அம்மா

 

 எழு மாத கர்பத்துடன் சுவரில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்த தோழி நந்தினியை கண்களில் நீருடன் பார்த்தாள் சுஜி. நந்தினியின் ஒரே உறவான, அவளது அம்மா லதாவின் உயிர் பிரிந்து உடல் கூடத்தில் கிடத்தப்பட்டு இருந்தது. உறவினர் கூட்டம் அழுது ஓய்ந்தது. தாயின் முகத்தை வெறித்தவாறு அமர்ந்திருந்த நந்தினியின் கண்களில் சோர்வும், இன்னும் ஏதோ ஒன்றும். தோழியை பார்த்த சுஜிக்கு அழுகை மேலும் வெடித்தது. முகம் தெரியாதவருக்காக கூட இலகும் நந்தினி , இறுகி பொய் அமர்ந்திருக்க காரணம் இருந்தது.


விட்டு விடு

 

 விருந்து முடிந்து வீடு திரும்பிய வினய் சற்றே பதற்றமும், சமாளிக்கும் சிரிப்புமாய் மனைவியை அழைத்தான், ‘விஜி……… எங்கேடா இருக்க? என் செல்ல பொண்டாட்டியே…..’ அடுக்களையில் இருந்து வெளிப்பட்ட விஜியின் முகத்தில் எப்போதும் ஒளிரும் புன்னகை இல்லை. திடுக்கிட்டாலும் காட்டிக்கொள்ளாது அவளருகே வந்தான் வினய். ‘என்னடா செல்லம் நிறைய வேலையா ? ரொம்ப சோர்வா இருக்கியே …..’ என கேட்டவாறு தோளை தொட்டவனை சுட்டெரிப்பது போல் பார்த்தாள் விஜி. அய்யய்யோ தெரிஞ்சிருக்குமோ …. என மனதுள் பதறியவன், புன்னகை


காதல் யுத்தம்

 

 கண்களில் இருந்து பெருகி வழிந்தோடும் கண்ணீரை துடைக்க மனமற்று அமர்ந்திருந்தாள் மஞ்சு. புதுமணத் தம்பதியரான கார்த்திக்-மஞ்சு தம்பதிக்கிடையில் முதல் சண்டை. வருத்தம் இருக் கத்தானே செய்யும். திருமணமாகி இந்த இரண்டு மாதங்களும் குறும்பும், விளை யாட்டுமாய் குதூகலமாய் சென்றது. கார்த்திக் பெங்களூரில் வேலை செய்து வந்ததால் திருமணமான இரண்டு தினங்களிலேயே தனிக்குடித்தனம் இனிதே துவங்கினர். இன்று மஞ்சுவை பார்க்க அவளது தந்தை சந்திரன், சென்னையிலிருந்து வரவிருக்கிறார். தொலைபேசியில் பேசிய தங்கையும், தம்பியும் அவளை வீட்டிற்கு வருமாறு அழைத்தனர்.