Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

448 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நடந்தது என்ன?

 

 இதைப் படித்துவிட்டு இது உண்மையில் நடந்ததா என்று கேட்கப்போகும் நண்பர்களுக்கு நான் இப்போதே சொல்லிக்கொள்ள விரும்புவது – ‘எனக்குத் தெரியாது!’ நான் வெங்கடேஷ். VRI என்று சொன்னால் என் முகநூல் நட்பு வட்டத்தில் புருவம் உயர்த்தி ‘அவனா?’ என்று ஒரு விதமாக சிரிப்பார்கள். நான் மோசம் என்று இல்லை. உண்மையில் நான் நல்லவன். கவிதை கதைகள் எழுதுவது, வில்லங்கமான போஸ்டுகள் போடுவது, இடக்கு மடக்கானா கமெண்ட்கள் போடுவது என் பாணி. இதனால் என் மேல் பலருக்கு வெறுப்பு


மட்டைப்பந்து போர்

 

 ரஜினி, கமல், விஜயகாந்த், விஜய் மற்றும் அஜித் எல்லோரும் உடன்பிறந்தவர்கள். சின்ன வயதிலிருந்தே ரொம்ப ஒட்டுதல். ரஜினிக்கு மட்டைப்பந்து விளையாட்டு ரொம்பவும் பிடிக்கும், ஆனால் அவர் தில்லுமுல்லு ஏதும் பண்ணாமல் நேர்மையாக விளையாடக்கூடியவர். கமல் ஒரு சகலகலா வல்லவர். பந்து போடுவது, மட்டையால் அடிப்பது, எதிரணியினர் அதிக ஓட்டங்கள் எடுக்காமல் தடுப்பது என ஆயகலைகளிலும் வல்லவர். இவரை எல்லாருக்கும் பிடிக்கும். விஜயகாந்த்தும் நன்றாகத்தான் விளையாடுவார், ஆனால் முன்கோபம் அதிகம். அடிக்கடி வாய்த்துடுக்காகப் பேசி எதிரணியை வம்புக்கு இழுத்து


அந்த ஒரு இரவில்!

 

 எல்லா பொறியியல் கல்லூரிகளையும் போல XXX கல்லூரியும் நகரத்தை விட்டு தள்ளி, நெடுஞ்சாலை ஓரம் தனியாக நின்றது. உள்ளே மின்னியல், மின்னணுவியல் என எல்லா இயல்கலும் தனி தனி கட்டிடங்களாக வீற்றிருக்க, சற்று தள்ளி நின்ற பெண்கள் விடுதி இரவு 8:30 மணிக்கு உச்ச ஸ்தாதியில் இயங்கி கொண்டிருந்தது. அனைத்து பொறியியல்களும் ஒன்றாக கூடி பொரியலிலும் சாம்பாரிலும் குறை கண்டு பிடித்தனர். “அக்கா இந்த கிலியர அப்பளம் எங்க வாங்குறிங்க?” – மெஸில் வேலை செய்யும் பெண்ணிடம்


ஞாபகம் வருதே!

 

 வழுக்குப்பாறை என்றாலே எங்களுக்கு எங்கிருந்து வருமோ அவ்வளவு சந்தோஷம்! கிருக்கன் ஜெயராஜ். மம்பட்டி மூக்கன் தெய்வேந்திரன். குள்ள மொக்கராஜ். வெந்தயன் செல்வம். ஒன்றக்கண்ணன் எங்க எல்லாருக்கும் வழுக்குப்பாறை என்றால் ரொம்பவும் இஸ்டம். எங்களின் குதூகலம். எங்களின் தேவதை. சந்தோஷத்தை வாரி வாரி வழங்கும் அற்புதம். எங்களின் பால்யத்தோடு கலந்துவிட்ட தோழன் என எங்களுக்கு எல்லாமே வழுக்குப்பாறை தான் ! வழுக்குப்பாறையை நம்பி சறுக்கி விளையாடும் குழைந்தைகளுக்கு எந்த கெடுதலும் நேராது. உடம்பில் எந்த காயத்தையும், உராய்வையும், தீங்கையும்


எழுபத்து நான்காம் எழுட்சிமான் எலிமாறன்

 

 “இதனால் மேல்கலிங்கத்து சோழிங்க மக்களுக்குத் தெரிவிப்பது என்னவென்றால், நமது மாமன்னர், பாரெல்லாம் பெருவெற்றி கண்ட பேரரசர், உலகை உலுக்கிய உத்தமர், மக்கள் போற்றும் மகேசன், எதிரிகள் அஞ்சும் எழுபத்து நான்காம் எழுட்சிமான் எலிமாறன் அவர்களுக்கு நாள்பட தொல்லை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் தீராத வயிற்றுவலியை எவர் தீர்த்துவைக்கிறாரோ அவருக்கு தக்க சன்மானம் வழங்கப்படும்.” – அரண்மனை மதில் மேல் நின்று முரசு அடித்து பறைசாற்றினர். அந்த அறிவிப்பைக் கேட்டு மக்கள் நகைத்துக்கொண்டே கலைந்தனர். மேல்கலிங்கத்து சோழிங்கம், தென்னிந்தியாவின் ஒரு


நடுவுல கொஞ்சம் செமஸ்டர காணோம்…

 

 “என்னாச்சு?” தரணியும் மஞ்சுவும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துகொண்டனர். இந்த கேள்வியை ஷர்மி கேட்பது இது எட்டாவது முறை. இன்று பைனல் ரிவிவ். இன்ஜினியரிங் எட்டாவது செமஸ்டரில் இருந்த ஒரே பேப்பர், ப்ராஜக்ட் வொர்க் மட்டும் தான். கம்பியூட்டரில் படம் பார்ப்பது, பாட்டு கேட்பது, கூகிளை திறந்து ஈமெயில் செக் செய்வது, indiaglitz.comல் கிசு கிசு படிப்பது தவிர வேறு ஒன்றும் மஞ்சுவிற்கோ தரணிக்கோ தெரியாது. அதனால் தான் ஜாவா புலியான ஷர்மியை கூட்டு சேர்த்துகொண்டு ப்ராஜெக்ட்


ஏட்டுச் சுரைக்காய்!

 

 அறைக் கதவைத் தட்டும் ஒலி கேட்டது. ’ஞாயித்துக் கிழமை கூட நிம்மதியா இருக்க விடமாட்டாங்க, சே!’ என்று அலுத்துக்கொண்டேன். “யாரு?” பதிலாக மீண்டும் கதவைத் தட்டும் ஒலிதான் கேட்டது. திறந்து பார்த்தால் வாசலில் தாணாக்காரர் ஒருவர். “நீங்கதானே எழுத்தாளர் ஏகலைவன்?” “ஆமாம், ஏன்?” “இன்ஸ்பெக்டர் ஐயா உங்களைக் கையோட கூட்டியாரச் சொன்னார்.” “என்ன விஷயம்?” “தெரியாது.” “ஏங்க, ஞாயிற்றுக் கிழமை காலைல பதினொரு மணிக்கு வந்து உடனே வான்னா எப்படி வரமுடியும்? இப்பதான் எழுந்து பல்விளக்கினேன். இன்னும்


சைக்கிளுக்கு ஒரு ரூபாய் வாடகை

 

 ஆண்டு-1960. படிப்பறிவு இல்லாத கிராமம். பண்ணையார் முதல்கொண்டு தலையாரி வரை பலதரப்பட்ட மக்கள் வாழுகின்ற ஊர். அந்த ஊரில் எல்லோரும் அறிவாளிகள். ராத்திரி ஊருசனமெல்லாம் தூங்கிட்டாங்க. எல்லாம் அடங்கி இருட்டாய் இருந்தது அந்த ஊர். நடுசாமத்து வாக்குல மூணு மாசமா இழுத்துக்கிட்ட கிடந்த செல்லம்மா பாட்டி செத்துப்போச்சு. முடியாம கிடந்தப்ப மகன், மகள், பேரக்குழந்தைகள் என எல்லாரும் செல்லம்மா பாட்டிக்கு பாலு ஊத்துனாங்க. ஆனா பாட்டி உசிரு ரொம்ப கெட்டி போல. சாவே நெருங்கல. கடைசியா அந்த


நடுவுல ஒரு பீரோவைக் காணோம்!

 

 அந்த அலுவலகத்தின் ரிக்கார்டு பிரிவில், உளுத்து, பழுப்பேறிய கோப்புகள் வைக்கப்பட்ட மர ஷெல்ஃபு வரிசையை ஒட்டி நின்றிருந்த ஐந்து இரும்பு பீரோக்களில், நடுவில் இருந்த ஒரு பீரோ மட்டும் வல்லிசாய் காணாமல் போயிருந்தது… ஒரு மாத லீவு முடிந்து ஹெட்கிளார்க் அன்று காலை பணிக்குத் திரும்பியிருந்தார். இடைவேளை உணவுக்குப் பிறகு வழக்கம் போல் ரிக்கார்டு அறையில் மறைவாக ஒரு குட்டித் தூக்கம் போடப் போனபோது, அங்கு ஏதோ ஒன்று குறைவது புலப்பட்டாலும் என்னவென்று அவருக்கு அப்போது தெரியவில்லை.


வெங்காயத் தொக்கு

 

 ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் என் மனைவி “ஏங்க வெங்காயத் தொக்கு செய்யலாம்னு இருக்கேன்” என்று சொன்னாள். என்ன பீடிகை பலமாக இருக்கேன்னு நினைத்துக் கொண்டே, நல்லது தான், வீட்டில முறுக்கு, தட்டை எல்லாம் இருக்கு, மாங்காய் தொக்குக்கு ஜோடியா வெங்காயத் தொக்கு இருந்தால் எனக்கு நல்லது தான் என்றேன். வாயளவில் ஆமோதித்தாலும், ஞாயிற்றுக்கிழமை பேப்பர், டீவி, சோம்பேறித் தூக்கம் இப்படி எதற்காவது வேட்டு வைத்து விடுவாளோ என்கிற பயம் போகவில்லை. நான் பயந்தது போல நடந்து விட்டது.