கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

473 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

என் பிரச்சினை எனக்கு

 

 எனக்கு இருக்கும் தொந்தரவுகளிலேயே பெரும் தொந்தரவு படுக்கையிலேயே சிறுநீர் கழித்துவிடுவதுதான். எனக்கு பத்து வயதாக இருந்திருந்தால் இதைப்பற்றி நான் வருந்தியிருக்கமாட்டேன். உங்களுக்கும் இது பெரிய விஷயமாக இருக்காது. ஆனால் எனக்கு இந்த ஏப்ரல் வந்தால் முப்பத்தி நான்கு வயது முடிகிறது. தொட்டில்பழக்கம் சுடுகாடு வரைக்கும் என்ற பழமொழி எனக்கு இந்த விவகாரத்தில் முழுவதுமாகப் பொருந்துகிறது. ஐந்து அல்லது ஆறு வயது வரைக்கும் நான் அப்பாவிடமும், தம்பி அம்மாவிடமும் படுத்துக் கொள்வது வழக்கம். நான் படுக்கையை நனைக்கும் போதெல்லாம்


ஜாலியான சோகக் கதை

 

 உங்ககிட்ட எனக்கு கல்யாணமான விஷயத்தை சொல்லி இருக்கேனா? அதுவே ஒரு பெரிய கதை. ஆனால் இங்கு அது ஒரு கிளைக்கதைதான். எனக்கு பொண்ணு பார்க்கப் போகிற செய்தி கிடைத்தவுடன் வீட்டில் பிரச்சினை செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டேன். எனக்கு காதல் திருமணம் செய்து கொள்ளத்தான் ஆசை. என் அப்பா அதற்கெல்லாம் மசிவாரென்ற நம்பிக்கை இல்லை. அப்பாவை எப்படியாவது சம்மதிக்க வைக்க வேண்டும். அதற்குதான் நான் செய்யும் பிரச்சினைகள் எல்லாம். திருமணம்தான் காதல் திருமணம். ஆனால் காதலி எல்லாம் யாரும் இல்லை.


பி.சுசீலாவும் அன்புச்செல்வன் IPSம்

 

 வரும்போதே கோவமாக வந்தாள் கவிதா . சண்டே என்பதால் சந்துருவும் சீனியும் அப்பொழுது தான் எழுந்திருந்தார்கள். இன்னைக்கு அவ்ளோ தான் என்று நினைத்து கொண்டே , “என்னாச்சு ?” கொட்டாவியுடன் கேட்டான் சந்துரு. கவிதா,”எனக்கு புடிக்கல அவன ” “எவன?” “போன வாரம் வந்து பொண்ணு பாத்துட்டு போனானே” “ஏன்?” “புடிக்கல” சீனி,”ஏன், இந்த வெய்யில்லயும் நீயா நானா ல வர கோபிநாத் மாதிரி கோட் சூட் லாம் போட்டிட்டு தான வந்தான்” “அதனால புடிக்கணுமா?” “அப்படி


கக்கூஸ்

 

 ரயிலில் இருந்து இறங்கும்போதே வயிற்றை கலக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. அடக்க முடியவில்லை. இந்த டக்கீலா கருமத்தை இரவு அடிச்சாலே இதே பிரச்சினை தான். அவதானமாக இருந்திருக்கவேண்டும், இருக்கத்தான் டக்கீலா விடவில்லையே! காலையிலேயே ஒரு மாதிரி மார்க்கமாக தான் இருந்தது. கொஞ்சம் இஞ்சி போட்டு கோப்பி குடிச்சதால அவ்வளவு தெரியவில்லை. ஆனால் ரயில் ஜோலிமொன்ட் ஸ்டேஷன் கடக்கும் போது வயிறு கொஞ்சம் மக்கர் பண்ண தொடங்கியது. அட இதெல்லாம் நமக்கு சாதாரணம் என்று அதை பற்றியே யோசிக்காமல் பாட்டு கேட்டுக்கொண்டு


நம்பிக்கை

 

 அந்த அறையின் கால்வாசி அளவுக்கு ஆக்ரமித்திருந்த பெரிய டேபிளின் அந்தப்புறம் டாக்டர் சடகோபன் அமர்ந்திருந்தார். வெளிர் நீல நிற டி ஷர்ட் அணிந்திருந்தார். 40+ வயது இருக்கக்கூடும். வலது கையில் ஒரு வாட்ச். கழுத்திலோ, கையிலோ ஆபரணங்கள் ஏதும் இருக்கவில்லை. நிமிடத்திற்கொரு முறை மூக்கைச் சுருக்கி சுவாசித்துக் கொண்டிருந்தார். அது அவரது மேனரிசமாக இருக்க வேண்டும். அவரது டேபிளின் இடதுபுறமிருந்த வித்தியாசமான கடிகாரத்தையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அஷோக். குளிரூட்டப்பட்ட அந்த அறையின் அமைதியில் அதன் டிக்-டிக்


வாஜி வாஜி சிவாஜி

 

 சிவாஜி படம் ரிலீஸ். தனக்கு தெரிந்த ஒரு விஐபி உறவினர் மூலமாக முதல் நாள் ஈவினிங் ஷோவுக்கே தனக்கும் தன் கல்லூரி தோழிகள் பத்து பேருக்கும் டிக்கெட்ஸ் வாங்கிவிட்டாள் கல்பனா. தியேட்டருக்குள் நுழைந்து அமர்வதற்கும் ‘சூப்பர் ஸ்டார் ரஜ்னி’ என்று ஸ்கிரீனில் பெயர் போடுவதற்கும் சரியாக இருந்தது. விசில் சத்தம் காதை பிளந்தது. குறிப்பாக முன்னாடி, தூரத்தில் மூன்று பேர் நின்று கொண்டும் கத்தி கொண்டும் ரகளை பண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள். தீவிர ரசிகர்கள் போலும். ரஜினியின் ஓப்பனிக் டயலாக்கையே


சூதுச்சரண்

 

 கைலாயத்தில் பனி கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. அன்றைய இரவு ’21 நைட்’ என்று நாமகரணமிடப் பட்டிருந்தது. கொட்டும் பனியில் மூஞ்சூறும் மயிலும் புலியும் ஓட்டிக் கொண்டு வந்து சேருவது கஷ்டமாகத்தான் இருந்திருக்கும். மூஞ்சூறுக்கு பனிக்காலத்திற்கென சிறப்புக் காலணிகள் அணிவித்திருந்தார்கள். பறப்பும் நடையுமாக வரும் மயிலுக்கு விசேஷ உடைகள் இருந்தது. கருடன் பறக்கும்போது சேஷன் குடைபிடித்துக் கொள்வதால் நாராயணனுக்கு சௌகரியமான பயணம். எவரெஸ்ட் அருகே ஐராவதம் வழுக்கி விழுந்ததால் இந்திரன் வருவதற்குத் தாமதமாகும் என்று அன்னப்பறவையிடம் சுடச்சுட தகவல் வந்து


மன்ற மதுஷாலா பொம்மை

 

 “அறிவின் மூலமாக உங்களுக்கு லாட்டரியில் வாகனம் விழும்”. பின்பக்கம் திரும்பினால் 39 Kg. வாகனம் லாட்டரியில் கிடைத்தாலும் ஓட்டுவதற்கு அதிர்ஷ்டம் வேண்டும். பஜாஜ் பல்ஸர் மேல் நான் உட்கார்ந்து ஒட்டுவது, சினிமாஸ்கோப் திரையில் தனுஷ் பறந்து பறந்து அடிப்பதை போல் இருக்கும். அமெரிக்காவில் இருக்கும் பத்து வயதே ஆன சித்தப்பா மகள் கூட நாற்பது கிலோ. வயதுக்கேற்ற எடை வேண்டும் என்று படித்ததினால் முப்பத்தொன்பது வயதில் முப்பத்தொன்பது கிலோ. ‘நான் இருவர்; நமக்கு ஒருவர்’ என்ற வசனத்தைக்


141

 

 ‘ஆண் ட் ரமீடா காலக்ஸியில் நோரா என்னும் கிரஹத்திலிருந்து பாரி என்கிறவன் இப்போது பூமிக்குப் புறப்பட்டு ஒரேநாளில் வந்து சேர ஆயத்தமாக தன் மாடல் 121 என்னும் ஹைப்பர் ஸ்பேஸ் வ ண் டியை சரி பார்த்துக் கொண் டிருந்தான்…;’ ஏழாவதுமுறையாக தான் படித்துக் கொண்டிருந்த சுஜாதாவின் விஞ்ஞானக்கதையில் ஆழ்ந்துபோனார் அஞ்சனவண்ணன் “சே என்னமாய் எழுதி இருக்கார்யா?” பிரமிப்பில் வாய் முணுமுணுத்தது. மூடிய கண்ணைத் தொடர்ந்து கையும் புத்தகத்தை தன்னிச்சையாய் மூடியது அப்போதுதான் வாசல்கதவை யாரோ தட்டும்


வணக்கம்

 

 அவள் அழகான பெண் என்பதையும் மீறிக் கோபம் வந்தது. இடம் நார்ட்ஸ்டார்ம் பார். பேரைப் பார்த்து பயப்பட வேண்டாம். ஸ்பென்ஸர் ப்ளாஸா மாதிரியான பெரிய ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்சின் ஒரு மூலையிலிருக்கும் காபிக்கடை. நாளெல்லாம் கம்ப்யூட்டரை முறைத்து முறைத்து போர் அடித்தால் அங்கே காபி சாப்பிடப் போவோம். வழக்கமாய் ” ஹலோ ” – சொல்லும் காபிக் கடை அமெரிக்க அழகி அன்றைக்கு, ” நமஸ்தே ” என்றதும்தான் கோபம் வந்தது. ஆச்சரியப்பட்டுப் போய் அவளைப் புகழப் போகிறேன்