கதைத்தொகுப்பு: தின/வார இதழ்கள்

2171 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மனம் வெளுக்க

 

 சிவசிதம்பரம் பெருமூச்சு உயிர்த்தார். ஒரு பிரச்சினை தீர்ந்ததை நினைத்து அவர் நெஞ்சு உந்திய நெடுமூச்சுதானா அது..? அல்லது, மேலும் எதிர்நோக்கி நின்ற புதிய பிரச்சினைகளை மனம் அசை போட்டதால் எழுந்த அனல்மூச்சுதானோ என்னவோ! அவர் மகள் கமலத்துக்கு ஒருமட்டும் கல்யாணம் முடிந்து விட்டது. அந்த நினைப்பு “அப்பாடா!” என்று ஒரு நிம்மதியை அவருள் கொண்டு சேர்த்தது உண்மைதான். கமலத்துக்குக் கல்யாணம்! எல்லாருக்கும் மகிழ்ச்சி அளித்த பெரிய விஷயம். கமலத்துக்கு ரொம்ப ரொம்ப சந்தோஷம் தந்த நிகழ்ச்சி. எதிர்பார்ப்புகளையும்


சிந்துஜா

 

 சார்ஜரில் போட்ட கைபேசியை எடுத்துப் பார்த்ததும் அய்யோ என்றிருந்தது. 100க்கும் மேற்பட்ட வாட்ஸ்அப் மெசேஜஸ் குவிந்துகிடந்தன. புது குரூப் ஒன்றில் சேர்த்துவிட்டிருக்கிறார்கள். எவன் சேர்த்தான் என்றும் தெரியவில்லை, என்ன குரூப் அது என்றும் தெரியவில்லை. குரூப் பெயர் ‘தொலைந்த சிறகுக’ளாம். கண்றாவிகளை எழுதி கவிதைகளென்று சொல்லிக் கொள்வதே முக்கால்வாசிப் பேருக்கு இப்போது வழக்கமாகிப்போயிற்று. 2013ல் இளங்கலை முடித்தவர்களுக்கான ரீயூனியன் குரூப். முக்கால்வாசி பெயர்களும் முகங்களும் மறந்துபோனதால் ஆர்வமாக ஒவ்வொரு ஹாய் ஹலோவின் ப்ரொஃபைல் படத்தையும் ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டிருந்தபோது


புதிய வீடு

 

 “என்ன பளமை அடிச்சுக்கிட்டே இருக்கியே; நாளைக்கு ஆடிப் பதினெட்டு; கொமரீசுபரரை மறந்துட்தியா, புள்ளே? அரிசி, பருப்பு, காய் எல்லாம் வச்சிருக்கியா?” என்று கேட்டான் மாரப்பக் கவுண்டன். “இன்னிக்குத்தான் புதுமை பேசறியே. எல்லாத்தையும் பாக்குக் கடிக்கிற நேரத்திலே சேத்துடமாட்டேனா?” என்று பெருமிதத்துடன் கூறினாள் பழனியாயி. வருஷத்துக்கு ஒரு முறை அவர்கள் காவேரிக்கு நீராடச் செல்வார்கள். கொங்கு வேளாளக் கவுண்டர்கள் அவர்கள். காவிரியாறு அவர்கள் ஊரிலிருந்து இருபத்திரண்டு மெயில் தூரத்தில் இருக்கிறது. மோகனூர் என்ற ஊருக்குப் போய், அங்குள்ள காவிரியில்


அவள் குறை

 

 ‘உங்கள் பிள்ளைக்குக் கல்யாணம் பண்ணினால்கூட இவ்வளவு சிரத்தை இருக்காது போல் இருக்கிறது. விழுந்து விழுந்து செய்கிறீர்களே!’ என்று வேடிக்கையாகப் பேசினாள் ராஜாராமின் மனைவி. ‘ஆமாம். பாவம்! நல்ல பிள்ளை. நம்மை வந்து அண்டினான். குடியும் குடித்தனமுமாக இருப்பதைப் பார்த்துச் சந்தோஷப் படலாமே என்றுதான். நாய்க்குட்டி மாதிரி உழைக்கிறான். இந்தக் காலத்தில் எசமான விசு வாசத்தோடு வேலை செய்கிறவன் எவன் இருக்கிறான்?’ என்றார் ராஜாராமன். வேலுவுக்கு கோடம்பாக்கத்திலே கல்யாணம். அது நன்றாக முடியவேண்டுமே என்று அவருக்குக் கவலை. சென்னையில்


உள்ளும் புறமும்

 

 கடவுள் மறுப்புக் கட்சிக்கு ஆட்கள் சேர்ந்து கொண்டே இருந்தார்கள். மார்கழிமாதப் பஜனைக்கு எவ்வளவு பேர் கூடவார்களோ அந்தக் கணக்குக்கு மேல் ஜனங்கள் இந்த கூட்டத்தில் கூடினார்கள்; அதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், மார்கழி பஜனையில் சேர்ந்து கொண்டு தாளம் போட்டவர்களே இந்தக் கூட்டத்திலும் சேர்ந்து கைதட்டினார்கள். அதைக் கண்டு க.ம.க-க்காரர்கள்; கடவுளையே வென்றுவிட்டதாகப் பெருமைப்பட்டார்கள். வெளிப்படையாகவும் பேசினார்கள். முருகேசன் இந்தக் கட்சியில் சேர்ந்துகொண்டான். அதற்கு இன்னதுதான் காரணம் என்று சுட்டிக் கூற முடியாது. காற்றடித்த வாக்கிலே சாயும் மரம்


கீரைத் தண்டு

 

 புதிய வீட்டில் சுற்றிலும் செடி கொடிகளைப் போட வேண்டும் என்பது விசாகநாதனின் ஆசை. கண்ட கண்ட செடிகளைப் போட்டால் யாருக்கு என்ன லாபம்? கறி வேப்பிலை மரம் அவசியம் இருக்க வேண்டும். பசலைக் கொடியும் அவசியந்தான்; எப்போதும் கொத்தமல்லி கிடைக்கும்படி இரண்டு பாத்திகள் இருக்க வேண்டும். மூலிகைகளுக்கென்று சில பாத்திகளாவது வேண்டும். அவனுடைய வீட்டுத் தோட்டத் திட்டத்தில் காய்கறி, கனி, மூலிகை, பூஜை மலர் எல்லாம் இருந்தன. வீடு கட்டிக்கொண்டு வந்தபோது சில சமயங்களில், ‘இந்தத் திட்டம்


தாயும் கன்றும்

 

 கன்றுக்குட்டிவர வர நோஞ்சலாகிக்கொண்டு வந்தது. ஒரு வீட்டிலிருந்து மற்றொரு வீட்டிற்கு நடப்பதற்குள் அதைப் பத்துதடவை உந்தித் தள்ளவேண்டியிருந்தது. பால்காரப் பாலகிருஷ்ணன் அருமையாக வளர்த்த மாட்டின் கன்று அது. அவன் அருமையாக வளர்த்தது மாட்டைத்தான்; அதன் கன்றை அல்ல. கன்று மாடு சுரப்பு விடுவதற்காக உள்ள கருவி என்று எண்ணினானே ஒழிய, அதற்கும் உயிர் உண்டு என்பதை அவன் நினைத்துப் பார்த்ததே இல்லை. பால் கறக்கும் குவளை, தீனி வைக்கும் கூடை-இவைகளெல்லாம் அவனுடைய பால் வியாபாரத்திற்கு உதவி செய்தன.


குமரியின் மூக்குத்தி

 

 1 தேவி கன்னியாகுமரி அழகே வடிவமாகக் காட்சி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். பராக்கிரம பாண்டியன் அம்பிகையைக் கண் கொட்டாமல் பார்த்தபடியே இருந்தான். அர்ச்சகர் லலிதாஸஹஸ்ர நாமத்தைத் தொடங்கினார். பாண்டிய மன்னனுடன் வந்தவர்களில் சிலர் மட்டும் கோயிலின் அர்த்த மண்டபத்தில் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். தேவியின் மூக்குத்தி விளக்கொளியில் சுடர்விட்டு ஒளிர்ந்தது. அப்பா! அந்த ஒளியைத் தொடர்ந்து பார்த்துக் கொண்டு நிற்க முடியாது போல் இருந்தது; அத்தனை ஒளி; கண்ணைக் கூசச் செய்யும் ஒளி! உள்ளே அர்ச்சகர், “ஓம் தாரா காந்தி


தாரா மை டியர்!

 

 ‘றெக்க கட்டிப் பறக்குதடி அய்யாவோட ரிக் ஷா! ஆசையோட, எறிக்கடி அய்யாகூட சவாரி!-ன்னு, ‘தலைவர்’ பாணியிலே பாடி கிட்டே, ரொம்ப நாளைக்கப்புறம் ரிக் ஷாவ சுத்தமா கழுவித் தொடச்சேன்! இன்னிலேர்ந்து ஒரு வாரத்துக்கு, ‘தாரா’-வுக்கு, நம்ம ‘ஜெட்’டுல சவாரி! எப்பேர்ப்பட்ட சான்ஸ்? மொதப் பிரைஸ் விழுந்த மாதிரி! மப்பும் மந்தாரமுமா, கொப்பும் கொலையுமா தாரா, ஸ்டாண்ட் வழியா போய் வரும்போதெல்லாம், அதுங்கழுத்து செயின்ல தொங்கற டாலரையே உத்து உத்துப் பார்த்துகிட்டிருப்பேன்! தாரா பேரு, அவுங்கப்பன் நேத்து சொன்னப்பறம்


சில்லுன்னு ஒரு கொலை

 

 வெள்ளைப் பனிக்குவியலில் ஆப்பிள் போல சற்றே வெளியே தெரிந்தது லேகாவின் முகம். கண்கள் பாதி திறந்திருந்தன. அமெரிக்க போலீசார் அந்தப் பகுதியை ஆக்கிரமித்திருந்தார்கள். போலீசின் பிடியிலிருந்த ஜெர்மன் ஷெப்பர்டு நாய் லேகாவின் முகத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து குரைத்தது. உள்ளே புதைந்திருக்கும் உடலை மோப்பம் பிடித்து பனியைக் கால்களால் குதறியெடுக்க முயன்றது. வெளிறிப் போயிருந்த லேகாவின் முகம் பூராவும் பனித்துகள்கள் திட்டுத் திட்டாய் அப்பியிருந்தன. திரும்பிய திசையெங்கும் ஆறடி உயரத்துக்குப் பனி மேடுகள். மொட்டை மரங்களின் கிளைகள்