கதைத்தொகுப்பு: பாக்யா

55 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

வலி

 

 “வாய்நிறைய பல்லாக வரவேற்பதில், வெங்கட்டுவை மிஞ்சி அந்த ஏரியாவில் யாருமே இல்லை. போஸ்ட்மேன் முதற்கொண்டு, கேஸ் டெலிவரி பாய் வரை,தெரிந்தவர், தெரியாதவர்கள் என்ற பாகுபாடில்லாமல் “உள்ற வாங்கோ, காபி சாப்பிட்டுட்டு போங்கோ“ன்னு உபசரிப்பதில் அலாதி பிரியம் அவருக்கு. அந்த பிரியத்திலும் சுயநலமுண்டு. வருகிறவர் சாக்கில், ஒரு கப் காபி கூடுதலா கிடைக்கும்ல, ஆதான் அப்படி ஒரு உபசரிப்பு. வருகிறவர்கள் காபி சாப்பிட்டு விட்டு, சும்மா இருக்க மாட்டார்கள். “என்ன ஸார், ஒங்க ஒய்ப் வேலைக்கு போறாங்களா ?


திருந்தாத சமுதாயம்!

 

 நேரு மார்க்கெட்டில் வாகன நிறுத்துமிடத்தை பராமரிக்கும் வேலையை ஒரு தனியார் வசம் மாநகராட்சி ஒப்படைந்திருந்தது. செல்வம் காரை பார்க் செய்தவுடன், ஒரு தடித்த மனிதன் ஒரு துண்டுச் சீட்டை நீட்டி முப்பது ரூபாய் கேட்டான். “ என்னப்பா!…அநியாயமா இருக்கு….சைக்கிளுக்கு இரண்டு ரூபாய்…பைக்கிற்கு ஐந்து ரூபாய்…கார்களுக்கு பத்து ரூபாய் என்று தானே நம்ம மாநகராட்சி கட்டணம் நிர்ணயம் செய்திருக்கு…..நீ எதற்கு முப்பது ரூபாய் கேட்கிறாய்?….” “ இங்கு அது தான் கட்டணம்…அதுவும் மூன்று மணி நேரத்திற்கு மட்டும் தான்!…


மாத்தி யோசி!

 

 கல்யாண விநாயகர் கோவில் எதிரில் ஒரு நடுத்தரமான வீடு. அந்த வீட்டின் முன்புறம் விசாலமான காலியிடம். அந்தக் காலியிடத்தில் வரிசையாக இரு சக்கர வாகனங்கள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தன. அந்த வீட்டினை ஒட்டிய இடத்தில் ஒரு தனியார் வங்கியும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. அந்த வங்கிக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்கள் வந்த இரு சக்கர வாகனங்கள்தான் அந்த வீட்டின் முன்புற காலியிடத்தில் நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. இதன் காரணமாக தினமும் யாரிடமாவது உரத்த குரலுடன் சப்தம் போடுவது வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தான் பட்டதாரி சம்பத்குமார். அன்றும் அப்படித்தான்


சமயம் பார்த்து அடிக்கணும்

 

 “ இன்னைக்கு….ஞாயிற்றுக் கிழமை….சரியா ஒன்பது மணிக்கு நீங்களும், உங்க அருமைப் பொண்ணும் டைனிங் டேபிளில் வந்து உட்கார்ந்திடுவீங்க!…நான் அதற்குள் சிக்கன் குழம்பு, வறுவல், இட்லி, தோசை எல்லாம் தயார் செய்ய வேண்டாமா?…சீக்கிரமா போய் ‘லெக் பீஸா’ நீங்களே பார்த்து…. இளங்கறியா வாங்கிட்டு வந்திடுங்க!…அப்பத் தான் நான் என் வேலையை சீக்கிரம் முடிக்க முடியும்!….” “ சரிடி!…இதோ சீக்கிரம் போய் வாங்கிட்டு வந்திடறேன்!…” என்று கிளம்பினார் ரத்தினம். கறிக்கடை வேலுவுக்கு ஆபிசர் ரத்தினத்தைக் கண்டால் ரொம்ப மரியாதை! ஞாயிற்றுக்


வயசுக்கு மீறிய புத்தி!

 

 அரசு ஆய்வுக் கூடம் ஒன்றில் உயர் அதிகாரி சத்திய சீலன். அவர் மனைவி சித்ரலேகா ஒரு கல்லூரி பேராசிரியை. அவர்களுடைய ஒரே மகள் ஐஸ்வரியாவுக்கு பத்து வயசுதான் ஆகிறது. சுட்டிப் பெண். நினைத்ததை ‘பட்’ டென்று கேட்டு விடும் சுபாவம் அவளுடையது! அவளுக்கு நூடில்ஸ் என்றால் உயிர். வாரத்திற்கு நான்கு நாட்களாவது டிபனுக்கு அவளுக்கு நூடில்ஸ் வேண்டும்! கொஞ்ச நாட்களாக நூடில்ஸ்க்கு அஸ்டமத்தில் சனி! அரசு நடவடிக்கையால் கடைகளில் அடிக்கடி ஸ்டாக் இல்லை என்று சொல்கிறார்கள்! எல்லாப்


மாமன்னர் அசோக சக்ரவர்த்தி!..பராக்!….பராக்!…

 

 “மாமன்னர் அசோக சக்ரவர்த்தி அவர்களே! ….வருக! வருக!…என் கோரிக்கையை ஏற்று பூலோகத்திற்கு, அதுவும் எங்கள் கோவை மாநகருக்கு வருகை தந்தற்கு மிக்க நன்றி மாமன்னா!..” “தம்பி இளவலே சரவணா! நீயோ ஒரு பள்ளிச் சிறுவன்!……எதற்கு நான் சொர்க்கத்திலிருந்து உங்க கோவை மாநகருக்கு வருகை தந்து எதை நான் பார்த்து ரசிக்க வேண்டுமென்று இவ்வளவு கடுமையான தவம் செய்தாய்?..” “மன்னா!…பரிட்சைக்கு சரித்திரப் பாடம் படித்துக் கொண்டிருந்தேன்!….அழகான சாலைகள்!.. இருபக்கமும் நிழல் தரும் மரங்கள்!..என்றெல்லாம் உங்க ஆட்சியைப் பற்றி வர்ணித்திருந்தார்கள்!….இந்த


அறியாத வயசில் செய்த புரியாத தவறுகள்!

 

 இன்னொவா கார் சுமங்கலி அபார்ட்மெண்ட் முன் நின்றது. அதிலிருந்து இறங்கியவர்கள் தோற்றம் கண்ணியமாக இருந்தது. அரசு அதிகாரிகள் என்று பார்த்தவுடனேயே அந்த அபார்ட்மெண்ட் செக்யூரிட்டி புரிந்து கொண்டான். “ சார்!…நீங்க யாரைப் பார்க்க வேண்டும்?…” “ இன்கம் டேக்ஸ் ஆபிஸர் சத்திய நாராயணனை பார்க்க வேண்டும்!…” “ அவர் சி. 27 ல் இருக்கிறார். 3- வது மாடி. வலது புறம் நாலாவது வீடு…,சார் வீட்டில் தான் இருக்கிறார்..” அந்த நாலு பேர் கொண்ட கும்பல் 3-வது


புவனாவும், புத்தகக் கண்காட்சியும்!

 

 முத்துசாமி ஓய்வு பெற்ற அரசு ஊழியர். கோவை சாயிபாபா காலனியில் வசிக்கிறார். அவருடைய ஒரே மகள் புவனாவும், மாப்பிள்ளை அறிவுச் செல்வனும் திருப்பூரில் ஆசிரியர்களாகப் பணி புரிகிறார்கள். ஞாயிறு தவறாமல் புவனா அப்பாவைப் பார்க்க கோவை வந்து விடுவாள். அப்பா செல்லம்! வந்தவுடன் அப்பாவிடம் ஏதாவது குறை சொல்லி புலம்புவது வழக்கம்! முத்துசாமி ஒவ்வொரு வாரமும் ஏதாவது சமாதானம் சொல்லி திங்கட்கிழமை காலையில் மகளைத் திருப்பூர் அனுப்பி வைப்பார். ஒரு வாரம் வீட்டைக் கவனித்து விட்டு வேலைக்குப்


வியாபாரம் என்பது அரசியல் மாதிரி!

 

 புரத சத்து மிகுந்த ‘ஹெல்த் பிளான்’ என்ற சத்துப் பவுடர் தயாரிக்கும் அந்தக் கம்பெனியின் முதலாளியும், அன்று அந்தக் கம்பெனி மானேஜர் ராம் பிரசாத்தும் விற்பனை தொடர்பாக ஆய்வு நடத்திக் கொன்டிருந்தார். ‘ஹெல்த் பிளான்’ பவுடரை ‘பாக்கெட்’டில் அடைத்து , மெடிகல் ஷாப்கள் மூலம் அவர்கள் விற்பனை செய்து வருகிறார்கள். “ சார்!…நம்ம கம்பெனி தயாரிப்புகளை, தயாரித்த ஆறு மாதங்களுக்குள் உபயோகித்து விட வேண்டும்…இல்லாவிட்டா கெட்டு போயிடும்!…ஐந்து மாதங்களுக்கு முன்பு தயாரித்த பத்தாயிரம் பாக்கெட்கள் விற்பனை ஆகாமல்


போட்டோவில் தொங்க விடும் உறவா அது?

 

 “ ஏண்டி!..மணி பதினொண்ணு கூட ஆகலே…….அதற்குள் என்னடி தூக்கம்?….எழுந்து போய் அந்த தைலத்தை எடுத்ததிட்டு வாடி!..” “ தினசரி இதே உங்களுக்குப் பொழப்பாப் போச்சு!…..ராத்திரியானா என் உசிரை எடுக்கிறீங்க!….உங்களுக்கு இந்த ஜவுளிக்கடை சேல்ஸ் மேன் உத்தியோகம் வேண்டாம்!….இந்த தீபாவளி போனஸை வாங்கிட்டு நின்னுடுங்க! …..வேற ஏதாவது வேலையை நாம தேடிக் கொள்ளலாம்! …காத்தாலே இருந்து ராத்திரி வரை நின்னு நின்னு தினசரி கால்கள் சுரத்துப் போகுது!…..எனக்குப் பார்க்கவே கஷ்டமா இருக்கு!….” என்று சொல்லி விட்டு,இந்துமதி எழுந்து போய்