Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: பாக்யா

65 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

விழி திறந்த வித்தகன்

 

 குரு ஞானசம்பந்தர் உயர்நிலைப்பள்ளி .பிரார்த்தனை மண்டபத்தில் நடுநாயகமாக நின்றான் கபிலன். ஒலிப்பேழையிலிருந்து உருக்கொண்டு தவழ்ந்து வந்த தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து நிறைவடைந்தவுடன் மாணவத்தலைவன் தலைமையாசிரியருக்கு முகமண் கூறி ஒரு குறிப்பேட்டை தந்துவிட்டு தனது இருப்பிடம் திரும்பினான். “மாணவ மணிகளே.!..காலாண்டுத்தேர்வு வரை நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தில் நடுநாயகமாக இருந்த இந்த மாணவன்…இப்போது பள்ளியின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களில் ஒருவனாக உங்கள் முன் நிற்கிறான்.!.சமீபத்திய மகிழ்ச்சியான செய்தி இவன் கணிதத்தில் நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள் பெற்று…” தலைமையாசிரியர் தன் புகழ் பாடுவதையும் மறந்து சிலையாய்


அறுவடை நாள்

 

 “அங்கேயே..நில்லுங்க…வீட்டுக்குள்ள நுழையாதீங்க..எத்தனை தடவை சொன்னாலும் காதுலயே போட்டுக்க மாட்டேங்கறீங்களே ஏன்?..போங்க ….போய் குளிச்சிட்டு நிலைப்படியை தாண்டி உள்ளே காலெடுத்து வைங்க…”என்று இரைந்தாள் இன்பவள்ளி. “ஏம்மா.!..அப்பாவை குளிச்சிட்டுதான் உள்ளே வரனும்னு சொல்ற..?”கேட்ட மகனிடம்..”ம்…நம்ம பண்ணைக் காட்டுல இன்னிக்கு அறுவடையில்ல…அங்க போயிட்டு வர்றாரு..அங்க வேலைபார்க்குற கீழ்சாதி காரவங்களை தொட்டு தொலைச்சி குழப்பியிருப்பாருடா…இந்த சங்ககெட்ட மனுஷனை திருத்தறது அவ்வளவு சுலபமில்லை…அதான் அப்படி சொன்னேன்”என்றாள். “ஏம்மா…கீழ்சாதிக்காரங்கன்னா யாரும்மா…?..ஏன் அவங்களை தொடக்கூடாது?”என்றான் மகன். “போடா…போய் படி..ரொம்ப நொய் நொய்ங்கறே…புத்திசிகாமணி பெத்த சீமந்த புத்திரன்ல..போ”எரிந்து விழுந்தாள்


தீண்டும் இன்பம்

 

 முதலிரவு அறை. பால் சொம்பேந்திய திருவாரூர் தேரை தோழி பொக்லைன்கள் நெட்டி அறைக்குள் தள்ளி விட்டு கதவை வெளிப்பக்கம் சாத்துகின்றன. பால் சொம்பை கையில் கொடுத்துவிட்டு கால் தொட்டு வணங்குதல் இல்லை.சற்று தள்ளியே அமர்ந்து கை வீணையை மீட்டக்கொடுத்துவிட்டு உச்சி சிலிர்க்க காலால் தரையில் கோலமிடும் தார்மீக வெட்கமில்லை. இப்படி இன்னும் அனேக இல்லைகளை எல்லை கடந்து சூழ்ந்து கொண்டு சூறாவளியாக அவனை வதைக்கத் தொடங்கியது அந்த இரவு. “சாரி…கண்ணன்.!..இந்த கல்யாணத்தை இப்போ வச்சிக்க வேணாம்…ஆறுமாசம் போகட்டும்னு


நாளையும் ஓர் புது வரவு

 

 அவன் பொட்டுப்பொட்டாய் நெற்றியில் துளிர்த்த வியர்வையை அழுத்தித் துடைத்தான். அடர்ந்த புதராய் வளர்ந்து செம்பட்டை பாரித்த மீசையில் வழிந்த வியர்வை,வெடித்து பிளவுபட்டிருந்த உதடுகள் வழியாக ஊடுருவி உப்புக்கரித்தது. அவனுக்கு அந்த சுவை புதிது…அந்த சூழ்நிலை புதிது..இப்போதும் கண்கள் இருட்டத்தான் செய்கிறது…ஆனால் அது நியாயமான பசி என்கிற நிறைவு அவனது கண்களில் மிளிர்கிறது.!. “யோவ்..இன்னும் என்னா..மவராசன் கிரீடம் தரிக்கலீயோ..?பல்லாக்கு பரிவாரங்களுக்காக காத்திருக்கீரோ..?”இரண்டாவது மாடியிலிருந்து அதட்டலாக சத்தம் கொடுத்தார் கொத்தனார். “இதோ வாரேனுங்க”என்றபடி தலைமுண்டாசுக்கு மேல் இருப்புச்சட்டியை வைத்து செங்கற்களை


நீதியின் நிழலில்

 

 “என்னப்பா…வந்துடுவாங்களா..?..நான் வேற பள்ளிவாசலுக்கு தொழுக போகனுமே…”பரூக் மரைக்காயரின் கேள்விக்கு பதிலளிக்க அவகாசமின்றி வீதியில் இறங்கி ஓடினார் பண்ணையாள்சவுரிமுத்து. இன்னும் சிலநாட்களில் நாடாளுமன்ற தேர்தல் நடைபெற இருக்கிறது.அதன் பொருட்டு வாக்குகேட்டு வரும் வேட்பாளரை வரவேற்க நாட்டாமையின் பண்ணை வீட்டில் குழுமியிருந்தார்கள் அனைவரும். “ஐயா..வேற்பாளர் வந்துகிட்டிருக்காருங்க..தெரு முனையில் ஏழெட்டு காருங்க வந்துகிட்டிருக்குங்கய்யா..!”நாட்டாமையிடம் பவ்யமாக கிசுகிசுத்தார் பண்ணையாள். “சரி..சரி..வர்றவங்களுக்கு இனிப்பு,இளநீர் எல்லாம் ரெடி பண்ணி எடுத்து வை..”என்றபடியே சவுரிமுத்துவின் இளையமகனை அழைத்து அவன்காதில் ஏதோ கிசுகிசுத்து அனுப்பினார் நாட்டாமை. புள்ளிமான் போல


சமர்ப்பனம்

 

 “ஐயா,இது போலீஸ் ஸ்டேஷனுங்களா…எம்மவனை காப்பாத்துங்கய்யா…’வெட்டியா ஊரை சுத்திசுத்திவர்றீயே..படிப்புக்கேத்த வேலை கிடைக்கிற வரைக்கும் கிடைக்குற வேலைக்கு போயேன்’னு சத்தம் போட்டேன்..அதுக்காக கோவிச்சிகிட்டு 200அடி உயர செல்போன் டவர்ல ஏறி கீழே விழுந்து சாகப்போறேன்னு அடம் பண்றான்…உடனே கிளம்பி வாங்கய்யா”பதட்டத்தில் அதற்கு மேல் வார்த்தை வராமல் நாக்கு குழற இணைப்பை துண்டித்தாள் சாரதா. அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில் ஸ்பாட்டில் இருந்தது போலீஸ்.தீயணைப்பு வீரர்கள் டவரைச்சுற்றி வலைவிரித்து வாகாக நின்றார்கள். குதிப்பதிலேயே குறியாய் நின்றவனிடம் …கூம்புக்குழாய் வழியே குசலம் விசாரித்துக்கொணடிருந்தார் இன்ஸ்பெக்டர்.அவனோ


முதல் சுவாசம்

 

 “வணக்கம்..வருண்.!..எப்ப சென்னையிலிருந்து வந்தாப்ல…என்ன ‘சினிபீல்டு’ல நுழைஞ்சிட்டீங்களா.!?நாங்களும் தியேட்டர்ல கலர்கலரா பேப்பர் துகள்களை பறக்கவிட்டுகிட்டு..எங்க ஊரு இயக்குனர் தந்த படைப்புன்னு காலரை தூக்கிவிட்டு அலைய ஆசைப்பட மாட்டோமா.!?”என்றான் டைலர் சிவா. “என்னப்பா செய்யறது..எட்டு வருசமா போராடற எங்க மாமாவே இப்பதான் கையில’ஸ்கிரிப்ட்’டோட கம்பெனி கம்பெனியா ஏறி இறங்கிகிட்டிருக்கார்..அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைச்சுட்டா…என்னை உதவியா சேர்த்துக்கறதா சொல்லியிருக்கார்…ம்..பார்ப்போம்”என்றான் வருண். “உங்க மாமா இயக்குனரா ஆகற வரைக்கும் வேற இயக்குனர்கிட்ட வாய்ப்பு கேட்கலாமே…” “எல்லா துறைகளிலேயும் புதுசா வாய்ப்பு தேடறவங்களை சந்தேக கண்ணோடதான்


நல்ல நிலத்தில் நடவு செய்வோம்

 

 “தேவராஜ்…நில்லுங்க.!”அவசரமாக அழைத்த குரலில் அந்தநாள் ஞாபகம். திரும்பிப்பார்த்தால் கோலப்பொடி கிண்ணத்தை ஓரமாக வைத்துவிட்டு ,முந்தானையில் கையைத்துடைத்தபடியே எதிர்பட்டாள் வேணி..சகவயது தோழி. “நல்லாயிருக்கீங்களா தேவா?எங்கே இந்தப்பக்கம்?” “சவுகரியம்தான் …இது”பெட்டிக்கடை வாசலில் தொங்கிய வாசகஅட்டையை கவனித்தபடியே கேட்டேன். “இது எங்களோட கடைதான் தேவா..இதை ஆரம்பித்து ரெண்டு மாசம்தான் ஆச்சு”என்றபடியே குளிர்பான புட்டியை நீட்டினாள். “அப்போ உன் கணவர் திவாகர் என்ன பண்றார்?கல்யாணத்தின் போது ஏதோ வெல்டிங் ஒர்க் ஷாப் வச்சிருக்கறதா கேள்விப்பட்டேனே.?”என்றேன். “வச்சிருந்தாரு தான்..கெட்ட சகவாசம் அதுஇதுன்னு அடிமையாகிப்போய் கடைசியில


குலச்சாமி

 

 ‘ஆற்றங்கரை மேட்டினிலே….அசைந்து நிற்கும் நாணலது காற்றடித்தால் சாய்வதில்லை’…காரைக்கால் பண்பலையில் டி.எம்.எஸ் குரல் கசிய…தானும் சேர்ந்து பாடியபடியே சமையலில் ஈடுபட்டிருந்தாள் சரசு. பாதியிலேயே பாடலை நிறுத்தி விட்டு அறிவிப்பாளர் “நேயர்களே..ஒரு முக்கிய அறிவிப்பு…நாகப்பட்டினத்துக்கு வடகிழக்கே இருநூற்றைம்பது கிலோமீட்டர் தூரத்தில் நிலைகொண்டுள்ள காற்றழுத்த தாழ்வுநிலை மேற்கு நோக்கி நகர்ந்து கடலூருக்கும் நாகைக்குமிடையே இன்றிரவு கரையை கடக்கக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது..பொதுமக்கள் தங்களது உடமைகளோடு பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு செல்லுமாறு அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்’என்றார். தொடர்ந்த பாடலில் ஏனோ மனம் ஒட்டாமல் குடிசையை அன்னார்ந்து பார்த்தாள்.ஆயிரத்தெட்டு பொத்தல்கள்


நீயும் கூட ஒரு தாய் தான்!

 

 “ …ஹலோ!…விஜயா பேங்க் பிராஞ்சா?…” “ ஆமாம்! உங்களுக்கு யார் வேண்டும்?…” “ மேனேஜர் ரமா மேடத்திடம் அவசரமாப் பேசவேண்டும்!..” டெலிபோன் ஆபரேட்டர் மேனேஜர் ரூமுற்கு லைன் கொடுக்கிறார். “ எஸ் மேனேஜர் ஸ்பீங்கிங்!…” “ மேடம் நான் மெட்ராஸிருந்து கௌதம் பிரண்ட் பிரகாஷ் பேசுகிறேன்!…… வந்து….வந்து,,,” குரலில் ஒரே பதட்டம்! “ என்னப்பா…கௌதமிற்கு என்ன?..” பதட்டம் இடம் மாறி விட்டது! “ மேடம்!… கௌதம் இரண்டு நாளா வேலைக்குப் போகவில்லை!…கடுமையான காய்ச்சல்… தலை வலி, வாந்தி…