Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: தினமலர்

444 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

திருப்தி

 

 எரிச்சலோடு ஸ்கூட்டரை கிளப்பி வெளியேறினான் கவுசிக். போகும் வழியெல்லாம் புலம்பிக் கொண்டுதான் போனான். ச்சே என்ன பெண் இவள், வாழ்க்கையைப்பற்றி எதுவுமே தெரியாமல் இருக்கிறாளே, அவளைச்சொல்லி குற்றமில்லை, கஷ்டம் என்றால் என்னவென்று தெரியாத பெரிய இடத்துப்பெண்ணை திருமணம் செய்தது நம் தவறு. திருமணம் ஆகி நான்கு மாதத்திற்குள் எத்தனை வீடு மாறியாயிற்று. இந்த வீட்டில் புகை போக்கி இல்லை, இதுல கிச்சனுக்குப் பக்கத்திலேயே பாத்ரூம், இருக்கு ,இதுல சாமான்கள் வைக்க லாப்டே இல்லை, இதல காற்று வரவேயில்லை…இப்படியே


கொடுத்து வைத்தவள்

 

 உஷா அந்த ஹாலின் அழகான டைனிங் டேபிளை பார்த்து ஒரு முறை பெருமூச்சு விட்டாள். வெள்ளித்தட்டுகள், பீங்கான் கோப்பைகள், கண்ணாடி கிண்ணங்கள் வரிசையாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன. நறுமணம் கமழும் சுவையான, தென்னிந்திய சமையல், பாஸ்ட் பூட், எல்லாம் உள்ளே தயாராகி கொண்டிருந்தன. நெருங்கின தோழியை நீண்ட நாள் கழித்து சந்திக்கப்போகும் சந்தோசம் அவள் மனதில் நிறைந்திருந்தது. … கல்பனா கொடுத்து வைத்தவள், நிறைவான வாழ்க்கை அவளுக்கு கிடைச்சிருக்கு. ஒருவருக்கு அதிர்ஷ்டம் அடித்தாலும், இப்படி அடிக்கவேண்டும் ஏக்கப்பெருமூச்சுடன் வீட்டை


கோவில்

 

 “பார்வதி ,நான் சொல்றேன்னு தப்பா நினைக்காதே சாயங்காலம் கிளம்பி போற உன் கணவர் நைட்டுதான் திரும்பி வரார். உன்னைக் கேட்டால் கோவிலுக்கு போயிருக்கார்னு சொல்றே ….ஆனால் ……” அம்புஜம் இழுத்தாள் “என்ன ஆனால் …சொல்லு அம்புஜம்” “நானும் தினமும் என் மகனுக்காக வேண்டிகிட்டு கோவிலுக்குப்போறேன். அங்கே ஒரு நாள் கூட உன் கணவரை பார்க்கவில்லை” … “நீ சரியா பார்த்திருக்க மாட்டே அவர் அங்குதான் இருந்திருப்பார். என்கிட்டே அவர் பொய் சொல்லவேண்டிய அவசியம் என்ன?”. “அதைத்தான் நானும்


தாயுமானவள்

 

 திருச்சி தெப்பக்குளம் வாணப்பட்டரைத் தெரு மாரியம்மன் கோவிலில் சித்திரைத் திருவிழா. மலையைச் சுற்றியுள்ள நான்கு வீதிகளிலும் மழை பெய்ததுபோல நீர் தெளிக்கப்பட்டு கலர் கலராகக் கோலங்கள் போடப்பட்டுள்ளன. ஆங்காங்கே மாவிலைத் தோரணங்களுடன் தண்ணீர்ப் பந்தல்கள். பானகம், நீர்மோர், உப்புடன் பாசிப் பருப்பு கலந்த வெள்ளரிப் பிஞ்சுக் கலவை – பக்தர்களுக்கும் பசித்துக் களைத்து வருபவர்களுக்கும் இலவச விநியோகம். வடக்கு ஆண்டார் தெரு மேற்கு முனையில், ரோட்டோரமாகப் பெரிய பெரிய அண்டாக்களிலும், குண்டாக்களிலும், கஞ்சி காய்ச்சப்பட்டு அன்னதானம். வேப்பிலைக்கொத்துடன்,


ராங் நம்பர்!

 

 இத்தனை காலமும் மனசுக்குள்ளிருந்து ஒரு பார்வை. ஒரு திருப்தி எல்லாமே திடுதிப்பென்று அசைவது போலிருந்தது வினிதாவுக்கு. உண்மையில் தன் கணவர் தனக்குத் துரோகம் செய்கிறாரா? அதுவும் தன் தோழியுடன்…? இந்த அதிர்ச்சிமிக்க ஒரு விஷயத்தை அவளால் நம்ப முடியவில்லை. அவளால் நம்ப முடியவில்லை என்பதைவிட நம்ப விரும்பவில்லை என்று சொல்வதுதான் உண்மை. கணவர் வசந்த் ஒரு உல்லாசபிரியர் என்பது அவளுக்குத் தெரியும். பெண்களிடம் சகஜமாக பழகுபவர் என்பதும் அவளுக்குத் தெரியாமலில்லை. ஆனால் அந்த பழக்கம் மனைவிக்கே துரோகம்


நல்ல இடத்து சம்மந்தம்

 

 நந்தினி கவனமாக தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டிருந்தாள். வயலட் நிற ஷிபான் புடவை, அதில் சின்னச் சின்ன வெள்ளி நட்சத்திரங்கள். அதே கலர் ரவிக்கை. ஒற்றை முத்து தோடுகள். முத்து வளை. கழுத்தில் மூன்று முத்துக்கள். வெள்ளை கைப்பை வெள்ளை குதிகால உயர்ந்த ஷூ. வில்லாக இருந்த மெல்லிய புருவங்களின் கீழே வயலட் ஐ ஷேடோவை மெல்ல தீற்றினாள், ஐ லைனர், ஆழ்ந்த நிற லிப்ஸ்டிக், அதே நிற பொட்டு. திருப்தியுடன் தன்னை முழுமையாக கண்ணாடியில் ஒரு முறை


மாற்றம்

 

 ” ஏய்.. பூஜா,, எழுந்திருடி.. மணி ஏழாகுது.. எருமை மாடு மாதிரி தூங்கிகிட்டிருக்கா….” கத்திவிட்டு கிச்சனுக்குள் வருவதற்குள் பால் பொங்கி வழிந்தது. ” என்னங்க வண்டியை துடைக்க ஆரம்பிச்சிட்டா அதிலேயே உட்காந்துவிடுவிங்களே…?” அந்த பிசாசை எழுப்பி குளிக்க வைங்க. ஹாட் பேக்கை பைக்கில் மாட்டி கொண்ட தினேஷ், ” ரேவதி எட்டாயிடுச்சி.. நான் கிளம்பறேன்.. ஈவ்னிங் அம்மா வருவாங்க ஏதாவது வீட்டுக்கு வேணும்னா போன் பண்ணு..” பூஜாவிற்கும் , தனக்கும் லஞ்ச் பேக்கை ரெடி பண்ணி, கிச்சனை


கண் திறந்தது

 

 ” ஏ பொன்னி.. மட மடன்னு கலவை போடு… இப்படி மசமசன்னு உட்கார்ந்திருந்தா எப்படி? மணலை இன்னும் கொஞ்சம் கலக்கணும்…..” அவள் கையிலிருந்து சம்மட்டியை வேண்டுமென்றே உரசியபடி பிடுங்கி சலித்த மணலை அள்ளி கொட்டிவிட்டு பின்னால் நின்று அவள் இடுப்பை வெறித்து பார்த்து கொண்டிருந்த மேஸ்திரி நல்லக்கண்ணுவின் மீது ஆத்திரமாய் வந்தது பொன்னிக்கு. ” பேருதான் நல்லக்கண்ணு… பார்வை எல்லாம் நொள்ளை’ என மனதுக்குள் முனகிக்கொண்டாள். ச்சே.. கட்டினவன் ஒழுங்கா இல்லாம குடிச்சிட்டு திரியறதால வேலைக்குன்னு வந்து


காதல்

 

 தஞ்சாவூரில் உள்ள ஒரு மருந்து விநியோகநிறுவனத்தில் வேலைசெய்வதால் என்னுடைய முக்கியப்பணியே ஊரில் உள்ள அனைத்து மருந்து கடைகளுக்கும் சென்று ஆர்டர் எடுப்பதுதான். அன்று வழக்கம்போல் நான் அந்த மருந்துக்கடைக்குச் சென்றபோது வாசுதேவன் என்னைப்பார்த்து புன்னகைத்துவிட்டுக் கிளம்பினார். “என்ன இந்த ஆளு…ஒவ்வொருநாளும் ஒவ்வொரு கடையில மருந்து வாங்கிட்டு திரியிறாரு? எல்லா கடையிலயும் கடன் சொல்லிட்டுப் போறாரோ?” என்று நான் சாதாரணமாகத்தான் கேட்டேன். “டேய் ராமமூர்த்தி…உடம்பு வலியால ராத்திரிஎல்லாம் தூங்கமுடியலை.நாங்க வலிதாங்காம கத்திகிட்டு இருக்குறதால மத்தவங்களுக்கும் தூக்கம் கெடுது.என்னால அடிக்கடி


அம்மாவுக்காக…

 

 ராஜூவுக்கு வியப்பாக இருந்தது. மேனேஜர் எதற்காக, தன்னை கூப்பிட்டு இருப்பார். வேலைக்குச் சேர்ந்து, ஒரு மாதம் தான் ஆகியிருக்கும் நிலையில், வேறு யாரிடமும் இல்லாத அளவுக்கு, தன்னிடம் மட்டும் அவர் தனியாக அக்கறை எடுத்துக் கொள்வதாக தோன்றியது. பல முறை, அவனே அதை கவனித்தும் இருக்கிறான். உடன் பணிபுரிபவர்கள் கூட, சில முறை அவனிடம் கேட்டு இருக்கின்றனர். ஆனால், ராஜூ பதில் சொன்னதில்லை. அது, அவனுக்கும் தெரியாது. ஒருவித குழப்பத்துடன் லேசாக கதவைத் திறந்தான். கண்ணாடிக் கதவு