Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: தினமலர்

444 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நில்-கவனி-செல்!

 

  ராஜினாமா கடிதம் எழுதிக் கொண்டிருந்த சொக்கலிங்கத்தின் கைகளை, உரிமையோடு பற்றித் தடுத்தார் வேலுச்சாமி. பற்றிய கைகளை ஆவேசமாக உதறினான் சொக்கலிங்கம். என்றாலும், ராஜினாமா கடிதத்தை முடிக்க விடாமல், அவனை மீண்டும், மீண்டும் தடுத்து, அந்த கடிதத்தை பிடுங்கிக் கொண்டவர், “”என் கூட வா…” என்று வெளியில் அழைத்தார். “”வெளியில் போகத்தான் போகிறேன்; இனி, ஒரு நிமிஷம் இங்கே நின்றால், நான் மானமுள்ள மனுஷனில்லை. இங்க எழுத விடலைன்னாலும், வெளியிலிருந்து லெட்டர் எழுதியனுப்ப முடியாதா என்ன?” என்ற


பிறந்த மண்!

 

 மகனின் வருகைக்காக ஹாலில் குறுக்கும், நெடுக்குமாக நடந்து கொண்டிருந்தார் விஸ்வநாதன். “”என்னங்க… இப்படி ரொம்ப நேரமா குட்டி போட்ட பூனை மாதிரி ஹாலையே சுத்தி வர்றீங்க… என்ன விஷயம்?” என்ற மனைவி காமாட்சியின் பேச்சை கேட்டும், கேளாதவராய் நடந்து கொண்டிருந்தார். “”ஏங்க… காலையில தான் கரெக்டா வாக்கிங் போயிட்டு வந்தீங்களே… பிறகேன் ஹாலுக்குள்ளே வாக்கிங் போறீங்க… அப்படி என்ன யோசனை?” என்று கிண்டலடித்த மனைவியை, லட்சியம் செய்யாமல் நடந்து கொண்டிருந்தார். கும்பகோணம் பக்கம் உள்ள, ஒரு சிறு


தழும்பு

 

 “”டீச்சர்… டீச்சர்!” கதவை, “டக், டக்’ என்று தட்டிக் கொண்டே, அழைப்பும் சேர்ந்து வந்தது. மூலையில் சோர்ந்து உட்கார்ந்திருந்த ஜெனிபர் டீச்சர், மெதுவாக எழுந்து வந்து கதவைத் திறந்தார். “”மன்னிச்சுடுங்க டீச்சர்… இந்த மோசஸ் கஞ்சா வச்சிருந்த குற்றத்திற்காக கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறான்; ஆனால், இந்த முறை வழக்கம் போல் நீங்க வந்து கூட்டிக்கிட்டு போக முடியாது. ஏன்னா… புதுசா வந்திருக்கிற, சப் – இன்ஸ்பெக்டர் ரொம்ப கண்டிப்பானவர். அதோட குற்றமும் கடுமையானது என்பதால், புதிதாக வந்திருக்கும் டி.எஸ்.பி.,


மறுமகன்

 

 தரகர் கொடுத்து விட்டு போன மாப்பிள்ளைகளின் புகைப்படங்களும், வாழ்க்கைக் குறிப்புகளும், மேஜையில் சிதறிக் கிடந்தன. மெலாமைன் கோப்பையில் நிறைந்திருந்த தேநீரை உறிஞ்சியவாறே, புகைப்படங்களை வெறித்தேன். எனக்கு பின் நின்று, என்னை நோட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தாள் என் மனைவி. இந்த புகைப்படங்களில் உள்ள மாப்பிள்ளைகளில், யார் என் மருமகன் (அ) மறுமகன்? ஜோசியக்கிளி போல் ஒரு புகைப்படத்தை கவ்வினேன். மாப்பிள்ளையின் பெயர், பஜல் முகமது; வயது 27. உயரம், 5’10”. மாநிறம். பன்னாட்டு நிறுவனம் ஒன்றில், உயர் அதிகாரியாக பணியாற்றுகிறான்.


குருவி மூலை

 

 பஞ்சாட்சரம் வீடு திரும்பும் போது, மதியத்துக்கு மேல் மணித்துளிகள் கூடவே ஆகி இருக்க வேண்டும். வீட்டுக் கூடத்தில் உடைந்த கூரை ஓடுகள் வழியே பிறைச்சந்திர வடிவாய் விழுந்த சூரியனின் ஒளி கிரணங்கள் ,வீட்டுத் தரையின் மேற்புரம் பல்லிளித்தபடி வியாபித்திருந்தன. அது, சூரிய கடிகாரம் – இப்போது, 3:00 மணி. பஞ்சாட்சரம் – ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியர். ஒடிசலான தேகம்; சற்றே கூன்… போதுமே அவரைப் பற்றிய விவரம். அது தான் ஏற்கனவே சொன்னேனே… ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியர்.


எண்ணங்களின் சுமைகள்

 

 வேலை முடிந்து திரும்பிய கணவன், முகம் சோர்ந்து வருவதை பார்த்தாள் மாலதி. “ஆபீசில் ஏதும் பிரச்னையா? எதுவாக இருந்தாலும், வந்ததும் கேட்க வேண்டாம்…’ என முடிவு செய்தவளாக, உள்ளே சென்று, சூடான காபியுடன், அவன் அருகில் வந்தாள்… “”இந்தாங்க… காபி குடிங்க.” சிறிது நேரம் மவுனமாக இருந்தவள், “”என்னங்க… உடம்பு சரியில்லையா; தலை வலிக்குதா; முகம் ஏன் வாட்டமா இருக்கு?” “”இல்லை மாலதி… வரும் போது, என் பிரண்ட் ரகு வீட்டுக்கு போயிட்டு வந்தேன்.” “”ஏன், அவருக்கென்ன…


சொர்க்கமல்ல நரகம்

 

 மூர்த்தி வந்திருப்பதாய் பியூன் வேலு வந்து சொன்ன போது, நான் எம்.டி.,க்கு தர வேண்டிய ரிப்போர்ட்டை அவசர, அவசரமாக தயாரித்துக் கொண்டிருந்தேன். சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தவனை கேள்வியால் நிறுத்தினேன்… “”எந்த மூர்த்தி?” “”என்ன சார்… அதுக்குள்ள மறந்துட்டீங்க… உங்க சிஷ்யப் புள்ளே… நாலு வருஷத்துக்கு முன், நம்ம கம்பெனியில வேலை பார்த்தானே… அந்த மூர்த்தி தான்.” உள்ளுக்குள் மகிழ்ந்த நான், “”இருக்கச் சொல்லு… வர்றேன்!” என்றேன். ரிப்போர்ட்டை கண்கள் சரி பார்க்க, விரல்கள் கம்ப்யூட்டரில் விளையாட, மனம் மட்டும்


திருநாளை போவார்!

 

 புது காரை டெலிவரி எடுக்க, டாக்டர் ராஜா கிளம்பிய போது, “புது கார் எடுத்ததும் எங்கே போகலாம்… மகாபலிபுரம், புதுச்சேரி அல்லது சிதம்பரம்?’ என்று, கைகளால் மாலையாக கழுத்தை வளைத்து கொஞ்சலாக கேட்ட ஆசை மனைவி ராதாவிடம், “எனக்கு ஒரு நேர்த்திக்கடன் இருக்கு… அதை முடிச்சுட்டு தான் மறுவேலை…’ என்று சொல்லி, கிளம்பினான். அவன் மனதில், “என்னுடைய, 17 வது வயசுல, வீட்டை விட்டு வந்தவன் நான். ஊரில் இருந்தவரை, மாதந்தோறும் கிருத்திகைக்கு, திருத்தணி மலைக்கு போய்,


என் காதல் என்னோடுதான்!

 

 “”வித்யா… வித்யா!” என்று அழைத்தபடி வந்தான் அவள் கணவன் பாஸ்கர். அவன் கையில் பிரபல துணிக்கடை ஒன்றின் பை இருந்தது. அதை வித்யாவிடம் நீட்டி, “”என் தேவதைக்கு அன்புப் பரிசு!” என்றான் பாஸ்கர். “”என்ன பரிசு?” என்று கேட்டபடி, அதை வாங்கிக் கொண்ட வித்யா, பையைப் பிரித்துப் பார்த்தாள். உள்ளே சமிக்கி வேலைப்பாடு செய்யப்பட்ட ஒரு சேலை இருந்தது; சந்தன நிறம். அதில், பல வண்ணங்களில் சமிக்கி வேலை செய்யப்பட்டு, சேலை கொள்ளை அழகாக இருந்தது. “”இப்போ


பீனிக்ஸ் பறவைகள்!

 

 “”காலையிலேயே பிரச்னை… மோட்டார் தண்ணீர் எடுக்கலைங்க.” “”சுவிட்ச் சரியாக போட்டியா?” “”புதுசா போடறாப்ல கேட்கறீங்க. வேணும்ன்னா நீங்கதான் போட்டு பார்க்கறது.” நான் போய் சுவிட்ச் போட்டேன். மோட்டாரில் வினோதமான ஓசை கேட்டது; தண்ணீர் ஏறவில்லை. இரண்டு முறை முயற்சி செய்து பார்த்தபின், உள்ளே திரும்பினேன். “”மேல் தொட்டியில கொஞ்சமாவது தண்ணீர் இருக்கா?” “”இல்லை…” “”முதல் நாளே நிறைச்சு வச்சுக்கறதில்லையா?” “”மோட்டார் இப்படி கழுத்தறுக்கும்ன்னு எனக்கென்ன தெரியும். முன் யோசனையா கிணறு வெட்டி இருந்தால், இந்த மாதிரி நேரத்துல,