Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: தினமலர்

448 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

குதிரைமுத்து மளிகை ஸ்டோர்ஸ்!

 

  “”என்னாச்சு சுந்தரம்… எத்தனை முறை உங்கிட்ட சொல்லி இருக்கேன். கொஞ்சம் லாங்கா போறப்போ, வண்டியை கண்டிஷன்ல வச்சுக்கோன்னு… இப்போ எவ்வளவு அவஸ்தையா இருக்கு பாத்தியா?” டை முடிச்சை லூசாக்கி, மேல் பொத்தானை கழட்டி, காற்று வாங்கிக் கொண்டான் மனோகர். மணிக்கட்டை திருப்பிப் பார்த்தான், மணி பதினொன்று… இரண்டு மணிக்கு சைட்டில் இருந்தாக வேண்டும். சென்னைக்கும், திருப்பந்தளத்திற்கும் இடையே மாட்டிக் கொண்டாகி விட்டது. “”சாரி சார்… நேத்துக் கூட நல்லாத்தான் இருந்தது… வெயிட் பண்ணுங்க சார்… ரெடி


புதியதோர் ஆரம்பம்!

 

 மொபைல் போன் கதறியது; ஓடிவந்து எடுத்தாள் தாமரை. “”ஹலோ தாமரை… வீட்டுல தானே இருக்க?” “”ஆமாண்ணே… சொல்லுங்க.” “”ஒண்ணுமில்லே… பசங்க ஸ்கூல்லே என்னவோ பிரச்னையாம், போன் வந்தது. நான் குழந்தைகளை அழைச்சிட்டு வந்திடறேன். வீட்லயே இரும்மா.” “”என்னண்ணா பிரச்னை?” “”வந்து சொல்றேன்,” போன் கட்டாகி விட்டது. “என்ன பிரச்னையாயிருக்கும்! கும்பகோணம் தீவிபத்து மாதிரி, அய்யோ…’ அடிவயிற்றில் அமிலம் சுரந்தது. மீண்டும் போன்; கணவரின் நம்பர் ஒளிர்ந்தது. “”ஹலோ… என்னங்க.” “”தாமரை… நான் ஸ்கூலுக்கு போய் குழந்தைகளை அழைச்சிட்டு


யாவரும் வெல்லலாம்!

 

 காலையில் காபியுடன் நாளிதழை பிரித்த சண்முகம், தலைப்புகளை பார்வையிட்டபடி, பக்கங்களைப் புரட்டினார். புரட்டும் போது, அதனுள் இருந்து, பிட் நோட்டீஸ் ஒன்று, சரிந்து விழுந்தது; எடுத்தார். அதில், “வருக… வருக…’ என்ற அழைப்போடு, அச்சாகியிருந்த விளம்பரம், அவர் கவனத்தை பிடித்து நிறுத்தியது. காபி டம்ளரை தள்ளி வைத்துவிட்டு, அந்த விளம்பரத்தை வாய்விட்டு படித்தார். “உங்கள் நல்லாதரவுடன் சோளிங்கர் ரோட்டில், கிளை திறப்பு விழா. அனைவரும் திரளாக வருக. கடைத் திறப்பை முன்னிட்டு, எல்லா ரக துணிகளுக்கும், 20


இன்னும் இருக்கின்றனர்!

 

 கதிரவன் தன் ஒளிக்கிரணங்களை பூமி மீது செலுத்திய காலை வேளை. அவசரமாக காவல் துறை பணிக்கு கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார் பெருமாள் சாமி. நேற்று மாலை, பெருமாள்சாமிக்கு வாழ்க்கையில் மிக உன்னதமான நேரமாக இருந்தது. அவரது மகள் ரத்னாவிற்கு நேற்று தான் பெண் பார்க்கும் படலம் நடந்து, மாப்பிள்ளை முடிவாகி இருந்தது. மாப்பிள்ளை, வருமானவரித்துறையில் உதவியாளராக இருந்தார். பெருமாள்சாமி போலீஸ்காரராக இருந்தாலும், அவரது வீட்டில் பெண் எடுக்க சம்மதித்ததற்கு காரணம், ரத்னாவின் குடும்பப்பாங்கான அழகு தான். அடுத்த புதன்கிழமை


கனவுகளும், நிஜங்களும்!

 

 தெய்வசிகாமணி என்ற அபூர்வமான பெயர் கொண்ட அந்த இளைஞன், கறுப்பாக, வெடவெட என்று இருந்தான். நாங்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு, “டக்டக்’ என்று திருத்தமாக பதில் கூறினான். 1,200 ரூபாய் ஸ்டைபண்டாக ஒரு ஆண்டு பெற்று, பயிற்சி பெற அரசாங்கம் அளித்துள்ள வாய்ப்பின் கீழ், நேர்முகத் தேர்வுக்கு வந்திருந்த அந்த, கெமிக்கல் இன்ஜினியரிங் மாணவனின் ஆர்வமும், திறமையும் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அவன், அந்த ஓராண்டு பயிற்சிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான். திருநீர்மலைக்கு அருகில் இருந்த ஒரு கிராமத்தில், மளிகைக் கடை வைத்திருக்கும்


வெளிச்சத்துக்கு வராதவள்!

 

 இந்துவின் மனதில்தான், அந்த எண்ணம் முதலில் தோன்றியது. அன்று, ஞாயிற்றுக்கிழமை. மதிய உணவுப் படலத்திற்குப் பின், ஹாலில் கிடந்த சோபாவில், சாவகாசமாகச் சாய்ந்திருந்தாள் இந்து. எதிரேயிருந்த சுவரில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த மாதக் காலண்டரில், பார்வை பதிந்திருந்தது. ஆகஸ்ட் மாதத் தேதிகளை, பெரிய பெரிய எண்களாய் பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டிருந்த அந்தக் காலண்டரின் மத்தியப் பகுதியில், விடுமுறையை அறிவிக்கும் விதமாய், சிவப்பு வண்ணத்தில் பளீரிட்டது அந்த ரெட்டை இலக்க எண்கள். அந்த எண்களை பார்த்த மாத்திரத்தில், இந்துவின் விழிகளில், ஒரு


இதுவும் மழலைதான்!

 

 சியாமளாவிற்கு, தான் நடந்து கொள்ளும் விதத்தை நினைத்தால், அவளுக்கே வெட்கமாக இருந்தது. சுத்தமாகப் பேச்சே வராத, இரண்டு வயது குழந்தையை தன்னுடைய ஜென்ம விரோதி போல் நினைத்து, நடந்து கொள்வது, ஒன்றும் பெருமைப்படக் கூடிய செயலல்லவே. இத்தனைக்கும் அந்தக் குழந்தை, இந்த வீட்டிற்குள் வந்தது முழுக்க முழுக்க இவளுடைய விருப்பத்திற்காகவும், வற்புறுத்தலாலும் என்று சொன்னால், கேட்பவர்க்கு இன்னும் ஆச்சரியமாக இருக்கும். சியாமளாவுக்கு குழந்தை பிறக்கும் வாய்ப்பே கிடையாது என்பது, அவளுக்கு மணமான, இரண்டாவது ஆண்டே தெரிந்து விட்டது.


திக்கு தெரியாத காட்டில்

 

 மெதுவாக எழ முயன்றாள் வைதேகி. ஆனால், உடல் ஒத்துழைக்க மறுத்து, கீழே சாய்ந்தது. அயர்ச்சியுடன் கண்களை மூடினாள். உடனடியாக செய்ய வேண்டிய வேலைகள், வரிசையாக நின்று பயமுறுத்தின. பல்லைக் கடித்தபடி எழ முயற்சித்தவள், முடியாமல் மீண்டும் படுத்து விட்டாள். நாலைந்து நாட்களாகவே, அவளுக்கு தலை சுற்றல் இருந்தது. முதல் நாள் மகனும், மருமகளும், ஒரு திருமணத்திற்கு குழந்தைகளுடன் காலையிலேயே சென்று விட்டதால், இவளுக்கும், இவள் கணவர் வீரராகவனுக்கும் மட்டுமே சமையல் செய்ய வேண்டும். அப்படியும் வீரராகவனுக்கு கீரை


தரிசு நிலம்!

 

 இன்று, நகரங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தி, கிராமங்களின் வளத்தை கறந்து விடுகின்றன. இதனால், கிராமங்கள் நாசம் அடைந்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்த ஆதிக்கம் மறைந்து, கிராமங்களுக்கு, நகரங்கள் துணையாக இருந்து உதவ வேண்டும் என்று, என்னுடைய மனோபலம் எனக்குக் கூறுகிறது. கிராமங்களைச் சுரண்டுவது, திட்டமிட்டு நடைபெறும் பலாத்காரம் தான். அகிம்சையின் அடிப்படையில், சுயராஜ்யத்தை தீர்மானிப்பதற்கு கிராமங்களுக்கு ஓர் இடத்தை நாம் அளித்தாக வேண்டும்! — மகாத்மா காந்தி, “அரிஜன்’ இதழில். (20.1.1940) காந்தி ஜெயந்தி அன்று, பஞ்சாயத்து அலுவலகம் முன்,


வீரமும், விவேகமும்!

 

 மாலை ஐந்து மணி. நானும், பாலாவும், இனியனும், கோவில் திடலில் உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தோம். சம்பத்தும் வந்து சேர்ந்தான். “”என்னடா… நம்ம வீராதி வீரரைக் காணோம். நமக்கு முன்னாடியே வந்து உட்கார்ந்திருப்பாரே?” என்றான் பாலா. அவன், “வீராதி வீரன்’ என்று குறிப்பிட்டது, கண்ணன் சாரை தான். “”எங்காவது போர் மூண்டிருக்கும். அவர் அங்கே போய் களத்தில் இறங்கி, வாள் வீசிக் கொண்டிருக்கிறாரோ என்னமோ,” என்றான் இனியன். “”அப்படியே இருந்தாலும், பொழுது சாயும் நேரத்தில், போரை நிறுத்தி அவரவர்