Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைத்தொகுப்பு: தினமணி

577 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

உழைப்பில் வாழ்…

 

 ஒரு மனிதன் காட்டு வழியே நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தான். அவன் உழைத்துச் சாப்பிடும் எண்ணமில்லாத சோம்பேறி. வயிறு பசித்தாலும் யாராவது கொடுத்தால் சாப்பிட்டுக் கொள்ளலாம் எனும் முயற்சியில்லாத சிந்தனையைக் கொண்டவன். அவன் பெரியவனாகும் வரை அவனது பெற்றோர், அவனது பழக்கத்தினை மாற்ற முடியாதவர்களாக இருந்தனர். பெற்ற கடமைக்காக அவனுக்கு உணவும் உடையும் கொடுத்து வளர்த்து வந்தார்கள். அவர்களுக்கும் வயதாகி, நோயாளிகளாக மாறி ஒரு கட்டத்தில் இறந்தும் போனார்கள். பெற்றோருக்குப் பின், பெற்றோரின் சேமிப்பு, உறவினர் சிலரின் உதவிகளால்


ஏழையின் சிரிப்பில்…

 

 ஒரு பக்தனின் கனவில் இறைவன் காட்சியளித்தார். அவரிடம் அவன், “கனவில் வரும் தாங்கள் நேரில் வரக்கூடாதா?’ என்று பெருமூச்சுடன் கேட்டான். “நாளை வருகிறேன்…’ என்றார் கடவுள். மறுநாள் எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்துவிட்டுக் கடவுளின் வருகையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தான் பக்தன். அப்போது குடுகுடு கிழவர் ஒருவர் வந்து, “ஐயா, பசி… ஏதாவது போடுங்களேன்…’ என்று கெஞ்சினார். கடவுள் வரும் நேரத்தில் இந்தப் பிச்சைக்காரர் வந்து நிற்பதைக் கண்டு எரிச்சலடைந்த பக்தன் அந்தக் கிழவரை விரட்டியடித்தான். மதியம் ஆனது.. கடவுள்


பொறுமை!

 

 அந்த ஊரில் பஞ்சகாலம் நிலவியது! மழையின்றி வயல்கள் வறண்டு தோற்றமளித்தன. தண்ணீர் பற்றாக்குறை. உணவுக்கு வழியில்லை. அங்கு ஒரு பெரும் செல்வந்தர் இருந்தார். அவர் இளகிய மனம் கொண்டவர். அவரிடம் ஊர்மக்கள் சென்று தங்களது நிலைமையைக் கூறினார்கள். தங்கள் குழந்தைகளுக்கு மட்டும் ஒரு ரொட்டித் துண்டை அளிக்கும்படி கேட்டனர். அதற்கு ஒப்புக் கொண்ட செல்வந்தர், தனது வேலையாட்களிடம் ஊரிலுள்ள குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையைக் கணக்கெடுக்கும்படி கூறினார். அதற்கேற்றார்போல ரொட்டிகள் வாங்கச் சொன்னார். ரொட்டிகள் அதிகரிக்கவும் கூடாது. குறைவாகிவிடவும் கூடாது


மந்திரக்கல் செய்த மாயம்!

 

 மங்கோலியாவில் வேட்டைக்காரன் ஒருவன் இருந்தான். அவன் குறிபார்த்து அம்பு எய்வதில் கெட்டிக்காரன். அவன் வேட்டையாடும் பொருள்களை தனக்கு மட்டுமே வைத்துக் கொள்ளாமல் பிறருக்கும் கொடுத்து மகிழும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தான். ஒருநாள் அவன் வழக்கம் போல காட்டுக்கு வேட்டையாடச் சென்றான். அப்போது ஒரு மரத்தினடியில் வெள்ளை நிறப் பாம்புக்குட்டி ஒன்றைப் பார்த்தான். அவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, ஒரு பருந்து வந்து அந்தக் குட்டியைக் கவ்விக் கொண்டு சென்றது. குட்டிப் பாம்பு, “அய்யோ… ஆபத்து… யாராவது என்னைக் காப்பாற்றுங்களேன்’ என்று


ஓய்வு நேர உலகம்

 

 அன்று பள்ளியில் இரண்டாம் பீரியட். பள்ளியின் அலுவலக உதவியாளர் ஒரு சுற்றறிக்கையை ஒவ்வொரு வகுப்பிலும், பாடம் நடத்திக் கொண்டிருந்த ஆசிரியரிடம் காண்பித்து கையெழுத்துப் பெற்றுக் கொண்டிருந்தார். அந்தச் சுற்றறிக்கையைப் படித்த ஆசிரியர்கள் தன்னையறியாமல் சிரித்தார்கள். சிலர் பதட்டமானார்கள். சிலர் திரும்பி தேதிக் காலண்டரைப் பார்த்தார்கள். அந்தச் சுற்றறிக்கையில் கண்ட வாசகம் இதுதான். வரும் 8-ம் தேதி நம் பள்ளிக்கு மாவட்ட கல்வி அதிகாரி, திடீர் ஆய்வு நடத்தவிருக்கிறார். அவர் வரும் நேரம் ஏதும் குறிப்பிடவில்லை. அன்று அவரை


துளிர்

 

 அப்பா! எங்க மிஸ் நாளைக்கு உங்களைப் பள்ளிக்கு வந்து அவங்களைப் பார்க்கச் சொன்னாங்கப்பா!’ “ஆமாண்டா… மாசம் ஒரு தடவை உங்க மிஸ் கூப்பிட்டு உன்னைப்பத்தி ஏதாவது புகார் பண்றதும், அதைக் கேட்டு நான் தலைகுனிந்து வர்றதும் வாடிக்கையாப் போச்சு. ஏண்டா, இப்படி இருக்கே? வெளியில் என்னைப் பார்த்து நூறு பேர் வணக்கம் சொல்றாங்க… நான் உனக்காக எல்லார்கிட்டேயும் வணங்கிப் போகவேண்டியதாயிருக்கு… எல்லாம் என் தலையெழுத்து!’ விருட்டென்று எழுந்து சென்றார் உமாபதி. அழுதுகொண்டு நின்ற முரளியை அவனுடைய தாத்தா


பார்க்க வேண்டிய திசை!

 

 ஓர் ஊரில் மாணிக்கம் என்ற உழவன் இருந்தான். அவனுக்கு முத்து என்ற மகன் இருந்தான். சிறுவனாக இருந்தாலும் முத்து நேர்மையும் நற்பண்புகளும் நிறைந்தவனாக விளங்கினான். அந்த ஆண்டு மாணிக்கத்தின் வயலில் சரியான விளைச்சல் இல்லை. மற்றவர்களின் வயல்களில் நல்ல விளைச்சல் இருந்தது. அறுவடை முடிந்து, எல்லோரும் களத்துமேட்டில் நெல்லைக் கொட்டி வைத்திருந்தனர். நள்ளிரவு நேரம் வந்தது. மாணிக்கம், தனது மகனை அழைத்துக் கொண்டு களத்துக்கு வந்தான். தனது சாக்கை விரித்து வைத்தான். மற்றொரு உழவனின் நெல்லை எடுத்து


நாட்டுப் பற்று

 

 பள்ளிக்கூடம் விட்டு வந்ததிலிருந்தே செல்வி சோகமாகக் காணப்பட்டாள்.எப்பொழுதும் சுறுசுறுப்பாகவும் விளையாட்டுத்தனத்துடன் காணப்படும் செல்வி இன்று ஏனோ களையிழந்து காணப்பட்டாள். ஏனென்று தெரியவில்லை! காலையில் பள்ளிக்குச் செல்லும்போது மகிழ்ச்சியுடன்தானே சென்றாள்! மாலைக்குள் பள்ளியில் என்ன நடந்தது? பள்ளியிலும் செல்வி நல்ல மாணவிதான். வகுப்பிலே முதல் மதிப்பெண் வாங்குவாள். எல்லோருடனும் பண்புடனும் மரியாதையுடனும் நடந்து கொள்வாள். அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும் அவளை மிகவும் பிடிக்கும். நல்ல மாணவி என்று அனைவரும் பாராட்டுவார்கள். அதனால், ஆசிரியர் யாரும் செல்வியைக் கடிந்து கொள்ளவும் வாய்ப்பு


கட்டைவிரல் டாம்

 

 முன்னொரு காலத்தில், ஓர் ஊரில் விவசாயி ஒருவன் மனைவியுடன் வசித்து வந்தான். இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்து வந்தனர். ஆனாலும் அவர்களுக்கு பிள்ளை இல்லையே என்ற குறை இருந்தது. விவசாயியும் அவனது மனைவியும் தங்களுக்கு குழந்தை இல்லை என்று கடவுளிடம் முறையிட்டனர். கடவுள் அவர்கள் முன் தோன்றினார். “”எப்படிப்பட்ட குழந்தை வேண்டும்?” என்று கேட்டார். “”கட்டைவிரல் அளவுக்கு ஒரு பிள்ளை இருந்தாலும் போதும்” என்றனர். கடவுள் அப்படியே அவர்களுக்கு குழந்தை பிறக்க அருளினார். விவசாயி மனைவி அழகான, புத்திசாலியான


அடக்கி வாசி…

 

 ஓருநாள், தீவிர யோசனைக்குப் பிறகு நாக்கு, பற்களிடம், “நண்பர்களே, நீங்கள் உங்கள் தோழர்களுக்கு எவ்வளவோ நன்மைகள் செய்கிறீர்கள். உணவுப் பொருள்களை நன்றாக அரைத்து எனக்குச் சுவையாக இருக்கும்படி தருகிறீர்கள். நானோ தன்னந்தனி ஆளாக இருக்கிறேன். நீங்களோ முப்பத்து இரண்டு பேர். இருப்பினும் உங்களால் எனக்கு எந்தவிதத் தொல்லையும் இல்லை. உங்களுக்கு நடுவில் நான் இருந்தாலும் என்னைக் கடிப்பதோ, நசுக்குவதோ இல்லை! எனக்கு நீங்கள் செய்யும் உபகாரம் இது! இவ்வாறு நீங்கள் உபகாரம் செய்வதற்கு நன்றிக் கடனாக உங்களுக்கு