கதைத்தொகுப்பு: கல்கி

147 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இன்னொரு குதிரை!

 

 குப்பன் நகரசபைத் தேர்தலில் நாலாம் வார்ட் வேட்பாளராக நிற்பதாக அறிவிப்பான். அஸ்து தேவதைகள் ஆமோதிப்பதாக ராமாமிர்த பாட்டி சொல்வாள். வாஸ்து தேவதைகளைத் தெரிந்தவர்களுக்குக்கூட அஸ்து தேவதைகளை அவ்வளவாகத் தெரியாது. இதுகள் சதா வானத்தில் சஞ்சரித்தபடி, யாராவது “எழவு விழ’, “நாசமாகப் போ’, “சனியன் பிடிக்க’ போன்ற அசுபமான பிரயோகங்களை உதிர்த்தால் உடனடியாக ஆமோதிப்புத் தீர்மானம் நிறைவேற்றி அந்தப்படிக்குக் காரியங்கள் நடக்க வைப்பதையே முழுநேரம் வேலையாக கொண்டவை. கங்கையூரில் நகரசபைத் தேர்தல் அறிவித்ததுமே ஒட்டுமொத்தமாக அஸ்து தேவதைகள் இங்கே


கோப்பை

 

 அப்பா உள்ளே நுழைந்தபோது உடைகள் பரப்பிக்கிடந்த கட்டிலும் மூலையில் வாய்பிளந்து கிடந்த பெட்டியும் அறையை நிறைத்திருந்தன. படுக்கையறையை ஒட்டிய குளியலறையில் தண்ணீர் இறைத்துக் கொட்டும் சப்தத்துக்கு மேலே அருணின் பாட்டு சப்தம். வெளியூரில் பொறியியற் கல்லூரியில் படிக்கும், விடுமுறை கிடைத்தால் அம்மாவின் சாப்பாட்டையும், அப்பாவின் அன்பையும், ஊர் நண்பர்கள் நட்பையும் தேடி வருகிற பிள்ளை. ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு வீட்டுக்கு வந்த பிள்ளை. கனத்த மனசும், கண்ணில் பிரிவும் மிதக்க விடுமுறை முடிந்து திரும்பிப் போகிற ஒரே


சிருங்கார வீணை!

 

 அதிகாலையிலேயே விழிப்புத் தட்டிவிட்டது. அக்கா சென்ற ரயில் இந்நேரம் தாம்பரத்தைத் தாண்டியிருக்கும். வீடெங்கும் படர்ந்திருந்த வெறுமை மனத்தையும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. எனக்கோ எங்கள் வீட்டுக்கோ வெறுமையைச் சூடிக்கொள்ளுதல் ஒன்றும் புதிதில்லை. ஒவ்வொரு கோடை விடுமுறைக்கும் அக்கா வந்து சென்றதற்குப் பிந்தைய சில தினங்களுக்கு இந்த வெறுமை நீடித்திருக்கும். அக்கா ஊருக்குக் கிளம்பிப் போன பிறகு நிரம்பி இருக்கின்ற இந்த வெறுமையைப் பற்றிக் கூட ஒருமுறை அவளிடம் சொன்னேன். “ஒன்றும் அற்று, வெறுமையாக இருத்தல் எவ்வளவு பெரிய விஷயம். எவர்


உறவுப் பிரிகை

 

 பின்னிரவாகியும் சதாசிவ தாத்தாவுக்குத் தூக்கம் பிடிக்கவில்லை. முள் விழுங்கினாற் போல நெஞ்சுக்குள் குத்தியது. பேத்தி அபியாவுக்குக் கல்யாணம். எல்லா உறவுகளையும் கடைசியாய் ஒருமுறை கல்யாணத்தில் பார்த்து விடலாமென நம்பியிருந்தவருக்கு, மகன் நரசு “உறவில் யாருக்கும் அழைப்பில்லை’ என்று சொன்ன தகவல் பேரிடியாக இறங்கியது. உறக்கமின்றிக் கிடந்தவருக்கு மனைவி லட்சுமியின் நினைவுகள் நிரிந்தன. அவளிருந்தால் இந்நேரம் “தப்பு நரசு, பந்தங்கள் அறுந்துடாமப் பார்த்துக்கறது நம்ம கடமை. உறவுகளைக் கொண்டாடாம உலகைக் கொண்டாட முடியாது. ஒருத்தர் விடாம எல்லாரையும் அழைடா…’


அலை…

 

 “என்ன டிரீட்?’ “ஒரு சில்க்.’ “சரி, 138 சீட்டு ஜெயிக்கறாங்க. ஒண்ணு குறைஞ்சாலும் உங்களுக்கு நான் சில்க் வாங்கித் தரேன்’ என்றார் சம்பந்தம். இருட்டு பிரியாத அதிகாலை நேரத்தில், சம்பந்தத்தோடு பெட் வைத்தக்கொள்வது, அனன்யாவுக்கு சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. சம்பந்தம், ஆளும்கட்சி சேனலில் ரிப்போர்ட்டர். அவள் வருவதற்கு முன்பே கேமராமேனோடு அங்கே ஆஜராகி இருந்தார். நேற்று இரவு தூங்கியே இருக்க மாட்டார். “தலைவர் எழுந்துட்டாராமா?’ “என்ன கேள்வி கேட்கிறாய்?’ என்பது போல் ஒருமாதிரி விழித்துப் பார்த்துவிட்டு, “காலையிலேயே எழுந்துட்டாரு’


ஒரு மாலை விருந்தும்… சில மனிதர்களும்…

 

 வாசலில் குவிந்து கிடந்த செருப்புகளைப் பார்த்தவுடன் “திரும்பி விடலாமா? என்று சமீப காலமாக வரும் எண்ணம் இப்பொழுதும் தவறாமல் வந்து போயிற்று, பலவிதமான ஆண், பெண் செருப்புகளுக்கு நடுவே என்னுடையத் தனியாக அவிழ்த்தேன். மணமான புதிதில் கோயிலுக்கோ அல்லது நண்பர்கள் வீட்டில் விருந்துக்கோ செல்லும் போதெல்லாம் அருணின் செருப்புகளின் பக்கத்தில் என்னுடையதை விடுவதற்குக் கூட மனமில்லாமல் அவற்றின் மேலேயே வழக்கமாக் கொண்டிருந்தன். முதலில் இதைக் கவனித்த அருணுக்கு நாளடைவில் என் பழக்கம் எரிச்சலூட்டுவதாக மாறியது. அது ஒன்று


ரயில் விளையாட்டின் ராட்சஸ நொடிகள்!

 

 புதிதாக வேலை கிடைத்த பூரிப்பு தேகமெங்கும் மெருகேற்றியிருந்தது சாந்திக்கு. அவசரமாகக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தாள். சென்னையிலிருந்து முதல் தடவையாக உறவுக்காரர்கள் இல்லாத ஊருக்குச் செல்கிறாள். தேவையானவற்றை மறந்துவிடவில்லை என்பதைச் சரி பார்த்த பிறகு லக்கேஜைத் தூக்கிக் கொண்டாள். ரயிலில் டிக்கெட் கிடைக்காது. தக்கலில் போட்டாள் ரயில் பயணம் இலகுவானது. மனசை மிதக்கச் செய்யும். சிறு வயதில் ரயிலில் போவதென அம்மா சொன்னதும் சந்தோஷத்தில் குதிப்பாள். பேருந்தில் செல்வதென்றால் வயிற்றைப் பிரட்டும். கழிவறையில்லாததால் அம்மாவைச் சீண்டி விரலைக் காட்டியதும் அடி


மழை

 

 அன்று ராயர்புரம் ஏரிய மக்களுக்கு புது அனுபவத்துடன் பொழுது விடிந்தது. காலை விடிந்ததுமே ஒவ்வொரு வீட்டு வாசலிலும் இரவோடு இரவாக காம்பவுண்டு சுவை ஓட்டி, குழி தோண்டி வைக்கப்பட்டியிருந்தது எல்லோர் வீட்டு வாசலிலும் நண்டும் சிண்டுமாகக் குழந்தை குட்டியுடன் ஒவ்வொரு குடும்பமும் இழுத்துப் போத்திக் கொண்டு படுத்திருந்தனர். எழுந்து வெளியே வந்த வக்கீல் அசோக்குமார் சலாமிட்ட செக்யூரிட்டியிடம், “”என்னய்யா நடக்குது” என்றார்? “”ஏதோ கேபிள் போடறாங்களாம்யா ராவோ வநது இறங்கி வேலையை ஆரம்பிச்சுட்டாங்க என்றான் சரி, கேட்டைத்திற


ஒத்திகை

 

 பதினெட்டு பத்தொன்பது வயதுப் பெண்ணென்றால் ஆயிரம் வெள்ளி வாங்குவோம், குறைப்பதற்கில்லை என்று மிகவும் கறாராகச் சொல்லியிருந்தார் தரகர் நேற்றிரவு. “நல்ல வேளை சார் நீங்க இன்னைக்கே ஃபோன் பண்ணீங்க, நாளைக்கி ராத்திரியாச்சும் சொன்னாதான் என்னால ஏற்பாடு செய்யவே முடியும்.’ வேறு பெண்ணென்றால் பரவாயில்லையா என்றதுமே சம்மதம் சொல்லிவிட்டேன். பத்து நிமிடத்துக்கு மேல் பேரம் பேசியும் எழுநூறு வெள்ளிக்கு மேல் என்னால் குறைக்கவே முடியவில்லை. அதுவும் அம்மணி வசிப்பிடத்திலிருந்து கிறம்புவதிலிருந்து மீண்டும் திரும்புவது வரை சேர்த்து மூன்று மணிநேரத்துக்கு


29

 

 சென்னையிலிருந்து புறப்பட்ட தன்பாத் எக்ஸ்பிரஸின் முதல் வகுப்பு ரயில் பெட்டியில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த மாதப்பனுக்கு, தாம் போய்ச் சேர வேண்டிய இடம் விபரீதங்கள் நிரம்பியதாக இருக்கும் என்று உறுதியாகப்பட்டது. டாடா நகரில் இறங்கி, பிறகு கிழக்கு சிங்பூம் மாவட்டத்தில் உள்ள பிர்காம் நகருக்கு அவன் போக வேண்டியிருந்தது. ஜார்க்கண்ட் மாநிலக் காவல் துறையே திணறிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பிரச்னையில், தாம் பெரிதாக என்ன சாதித்துவிட முடியும் என மாதப்பனுக்கு ஆயாசமாக இருந்தது. தில்லியைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு