Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: தின/வார இதழ்கள்

1739 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒரு பேனா பிரபஞ்சமாகியபோது…

 

 “பாருப்பா, மனுசன் அம்பது வயசாகியும்,என்னமாதிரி பறந்து பறந்து நியூஸ் கவர்பண்ராரு….ரிப்போட்டர்ன்னா இப்பிடித்தான் இருக்கணும்….” சீப் எடிட்டர் சீனிவாசன், தன் நண்பர்கள் சிலருடன் பேசிக்கொண்டதாக சப்-எடிட்டர் சாரங்கபாணி எனக்குச் சொல்லிப் பெருமைப்பட்டுக்கொண்ட சம்பவம் நடந்து மூன்று மாதமாகிறது. இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நானும்,சாரங்கபாணியும் ஒன்றாகத்தான் இந்த தினசரிப் பத்திரிகையில் நிருபராகச் சேர்ந்தோம். எத்தனையோ நிகழ்ச்சிகளுக்கெல்லாம், ஒன்றாகவே சென்று செய்திகள் தொகுத்திருக்கின்றோம். அவரது எம்.ஏ., பட்டப்படிப்பும், எனது எஸ்.எஸ்.எல்.சி.யும் நாளடைவில் எங்கள் இருவரின் தொழில்ரீதியான அந்தஸ்தில் விரிசலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறதே தவிர,


சதைச் சுருணைகள்

 

 சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவம் மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கும் என்னுடைய மூத்த மகள் பவித்ரா வெள்ளிக் கிழமை மாலை வீட்டுக்கு வந்திருந்தாள். வரும்போது கையில் ஒரு அட்டைப் பெட்டியை ஜாக்கிரதையாய் கொண்டு வந்து மேஜை மேல் வைத்தாள். “இன்னாதும்மா கண்ணே!?.”—அவள் முகமெல்லாம் மகிழ்ச்சி வழிய “திறந்து பாருங்க.” — “ஐயோ! இன்னா பீடிகை பலமாக இருக்கு?..”—-கட்டை அவிழ்த்து மெதுவாக திறந்தவன் அப்படியே நின்று விட் டேன். உள்ளே இன்னும் கண்களைக்கூட திறக்காத, சிறகுகளே முளைக்காத, சதைச் சுருணைகளாக,


மாயா

 

 அவன் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான் காட்டுக் கொடிகளும் செடிகளும் கிழித்து உடலெங்கும் ரத்தமும், வியர்வை வழிய வழிய நா வறண்டு அசுரத்தனமாக ஓடியவன் மர வேரோ எதுவோ தடுக்கி தடுமாறி விழுகிறான்.அய்யோஓஓஓஓஓ…. வனத்தின் அமைதியில் அவனது குரல் எதிரொலிக்கிறது அருகில் இருளை வார்த்தது போல் அவனை துரத்தி வந்த யானை அவன் யானையை அவ்வளவு அருகில் பார்த்ததில்லை துதிக்கையின் சொரசொரப்பான சுருக்கங்களும் வெறி மின்னும் நீர்வழியும் கண்களுமாக துதிக்கையை மேலே சுழற்றி ஆங்காரமாக பிளிறியபடி காலை உயரே தூக்கி கீழே


கறிச்சோறு

 

 “மாப்ளே.!நாளைக்கு மாசி மகம்டா…திருவிழாவுக்கு கோவில்ல நேர்த்திக்கடன் கிடா வெட்டுவாங்கடா…நம்ம ஊர் தலைகட்டுக்கு வீட்டுக்கு நூறுகிராம் கிடைச்சாலே பெருசு…பத்துநாள் விரதத்தை எலும்பு உறிஞ்சாம எப்படிடா முடிக்கறது..?..முந்நூற்றி எண்பது ரூவா விக்குதேடா ஆட்டுக்கறி…”கோவில் திண்டில் ஆரம்பித்தான் கண்ணன். “ஒங்க..கதை அரைகிலோ,முக்கா கிலோவுல முடிஞ்சிடும்டா,என் கதைய கேளு …முதல்முதலா மாமியார் ,மாமனார் வர்றாங்க..கூடவே கொழுந்தியாளும்..!..நல்ல மாதிரியா செய்யனும்னா எங்க குடும்பத்துக்கு மூனு கிலோ வாங்கனும்…முழுசா ஆயிரம் ரூவா வேணும்…செலவில்லாம கறிதிங்க ஏதாவது யோசனை சொல்லுங்கடா”..என்றான் புதுமாப்பிள்ளை மூர்த்தி. “சரிடா,..இன்னிக்கு ராத்திரி பதினோரு


விழி திறந்த வித்தகன்

 

 குரு ஞானசம்பந்தர் உயர்நிலைப்பள்ளி .பிரார்த்தனை மண்டபத்தில் நடுநாயகமாக நின்றான் கபிலன். ஒலிப்பேழையிலிருந்து உருக்கொண்டு தவழ்ந்து வந்த தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து நிறைவடைந்தவுடன் மாணவத்தலைவன் தலைமையாசிரியருக்கு முகமண் கூறி ஒரு குறிப்பேட்டை தந்துவிட்டு தனது இருப்பிடம் திரும்பினான். “மாணவ மணிகளே.!..காலாண்டுத்தேர்வு வரை நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தில் நடுநாயகமாக இருந்த இந்த மாணவன்…இப்போது பள்ளியின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களில் ஒருவனாக உங்கள் முன் நிற்கிறான்.!.சமீபத்திய மகிழ்ச்சியான செய்தி இவன் கணிதத்தில் நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள் பெற்று…” தலைமையாசிரியர் தன் புகழ் பாடுவதையும் மறந்து சிலையாய்


அறுவடை நாள்

 

 “அங்கேயே..நில்லுங்க…வீட்டுக்குள்ள நுழையாதீங்க..எத்தனை தடவை சொன்னாலும் காதுலயே போட்டுக்க மாட்டேங்கறீங்களே ஏன்?..போங்க ….போய் குளிச்சிட்டு நிலைப்படியை தாண்டி உள்ளே காலெடுத்து வைங்க…”என்று இரைந்தாள் இன்பவள்ளி. “ஏம்மா.!..அப்பாவை குளிச்சிட்டுதான் உள்ளே வரனும்னு சொல்ற..?”கேட்ட மகனிடம்..”ம்…நம்ம பண்ணைக் காட்டுல இன்னிக்கு அறுவடையில்ல…அங்க போயிட்டு வர்றாரு..அங்க வேலைபார்க்குற கீழ்சாதி காரவங்களை தொட்டு தொலைச்சி குழப்பியிருப்பாருடா…இந்த சங்ககெட்ட மனுஷனை திருத்தறது அவ்வளவு சுலபமில்லை…அதான் அப்படி சொன்னேன்”என்றாள். “ஏம்மா…கீழ்சாதிக்காரங்கன்னா யாரும்மா…?..ஏன் அவங்களை தொடக்கூடாது?”என்றான் மகன். “போடா…போய் படி..ரொம்ப நொய் நொய்ங்கறே…புத்திசிகாமணி பெத்த சீமந்த புத்திரன்ல..போ”எரிந்து விழுந்தாள்


தீண்டும் இன்பம்

 

 முதலிரவு அறை. பால் சொம்பேந்திய திருவாரூர் தேரை தோழி பொக்லைன்கள் நெட்டி அறைக்குள் தள்ளி விட்டு கதவை வெளிப்பக்கம் சாத்துகின்றன. பால் சொம்பை கையில் கொடுத்துவிட்டு கால் தொட்டு வணங்குதல் இல்லை.சற்று தள்ளியே அமர்ந்து கை வீணையை மீட்டக்கொடுத்துவிட்டு உச்சி சிலிர்க்க காலால் தரையில் கோலமிடும் தார்மீக வெட்கமில்லை. இப்படி இன்னும் அனேக இல்லைகளை எல்லை கடந்து சூழ்ந்து கொண்டு சூறாவளியாக அவனை வதைக்கத் தொடங்கியது அந்த இரவு. “சாரி…கண்ணன்.!..இந்த கல்யாணத்தை இப்போ வச்சிக்க வேணாம்…ஆறுமாசம் போகட்டும்னு


நாளையும் ஓர் புது வரவு

 

 அவன் பொட்டுப்பொட்டாய் நெற்றியில் துளிர்த்த வியர்வையை அழுத்தித் துடைத்தான். அடர்ந்த புதராய் வளர்ந்து செம்பட்டை பாரித்த மீசையில் வழிந்த வியர்வை,வெடித்து பிளவுபட்டிருந்த உதடுகள் வழியாக ஊடுருவி உப்புக்கரித்தது. அவனுக்கு அந்த சுவை புதிது…அந்த சூழ்நிலை புதிது..இப்போதும் கண்கள் இருட்டத்தான் செய்கிறது…ஆனால் அது நியாயமான பசி என்கிற நிறைவு அவனது கண்களில் மிளிர்கிறது.!. “யோவ்..இன்னும் என்னா..மவராசன் கிரீடம் தரிக்கலீயோ..?பல்லாக்கு பரிவாரங்களுக்காக காத்திருக்கீரோ..?”இரண்டாவது மாடியிலிருந்து அதட்டலாக சத்தம் கொடுத்தார் கொத்தனார். “இதோ வாரேனுங்க”என்றபடி தலைமுண்டாசுக்கு மேல் இருப்புச்சட்டியை வைத்து செங்கற்களை


நீதியின் நிழலில்

 

 “என்னப்பா…வந்துடுவாங்களா..?..நான் வேற பள்ளிவாசலுக்கு தொழுக போகனுமே…”பரூக் மரைக்காயரின் கேள்விக்கு பதிலளிக்க அவகாசமின்றி வீதியில் இறங்கி ஓடினார் பண்ணையாள்சவுரிமுத்து. இன்னும் சிலநாட்களில் நாடாளுமன்ற தேர்தல் நடைபெற இருக்கிறது.அதன் பொருட்டு வாக்குகேட்டு வரும் வேட்பாளரை வரவேற்க நாட்டாமையின் பண்ணை வீட்டில் குழுமியிருந்தார்கள் அனைவரும். “ஐயா..வேற்பாளர் வந்துகிட்டிருக்காருங்க..தெரு முனையில் ஏழெட்டு காருங்க வந்துகிட்டிருக்குங்கய்யா..!”நாட்டாமையிடம் பவ்யமாக கிசுகிசுத்தார் பண்ணையாள். “சரி..சரி..வர்றவங்களுக்கு இனிப்பு,இளநீர் எல்லாம் ரெடி பண்ணி எடுத்து வை..”என்றபடியே சவுரிமுத்துவின் இளையமகனை அழைத்து அவன்காதில் ஏதோ கிசுகிசுத்து அனுப்பினார் நாட்டாமை. புள்ளிமான் போல


சமர்ப்பனம்

 

 “ஐயா,இது போலீஸ் ஸ்டேஷனுங்களா…எம்மவனை காப்பாத்துங்கய்யா…’வெட்டியா ஊரை சுத்திசுத்திவர்றீயே..படிப்புக்கேத்த வேலை கிடைக்கிற வரைக்கும் கிடைக்குற வேலைக்கு போயேன்’னு சத்தம் போட்டேன்..அதுக்காக கோவிச்சிகிட்டு 200அடி உயர செல்போன் டவர்ல ஏறி கீழே விழுந்து சாகப்போறேன்னு அடம் பண்றான்…உடனே கிளம்பி வாங்கய்யா”பதட்டத்தில் அதற்கு மேல் வார்த்தை வராமல் நாக்கு குழற இணைப்பை துண்டித்தாள் சாரதா. அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில் ஸ்பாட்டில் இருந்தது போலீஸ்.தீயணைப்பு வீரர்கள் டவரைச்சுற்றி வலைவிரித்து வாகாக நின்றார்கள். குதிப்பதிலேயே குறியாய் நின்றவனிடம் …கூம்புக்குழாய் வழியே குசலம் விசாரித்துக்கொணடிருந்தார் இன்ஸ்பெக்டர்.அவனோ