கதைத்தொகுப்பு: சிறப்பு கதை

919 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

எழுதப்படாத தீர்ப்புகள்!

 

 “உம்… ஆரம்பிச்சுற வேண்டியதுதானே?” நடுவளவு பெரிய தனக்காரர் தங்கசாமி ஊர்க் கூட்டத்தை நோக்கிக் கேட்டார். பஞ்சாயத்துத் தலைவர்களும், கூடியிருந்தவர்களில் பலரும் தலையசைத்துச் சம்மதம் தெரிவிக்க, தங்கசாமி செருமிக் கொண்டு, புங்கனூராரைப் பார்த்துச் சொன்னார்: “ஏனுங்கோ, பிராது கொடுக்க வந்தவிய நீங்க. உங்க பிராதைச் சபையில சொல்லுங்க!” தலை குனிந்து நின்ற புங்கனூரார் மெல்ல நிமிர்ந்தார். அவருடைய கண்கள் ஜிவு ஜிவுவென்று சிவந்திருந்தன. தொந்தி முன்னுக்கு வந்திருந்ததில் செல்வச் செழிப்பும், தலை முழுவதும் நரையோடியதில் வயதும், உடம்பின் சுருக்கங்களில்


வடு

 

 “ச்சந்த்ரூஊஊஊஊஊஊஊஊ” இத்தனை ஜனசந்தடியில் எனக்கு அந்த குரல் தெளிவாக கேட்டது. அவள் ஒருத்திதானே என்னை இப்படி அழைத்தவள். இப்போது எங்கிருக்கிறாளோ? எப்படியிருக்கிறாளோ? அவளுக்கும் என்னைப்போல் ஓரிரு நரை விழுந்திருக்குமல்லவா? அவளுக்கும் என்னைப் போல் திருமணம் ஆகி குழந்தைகள் இருக்குமல்லவா? சென்னையில் அலுவலக வேலையாக வந்தவன் வேலையை முடித்து விட்டு நடைபோட்டவனை அந்தக்குரல் என்னவோ செய்தது. “ச்சந்த்ருஊஊஊஊ” இப்போது குரல் மிக அருகில் தெளிவாக கேட்டது. திரும்பிப் பார்த்தேன். வெண்ணிலா? அவளேதான் எத்தனை வயதானால் என்ன? அந்தக் கன்னத்தில்


ஒரு முடிவால் விடிவு

 

 கதிரவன் அடி வானத்தைத் தழுவி மறைந்து கொண்டிருந்தான். பரந்து விரிந்து அமைதியில் இருந்தது கடற்கரை.பறவைகள் கூட்டம் கூட்டமாக தத்தமது உறைவிடங்கள் நாடிப் பறந்த வண்ணம் இருந்தன.அமைதியில் இதமாக தென்றல் வீசியபடி இருந்தது. கடற்கரைமேட்டில் குழந்தையின் மேல் கையும்,விரிந்திருந்த நீர்ப்பரப்பின்மேல் பார்வையுமாக வதனி.கூர்ந்த பார்வை…….அகன்ற நெற்றி…அடர்ந்திருந்த கூந்தலை முடிந்துவிட்டிருந்தாள்……சாதாரண நூற்சேலையில் செக்க சிவந்த உடல் வாகு….. எந்நேரமும் கனவு காணும் அழகான கண்களில்……..அந்த சோகம். இவளிற்கு இந்த நிலை வந்திருக்க வேண்டாம்.எனக்குள் ஒரு முறை கூறிக் கொண்டேன்.பாழாய்ப் போன


தந்தை சொல்மிக்க

 

 நீங்கள் திருடி இருக்கிறீர்களா? திருட்டுக்கு உடந்தையாகவாவது உழைத்து இருக்கிறீர்களா? இல்லை திருட்டை ஒழிக்க பாடுபடுபவரா? உங்களிடம் தான் இந்த கதையை சொல்லியாக வேண்டும். நான் ஒரு திருடன் இப்போது அல்ல.மூன்றாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.வெள்ளை வேட்டி சட்டை அணிந்துக் கொள்ளவில்லை.பதவி பிரமாணம் எல்லாம் எடுக்கவில்லை.நானாக பணியில் நேரடியாக இறங்கிவிட்டேன்.ஆபத்தான தொழில் செய்து தாராளமாக சம்பாதித்தேன்.திருடன் என்ற பெயரை.அதற்கு முன் திருடியதே இல்லை என்றும் சொல்லிவிட முடியாது.எப்போதாவது என்று இருந்த பழக்கம் வாடிக்கையானது அப்போதில் இருந்து தான். அப்போது


கோவை மலைக்குயில்

 

 ஆயிரம் கைகள் மறைத்து நின்றாலும் ஆதவன் மறைவதில்லை என்ற கூற்று வழக்கத்தில் உண்டு. அதுபோலத்தான் இந்த உலகில் வாழும் எந்த ஒரு உயிரினமும் இயற்கையோடு இணைந்த தன் சூழலை சுற்றுப்புறத்தை எண்ணி வியக்காமல் இருப்பதற்கு எந்த ஒரு விஷயமும் தடையாக இருப்பதில்லை. அவ்வாறாக பார்ப்போரை வியக்க வைக்கும் சூழலுள்ள ஒரு இடம்தான் அந்த கோவை மலை. இந்தியத் துணை கண்டத்தின் மேற்கு திசையில் வடக்கிருந்து தெற்கு நோக்கி தொடர்ச்சியாக வரும் மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் தென்கோடியில் தொட்டும்


நீர் வளையம்

 

 தோளைத்தட்டி யாரோ உசிப்பியது போலிருந்தது. பதறியவாறு எழுந்து உட்கார்ந்ததும் புறவுலகின் வெளித்தோற்றத்தை உடனடியாக அவளால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. சிம்னி விளக்கிலிருந்து கசிந்து கொண்டிருக்கும் சிறிதளவான வெளிச்சத்தின் ஊடாக மண் சுவர்களாலான குறுகிய பரப்பளவுள்ள அக்குடிசையின் அடையாளம் அன்னியத்தன்மையோடு அவளை வெறித்துப் பார்த்தது. பார்வையை சுழற்றியவளின் கவனம் பக்கவாட்டில் நிலைகொண்ட போது இடுப்பு வேட்டி அவிழ்ந்து கிடப்பது தெரியாமல் வாய்பிளந்தபடியே தூங்கும் கதிர்வேலு தெரிந்தான். இவ்வளவு நேரமும் பீதியில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்த நெஞ்சில் இப்பொழுது பேரமைதி உண்டானது. அத்தோடு முகத்தில்


மோகத்தீ

 

 பேரழகி இந்த வார்த்தைக்கு ஏற்ற வனப்புடையவள் உலகில் ஒரே ஒருவள் தான், அவள் தான் அகலிகை. அழகு என்பது பெண்களுக்கே உரித்தான ஒன்று. பெண்ணின் ஒளிவீசும் கண்களை எந்த ஆடவனாலும் எதிர்நோக்க முடியாது. பெண் அதீத கனவுகளுடன் தான் வளர்த்தெடுக்கப்படுகிறாள். தான் ஒரு தேவதை என்ற எண்ணம் இறக்கும் வரை அவள் மனதில் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. வெளி விஷயங்களால் உள்சமநிலைகுலைவு எளிதாக ஏற்படுவதில்லை அவளுக்கு. அவளுடைய கடைக்கண் பார்வைக்காக எத்தனையோ சாம்ராஜ்யங்கள் இவ்வுலகில் வீழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த


அவனது இரகசியம்

 

 முதல் நாள் இரவில் கடும்பனி பெய்திருந்தது. ஆகவே உவாரவ்காவிலிருந்து பள்ளிக்கூடத்திற்குச் செல்லும் குறுகிய நடைபாதையில் ஆள் நடமாட்டமே இல்லை. ஒரே ஓர் உருவம் மட்டுமே மங்கிய நிழல்போல் அதில் தென்பட்டது. வெகு எச்சரிக்கையுடன் ஆசிரியை அப்பாதையில் நடந்துகொண்டிருந்தாள். எங்கேயாவது பனிக்குவியலுக்குள் கால் புதைந்துவிடும்போல் தெரிந்தால், சடையுரோம ஓரங் கட்டிய சிறிய மேல்ஜோடுகளுக்குள்ளிருந்த தன் பாதத்தை உடனே பின்னால்yuri nagibin இழுத்துக்கொள்வதற்குத் தயாராயிருந்தாள். ஐந்து அல்லது பத்து நிமிடத்தில் நடந்து செல்லும் தொலைவில்தான் பள்ளிக்கூடம் இருந்தது. எனவே அவள்


வானத்தில்ஒரு…

 

 புவி கொதித்துக் கொண்டிருக்கிறது. உயிரினங்கள் வறுத்தெடுக்கப் படுகின்றன. வளி மண்டல சராசரி வெப்பம்120°F. காற்றில் கார்பன்டையாக்ஸைட் அளவு 430 ppm ஐ கடந்தது. பிராணவாயுவின் அளவு 14.2% என்ற ஆபத்தான கட்டத்தில் இருக்கிறது. இருநூறு வகையான பறவை இனங்கள், கொசு, கரப்பான் பூச்சி, உள்ளிட்ட பல வகையான பூச்சியினங்கள், ஊர்வன, கணக்கிலடங்கா தாவர இனங்கள், அத்தனையும் வெப்பத்தில் பொசுங்கி, அடியோடு பூண்டற்றுப் போய்விட்டன. பரவலாக ரொம்ப வயதானவர்களும், இளம் சிசுக்களும் கூட டீஹைட்ரேஷனில் மடிந்துக் கொண்டிருந்தார்கள். தண்ணீர்…?,


சிறுவாடு என்கிற சிறுசேமிப்பு

 

 “யக்கா.. யக்கா …” “யாரது பாப்பாத்தியா என்னா தங்கச்சி இவ்வளவு அரக்கபறக்க ஓடிவரவ என்னாச்சி” என்று ஆவலுடன் கேட்டால் நேர்த்தியாக பராமரிக்கப்பட்டிருந்த சிறு குடிசையின் வாசலில் உட்கார்ந்து கீரையை ஆய்ந்து கொண்டிருந்தாள் அலமேலு. “ஒன்னுமில்ல அலமேலு யக்கா இந்த பேங்கு பயலுவ அந்த அட்ட செராக்ஸு இந்த அட்ட செராக்ஸுன்னு சொல்லி தெனமும் இழுத்தடிக்கிறானுவு ஆனா இதுவர என் வேலை முடிஞ்சபாடில்ல யக்கா. இன்னும் எத்தனை தடவதான் குடிக்காட்டுக்கும் சிறுப்பாக்கத்துக்கும் அலையா அலையனுமோ தெரியல ” என்று