கதைத்தொகுப்பு: சிறப்பு கதை

1098 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

காராமணி

 

 ‘அப்பா, அங்கே இருக்கே, அது வாங்கித் தாப்பா ! ஶ்ரீகாந்த் என்னிடம் கோரிக்கை விடுத்தான். ஶ்ரீகாந்தான். கை விரல் நீட்டப்பட்ட திசையில், பலசரக்குக்கடையில் ஒரு மெல்லிய குறுக்குவாட்டுக் கம்பியில் நீளமாய் பொட்டல வரிசைகள் தலைகீழாய்த் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. ‘எது வேணும்?’ ‘அதோ, அந்த சிப்ஸ் பாக்கெட். அது ரொம்ப டேஸ்ட்டா இருக்கும்ப்பா. எனக்கு அது தான் வேணும் !’ ‘வேணாங்க. அது ரொம்ப காரம். சிவப்பு மிளகாய் போட்ட காரம். நாக்கு எரியும். வேற எதாவது கேளுங்க’.


முடிச்சி

 

 “வாங்க ரைட்டர் சார், என்ன வேணும்?” அண்ணாச்சி மோதிர விரல்களால் கரன்சி நோட்டை எண்ணிக்கொண்டே அதியனை வரவேற்றார். பாலவாக்கம் ஏரியாவுல அண்ணாச்சி டிபார்ட்மென்டல் ஸ்டோர்ஸ்னா எல்லாருக்கும் தெரியும். “டேய் பசங்களா நாளைக்கு காலைல அஞ்சு மணிக்கு கடைக்கு லாரில சரக்கு வருது. ரெண்டு பெரும் வேலைய முடிச்சிட்டு நைட் கடையிலேயே படுத்துகோங்க” கடையில வேல பாக்கும் பசங்ககிட்ட பேசிக்கொண்டே தன் பார்வையை அதியன் பக்கம் திருப்பினார். “சாரி சார், சொல்லுங்க தோசை மாவுதான?” என்று புன்னகைத்தார். அண்ணாச்சிக்கு


மேரி

 

 வானம் இலவம் பஞ்சுக் கூட்டத்தால் நிறைந்து கிடந்தது. சுற்றிலும் ஆள் அரவமற்ற தனிமையின் சூழலை உணர்ந்தேன். மனம் ஒரு நிலையற்றுத் தாவித்தாவி அலைந்தது. ஏனோ என் நினைவுகள் எங்க ஊர் கடற்கரையை நோக்கி நகர்ந்தது. கொடியில் காயப்போட்ட ஆச்சியின் சேலையைப்போல் பரவைக்கடல் பரந்து விரிந்து உறக்கமற்று என்னைப்போல் கிடந்தது. சிந்தையில் ஏதேதோ நினைவுகள் வந்து மனதை அலைக்களித்தது. கடந்துவிட்ட என் வாழ்க்கையில் வந்துபோன உறவுகளின் நினைவுகள் ஏக்கத்தைச் சுமந்தும், ஒருசில வலிகளைச் சுமந்தும் இதயத்தை வருடிச் சென்றன.


பூத்தலும்… துளிர்த்தலும்…

 

 தனிமை பீடித்திருந்த இந்த இரவில் எங்கள் தெருவில் பாட்டுச் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. வீட்டு வாசலிலிருந்து எட்டிப் பார்த்தேன். நாலைந்து வீடு தள்ளியிருக்கின்ற தெருமுனை வீட்டு வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த குட்டி யானை வாகனத்திலிருந்து ‘தணியாத தாகம்’ படத்தில் இடம்பெற்ற ‘பூவே நீ யார் சொல்லி யாருக்காக மலர்கின்றாய்..’ பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. அநேகமாக அது வானவில் பண்பலை ஒலிபரப்பாக இருக்க வேண்டும். அதில் தான் இரவு பத்தரைக்குப் பிறகு ‘இரவின் மடியில்’ என்ற நிகழ்ச்சியில், இந்த


அக்கினிப்பிரவேசம்

 

 சென்னை சென்ரல் ரயில் நிலையம். ராமுசார், என்றழைக்கப்படும் ராமச்சந்திரன் சென்னைக்கு சில முறை வந்திருந்தாலும், சென்ரல் ரயில்வே ஸ்டேசனுக்கு முதன்முதலாய் வருகிறார். எண்ணிலாப் பேருக்கு அடையாளம் தந்த சிங்காரச் சென்னையின் கம்பீர அடையாளமாய் நிமர்ந்து நிற்கும் சென்ட்ரல் இரயில் நிலையக் கட்டிடத்தை பார்க்கும், ரசிக்கும், பிரம்மிக்கும் மனநிலையில் இல்லை அவர். ஸ்டேசனில் நுழைந்ததும் – இதுவரை அவர் பார்த்து உணர்ந்திருந்த, இதோ இப்போது வந்து இறங்கிய டவுன்பஸ் வரை அவருடன் தொடர்பில் இருந்த தமிழகத்திற்கு மிக அந்நியமான


பேனா

 

 நேற்று இரவு நல்ல மழை. விறைகால் நெல்வயலில் நாற்றுகளை கலைத்து நட ஆள்விட்டு உள்ளதாக கௌரிசாமி அண்ணன் போன் செய்தார். வழக்கமாக அப்பா அம்மா இருவரும் வயலுக்கு செல்வதுதான் நடமுறை. அப்பாவும் அம்மாவும் சொந்தகாரர்கள் திருமணத்திற்கு சென்று உள்ளதால், நான் நாத்துநடும் சனங்களுக்கு கூலிக்கொடுக்க சென்றேன். காவிரிநீரில் கொள்ளிட பாசனத்தில் இருபோகம் விளைந்த நஞ்சைவயல்கள் இன்று விறைகால் ஆகிவிட்டது. நான் மூன்றாம்வகுப்பு படிக்கும்போது ஐப்பசி மாதம் முப்பதுநாளும் மழைபெய்து குளம்போல இந்த வயல்கள் இருந்ததைப் பார்த்து இருக்கிறேன்.


அவள், அது, நான்!

 

 அலுவலகம் முடிந்து நான் வீட்டிற்குள் வந்தவுடனேயே, எனது பார்வையில் உடனடியாக பட்டுவிடும் வகையில், என்னுடைய மேஜையின் மீது தயாராக வைக்கப்பட்டிருந்த, ‘சவாலை’ சுமந்த இந்த தபாலை பரபரப்பாக வாசித்தேன். ‘எனது அண்ணன் பெரிய கதாசிரியர்! தெரியுமா?’ என்று என்னிடம், அடிக்கடி அலட்டிக்கொண்டேயிருக்கும், எனது ஆருயிர் தோழி அமுதாவின், அண்ணனும்… கலகலப்பு, உற்சாகம், சுறுசுறுப்பு, ஆசை! இவைகளை, ‘வீசை என்ன விலை?’ எனறு கேட்டுக் கொண்டிருப்பவரும்… விளக்கெண்ணெய் குடித்ததுப் போலவே, எப்பொழுதும் தனது முகத்தை வைத்துக் கொண்டிருப்பவரும்… உங்களது


கொஞ்சம் போர் கொஞ்சம் காதல்

 

 சியம்காவ் மலை முகடுகளும் அம்மர்கோ மலை முகடுகளும் போர் தொடுத்து கொண்டிருந்த நேரம் அது. அந்த முகடுகளினிடையே சால்சாச் நதி வெள்ள பெருகெடுத்து வழிந்தோடியது. அவன் உதடுகள் இரண்டும் அவள் இதழ்களின் மேல் கிடத்தப்பட்டிருந்தது. அவள் கண்களும் அவன் கண்களும் சல்லாப்பித்து கொண்டிருந்தன. முகத்தில் வியர்வை துளிகள் வழிய இதழில் காதல் கசிந்து கொண்டிருந்தது. அவன் வலது கை அவள் கன்னங்களை வருடி கொண்டிருந்தது அவன் இடக்கையோ அவள் இடுப்பின் அளவினை அளந்து கொண்டிருந்தது. அவள் இரு


கடைசி வரை?

 

 வீரென்று பக்கத்து வீட்டுப் பெண்கள் கத்தும் சத்தம் கேட்டு ஓடினேன். மாடிப்படிக்குக் கீழே பெரியவர் மல்லாந்து கிடந்தார். பேரன் பேத்திகள் கோரஸாய் மாடி எறங்கறப்போ தாத்தா தடுமாறி விழுந்துட்டார் அங்கில் என்றனர். நிலைமையைப் புரிந்து கொண்ட நான் உடனடியாக எதிர் வீட்டுக்கு ஓடினேன்.கைலி பனியன் சகிதமாய் கையில் ஹிந்துப் பத்திரிகையோடு நின்றிருந்த டாக்டர் என்னைப் பார்த்ததும் என்னாச்சு எனக் கேட்ட படிக் கேட்டைத் திறந்தார். விசயம் சொன்னதும் விரைவாய் ஓடி வந்தார்.டாக்டரைப் பார்த்ததும் வீட்டுப் பெண்கள் விலகி


அதிர்ஷ்டம்

 

 என் காரின் ஸ்டியரிங்கை பிடித்திருக்கும் விரல்கள் அதிர்ஷ்டமானவை. இல்லாவிட்டால் ஒரு பன்னாட்டு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் கணிணிக்களைக் கையாள லகரங்களில் என்னைச் சம்பளம் வாங்க வைத்திருக்குமா? அப்போது எனக்குத் திருமணம் கூட ஆகியிருக்கவில்லை. ஆதலால் அலுவலகத்தில் அன்றாட வேலைகள் முடிந்துவிட்டால் செய்வதற்கு பெரியதாக ஏதுமில்லாத காலகட்டம் அது. அப்போதுதான் அந்த ஜெர்மன் காரை வாங்கியிருந்தேன். பெயர் வொல்க்ஸ்வேகன். சனி, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் அந்த காரில் சொகுசாக அமர்ந்தபடி நெடுந்தூரம் பிரயாணம் செய்வது எனக்கு பிடித்தமான ஒன்று. இந்த விதமான கார்களில்