கதைத்தொகுப்பு: சமுகநீதி

2961 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இடுக்கண் வருங்கால்

 

 ரகுராமன் ஜன்னலருகில் இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து திசையற்ற பார்வையில் லயித்திருந்தான். கைய்யில் அவனே தயாரித்திருந்த காப்பியை சிறிது சிறிதாக தொண்டையில் இறக்கிக் கொண்டு சலிப்பு என்றில்லாமல் தீவிர சஞ்சாரம் என்றுமில்லாமலும் எப்பொழுதாகிலும் இப்படி சில மணித்துளிகளைக் கட்டிப் போடுவதில் ஒரு சிறிய சுகம். அதுவும் அது சற்று தனிமையில் கரைந்தால் இன்னமும் சவ்கர்யம்தான். ஒரு அந்நிய மண்ணில் காலமும் வெளியும் வீட்டையும் உறவையும் பிரித்துப் போட்டிருக்கிற மெளனத்தில் இது போன்ற மோனங்கள் வாய்ப்பதுண்டு. நினைத்தால் இமைப் பொழுதில்


வீட்டுப்பாடம்

 

 சென்ற வாரம் மூன்றாம் வகுப்பிற்கான இணைய வகுப்பில், Colourful Butterflies என்ற கவிதை பகுதியை நடத்திக் கொண்டிருந்தேன். வண்ணத்துப்பூச்சி பற்றி உங்களுக்கு தெரிஞ்ச விஷயங்கள் என்ன? ஒவ்வொருத்தரா மைக் on பண்ணி சொல்லுங்க பார்க்கலாம் என்று மாணவர்களிடம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். டீச்சர், அதோட இறக்கைகள்ல பல வண்ணங்கள் வண்ணத்துப்பூச்சின்னு சொல்றோம். டீச்சர், அதை பிடிக்கவே முடியாது வேகமா பறக்கும்… டீச்சர் இந்த வண்ணத்துப்பூச்சியிலிருந்து தான் பட்டுப்புடவை கிடைக்குது… இப்படியாக பலவித கருத்துக்கள் மாணவர்களிடமிருந்து வந்த வண்ணம் இருந்ததன.


மந்திரி மச்சான்..!

 

 கோவிந்தனுக்குக் குமாரலிங்கத்தை நினைக்கக் கோபம் கோபமாக வந்தது. தான் அரசு அலுவலகம் ஒன்றில் தினக்கூலி என்றாலும் அதிகாரியிலிருந்து அத்தனை ஊழியர்களும்….. ‘இவன் அமைச்சருக்கு நெருங்கிய உறவு, சொந்தக்காரன். அவர் சிபாரிசில் வேலையில் சேர்ந்தவன். ஆளைத் தொட்டால் ஆபத்து !’ – என்று பயந்து விலகிப் போக…. இவர் மட்டும் இதை எடு, அதை எடு என்று விரட்டுகிறார்.?! ஏதோ வயதில் மூத்தவர், வேலையில் அதிக காலங்கள் குப்பை கொட்டி வருகிறவர் என்கிற மதிப்பு, மரியாதையில் கூப்பிட்டக் குரலுக்குப்


விடாத ஆசை

 

 இந்த உலகத்தின் கண் காணாத தேசம் ஒன்றின் அதிபராக இருக்கும் நான் அன்று இரவு தூக்கம் வராமல் எனது மாளிகையில் மல்லாந்து விட்டத்தை பார்த்தபடி படுத்து கிடக்கிறேன். திடீரென்று மேல் சுவரில் கரிய நிழல் ஒன்று படிந்தது.மனித உருவமும் இல்லாமல் விலங்கினதும் இல்லாமல் குழப்பமாக இருந்தது. யார் நீ ? இந்த கேள்வி என்னிடமிருந்து வெளீப்பட்டாலும், உதடுகள் அசைந்ததாக தெரியவில்லை. மனது இந்த கேள்வியை கேட்டிருக்குமோ? என்னை தெரியவில்லையா? இல்லை தெரியாதது போல் இந்த கேள்வியை கேட்கிறாயா?


தற்கால நாகரீகம்

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘அறிவும் மதமும்‘ கதையைப் படித்த பின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). சுவாமி விவேகானந்தர் “அறிவு பயன் படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதன் பலனாக நூற்றுக்கணக்கான விஞ்ஞான சாஸ்திரங்கள் வெளிப்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன. அவைகளின் பயனாக சொல்பமானவைகள் அதிகமாக உள்ளதை அடிமையாக்கிவிட்டன.” என்றார். அதாவது செய்யப் பட்டிருக்கிற நல்லது எல்லாவற்றையும் என்பதுதான் ஏற்கப் பட்டிருக்கிறது. போலியான தேவைகள் புதுசாக உண்டுபண்ணப் பட்டிருக்கின்றன. ஒவ்வொரு ஏழையும் அவனிடம் பணம் இருக்கிறதோ இல்லையோ தன்னுடைய தேவைகள் நிறைவேறிவிட வேண்டும் என்றே ஆசைப்படுகிறான்.


கறுப்புச் சூரியனும் கறுத்த ஆடும்

 

 மனிதன் தனிமையாக மகிழ முடியாது. மற்றவர்களோடு பேசி மகிழ்ந்து சிரிக்கும்போதுதான் மற்றவர்களுக்கும் அந்தச்சிரிப்புத் தொற்றி எல்லோரையும் மகிழச்செய்கின்றது. ராஜி போன் செய்து கதைக்கத் தொடங்கும்போதே சிரிப்பு வந்துவிடும் புனிதாவுக்கு. இந்தக் கொரோனா வந்ததும் போதும் எங்கட சனங்கள் விதம் விதமாகச் சமைக்கிறதும் சாப்பிடுகிறதும்தான் வேலை புனிதா. ஏதோ ஒரு கூட்டத்தில் பேசப்போன முன்னைய பிரபல நடிகர் எம்ஆர்.ராதா அவர்கள்; ‘ஏண்டா டே ஏண்டா கத்துறிங்கள்’ என்றுதான் பேச்சை ஆரம்பித்தாராம் சனங்களைப் பார்த்து வணக்கம் கிணக்கம் எதுவுமே கிடையாதாம்;


அறிவும் மதமும்

 

 தென்காசி அருகே அழகிய சிறிய ஊர் இலஞ்சி. இலஞ்சியிலிருந்து அந்தக் காலத்தில் ஒருமுறை சென்னைக்கு விஜயம் செய்த ராமபத்திரன், ஒரு டைம்பீஸ் வாங்கிச்சென்று அதை ஆசையாக தன் பாட்டிக்குப் பரிசளித்தார். பாட்டி அதற்குமுன் டைம்பீஸ் பற்றிக் கேள்விப்பட்டதே இல்லை. ஆரம்ப முதலே அவள் அதன்மீது சந்தேகம் கொண்டுவிட்டாள். அது விடாமல் டிக் டிக் அடித்தது அவளுக்கு மனச்சமாதானம் தரவில்லை. டைம்பீஸ் வந்த சில நாட்களில் வீட்டில் ஒரு குழந்தை இறந்துவிடவே, பாட்டி அதன்மீது கடும் கோபம்கொண்டு இந்தத்


அலென் ராமசாமி உட்காரும் நாற்காலி

 

 ‘உனக்கு பயமாயில்லையா? எத்தனை நாளைக்கு சுவர்களை பார்த்துக்கொண்டு?’ மேசையின் எதிர்முனையில் அமர்ந்திருந்த அவளிடமிருந்து பதிலில்லை, எழுந்துகொண்டாள். தட்டில் தோசை விள்ளல்களாக சிதைந்திருந்தன. இவர் என்ன சொன்னார் என்பதையாவது காதில் வாங்கியிருப்பாளா என்கிற சந்தேகம் எழுந்தது. தட்டினை அவள் கையில் எடுக்கவும், இவருக்கு வரவேண்டிய இறுமல் வந்தது. இவர் முன்னே கிடந்த தட்டை, சாப்பிட்டு முடித்தாரா? இல்லையா? என்றுகூட பார்க்காமல் கையிலெடுத்துக்கொண்டு சமையலறைக்குள் நுழைந்து கதவை அடைத்துக் கொண்டாள். இனி கால்மணிநேரத்திற்குக் குறையாமல் தட்டிரண்டையும் கழுவிக்கொண்டிருப்பாள். அவள் போகட்டுமென்று


ஒரு கடன் மறுக்கப்படுகிறது

 

 அந்த ஏழை ஊரில் பணக்கார மிடுக்குடன் தெரிந்த ஒரே கட்டிடத்துக்குள் நுழையலாமா வேண்டாமா என்ற தயக்கத்துடன் டயர் செருப்பை வெளியே பத்திரமாக வைத்து விட்டுத் தலையை மட்டும் உள்ளே பயத்துடன் நீட்டினான் பன்னீர். “ஏய்யா! என்ன வேணும்?” – ‘போரப்போ!’ விளம்பரத்தில் காட்டப்படும் அழுக்குக் கும்பலாக நுழைந்த பன்னீருக்கும் தனக்கும் சற்றே சம்பந்தமில்லாத ‘சன் லைட்’ வெண்மையில் பளிச்சிட்ட வங்கி அலுவலர் கணபதி உரக்கக் கேட்டது அனைவர் காதுகளிலும் விழுந்தது. “ஒண்ணுமில்லீங்க!” என்ற பன்னீரின் பதிலுக்கு, “இம்புட்டு


துளிரவிடுங்கள். ப்ளீஸ்…

 

 இருநூறு வீடுகளைக் கொண்ட அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் A பிளாக்கில், நாலாம் நம்பர் வீட்டில், பிரபல பண்பலை வானொலியில் ஒலித்துக்கொண்டிருந்த, பாடல் ஒன்றை தலையை ஆட்டி ரசித்த வண்ணம், மதிய உணவை ருசித்துக் கொண்டிருந்த ரத்தினம், அழைப்பு மணி அழைக்க, யாருப்பா என்றவாறு கதவைப் பாதி மட்டும் திறந்து, மூக்குக் கண்ணாடியை சரி செய்து கொண்டே, தலையை மட்டும் வெளியே நீட்டிப் பார்க்க,கண்ணன் ஒரு பார்சலோடு நின்று கொண்டிருந்தான்.. சார், பாட்டெல்லாம் பலமா இருக்கு, வயசானாலும் லைஃபை நல்லா

Sirukathaigal

FREE
VIEW