Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: சமுகநீதி

2282 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

எண்ணம்போல் படம்

 

 “என்ன அருண்! இன்னைக்கு யாரைப் பார்த்து கதை சொல்லப் போற?” “தயாரிப்பாளர் ஏ. கே. தெரியுமா?” “தெரியுமா-வா? அவரைத் தெரியாம தமிழ்நாட்ல யாராவது இருப்பாங்களா? விஜய்காந்த் பாணியில புள்ளி விவரம் சொல்றேன், சரியான்னு சொல்லு. 125 படங்கள் தயாரிச்சிருக்கார், அதுல 50 படங்கள் 200 நாள்கள், 55 படங்கள் 100 நாள்கள் ஓடிச்சு. 20 இயக்குநர்கள், 12 இசையமைப்பாளர்கள், 15 ஹீரோக்கள், 30 ஹீரோயின்களை அறிமுகப்படுத்தி இருக்கார், தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் இவர் இல்லாத அத்தியாயம் கிடையாது.


கவண் வைத்திருந்த சிறுவன்

 

 பள்ளியில் எங்கள் வகுப்பில் இருந்த பையன்கள் ஒரு விசித்திரக் கலவை. ஹர்பன்ஸ் லால் என்றொரு பையன். கடினமான கேள்வி கேட்கப்பட்டால், அவன் தனது மைப்புட்டியிலிருந்து சிறிது மையை உறிஞ்சுவான். அது தன் அறிவை கூர்மைப்படுத்தும் என அவன் நம்பினான். ஆசிரியர் அவன் கன்னத்தில் அறைந்தால், “கொலை! உதவி!” என கூச்சலிடுவான். அதைக் கேட்டுப் பக்கத்து வகுப்புகளிலிருந்து ஆசிரியர்களும் பையன்களும் என்ன நடந்தது என்று காண ஒடிவருவார்கள். இது ஆசிரியருக்கு குழப்பம் தரும் ஆசிரியர் அவனைப் பிரம்பால் அடிக்க


ஒற்றைச்சாளர இருப்பில்,,,

 

 அன்றாடங்களின் நகர்தலில் சிறியதும்பெரியதுமான ஏதாவது ஒரு வேலை நடக்காமல் கூடப் போய் விடலாம். ஆனால்இவன் அந்தக்கடையில் டீசாப்பி டுவது மட்டும் நின்றது இல்லை, ஆற்றிக்கொடுக்கிற அரைக்கிளாஸ் டீக்கு அடகு போய்விட்ட நாவின் சுவை யறும்புகள் என்ன சொல்லியும் கேட்காமல் அந்தக்கடையில் போய்தான் நிலை கொள்கிறது மனோ ரீதியாகவும் உடல் ரீதியாகவும்/ அதற்கு ஒரு காரணம் இருந்தது,அந்தக்கடை டீ மாஸ்டரின் மென் புன்னை கையும் தன் பரிமாறலும் மனம் நினைத்த நேரத்தில் அரைக்கிளாஸ் டீயை சப்தமில்லாமல் ஆற்றிக்கொண்டுவந்து இவன்


நல்ல நிலத்தில் நடவு செய்வோம்

 

 “தேவராஜ்…நில்லுங்க.!”அவசரமாக அழைத்த குரலில் அந்தநாள் ஞாபகம். திரும்பிப்பார்த்தால் கோலப்பொடி கிண்ணத்தை ஓரமாக வைத்துவிட்டு ,முந்தானையில் கையைத்துடைத்தபடியே எதிர்பட்டாள் வேணி..சகவயது தோழி. “நல்லாயிருக்கீங்களா தேவா?எங்கே இந்தப்பக்கம்?” “சவுகரியம்தான் …இது”பெட்டிக்கடை வாசலில் தொங்கிய வாசகஅட்டையை கவனித்தபடியே கேட்டேன். “இது எங்களோட கடைதான் தேவா..இதை ஆரம்பித்து ரெண்டு மாசம்தான் ஆச்சு”என்றபடியே குளிர்பான புட்டியை நீட்டினாள். “அப்போ உன் கணவர் திவாகர் என்ன பண்றார்?கல்யாணத்தின் போது ஏதோ வெல்டிங் ஒர்க் ஷாப் வச்சிருக்கறதா கேள்விப்பட்டேனே.?”என்றேன். “வச்சிருந்தாரு தான்..கெட்ட சகவாசம் அதுஇதுன்னு அடிமையாகிப்போய் கடைசியில


எல்லா சாலைகளும்..?

 

 பஸ் ஸ்டாண்டே காலியாக இருந்தது. ஆஸ்பெஸ்டாசில் கட்டப்பட்ட அந்த மேற்கூரை எந்த நேரமும் விழுந்துவிடும் போலிருந்தது. இது போன்ற நேரங்களில் நமக்கு எந்த பஸ் வேண்டுமோ அதைத் தவிர எல்லா பஸ்ஸும் ஒவ்வொன்றாக நம்மைக் கடந்து செல்வது நம்மை மேலும் எரிச்சலடையச் செய்யும். அப்போது தன்னுடைய டூ வீலரை என்னருகில் கொண்டுவந்து நிறுத்தி “ஏய் ப்ரஷாந்த் எப்படி இருக்க?” என்றான் பள்ளித்தோழன் ‘சுதாகர்’. நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு இப்போது தான் பார்க்கிறேன் என்று உணர்ந்து சுதாரித்து “நல்லா


அவன்

 

 இயற்கை கொடுத்தது சந்ததி விருத்திக்கான பிறப்பின் கருமத்தில், ஆண் பெண் என்கின்ற இயற்கையின் பகுப்பில் பிரிந்த அவர்களது பகுப்பைத் தொலைக்கும் அடங்காத மோகத்தில், அதனால் விளைந்த அபரிமிதமான இச்சையில், அதுவே அவர்கள் உடலில் ஏறிய உந்தும் வேதனையான காமத்தின் வீறுகொண்ட பரிணாமிப்பில், அழியும் கழிவுகளில் இருந்து அழியும் மெய் என்னும் பொய்யை அவன் தற்காலிகமாய் இந்த அவனியில் தரிக்கும் சாபத்தைப் பெற்றதனால், இயற்கை அல்லது இறைவனின் நியதிக்குக் கட்டுப்பட்டு, மானிடனாக வந்து அவன் பூமியில் அவதரிக்க, அவன்


திருட வந்தவன்

 

 இரவு மணி இரண்டு இருக்கும். அந்த தெரு விளக்குகள் ஒரு சில எரியாமல் இருந்ததால் அந்த இடங்களில் இருள் சூழ்ந்து இருந்தது. அந்த ஏரியாவே ஒரு சத்தமும் இல்லாமல் அமைதியாக இருந்தது. வாகனங்களின் நடமாட்டம் கூட இல்லை. பாதையை ஒட்டி பங்களாக்கள் வா¢சையாக இரு புறமும் இருந்தன.ஒவ்வொரு பங்களா கேட்டின் முன் புறம் மரங்கள் வளர்க்கப்பட்டிருந்தன.அவை அந்த பங்களாக்களை மறைத்தாற் போலிருந்த்து. பங்களாக்களின் கேட்டை ஒட்டி உள் புறம் இரவு காவல்ர்கள் தங்குவதற்கும் சிறிய அறை கட்டப்பட்டிருந்தது.அவர்களின்


ஏன்…?

 

 ‘வசதியான வீடு. இன்டர்நெட்ன்னு எல்லா வசதி வாய்ப்புகளும் இருக்கு. ஆனா தொலை பேசி மட்டும் எதிரி எண் தெரியற அளவுக்கு வசதி கெடையாது. இவ்வளவிற்கும் அது பெரிய காசும் கெடையாது. ஏன் இப்படி ?……‘ – வீட்டிற்குள் உட்கார்ந்து நண்பனோடு பேசிக் கொண்டிருந்த ரமேசுக்கு உள்ளுக்குள் உறுத்தல் கேள்வி. ‘ஒரு வேளை பயல் விவகாரமான ஆள். பொம்பளை விசயத்துல கொஞ்சம் வீக். தொலைபேசியில எண் தெரியற வசதி இருந்தா வீட்டுல உள்ளவங்க கண்டு பிடிச்சு வீண் விவகாரம்


கர்மா

 

 அந்த வழக்கறிஞரின் பெயர் பிரேமநாதன். பணத்தைக்கண்டால் நியாயம் அநியாயம் பிரித்தறியும் பகுத்தறிவை இழப்பான். பணத்தை கொடுத்தால் எப்பேர்ப்பட்ட கொலைகாரனையும் நிரபராதியாக்கி ஒன்றுமறியா அப்பாவியை குற்றவாளியாக்குவான். எந்த வழக்காக இருந்தாலும் வென்று விடுவான். பாலன் தன் மகளின் ஆத்மாக்கு ஞாயம் பெறுவதற்காக பிரேமனாதனிடம் நியமனம் கோரி இருந்தான். பிரேமனாதனின் முதல் கேள்வி வழக்கு சாராது விலையை சார்ந்து இருந்தது. தன் மகளின் கல்விக்காக கூலி வேலை மட்டுமே செய்து வாழ்க்கை நடாத்தி வந்த பாலனுக்கு பிரேமனாதன் எதிர்பாக்கும் தொகையை


பட்டணமா…

 

 இன்றைக்கு தவமணி அக்காவின் போக்கு சற்று விசித்திரமாகத்தான் தோன்றுகிறது. காலையில் பத்தரை மணிக்கே வந்து தேனப்பன் சார் முன் உட்கார்ந்தவர மணி பன்னிரெண்டு ஆகியும் அந்த இடத்தை விட்டு நகரவில்லை. இரண்டு மூன்று நாட்களாகவே இப்படித்தான் வந்து அமர்வதும் பின்பு சற்று நேரம் நிற்பதும் கொஞ்சம் சத்தமாக பேசுவதும் கொஞ்சம் ரகசியமாக பேசுவதும் என நாட்களை கடத்திக் கொண்டு இருக்கிறாள். அந்த அக்கா இப்போது வேலை எதுவும் செய்வதாக . வேலை எல்லாம் பெண்டிங் ஆக இருக்கிறது.