கதைத்தொகுப்பு: சமுகநீதி

2101 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

உயிர்கள்

 

 மெல்ல உடைகள் விலகியது, தன்னுடைய அன்பான கணவனை மார்போடு அணைத்தாள் காவியா,அந்தநேரம் கவின் தன் இமைகளை மூடி மெல்ல தன் கடந்த கால நினைவுக்கு சென்றான்.தன் கல்லூரி நாட்களில் வகுப்புக்கு சென்ற அந்தநாள்களின் ஞாபகம் அவன் முன் காட்சிகளாக ஓடியது. அன்று வகுப்பு அறையில் மாணவர்கள் போராட்டம் பற்றி பேசி முடிவெடுத்தனர்.டெல்லி பல்கலைகழகத்தில் கொலைசெய்யபட்ட பெஞ்சிமின் என்ற இளைஞன் சுற்று சூழல் குறித்தும் வனங்கள் அழிந்துவரும் நிலைமை பற்றி எழுதியதால் ஒரு மாபெரும் கார்பெரேட் நிறுவனமும் அரசின்


பெருச்சாளி

 

 அதற்குப் பேர் ‘கட்டிங்கிராஸ்’ மேற்று ஆபிரிக்காவில் பெருகிக்கிடக்கம் ஒரு வகை பெருச்சாளி இனம். ஒரு பெரிய முயல் குட்டி அளவுக்கு வளரும். இதில் விசேஷம் என்னவென்றால் இது ஒரு தோட்டத்தில் வாய் வைத்துவிட்டால் என்றால் தோட்டக்காரன் கதி அதோ கதிதான். மண்ணைப் பிராண்டி உள்ளே போய் கிழங்கு வகை எல்லவற்றையும் நாசமாக்கி விடும். மேலுக்குப் பார்த்தால் பயிர்கள் ‘ஓகோ’ வென்று இருக்கும். ஆனால் உள்ளுக்குள்ளே கிழங்கையும் வேர்களையும் ஒட்டச் சாப்பிட்டிருக்கும். பார்ப்பவர்களக்கு விஷயமே தெரியாது. கண் முன்னே


கிரகணம்

 

 கொழும்பில் இருந்து தேற்கே, 100 கிமீ தூரத்தில் களுகங்கையைத் தழுவிச் செல்லும் நகர் இரத்தினபுரி. சிங்கள, தமிழ், முஸ்லீம் இனத்தவர்கள் வாழும் நகர். கடும் மழையின் போது அடிக்கடி வெள்ளத்தில் அந்த நகர் மூழ்கும். அந்நகரை சுற்றியுள்ள கிராம மண்ணில் இரத்தினக்கற்கள் விளைந்தன. சுண்ணாகத்தை பிறப்பிடமாகக் கொண்ட சின்னத்தம்பி அரசாங்கத்தில் சாதாரண கிளார்க்காக வேலை செய்தவர். அவரோடு கொழும்பு சஹிரா கல்லூரியில் படித்த காசிமின் தந்தை ஹனீபா பேருவளையில் வைரவியாபாரி. அவர் மறைவுக்குப் பின், காசிம் தந்தையின்


இயற்கைக்காட்சி

 

 என்ன எழுதலாம்?..சாந்தனுக்கு எதுவும் தோன்றுவதாய் தெரியவில்லை.ஒரு சிறுகதையை எழுதி நாளாந்தம் வருகிற பலகணி பத்திரிக்கைக்கு அனுப்பி விட்டால் ,அதில் வெளிவருவதற்கான சாத்தியமும் இருக்கிறது தான்.அதன் ஆசிரியர் ஜேம்ஸ்,சில அலம்பல்களை வெட்டி எடிட் பண்ணி, சனிக்கிழமை வாரமலரில் போட்டு விடுவார்.அவருடைய முதல் கதை பிரசுரமான போது அவரிமிருந்து சிறுகடிதமும் வந்திருந்தது.”இளம் எழுத்தாளரே(உச்சி குளிர்ந்து விட்டது)தொடர்ந்து எழுதும்.உம்முடைய எழுத்தில் ஒரு கதை ஒளிந்து கிடக்கிறது”என்று எழுதியிருந்தார். ‘கதை’ கிடையாவிட்டால் மெளனம்!இவர் புரிந்து கொள்வார்.இவர் அதை மீள வாசித்து திருத்தம் செய்து


புருஷோத்தமன்

 

 புருஷோத்தமன் எங்க ஆபீஸ் கம்ப்யூட்டர் ஆபரேட்டர். சுமார் 25 வயசு இருக்கும். ஆள் பாக்க நல்லா இருப்பான். ரொம்பவே ஸ்டைலா டிரெஸ் போட்டுக்கிட்டு , உயர்ரக சிகரெட்டின்னு ஒரு மார்க்கமாகத்தான் இருப்பான். வேலையிலும் கெட்டி. ஆபரேட்டரா இருந்தாலும் ப்ரோக்ராமிங், ஹார்ட்வேர் எல்லாம் தெரிஞ்சு வச்சிருந்தான். ஆபிசில் நெறைய பேருக்கு கம்ப்யூட்டர் அசெம்பிள் செஞ்சு குடுத்திருக்கான். ஆனா அவனுக்கு புருஷோத்தமன்னு பேரு வச்ச அவன் அப்பா அம்மாவ கோவில் கட்டித்தான் கும்பிடணும். பேருக்கு ஜஸ்ட் ஆப்போசிட் லேடீஸ் விஷயத்தில்


கொல்லி வாய் பிசாசு

 

 வன்னியில் மணியம் குளம்., அக்கராயன் குளத்துக்கு மேற்கே, அடர்ந்த ஈச்சம் காட்டைத் தழுவிய ஒதுக்குப் புறக் கிராமம். அக்கிராமத்தின் மேற்கு திசையில் உள்ள; அடர்ந்த காட்டில் சடைத்து வளர்ந்த முதிரை, கருங்காலி, பாலை, காட்டு வேம்பு மரங்களுக்கும் ஈச்சம் பற்றைகளுக்கும் குறைவில்லை.. அந்த மரங்களின் அடர்த்தியான மரச் சோலையில் ஒரு வைரவர் கோவில். அக்கோவிலுக்கு இரு நூறு யார் தள்ளி ஒரு சுடலை. அதில் தகனத்துக்கு முன், பிரேதத்தைவைத்து கிரிகைகள் செய்வதற்கு சரிந்த நிலையில் ஓரு கொட்டில்.


திருந்தாத சமுதாயம்!

 

 நேரு மார்க்கெட்டில் வாகன நிறுத்துமிடத்தை பராமரிக்கும் வேலையை ஒரு தனியார் வசம் மாநகராட்சி ஒப்படைந்திருந்தது. செல்வம் காரை பார்க் செய்தவுடன், ஒரு தடித்த மனிதன் ஒரு துண்டுச் சீட்டை நீட்டி முப்பது ரூபாய் கேட்டான். “ என்னப்பா!…அநியாயமா இருக்கு….சைக்கிளுக்கு இரண்டு ரூபாய்…பைக்கிற்கு ஐந்து ரூபாய்…கார்களுக்கு பத்து ரூபாய் என்று தானே நம்ம மாநகராட்சி கட்டணம் நிர்ணயம் செய்திருக்கு…..நீ எதற்கு முப்பது ரூபாய் கேட்கிறாய்?….” “ இங்கு அது தான் கட்டணம்…அதுவும் மூன்று மணி நேரத்திற்கு மட்டும் தான்!…


சி.எம். ஆகிய நான்…

 

 இரவு நான் வீட்டை விட்டு கிளம்பும்போதே எங்கள் பகுதியில் ஏதோ பரபரப்பு ஆரம்பித்திருந்தது. யாரையும் நிறுத்தி ’என்னாச்சு..?’ என்று கேட்கும் நிலையில் நான் இல்லை. காரணம் நான் தற்கொலை செய்து கொள்ளப் போகிறேன். இந்த முடிவை நான் எடுப்பது எத்தனையாவது முறை என்றெல்லாம் எனக்கு தெரியாது. ஆனால் அந்த முடிவு இந்த முறை மனதில் அழுத்தமாகவே இருந்தது. மரணத்தைத் தவிர ஒரு சுபமான முடிவு என் வாழ்க்கைக்கு கிடையாது. என்னை புறக்கணித்த இந்த உலகத்தின் மீது வெறுப்பைக்


கிடைக்காத ப்ரமோஷன்

 

 என் பெயர் சேஷாத்ரி. எனக்கு கடந்த பத்து நாட்களாக மனசே சரியில்லை. காரணம், நான் மிகவும் எதிர்பார்த்திருந்த ஜெனரல் மானேஜர் ப்ரமோஷன் எனக்கு கிடைக்கவில்லை. இனி எப்போதும் கிடைக்கப் போவதுமில்லை. கடந்த இருபது வருடங்களாக ஆக்ஸி நிறுவனத்திற்கு நேர்மையாக நான் உழைத்ததிற்கு இதுதான் எனக்கு கிடைத்த பரிசு. நான் முதலில் ஆக்ஸியின் தலைமையகமான கல்கத்தாவில்தான் பணி புரிந்தேன். பிறகு அதன் சென்னையின் புதிதாக தொடங்கப்பட்ட கிளைக்கு மாற்றல் வாங்கிக்கொண்டு வந்தேன். அதன் சீஇஓ டெபாஷிஷ் முகர்ஜி, ஆக்ஸியில்


காணியாச்சிக்காரன் மகள்

 

 சித்திரை மாதத்தின் முதல் வாரத்தில் மேற்கே முழு வட்டமாய் சுடர்ந்த சூரியன் உள்ளிறங்கிக் கொண்டிருந்தது. சில நாட்களாய் நல்ல வெயில் அடித்தது. அதிகாலையில் உதயமாகும் கணத்திலிருந்து அஸ்தமனம் ஆகும் காலம் வரை ஒரே சீரான அலைவரிசையில் பகற்பொழுது இருந்தது. செவத்தகன்னி ஓடம்போக்கி ஆற்றின் கரையில் இருந்த அவுரிதிடலில் மிளகாய்க்கு பாத்தி அணைத்து கொண்டே சூரியனைப் பார்த்தாள். மிளகாய்த் தோட்டத்தைச் சுற்றியும் இலந்தை முள்ளை மூங்கில் முள்ளோடு இணைத்து வைத்து கட்டியிருந்தார்கள். ஆற்றோர படுகையில் மேயவிட்டிருந்த ஆடுகளைத் தேடினாள்.