கதைத்தொகுப்பு: சமுகநீதி

2158 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

தண்ணீர் தாகம்

 

 மாத முதல் தேதி ஆனாவே எங்களுக்கு தலைவலி பிச்சுக்கும் ஏனா நாங்க பாக்கிற வேலை அப்படி டவர் மெய்ன்டேன் வேலை அதிலும் ராஜ் இருப்பது Customer rental issue வேலை பின் என்ன பிரச்சனை வரும் என்பதை நான் சொல்லியா உங்கு தெரிய வேண்டும். முன்று மாதத்திற்கு ஒரு முறை வாடகை தருவது வழக்கம் வீட்டின் உரிமையாளர்கள் அந்த வாடகை தேதி வந்ததுமே ராஜ்க்கு ஃபோன் கால் பறக்கும் அப்படி தான் அந்த வாடகை மாதம் வந்தது


கண்ணீர்த் துளிகளில் கரைந்த கனவுகள்

 

 வேகமாக திறக்கப்பட்ட அந்த ஜன்னல்களினூடே புகுந்த சூரிய ஓளி தூக்கக் கலக்கத்திலிருந்த அவன் கண்களை கூசச் செய்தது. சோம்பல் முறித்தவாரே அவன் ஜன்னல் வழியே வீதியில் செல்பவர்களை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். ஜேஜே என மக்கள் இங்கும்அங்கும் ஓடி கொண்டிருந்தார்கள். அதை காண்பவர்களுக்கு ஆடி மாத திருவிழாவோ என ஐயப்பாடு எழலாம். ஆனால் அந்த சேரியை பொறுத்த வரையில் தினமும் காலையில் அரங்கேறும் சாதாரண காட்சியே அது. அங்கு அதிகம் வசிப்பது தினக் கூலிகள். அருகில் அமைந்திருந்த பஞ்சு தொழிற்சாலையில்


காவல் நிலையம்…!

 

 “ஐயா ! ஒரு ஐநூறு வேணும் ! ” பண்ணையார் நாச்சியப்பனுக்குப் பக்கத்தில் வந்து பணிவாய் நின்று தலையைச் சொரிந்தான் பரமசிவம். வயசு நாற்பது. சாய்மான நாற்காலியில் சவகாசமாக கால்மேல் கால் போட்டுக்கொண்டிருந்தவர் “ஏன்டா ?” – ரொம்ப உரிமையாய்க் கேட்டார். தன் தகுதிக்குக் கீழ் உள்ளவர்களையெல்லாம் நாச்சியப்பன் இப்படித்தான் “டா” போட்டு பேசுவது வழக்கம். இது கிராமத்துப் பழக்கம். “போலீஸ் ஸ்டேசனுக்கு ஐயா !” “எதுக்கு?” “நேத்திக்கு என் பசுமாடு பக்கத்து வீட்டுக்காரன் வயல்ல மேய்ஞ்சிடுச்சு.


வாடகை சைக்கிளும் எஸ்.டி.டி பூத்தும் இன்ன பிறவும்…

 

 மாமா ஒருவரை சமீபத்தில் சொந்த ஊர் திருமணம் ஒன்றில் சந்தித்தேன். பல ஆண்டுகள் ஊர்ப்பக்கம் வராமல் இருந்து இடைவெளிவிட்டு வந்திருக்கிறார். அவர் முகம் மிரண்டுபோய் இருந்தது. ஊரில் அவர் மிரளும்படியான சம்பவம் எதுவும் நடக்கவில்லை. நாங்கள் இருந்தது கல்யாண மண்டபத்தில். பெண்கள், வீட்டில் இருந்த அத்தனை நகைகளையும் பூட்டி, வேகாத வெயிலில் பட்டுப்புடவை கட்டி, வியர்வையில் முகப் பவுடர் பூச்சு திரித்திரியாக இருந்ததும், அவரது பழைய நண்பர்களான ஆண்கள் பல்வேறு சைஸ் தொந்திகளில் செயின்கள் ஊஞ்சலாட, அவரை


வலி

 

 நான் ஒரு பத்திரிகையாளன். அவ்வளவாய் புத்திகூர்மை இல்லாத ஒரு மனிதன். அதனாலேயே என் அலுவலகத்தில் என்னை சில விசயங்களை எந்த கேள்வியும் கேட்காமல் ஒப்படைத்தார்கள். அவை பல சமயம் முக்கியமான பணிகளாகவும் இருக்கும். அடிக்கடி பத்திரிகை அறிக்கைகளின் மேல் நீங்கள் பார்க்கக் கூடிய கதிர்வேலன், மோகன்பாபு, சிவகுமார் போன்ற பல பெயர்களில் ஒன்று. நான் எழுதிய எதையும் படித்து இவன் யார் என்று வினவ மாட்டீர்கள், என்ன விசயம் என்று மட்டுமே தற்காலிக ஆர்வத்துடன் இமை தூக்குவீர்கள்.


உள்ளத்தனனயது…

 

 “bhaavagraahii janaardanah’ Bhagavan Janaardana, sees only the Bhaava of the bhaktas. The Manobhaava of the bhakta towards Him. மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்தறன் ஆகுய நீர பிற _________ திருவள்ளுவர் Bhakthi kim karoth yaho vana charo bhaktha vatam sahyathe Sivanandalahari ____________SRIMATH Sankaracharya bhagavat padal நம் கதைக்கு துரைராஜ் நிச்சயமாக கதாநாயகன் கிடையாது, ஆனால் அவர் இல்லாமல் கதையே கிடையாது. இவ்வளவு தூரம் சொல்லப்படும்


கருவறை வாசனை

 

 நதிப்பிரவாகமாக சிந்தனை ஓட்டம் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. சில வேளைகளில் இப்படி அமைந்துவிடுகிறது. கடந்த காலத்தில் நடந்த சம்பவங்கள் இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாக ஞாபக அடுக்குகளிலிருந்து மேலெழும்பும். பேனா நகர மறுக்கிறது. சிந்தனை ஓட்டம் மட்டும் நின்றபாடில்லை. காதலித்தவளை அடிக்கடி இந்த மனம் சீண்டிப்பார்க்கிறது. பெண்களுக்கு இருமனமாக இருக்க வேண்டும். கண்பார்த்து சிரித்ததையும், அவனை நினைத்தவுடன் நாணத்தால் முகம் சிவந்ததையும் எளிதாக மறந்து விடுகிறாள். மறந்து விடுகிறாள் என்பது சரியாகாது. அந்த மனத்தை புறந்தள்ளி கொண்டவனை இன்னொரு மனத்தின் சிம்மாசனத்தில்


விதி சதி செய்து விட்டது மச்சான்

 

 மழை தூரிக் கொண்டிருந்தது.காரில்,வானில் வந்த சகோதரங்களும்,சப்வேய்யில் ஏறி ,விரைவு பேருந்து எடுத்த வதனாவின் சினேகிதிசந்திரா, அவர் கணவர் தில்லையும்…என ‘பியரன் சர்வ தேச விமான நிலைய’த்திற்கு வந்தவர்கள், நேரத்தைப் போக்காட்ட‌ …. கதைத்துக் கொண்டு கொண்டிருந்தார்கள். லண்டனிலிருந்து வதனாக் குடும்பம் கோடை விடுமுறையைக் கழிக்க கல்கறி நகரத்திற்கு பறக்கிறது.அந்த விமானம் கல்கறிக்கு நேரடியாகப் போகவில்லை. அவர்களை பியர்சனில் இறக்கி ,வேற விமானத்தில் மாற‌ விட்டுப் போகிறது. விமானம் ஏற்கனவே இறங்கி விட்டதை மேலே தெரிகிற ‘கணனி’த் திரை


இறுதி வார்த்தை

 

 எழுதியவர்: தாரா சங்கர் பந்த்யோபாத்தியாய் பூரவசக் தாலூகாவில் பரத்பூர் கிராமம் பெரிய சொத்த. அங்கே மரங்களின் இலைகள் முறம் மாதிரி இருக்கும், கிளைகள் உலக்கை மாதிரி இருக்கும். மண், அரைத்த சந்தனம் மாதிரி. அதை உடலில் தடவிக்கொண்டால் உடல் குளிர்ந்து விடும். விதைகளைத் தெளித்துவிட்டால் போதும், வெகு விரைவில் பயிர் செழித்து வளர்ந்துவிடும். பரத்பூரில் என்னதான் கிடையாது? மண்ணில் தங்கம் என்பார்களே, அது வெறும் பேச்சு அல்ல. உண்மையில் முன்பெல்லாம் அங்கே ஆற்றங்கரை மணலிலிருந்து தங்கம் எடுப்பதுண்டு.


ஆண்டவன் அசட்டையா

 

 ஆண்டவனின் படைப்பில் சில நேரங்களில் சில முடிவுகள் ஈஸ்வரன் கோயில் மணி அடித்து ஒய்ந்தது மணி சத்தத்தை கேட்டு விழித்துக்கொண்டான் ஜெயராமன். தன்னை சுற்றி நோக்கியவன் வேட்டியை சரி செய்தவாரே டீ கடையில் நுழைந்து ஒரு டீ என்றான். டீக்கடைக்காரன் தேநீரை அவன் முன் நீட்டினான். டீ குடித்தவன் மீண்டும் குளக்கரையை அடைந்தான். யாருமற்றவனாக இருந்தான் ஜெயராமன். வீடு அற்று தொழில் அற்று தோன்றிய வாறு தொழில் செய்வது காசு கிடைத்தால் தேவையானவற்றை உண்பது கிடைக்காத போது