Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: குடும்பம்

3907 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சாபமா, வரமா

 

 சாலையில் பயணித்த முருகன் கைபேசி அழைப்பு ஒலிகேட்டு பயணித்த வாகனத்தை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு கைபேசியை எடுத்து பேசினான். எதிர்முனையில் முருகனின் பத்து வயது மகள் கீர்த்தி. அப்பா நான் ஸ்கூலவிட்டு வந்துட்டேன், இன்னைக்கு ஸ்கூல டெஸ்ட் வைத்தார்கள். டெஸ்டில் நான்தான் முதல் மதிப்பெண். டீச்சர் குட்போட்டு பாராட்டினார்கள், என சந்தோஷமாக கூறினாள். அதற்கு முருகன், அப்படியா, அருமை! நீங்கதான் என் தங்கமச்சேடா என்று பாராட்டினான். அப்போது கீர்த்தி அப்பா வீட்டுக்கு எப்ப வருவீங்க என கேட்டாள். இன்னும்


தோடி

 

 தந்தியைப் படித்ததும் எனக்குப் பிரமை தட்டிப் போய் விட்டது. போன மாதம் தானே இங்கு வந்து விட்டுப் போனார்? நன்றாக இருந்தாரே அப்போது. ‘ஆவுடையப்ப பிள்ளைக்கு உடம்பு மோசமாகி விட்டது. உங்களைப் பார்க்க விரும்புகிறார்’ என்று அவர் மைத்துனர் அடித்திருந்த தந்தி அது. அதன் வாசகம் என் நெஞ்சத்தைக் குத்திக் குதறியது. கைகால்களெல்லாம் பதற ஆரம்பித்துவிட்டன எனக்கு, எப்படியோ ரயிலேறினேன். மனத்தின் பதைபதைப்பு இன்னமும் அடங்காத நிலையில் பெஞ்சியில் உட்கார மாட்டாமல் நிற்கவும் முடியாமல் நான் தவித்தேன்.


குழந்தை

 

 அத்தியாயம்-1 காலை மணி ஐந்தரை ஆயிற்று.அலாரம் தன் வேலையை தவறாமல் செய்தது.‘கண’ ‘கண’ வென்று அலறிய அலாரம் சத்தம் கேட்டு கண் விழித்துக் கொண்ட சிவலிங்கம் அலாரத்தின் தலையில் தட்டி அதை ஓயப் படுத்தினார். மெல்ல கண்ணை திறந்து கொண்டு எழுந்தார். அவர் ‘ பாத் ரூமுக்கு’ ப் போய் தன் பல் துலக்கி விட்டு, சுவாமி படத்தின் முன் இருந்த திரு நீரை எடுத்து தன் நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டு கைகளை கூப்பிக் கொண்டு கடவுளை


கறிச்சோறு

 

 “மாப்ளே.!நாளைக்கு மாசி மகம்டா…திருவிழாவுக்கு கோவில்ல நேர்த்திக்கடன் கிடா வெட்டுவாங்கடா…நம்ம ஊர் தலைகட்டுக்கு வீட்டுக்கு நூறுகிராம் கிடைச்சாலே பெருசு…பத்துநாள் விரதத்தை எலும்பு உறிஞ்சாம எப்படிடா முடிக்கறது..?..முந்நூற்றி எண்பது ரூவா விக்குதேடா ஆட்டுக்கறி…”கோவில் திண்டில் ஆரம்பித்தான் கண்ணன். “ஒங்க..கதை அரைகிலோ,முக்கா கிலோவுல முடிஞ்சிடும்டா,என் கதைய கேளு …முதல்முதலா மாமியார் ,மாமனார் வர்றாங்க..கூடவே கொழுந்தியாளும்..!..நல்ல மாதிரியா செய்யனும்னா எங்க குடும்பத்துக்கு மூனு கிலோ வாங்கனும்…முழுசா ஆயிரம் ரூவா வேணும்…செலவில்லாம கறிதிங்க ஏதாவது யோசனை சொல்லுங்கடா”..என்றான் புதுமாப்பிள்ளை மூர்த்தி. “சரிடா,..இன்னிக்கு ராத்திரி பதினோரு


என்ன மாயம் செய்தாய்?

 

 வித்யாவின் பர்த்டே பார்ட்டியில் மூன்றாவது மாடி ஃப்ளாட்டே கோலாகலமாகியிருந்தது. அவள் கர்ல் ஃப்ரெண்ட்ஸ் பாய் ஃப்ரெண்ட்ஸ், என ஒரு கூட்டமே திரண்டிருந்தது. ““பாத்துடீ, மத்த ‘ஃப்ளாட்’காரங்கல்லாம் சண்டைக்கு வந்துடப்போறாங்க, கொஞ்சம் அடக்கம் வேணும்” என்று அதட்டினாள் அம்மா சுமதி. “எஞ்சினியரிங் முடிச்ச பசங்க அப்படித்தான் இருப்பாங்க, ரொம்ப அதட்டாதே, போ போய் டீ போட்டு எல்லாருக்கும் கொடு” என்று அவளை சமாதானப்படுத்தினான் ப்ரகாஷ். பின்பு ‘ஹேப்பி பர்த்டே டு யு’ பாடி வித்யா மெழுகு வர்த்திகளை அணைத்து,


கோடி புண்ணீயம்

 

 எனக்கு வயசு எண்பத்து நாலு ஆவுதுங்க.நான் ஈஸி சேரில் படுத்து கிட்டே யோஜனைப்ப் பண்ணி கிட்டு இருக்கேன். ஐஞ்சு வருஷம் முன்னாடி வரைக்கும் என் சம்சாரம் என் கூட இருந்து வந்தா. முடிந்திச்சோ, முடியலையோ அவளுக்கு அவ உடம்பு முடியும் போது, உப்போ காரமோ,புளிப்போ போட்டு ஏதோ ஒரு சமையல்ன்னு பண்ணி வச்சுக் கிட்டு இருந் தாங்க.அந்த சாப்பாடே எங்க ரெண்டு பேர் உடம்புக்கு ஒத்துக்காம அடிக்கடி டாகடர் கிட்டே போய் அவர் உண்டியலில் அவர் கேக்கற


பணத்தின் ரிஷி மூலம்

 

 அப்பாவின் உடல் நிலை மிகவும் மோசமாகி விட்டதால் உடனே புறப்பட்டு வரவும். இந்தியாவில் இருக்கும் தன் தங்கைக்கு கைபேசி மூலம் தகவல் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார் லண்டனிலிருந்து மருத்துவர் சங்கர். பக்கத்தில் எலும்பும் தோலுமாக அப்பா படுக்கையில். தீனமான குரலில் அழைக்கும் தந்தையைப் பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தது. மருத்துவராக இருந்தும் இவரின் இரத்தப் புற்று நோயைக் குணப்படுத்த முடியவில்லையே என்ற துக்கம் வேறு. தம்பி நான் சாவறதுக்கு முன்ன எப்படியாவது என்ன நம்ம ஊருக்கு கூட்டிட்டு போயிடு. நான்


விழி திறந்த வித்தகன்

 

 குரு ஞானசம்பந்தர் உயர்நிலைப்பள்ளி .பிரார்த்தனை மண்டபத்தில் நடுநாயகமாக நின்றான் கபிலன். ஒலிப்பேழையிலிருந்து உருக்கொண்டு தவழ்ந்து வந்த தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து நிறைவடைந்தவுடன் மாணவத்தலைவன் தலைமையாசிரியருக்கு முகமண் கூறி ஒரு குறிப்பேட்டை தந்துவிட்டு தனது இருப்பிடம் திரும்பினான். “மாணவ மணிகளே.!..காலாண்டுத்தேர்வு வரை நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தில் நடுநாயகமாக இருந்த இந்த மாணவன்…இப்போது பள்ளியின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களில் ஒருவனாக உங்கள் முன் நிற்கிறான்.!.சமீபத்திய மகிழ்ச்சியான செய்தி இவன் கணிதத்தில் நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள் பெற்று…” தலைமையாசிரியர் தன் புகழ் பாடுவதையும் மறந்து சிலையாய்


பின் புத்தி – 2.0

 

 நீண்ட நாட்களாக மனைவி ஜானகிக்கு அடையாள அட்டை இல்லாத காரணத்தாலும், ரேஷன் கார்டில் இன்னமும் பெயர் சேர்க்கப்படாத காரணாத்தாலும், பாஸ்போர்ட் எடுக்க முடியவில்லை. (பாஸ்போர்ட் வைத்துக்கொண்டு எதுவும் செய்யப்போவதில்லை, அது வேறு விஷயம்!) இன்னிலையில் ஒரு நாள் செய்தித்தாளில் இனி அனைவரும் தங்கள் பகுதி அலுவலகத்திலேயே ‘அடையாள அட்டை’ பெறலாம் என்ற அரசு அறிவிப்பு வெளியாகி இருந்தது. அந்த செய்தி அவனுக்குப் புதிய உற்சாகத்தைத் தந்தது. காரணம் அந்த பிரிவு இயக்குனர் அவனுக்கு ஏற்கனவே அறிமுகமானவர். ஜானகியிடம்


ஞாயிறு…!

 

 இரவு பத்து மணி. கட்டிலுக்கு வந்த மகேசுக்குள் மகிழ்ச்சித் துள்ளல். காரணம் இன்றைக்குத் தாம்பத்திய நாள். கணவன் மனைவி மாதச் சம்பளக்காரர்கள், அலுவலக உழைப்பாளிகள் என்றாலே தாம்பத்தியத்தில்கூட கட்டுப்பாடு என்பது காலத்தின் கோலம். என்னதான் ஆண் பெண்ணுக்கு உதவி ஒத்தாசை அனுசரணையாக இருந்தாலும் காலை…சமையல் சாப்பாடு என்று எட்டுமணிவரை எதையும் சிந்திக்க முடியாத வேலை. அடுத்து குளித்து முடித்து அள்ளிச் சொருகி அவசர அவசரமாய் விழுங்கி பேருந்து பிடித்து அலுவலகம் சேரல். அங்கே வேலை. அற்புறம் மாலை