Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: குடும்பம்

4403 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அம்மாவும், அந்தோன் சேக்கவும்

 

 அம்மா ஒருமுறைகூட,தன் தேவைகளுக்காகப் பிறர் உதவியை நாடியது கிடையாது.அந்த ராத்திரியில்,குடிப்பதற்குத் தண்ணீர் கேட்டு எழுப்பியது ஆச்சரியமாக இருந்து. “ரொம்பத் தொண்டையெல்லாங் காஞ்சு போச்சு..எந்திரிக்க முடியாம தாகம் அமுக்குது..தம்பீ..தண்ணீ கொண்டாடா… ” என்றாள். அவள் குரலில் மரணத்தின் நெடி ஏறி விட்டிருந்ததுது.எனக்குப் புலப்படவில்லை.இரவு ஒன்றரை மணியில் இருந்து,காலை ஐந்து மணிக்குள் நாலைந்து சொம்பு குடித்தும் தாகம் தீரவில்லை. உதடுகள் வறண்டு,பிளந்து கிடந்ததுது;துயரம் தருவதாக இருந்தது.நாக்கினால் இரண்டு உதடுகளையும் புரட்டிக்கொண்டே இருந்தாள்.ஐந்தரை மணிக்குக் கொஞ்சம் பால் கொடுத்தேன்.உறங்கப் போகுமுன்,எல்லா சமுத்திரங்களும்


சேற்றில் மலர்ந்த செந்தாமரை

 

 அத்தியாயம்-16 | அத்தியாயம்-17 செந்தாமரையும் அவள் எழுதின லெட்டரை ஒரு ‘ஜெராக்ஸ்’ காப்பி எடுத்து தன் ‘பைலில்’ ராஜேஷ் எழுதின லெட்டருடன் வைத்துக் கொண்டாள்.ராஜேஷ் எங்கே இருப்பான் என்று தேடினாள். ராஜேஷ் அப்போது தான் ‘பிரின்ஸிபால்’ ரூமை விட்டு வெளியே வந்துக் கொண்டு இருந்தான். செந் தாமரை ராஜேஷைப் பார்த்து “இந்தாங்க.நீங்க எழுதின லெட்டருக்கு என் பதில்” என்று சொல்லி ராஜேஷிடம் கொடுத்தாள்.“தாங்க்ஸ்” என்று சொல்லி விட்டு தன் ரூமுக்கு வந்து செந்தாமரை கொடு த்த கவரைக்


தீக்குள் விரலை வைத்தால்

 

 கடைசியில் காவல் நிலையம் வரை போக வைத்துவிட்டது. மனம் ஒப்பவில்லைதான். ஆனாலும் இதனை விட வேறு விதியற்றுதான் கால்கள் மிகுந்த கூச்சத்தோடும் தயக்கத்தோடும் வந்தடைந்தன. காவல் நிலையம் சமூகப் பாதுகாப்பு அரண் என்பதையும் மீறி குற்றமுள்ளவர்களைப் தேடிப்பிடித்து அடைக்கும் இடம் என்ற ஆகிப்போனதுதான் காரணம். யார் மனதில் குற்றமில்லை? என் மகனைப் பார்க்குந்தோறும் மனம் துணுக்குற்றது. அவனின் வாடிய முகத்தை சாதரணமாகக் கடந்துவிட முடியவில்லை. கொண்டாட்டக் கலை நிறைந்த முகம் அவனுடையது. சதா பேச்சில் துள்ளலும், உடல்மொழியில்


குற்ற உணர்ச்சி

 

 “சாமிநாதன் நான் டெய்லி சொல்லிட்டு இருக்க முடியாது, உங்களாலே நேரத்துக்கு வர முடிஞ்சா வேலைக்கு வாங்க, இல்லையின்னா வேலைக்கு வரவேண்டாம்” அப்பா அவரிடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்த்தை கேட்ட கண்ணனுக்கு கோபம் ஒரு பக்கம், சிரிப்பு ஒரு பக்கம் வந்தது. இந்த சாமிநாதனை இதோடு எத்தனை தரம்தான் இப்படி மிரட்டிக்கொண்டே இருப்பார். அவரும் பதிலுக்கு, சரிங்க முதலாளி “இனிமே நேரத்துல வந்துடறேன்.இதே வார்த்தைகள்தான் இவரிடம் வரும். இவனும் பல முறை அப்பாவிடம் புகார் சொல்லி விட்டான், அப்பா அவருக்கு ஓய்வு


ரெட்டை வால் குருவி!

 

 அவனுடைய மேரேஜ் ரிசப்ஷனிலே அவனுக்கு பிடித்தது சனி. அவனுடைய அலுவலக பிரண்ட் ஆபிஸ் எக்ஸ்க்யூடிவ் அனிதா ஏதோ ஒரு பரிசுப்பொட்டலத்தை ‘வித் லவ் அனிதா’ என்று எழுதி கொடுத்துவிட்டு, “நான் இருக்க வேண்டிய இடத்துலே நீங்க இருக்கீங்க. ஆல் த பெஸ்ட்!” என்று விளையாட்டாக மணப்பெண்ணிடம் சொல்ல அப்போதே புயல் மையம் கொண்டுவிட்டது. அம்மாவுக்கு அறிவே கிடையாது. கல்யாணம் முடிந்து வீட்டுக்கு வரும் மகனையும், மருமகளையும் ஆரத்தி எடுத்து வரவேற்கும்போது, “எம் பையனுக்கு ரெண்டு பொண்டாட்டின்னு ஜாதகத்துலே


குரு தட்சணை…!

 

 கவிதாவால் எப்படி யோசித்தும் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. காலை வகுப்புகள் முடிந்து ஒய்வு நேரம். ஆனாலும்… அந்த ஓய்வறையில் மூச்சு விட முடியாதவள் போல் தவித்தாள். எதிரில் அமர்ந்து அவளைக் கவனித்த சுகுணா. .. ” என்ன கவிதா ஒரு மாதிரியா இருக்கே. ..” சக ஆசிரியைக் கேட்டாள். ” நம்ம தேன்மொழி பத்து நாளா பள்ளிக்கூடத்துக்கு வரல. ” மெல்ல சொன்னாள். ” அதுக்கென்ன. .? ” ” அவ நல்ல படிக்கிற பொண்ணு. இந்த ஆண்டு


தவிப்பு

 

 (இதற்கு முந்தைய என்னுடைய ‘தனிமை’ கதையை படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) கோபத்துடன் செருப்பை மாட்டிக்கொண்டு சபரிநாதன் தெருவில் இறங்கி நடந்தார். காந்திமதி அவளுடைய வீட்டுத் திண்ணையில் தூணை மார்போடு கட்டியபடி நின்று கொண்டிருந்தாள். கடலின் அலை வேகமாகப் பின் வாங்குவது போல, சபரிநாதனின் கோபமும் காந்திமதியைப் பார்த்ததும் கொஞ்சம் உள்வாங்கியது. டப்பா கட்டு கட்டிய வேட்டியை மெதுவாக கீழே இறக்கிவிட்டார். இது காந்திமதிக்கு சபரிநாதன் காட்டுகிற மெளன மரியாதை! இருவரின் பார்வையும் வழக்கம்போல் தயக்கத்துடன்


பிறகு மழை பெய்தது

 

 விஷாகனின் பணியிடத்தில் ஒன்றாக பணிபுரிபவரும், நெடுநாள் நண்பருமான ஒருவரின் மகனது 18வதுபிறந்தநாள் விருந்து ஆடம்பரமாக அந்த ஹொட்டலில் நடந்துகொண்டிருந்தது. அவ்விருந்துக்கு வருவான் என வசீகரன் எதிபார்த்திருந்தவன் மகிழுந்தை நிறுத்திடத்தில் வைத்துவிட்டு அரங்கினுள் நிதானமாக நுழைந்தான். வசீகரன் சற்றுத்தூரத்தில் நின்ற இன்னொருவனை ‘உவன்தானா வென்று உறுதிப்படுத்துமுகமாக சைகையால் கேட்டான். அவனும் ‘ஆம்’ என்பதாகத் தலை அசைக்கவும் புலியைப்போல் துல்லியமாய் விரைந்து அடியெடுத்துப்போய் அவனின் அருகில்நின்று பிளேசருக்குள் மறைத்து வைத்திருந்த கிறிஸ்கத்தியை எடுத்து பலாப்பழத்திற் செருகுவதைப்போல் அவனது பளுவில் நிதானமாகச்


சேற்றில் மலர்ந்த செந்தாமரை

 

 அத்தியாயம்-15 | அத்தியாயம்-16 | அத்தியாயம்-17 உடனே தேவி “அப்படியா செந்தாமு.நீ அவ்வளவு படிப்பு படிச்சு,எல்லா படிப்பிலேயும் முதல் மாணவியா ‘பாஸ்’ பண்ணி இருக்கியா.எனக்குக் கேக்கவே ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கும்மா” என்று சொல்லி செந்தாமரையைக் கட்டிக் கொண்டாள்.உடனே ராஜ்ஜும் “அப்படியாம்மா.நீ இத்தனை படிப்பு படிச்சி இருக்கேன்னு நினைச்சா ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கும்மா.நீ இந்த குடிசையிலே இருக்க வேண்டிய பொண்ணே இலேம்மா.நீ உண்மையிலேயே ரொம்ப படிப்பாளிப் பொண்ணும்மா. உன் திற மையைத் தெரிஞ்சுத்தான்,அந்த நல்ல மனுஷன் உன்னை மதுரைக்குக்


தரிசனம்

 

 அம்மா வராந்தா கேட்டை அகலத் திறந்து விட்டிருந்தாள். விசாலமாக திறந்திருப்பதைப் பார்ப்பது சற்று அசாதாரணக் காட்சியாக இருந்தது- வராந்தா ஆடை துறந்து திடீரென அம்மண கோலம் பூண்டது போல சிமிந்துத் தரை விரிந்து திறந்தபடி கிடந்தது. வெற்றுத் தரையில் முற்றிய மாலை வெயில் பாய்ந்து பரவி விழுந்திருந்தது. வெயில் ஏறி ஏறி உச்ச சூட்டில் கனன்று சிமிந்துத்தரை வெடித்துப் பிளந்துவிடுமோ எனத் தோணியது . தரையின் அகன்ற வெளிச்சம் விழுந்து கண்கள் கூசின. தரை வெப்பத்தால் உடலில்