கதைத்தொகுப்பு: குடும்பம்

4759 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒரு வீடு, ஒரு கனவு, ஒரு மனிதன்

 

 இந்தக் கதையின் நாயகன் அவனா அல்லது நானா அல்லது நீங்களா என்பது அவ்வளவு முக்கியமில்லை. ஏனெனில் இந்தக் கதையை வாசிக்கும் வாசகர்களில் பெரும்பாலோருக்கு ஒரு சில இடங்களிலாவது தங்களைப் பொருத்திப் பார்க்க இடமிருக்கும். மேலும் பிரதியின் ஊடே வாசகன் பிரயாணம் செய்வதற்கும் அதில் அவனே ஒரு முக்கிய ரோல் எடுத்து பிரதியின் நாயகனாகவோ, எதிர் நாயகனாகவோ மாறுவதற்கும் பிரதியின் வெளி இடம் தரவேண்டுமல்லவா. என்ன புரியவில்லையா. புரிகிற கதைக்கு வருவோம். இப்போது நீங்கள் ஒரு புதுமனைபுகுவிழா வீட்டிற்குப்


புயல் ஓய்ந்தது

 

 ஐப்பசி மாதத்து அமாவாசை. அந்தியில் பிடித்த மழை விடாமல் ஒரே மாதிரியாக அடித்துப் பெய்துகொண்டிருந்தது. நல்ல நிசிவேளை. இடியும் மின்னலுமான அந்த அடை மழையிலும் சாரதா, தன் அறையின் ஜன்னல்களையும் கதவையும் திறந்துபோட்டு விட்டுத் தூக்கம் கொள்ளாமல் மறுகும் மனவேதனையை வெளியுலகத்து ஆர்பாட்டத்தோடு கலந்துகண்டு கொண்டு சாய்மானத்திலேயே கிடந்தாள். இன்னும் பலமான மழை வலுக்கவே அவள் மீது சாரலடித்தது. எழுந்தும் ஜன்னலை மூடும் சமயம் வாசற் கதவை யாரோ தட்டும் சத்தம் கேட்டது. நின்று கேட்டாள். ஒரு


தாய் நண்டு..!

 

 ”அம்மா. .! அம்மா …! ” முகம் நிறைய மகிழ்ச்சியைச் சுமந்து கொண்டு விரைவாய் வரும் மகனைக் கண்டதும் அப்படியே மலை த்துப் போய் நின்றாள் தாய் விசாலாட்சி. சட்டென்று கையில் வைத்திருந்த மைசூர் பாக்கை அவன், தன் தாயின் வாயில் திணித்தான். வாய் நிறைய இனிப்புடன் பேச முடியாமல் திணறிய விசாலாட்சி. .. ” எ. ..என்னடா. .? ” கேட்டாள். ” சொல்றேன். அப்பா எப்போ ஆபிஸ்லேர்ந்து வருவாரு. ..? ” வாயில் இருந்ததை


அம்புலு

 

 எனக்கும் அலமேலுவுக்கும் திருமணமாகி இருபது வருடங்கள் ஓடிவிட்டன. இன்னமும் எங்களுக்கு குழந்தை பிறக்கவில்லை. ஆனாலும் எனக்கு அலமேலுவின் மீது அன்பும் பாசமும் கிஞ்சித்தும் குறையவில்லை. அவளை நான் செல்லமாக ‘அம்புலு’ என்றுதான் கூப்பிடுவேன். என் அம்புலுவிற்கு நான்கைந்து மாதங்களாக சிறுநீரக பிரச்சினை ஆரம்பமாகிவிட்டது. ரத்தப் பரிசோதனையில் க்ரியாட்டின் மிக அதிகம்; பொட்டாஷியம் அதிகம் என்றார்கள். திடீரென சிறுநீரகப் பழுதினால் என்னைவிட்டு அவள் சென்றமாதம் பிரிந்துவிட்டாள். அம்புலுதான் எனக்கு எல்லாமே என்று இருந்தேன். ஆனால் அம்புலுவின் சமீபத்திய மரணம்


சிக்னல்

 

 ராம் தூக்கத்தில் வரும் கொட்டாவிக்கு வாயைபிளந்து மூடும்போது அவனது மொபைலில் அழைப்பு, எடுத்து பார்த்தான். அதில் செந்தில் காலிங் என்று இருந்தது, உடனே போனை “சொல்றா செந்தில்” …….. “நான் ஆபிசில் இருக்கேன்” ……. “எதுக்கு” ………. ” 6மணிக்கு தாண்டா ஆபிஸ் முடிஞ்சு வரேன்” ………. ” டேய் இப்ப மணி 3 இன்னும் 3 மணி நேரம்தான்டா” .,…… “பர்மிஷன் போடனும்மா நெறிய வேலைஇருக்குட சாயங்காலம் 6 மணிக்கு வா பேசலாம்” ……… ”


மீனாளின் நீல நிறப்பூ

 

 பத்து நிமிடங்களுக்கும் மேலாக ராகவன் காலிங் பெல்லை அடித்துக்கொண்டே வாசலில் பொறுமையிழந்து காத்துக்கொண்டிருக்கும்போது மீனாள் உள்ளே சமையலறையில் மளிகைச்சாமான்கள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த ஷெல்பின் முன்னால் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.. காலிங்பெல் அடித்து கொண்டேயிருந்தது. அவளுக்கும் கேட்டது. ஆனால் அவளுக்கு முன்னால் கண்ணாடி பாட்டிலில் இருந்த கடுகு அவளிடம் “ அதெல்லாம் உன் பிரமை.. காலிங் பெல் அடிக்கவில்லை.. நீயே யோசித்துப்பார். சின்னவயசில் ராத்திரி தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது இரண்டு மிருகங்களின் உறுமல் சத்தம் கேட்டது என்று அலறியிருக்கிறாய்… அப்போதெல்லாம்


“பீனிக்ஸ்” பறவை

 

 காரில் வந்து அலுவலக வாசலில் இறங்கிய ராஜா ராமன் கடைசி தடவையாக காரை தடவி பார்த்தான். தான் ஆரம்ப காலத்தில் இருந்த பொழுது, முதன் முதலில் வாங்கிய கார், இந்த கார் இவனுடனே பதினைந்து வருடங்களாக இருந்தது. இருந்தது என்பதை விட அவனுடனே வாழ்ந்தது. இவன் எந்த ஊருக்கு வாடிக்கயாளரை பார்க்க கிளம்பினாலும், முந்தைய நாளில் அதனுடன் நண்பனுடன் பேசுவது போல பேசிக்கொள்வான். நாளைக்கு சென்னைக்கு கிளம்பறோம், இரயில்ல போலாம், உன் கூட வந்தா தான் போன


திறந்த ஜன்னல்

 

 ”சீ, மணி என்ன ஆச்சு இன்னமுமா தூக்கம், எருமை மாட்டு தூக்கம்” என்று சொல்லிக்கொண்டே வேணு எதிர் அறையில் இருந்து கதவை திறந்துகொண்டு, ராதை படுத்திருக்கும் அறையில் நுழைந்தான். வெயிலின் கொடுமை தாங்க முடியாமல் ஜன்னல் கதவுகளை எல்லாம் மூடி, தலையில் ஓர் ஈரத்துணியை போட்டுக் கொண்டு அயர்ந்த தூக்கத்தில் இருந்த ராதை, தற்செயலாக அப்போதுதான் திரும்பி படுப்பதற்காக புரண்டாள். ”எருமை மாட்டு தூக்கம்” என்ற கடைசி வார்த்தையைக் கேட்டு சட்டென்று எழுந்து உட்கார்ந்தாள். கலைந்து கிடக்கும்


வரதட்சணை கொடுமை..!

 

 திருமணம் முடிந்து, அதற்கான விடுப்பு முடிந்து முதன்முதலாக வேலைக்கு வந்த சேர்ந்த புது மாப்பிள்ளை முகேஷிடம். …. ” இது என்ன. ? அது என்ன. .” என்று சக ஊழியர்க கேள்வி மேல் கேள்விக கேட்க. .. ” இருங்கப்பா ! ஒட்டுமொத்தத்தையும் நானே சொல்றேன் .” சலிப்புடன் சொல்லி தன்னை விடுவித்துக்கொண்டான் அவன். முகேஷ் அப்படி சலிப்புடன் சொன்னானேத்தவிர. .. குரலில் ஓர் கெத்து, பெருமை இருந்தது. எல்லோரும் சுற்றி நின்று அவன் வாயையே


அப்பாவுக்காக

 

 ஞாயத்துகிழமை காலை பதினொரு மணி “வசந்திமா” னுட்டு வந்த கிருஷ்னமூர்த்தியின் கையில் ஸ்விட்பாக்ஸ் மிச்சர் பூ. அப்பா குரல் கேட்டு வெளியே வந்த வசந்தி அப்பாவின் கையைபார்த்து. “எதற்குபாஇது ” “அது… இன்னைக்கு நம்ம வீட்டுக்கு பொண்ணு பார்க்க மாப்பிள்ளை வீட்டுக்காரங்க வர்றாங்க அதுக்குதான்” “பொண்ணு பாக்கவ யார ” “உன்னதமா” “அப்பா..என்னப்ப திடீர்னு சொல்றீங்க?” “என்னமா சொன்னேன் உன்ன பொண்ணு பாக்க வர்றாங்கனுதானே சொன்னேன்.” “ஆமங்கப்பா சரிதான் ஆன நான்… அது விஷயமா உங்ககிட்ட கொஞ்சம்