கதைத்தொகுப்பு: குடும்பம்

5148 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மச்சு வீட்டு சொந்தங்கள்

 

 கண்விழித்த சூர்யா , மச்சிலிருந்து நூலேணியை இறக்கிவிட்டு அதன் வழியே மெதுவாகக் கீழே இறங்கினான். இறங்கியவன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். இரவு வெகு நேரம் ஆகிவிட்டிருக்குமோ. அடுக்களைக்குள் நுழைந்து அங்கிருந்த பிரிட்ஜிலிருந்து கொஞ்சம் ப்ரெஷ் ஜூஸ் எடுத்துக்குடித்தான். அந்த கிராமத்திற்கு அவன் தன் பாட்டியைத் தேடி வந்தான். அவனுடைய அம்மா சாகும் தருவாயில் அவனுக்கு பாட்டி ஒருத்தி இந்த ஊரில் இருப்பதாகவும் ,மேலும் ,தாய் மாமாவினுடைய பெயர் எல்லாம் சொன்னவள், மேற்கொண்டு பேசமுடியாமல் இறந்துபோனாள் .அம்மாவின் திருமணத்தின்


சரணடைவாளா சரண்யா?

 

 மாட்டாள்.மனசுக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது. இருந்தும் அது – அதாவது மனசு அவனைச் சும்மாவிடவில்லை.முதல் சந்திப்பு திருச்செந்தூர் மூலவர் அருகே. ஒரே ஒரு பார்வைதான். அது தனக்குத்தானா? தெரிந்துகொள்ளச் சுற்றிலும் பார்த்தான். அவன் பார்த்தவரை செந்திலை யாரும் பார்க்கவில்லை. சரண்யாவின் மயில்நடை கூட்டத்தில் எல்லோரையும் சும்மா விட்டுவிடுமா என்ன? இரண்டு கண்கள் அவளது ஒவ்வொரு நகர்வையும் பின்தொடர்ந்துகொண்டே இருந்தன. வலது புறத்தில் இருந்த வள்ளி கோயிலில்தான் அந்த ஒரு பார்வையில் சரண்யா செந்திலைச் சிறைப்பிடித்தாள்.‘பார்வையா அது! ஏழேழு ஜென்மத்துக்கும்


தீர்ப்பைத் திருத்துங்கள்..!

 

 நினைக்க இதயம் கனத்தது. அது நெஞ்சுக்குள் ஆழமான காயமாக வலித்தது. எவ்வளவு பெரிய இடி. ! இதை நாம்தான் தாங்கிக் கொண்டோமா…? ! என்பதே அவனுக்குச் சந்தேகமாக இருந்தது. வீட்டை விட்டு எவ்வளவு தூரம் வந்திருப்போம் ..! என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை. இருந்தாலும் கண்டைக்காலின் சதை வலிக்கவே… அதிக தூரம் வந்திருப்பது அவனுக்குப் புரிந்தது. வெளிக்காற்றின் குளிர்ச்சி உள்ளத்தின் சூட்டை குறைக்க….அப்படியே ஓரம் உட்கார்ந்து நடந்து முடிந்ததை நினைத்துப் பார்த்தான். திங்கள் கிழமை. வாரத்தின் முதல் நாள்.


கல்யாணம்

 

 என் பெயர் வத்சலா. இப்போது என் வயது இருபத்தியெட்டு. நான் சென்னையில் ஒரு பெரிய மல்டி நேஷனல் கம்பெனியில் டெலிவரி ஹெட்டாக இருக்கிறேன். கை நிறைய சம்பாதிக்கிறேன். அடிக்கடி அமெரிக்கா போய்வருவேன். அடுத்தவர்களை மதித்து நடந்து கொள்வேன். ஆனால் எனக்கு திருமணம் செய்து கொள்ளும் ஆசை துளியும் இல்லை. ஒருவேளை அதற்கான தூண்டுதல் என்னுடைய ஸீஈஓ ரீட்டா முகர்ஜி காரணமாக இருக்கலாம். ஐம்பது வயதானாலும் அவள் இன்னமும் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை. எப்போதும் தனக்குப் பிடித்ததை சாதித்துக்


பிரம்மாண்டம்

 

 சிகாகோ நகரின் ஓ’கேர் சர்வ தேச விமான நிலையத்தில் சுந்தரி பயணித்த விமானம் தரை இறங்கிய பொழுது அவள் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. இந்தியாவில் லோக்கல் விமானங்கள் ஏறி பழக்கமில்லாத அவள், முதன் முறையாக சர்வதேச விமானத்தில் பயணித்து, அதுவும் 21 மணி நேரம் பயணித்து, சிகாகோ வந்து அடைந்திருக்கினறாள். அதை விட அவள் மகிழ்ச்சிக்கு எல்லை ஏது? சுந்தரி, உள்ளூரில் தனியாகச் செல்வதற்கே பயந்து கொண்டிருப்பவள். இன்று கிட்டத்தட்ட 12 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட வான் மைல்களைக்


திருமகள் தேடி வந்தாள்

 

 என் தாத்தா; என் பாட்டியை “நாச்சியார்” என்று வாய் நிறைய அழைப்பார்கள். அவர்கள் அழைப்பதைப்பார்த்து, நான் “நாச்சி” என்று மழலையில் அழைக்கத் துவங்கி, அப்படியே இன்று வரைக்கும் பழக்கமாகிவிட்டது. எங்கள் குடும்பம் அன்பு நிறைந்த குடும்பம். அதற்கு காரணம் முழுக்க முழுக்க என் நாச்சிபாட்டிதான். அவர்களின் அன்பான, கனிவான பேச்சு எல்லோரையுமே அன்பினால் கட்டிப் போட்டு அன்பினால் நிரப்பி இருந்தது. நான் பத்தாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்த போதுதான் என் நாச்சியை நான் பிரிய நேரிட்டது. அப்பாவுக்கு


கறார்

 

 கொரோனா தொற்றுக்கு அஞ்சி சொந்த ஊர் வந்து இருபது நாட்களாகிவிட்டது. சொந்த ஊர், சொந்த வீடு. நகராட்சி விடும் தண்ணீர் காலை 6 மணி முதல் 7 மணி வரை தொட்டியில் வந்து விழும். மோட்டார் போட்டு ஏற்றி விட்டால் போதும். கண்ணாடி போல சுத்தமாகவும் ஐஸ் போன்ற ஜில்லிப்புடன் இருக்கும் குளிர்ச்சியான தண்ணீர். குளிப்பதற்கு சுகமாக இருப்பது மட்டுமல்ல. குளித்துமுடித்து உடுத்திக்கொண்டு உலவும் அடுத்த ஒரு மணி நேரத்துக்கும் தண்ணீரின் குளிர்ச்சி உடம்பில் இருந்து மனதை


நூற்றுக்கு நூறு

 

 ஆல்பம் பலவிதம். கல்யாண ஆல்பத்துக்குத்தான் முதல் இடம்..கட்டு சாதக்கூடை எவ்வளவு முக்கியமோ அவ்வளவு முக்கியம் இந்த ஆல்பம். இப்போ பொண்ணுக்கு எத்தனை நகை போடுவீர்கள் என்ற பேச்சு போய் எவ்வளவு ஆல்பம் பண்ணப்போறீங்க என்பதாயிருக்கிறது. கல்யாணம் முடிந்து தப்பித் தவறி யார் வீட்டுக்கும் போனால் அவ்வளவு தான்! பொத்தென்று மடிமீது கனக்கிறதே என்று பார்த்தால் குறைந்தது நாலு அல்லது அஞ்சு ஆல்பம். “பாத்துண்டே இருங்கோ இதோ காபி கலந்துண்டு வரேன்”. மாமி மாயமாகி விடுவார். வரும்போது சுடச்சுட


விட்டுக் கொடுப்பு…

 

 காலை குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்பிவிட்டு, கணவன் ஆனந்த் அலுவலகத்திற்கு 8 .45 க்குப் புறப்பட்டுச் சென்றபிறகு எல்லா வீட்டு வேலைகளையும் மடமடவென்று முடித்துவிட்டு, சாப்பிட்டுவிட்டு நூலகப் புத்தகத்தை விரித்து வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்தபோதுதான் வாசல் அழைப்பு மணி அடித்தது. ‘யாராக இருக்கும்..? ! ‘என்ற யோசனையில் கதவைத் திறந்தாள் ராதிகா. வாசலில் அழகான பெண். “யார் நீங்க..? என்ன வேணும்..? “- ராதிகா கேட்டாள். “ஆனந்த் வீடுதானே..?” “ஆமாம் !” “நீங்க அவர் மனைவியா.. .? !”


அந்தப் பொண்ணு வேணவே வேணாங்க…

 

 அத்தியாயம்-1 | அத்தியாயம்-2 வேலனூரில் முருகனுக்கு கும்பாபிஷேகம் முடிந்தது.மற்ற உறவுக்காரங்களுடன் கூட உணவு அருந்தி விட்டு ராஜலிங்கமும் லலிதாவும் பேசிக் கொண்டு இருந்தார்கள் ‘ஏண்டா ராஜ்,சுதாவுக்கு இந்த வருஷமாவது கல்யாணம் பண்ணப் போறயா இல்லையா” என்று கேட்டாள் ராஜலிங்கத்தின் அக்கா மரகதம். “நானே இந்த கும்பாபிஷேகம் ஆவட்டும்,அப்புறமா சொல்லலாம்ன்னு தான் காத்துக் கிட்டு இருக்கேன் அக்கா.போன வாரம் தான் சுதா காதலிக்கற பையன் சுரேஷ்,அவன் அப்பா அம்மாவுடன் வந்து நம் சுதாவை ‘பொண்னு பாக்க’ வந்தாங்க.அப்பவே பையன்