Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைத்தொகுப்பு: கிரைம்

276 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மன்னிப்பு

 

 திரிலோகசந்தர் பார்வதி தம்பதிகளின் ஒரே மகனாகிய ரமணி என்னும் நான், சுய நினைவோட எழுதின கடிதம்: நான் தற்கொலை செய்ய முடிவு செஞ்சிருக்கேன். அதுக்குக் காரணம் இருக்குதுங்க. என் உயிர் நண்பன் ராஜூவின் மனைவியைக் கொலை செஞ்சது நான் தான். அந்தக் குற்றத்தோட சுமை தாள முடியாம தற்கொலை செய்துக்கறதா முடிவு செஞ்சிருக்கேன். என் நண்பனுக்கு நான் செஞ்ச துரோகம் மட்டுமில்லே, ஒரு அப்பாவிப் பெண்ணோட வாழ்க்கையை அவசரமா முடிச்சுட்ட வருத்தமும் குற்ற மனப்பான்மையும் என்னை தினம்


திட்டம்

 

 கள்ளக்காதல் இப்படி ஒரு கொலையில் வந்து நிற்கும் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. ஒரே தெருவில் வசித்த காரணத்தால் என் கணவரின் தம்பியுடன் திருமணத்துக்கு முன்பிருந்தே எனக்குப் பேச்சுப் பழக்கம் உண்டென்றாலும், நெருக்கமேற்பட்டது சமீபத்தில் தான். ஏறக்குறைய ஒரே வயது ஏறக்குறைய ஒரே ரசனை என்று தொடங்கிய பழக்கம், ஏறக்குறைய ஒரே படுக்கை என்றளவுக்கு வந்து விட்டது. எத்தனையோ எதிர்பார்ப்புகளுடன் நடந்த திருமணம் ஒரே வருடத்தில் ஏமாற்றமாகிவிட்டது. கணவர் நல்லவர் தான். இனிமையாகப் பேசுகிறவர் தான். என்னை மதித்து நடத்துகிறவர்


தூண்டில்

 

 குடந்தை பஸ் ஸ்டேன்டுள் அங்குமிங்கும் சுற்றி, கோவிந்தபுரம் செல்லும் பஸ் நிற்குமிடத்தைத் தேடிப் பிடித்தேன். நிறுத்தப்பட்டிருந்த பஸ் முன்னால் வெற்றிலை மென்றபடி ஓட்டுனர் நடத்துனர் போல் நின்று கொண்டிருந்தவர்களிடம், “கோவிந்தபுரத்துல நிறுத்துவீங்களா?” என்றேன். “ஏளி க்காழுங்க, வன்” என்றார் ஒருவர். வெற்றிலைச்சாறு என் மேல் தெறிக்கும் போல் இருந்தது. பஸ்சுள் ஏறும்படி சைகை செய்தார் மற்றவர். பஸ்சுள் ஏறிக் கடைசி வரிசையில் தென்பட்ட இடத்தில் உட்கார்ந்தேன். இடப்புறத்திலிருந்தவர், கால் விரல்களில் அழுக்காக பேன்டேஜ் அணிந்து கால்களை உயர்த்தி


துரத்தல்

 

 துரத்துகிறார்கள்; நான் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறேன். எனக்கு மூச்சு வாங்குகிறது. எங்காவது மறைவிடம் இருக்கிறதா என்று என் கண்கள் உருளுகின்றன. கழுத்து வட்டம் போடுகிறது. ஒடிக்கொண்டே பின்னால் திரும்பிப் பார்க்கிறேன். முன்பு ஒருவன் தான் துரத்தி வந்தான். இப்போது நான்கைந்து பேராகக் கூட்டமாகத் தெரிகிறது. அவர்களின் வேகம் அதிகரிக்கிறது. கால்களை எட்டிப்போடுகிறார்கள். என்னால் முடியவில்லை. கீழே விழுந்துவிடுவேன் போல இருக்கிறது. மாட்டிக்கொண்டால் என்னாவேன் என்று நினத்துக் கொண்டே ஓடுகிறேன். எப்படியும் தப்பித்துவிட வேண்டும் என்கிற வெறி எனக்குக் குறையவேயில்லை. அது


குற்றம்

 

 இரவும் அமைதியும் எங்கும் பரவி கிடந்தன. மஞ்சள் புள்ளிகளாக விண்மீன்கள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக மின்னிக்கொண்டிருந்தன. அந்த செம்பனைக் காட்டுக்கு சற்று தூரத்தில், நெடுஞ்சாலையில், வாகனங்கள் சீறிக் கொண்டு ஓடும் சத்தம் சன்னமாக அவ்வப்போது கேட்டு மறைந்தது. அந்த மோன அமைதியைக் கெடுத்துக் கொண்டு மோட்டார் சைக்கில் ஒன்று ‘ட்ரு….ட்ரு’ என்ற சத்தத்தோடு வருவது கேட்டது. தொடர்ந்து, வீரா கடமை உணர்வோடு குரைத்தது. செல்லதுரை சன்னல் சீலையை கொஞ்சமாக விலக்கி, நிரந்தரமாக இருந்த சிறிய இடைவெளி வழி பார்த்தான்.


அப்பாவின் மனைவி!

 

 கங்காவுக்கு தலை சுற்றியது. மிகவும் கஷ்டப்பட்டு வரவழைத்த புன்னகையுடன் கைகளை பிசைந்தவாறு சிவராமின் பின்னால் தன்னை மறைத்துக்கொள்வது போல் நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவர்கள் இருவரையும் வைத்த கண் எடுக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள் சிவராமின் எழுபது வயதைத் தாண்டிய பெற்றோர். தும்பைப் பூவைப் போல் நரைத்திருந்த தலைமுடியும், வாழ்க்கையின் பல கோணங்களை சந்தித்துவிட்டதன் அறிகுறியாக முகத்தில் வீழ்ந்த சுருக்கங்களையும் தாண்டி, இப்போது தம் மகன் செய்து வந்திருக்கும் காரியத்தைக் குறித்து வேதனையும் கோபமும் போட்டியிட அவர்கள் பார்த்த பார்வை கங்காவின்


உளவறிய ஆவல்

 

 உளவுத் துறை ஐ.ஜி. ஆனந்தமோகன் பதற்றமாக உணர்ந்தார். ரிமோட்டில் ஏ.சியின் தாக்கத்தைக் குறைத்துவிட்டு, செல்போனில் பதிவாகியிருந்த குறுஞ் செய்தியை மீண்டும் படித்தார். ‘ஜெய்ப்பூர் குண்டுவெடிப்பு தொடர்பாகத் தேடப்பட்டு வரும் தீவிரவாதி இசாக் அலி, சென்னையில் இருக்கிறான் ரெங்கா.’ ரெங்கா, அவரது இன்ஃபார்மர்களில் ஒருவன். நேற்று இரவு நடந்த உளவுத் துறை அதிகாரிகள் கூட்டத்தில் ஜெய்ப்பூர் குண்டுவெடிப்பு தொடர்பாகக் கவலைப்பட்டு இருந்தார்கள். உள்துறைச் செயலாளரும் டி.ஜி.பியும் தமிழகத்தில் ஒரு சிறு அசம்பாவிதம்கூட நடக்கக்கூடாது என்கிற முதல்வரின் எதிர்பார்ப்பை, அதிகாரிகளுக்கு


வாய்ப்புக்கு நன்றி!

 

 மாறன் அறிவது, இத்துடன் மத்தியஅமைச்சரின் சுற்றுப்பயண விவ ரங்களை இணைத்துள்ளேன். நம் திட்டப்படி பொதுக்கூட்டத் தில்வைத்து முடித்துவிடவும். எத்தனையோ தோழர்களுக்குக் கிட்டாத தியாக வாய்ப்பு உனக்குத் தரப்பட்டுள்ளது. -ஜீவன் பின் குறிப்பு: உன் குடும்பத்தைப் பார்த்துக்கொள்வோம்! இயக்கத் தலைவர் ஜீவன் அவர்களுக்கு… வாய்ப்புக்கு நன்றி. என் பொறுப்பை கச்சிதமாய் முடிப்பேன். வெடிகுண்டு பெல்ட்டைத் தங்களின் கைகளால் அணியக் காத்திருக்கிறேன். தங்களை எப்போது சந்திக்க வேண்டும் எனத் தெரிவிக்கவும். மாறன் பின் குறிப்பு: என் குடும்பத்தைப் பற்றி கவலையில்லை!


சந்தேகத்தின் பலன்

 

 கோர்ட்டில் ஒரு கொலை வழக்கு. குற்றவாளி கொலை செய்திருப்பதற்கான பலமான சாட்சிகளும் ஆதாரங்களும் இருந்தன. ஆனால், கொலை செய்யப்பட்டதாகச் சொல்லப்பட்ட உடல் மட்டும் கிடைக்கவில்லை. விடுவாரா, குற்றவாளியின் வக்கீல்? இதை வைத்து, ஒரு தந்திரம் செய்ய எண்ணினார். ”கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே, என் கட்சிக்காரர் யாரைக் கொலை செய்ததாகச் சொன்னீர்களோ, அவர் வெளியில்தான் நின்றுகொண்டு இருக்கிறார். உங்கள் அனுமதியோடு அவரை உள்ளே அழைக்கிறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு, வாசல் பக்கம் பார்த்தார். அத்தனை பேரின் கண்களும் ஆவலோடு வாசல்


கடைசிப் பயணம்

 

 அந்த ஹோண்டா சிட்டி சக்கரம் தேய, ஹாரன் அலறி நிற்க, ஒரு கோபமான முகம் கண்ணாடி இறக்கித் திட்டியது. காதில் விழாமல், விஜய் சாலையைக் கடந்து, விமான நிலையத்துக்குள் நுழைந்தார். அப்பா விபத்தில் இறந்து… உறவுக்காரனை நம்பி ஒப்படைத்த வியாபாரம் நொடித்து… நேசித்த மனைவி வேறு ஒருவனோடு ஓடிப்போய்… வாழ்க்கையே தலைகீழாகிப்போன கடந்த மாத நிகழ்வுகளுக்குப் பின்னர், உயிர் வாழும் ஆர்வம் அவருக்கு அவ்வளவாக மிஞ்சியிருக்கவில்லை. மும்பையிலிருந்து ஹாங்காங் செல்லும் விமானம் ஒரு மணி நேர தாமதத்துக்குப்