Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: கிரைம்

204 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஆறாத சினம்

 

 என்ன கேசு ஏட்டையா? என்று கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே வந்தார் ஆய்வாளர் ஆறுமுகம். ஐயா, ஒரு வயதான பொம்பளைகிட்ட பணம் திருட முயல, அவங்க கீழே விழுந்து மக்கள் எல்லாம் சேர்ந்து அட்மிட் செய்துட்டாங்க. இவனை அள்ளிகிட்டு வந்து விசாரிச்சா 2000 ரூபா நோட்டா நிறைய இருக்கு. பாவம் அந்தம்மா! பேச்சு மூச்சு இல்லாத கிடக்க, மக்கள் 108 கூப்பிட்டு மருத்துவமனைல சேர்த்திருக்காங்க! பாவமா இருந்துச்சு, பரிதாபம் காட்டினார் ஏட்டு. நிறைய 2000 ரூபாய் நோட்டை பார்த்ததும் ஆய்வாளர்


N14, 4/1, சொய்சாபுர பிளட்ஸ், மொரட்டுவ

 

 படார் படார் படார் என்று வாசல் கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது. கைநிறைய சோப் நுரை. நன்றாக அலம்பி, துவாயால் துடைத்துவிட்டு, கக்கூஸ் பவுலில் அவசர அவசரமாக ஒண்டுக்கடித்துவிட்டு வாயிலை நோக்கி போகும்போது மீண்டும் படார் படார். இம்முறை அவசரம் தெரிந்தது. “யாராக இருக்கும்?” என்று நினைத்துக்கொண்டே கதவு ஓட்டைக்குள்ளால் பார்த்தால், வெளியே நான்கைந்து பொலிஸ்காரர்கள். செல்வவடிவேலுக்கு குப்பென்று வியர்த்துவிட்டது. விடிய வெள்ளன ஏன் வந்திருக்கிறாங்கள்? சும்மா செக்அப் ஆக இருக்குமோ? வீட்டில வேறு இந்நேரம் யாருமே


கைதி எண் 202

 

 யோவ்..இங்க வாய்யா! இதை போட்டுக்க, 202 எண் கொண்ட கைதி உடையை கொடுத்தனர். ஒழுங்கு மரியாதையா நடந்துக்கனும், இருக்கிற இடம் தெரியாம இருந்துக்கனும், அங்கே போ! உடல் பரிசோதனைக்கு டாக்டர் வருவார்! என்று விரட்டினர். மருத்துவர் வந்த பின் அவரது உடல் முழு பரிசோதனை செய்யப்பட்டு, மருத்துவரே பேச்சுக் கொடுத்தார். உங்கள் பெயர்.? முத்துராமன் என்றார். படிச்சு இருக்கீங்களா? இல்லை! கைநாட்டு! என்ன குற்றம் செஞ்சீங்க? கொலை பண்ணினதா சொல்றாங்க! யாரை? என் மனைவியை. காரணம்? நான்தான்


கு(கொ)லை விழும் நேரம்

 

 பாலையூர் போலீஸ் ஸ்டேசனா? சார்! சீக்கிரமா வாங்க, இங்க பூட்டின வீட்டுத் தோட்டத்திலே ஒருத்தன் விழுந்து கிடக்கின்றான். என்ன, ஏது, யாருனு தெரியலை என்று அன்றைய சூரியோதயத்தை ஆரம்பித்து வைத்தனர் , வளர்ந்து வரும் பகுதியான கவி நகர் குடியிருப்பு வாசிகள். ஆய்வாளர் வேற லீவுல இருக்கார், உதவி ஆய்வாளர் சங்கர் கிட்டே சொல்லிடுவோம் என அவரிடம் தகவலை கொடுத்தார் நிலைய எழுத்தர் . உதவி ஆய்வாளர் ரொம்ப துடிப்பான , முரடான தோற்றமும், பணியில் நிறைய


டிஜிட்டல் களவு

 

 சொகுயூர்டு சேலரி ஃஃபுல் போமலி இன்சூரன்ஸ் பிளான்டு லைப் எஜுகேடட் பர்சனல்ஸ் இதானே வாழ்கையின் முமு அர்தமாக்க கூடியது இது நேற்றுவரை இன்று இதோ கையில் காசு இல்லாமல் என்ன ஆச்சு என்பது கூட புரிந்து கொள்ளமுடியாது பேதலித்து போய் வருன் எப்படி ஆச்சு, எல்லா அகொண்டுக்கும் செகுர்டு பாஸ்வேர்ட் போட்டு தான் இருந்தது. வருனுக்கும் வருன் மிஸஸ் தேஜாவிற்கும் மட்டுமே தெரிந்த விஷயம் எப்படி அந்த மூன்றாமவருக்கு தெரிந்திருக்க கூடும் தேஜாவை திரும்ப திரும்ப கேட்டு


வழித்தடம்

 

 இரும்புக் கம்பிக் கதவுக்குள்ளே தள்ளப்பட்டதும் கதிர் வெடவெடத்துப் போனான். பீதி மெல்ல மேல்ல ஊடுறுத்து மனம் முழுவதும் விஷச் செடிபோல பரவித் தைத்தது. அவர்கள் அடுத்து தன்னை என்னவோ செய்யப் போகிறார்கள் என்பதை நினைக்கும்போதே உடலுக்குள் பீதி இழை இழையாய்ச் சரிந்து இறங்கியது. உடலின் நடுக்கம் குரல்வலையை அடைத்து வார்த்தைகளை பிசிறச் செய்தன. பல சமயங்களில் அவன் சொல்ல நினைப்பவை சிதறி உதிர்ந்தன. சிலுவாரையும் சட்டையையும் கழட்டச் சொல்லிக் கட்டளை பிறப்பித்தான் ஒரு போலிஸ். முதலில் சிலுவாரைக்


மனச்சிதைவு மனிதர்கள்

 

 அவன் இருப்பது சைதாப்பேட்டையில். அவன் இந்தத் தெரு வழியாக அடிக்கடி போகிறவன்தான். வயது இருபத்திநான்கு. சிறிய வயதிலிருந்தே அவன் வளர்ப்பு சரியில்லை. சாலை ஓரங்களில் படுத்துத் தூங்குபவன். பல நாட்கள் மேலே சட்டை இல்லாமல் வெறும் உடம்போடு தெருக்களில் டிரவுசர் மட்டும் அணிந்து போவான். பெண்களை வெறித்துப் பார்ப்பான். வாயில் எப்போதும் பீடி புகைந்து கொண்டிருக்கும். எப்போதுமே கொஞ்சம் வேகமாகத்தான் நடந்து செல்வான். தெருவில் நின்று யாரோடும் பேசுவதில்லை. அவன் பாட்டுக்கு இயல்பாகப் போவான் வருவான். யாரிடமும்


வதம்

 

 வழக்கம்போல பத்து மணிக்கே பரபரப்பாக தொடங்கி விட்டது. அந்த அலுவலகத்தின் செயல்பாடுகள். ஜெர்மானிய ரோஸ்ட் பலகைகளை கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருந்த குட்டி குட்டி அறைகளில் இருக்கும் கம்ப்யூட்டர்களில் எல்லாம் மெயில்கள் பிரிக்கப்பட்டு பார்க்கப்படவும் தொடங்கின. அங்கே ஒரு சராசரி பட்டதாரி கூட இல்லை. எல்லோருமே போஸ்ட்கிராஜூவேட்கள் படிக்கும்போதே லட்சங்களில் சம்பளக் கனவு கண்டவர்கள். ஒருவர் கூட புடவையில் இல்லை. அனேகர் ஜீன்ஸ் பேண்ட் அணிந்திருந்தனர். கர்ப்பப்பை சூடேறி பிள்ளை பேற்றின் போது அது சவலைப்பிள்ளையாக உருவாகி பிறக்கும் ஆபத்து


காவல்காரன்

 

 ராசம்மா,ஒற்றைக் கிழவியாய் வசிக்கும் குடிசை வீடு. இட்டிலி வியாபாரம். மிச்சமீதி இட்டிலிக்காக நாள் முழுவமும் காத்து கிடக்கும் எலும்பும் தோலும் வெளியே தெரிய மணி என்கிற நாய். ராசம்மா கணவன் குடியால் உயிர் பிரிய, தனது கணவன் பேரை நாயிக்கு வைத்தாள் திட்டுவதற்காகவே. அருகே உயர்ந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் ஒரு பணக்காரத் தம்பதியருக்கு வாரிசு என்று யாரும் இந்தியாவில் இல்லை, ஒற்றை உயர்ரக நாய் ரியோவைத் தவிர, உயர் ரக உணவுகளும், பிஸ்கெட்களும் சாப்பிட்டு வகைத்தொகை இல்லாமல்


காவல் அதிகாரியின் ஆதங்கம்

 

 சே ! இந்த திருட்டு வேலை செய்வது என்றாலே நமக்கு குலை நடுக்கம்தான், மனதுக்குள் புலம்பிக்கொண்டவன் சட்டென தலையில் தட்டிக்கொண்டான். திருட வந்த இடத்தில் இப்படி நினைத்து மண்டையை உடைத்துக்கொண்டால் வந்த காரியம் என்னவாகும். அந்த ஐந்து மாடி கொண்ட பிளாட் அமைப்பு. ஒவ்வொரு தளத்திலும் நான்கு நான்கு வீடுகள் உள்ளது. இப்பொழுது செல்லபோகும் வீடு பூட்டி இருக்கும். அங்குள்ளவர்கள் வெளியூர் போயிருக்கிறார்கள். கணவன்,மனைவி, அல்லது நண்பர்களாக இருக்கலாம். அந்த பூட்டு “நவ்தால்” வகையை சேர்ந்த்து, அதற்கு