கதைத்தொகுப்பு: கிரைம்

174 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நடிகையின் மரணம்…..!

 

 ‘கொலையா தற்கொலையா ? ‘ தலையைப் பிய்த்துக் கொண்டார் – இன்ஸ்பெக்டர்  சந்திரசேகரன். பத்தடுக்கு மாளிகை. கீழே பூமி அதலபாதாளம். சொத்தென்று விழுந்திருக்கிறாள். விழுந்தவள் ராஜஸ்ரீ. பெரிய நடிகை. சமீபத்தில் தேசிய விருது வாங்கியவள். நம்பர் ஒன் நடிகை. பத்து வருடங்களாக இவள் இடத்தை எவராலும் எட்டிப் பிடிக்க முடியாத உயரம். கோலவுட், பாலிவுட் என்று இந்தியாவில் எங்கும் கொடி. ஹாலிவுட்டிலும் இவள் கால் பதிப்பு. இரண்டு படங்கள் முடித்து மூன்றாவதைத்  தொடுகிறாள்.  இன்னும் கொஞ்சம் நாட்கள்


எலும்புக்கூடு சித்தாந்தம்

 

 மனிதர்களுக்கு செல்லப்பெயர் இருப்பதைப்போல் ஒருகாலத்தில் நாடுகளுக்கும் செல்லப் பெயர்கள் இருந்தன. சுறுசுறுப்பான மனிதர்களைக் கொண்ட ஜப்பானுக்கு ‘தேனீ; எல்லா மொழிகளையும் பேசும் இந்தியாவுக்கு வானவில்; மற்ற மனிதர்களைக் கண்டால் எப்போதும் புன்னகைக்கும் ஸ்ரீலங்காவுக்கு புன்னகை; கடலையே கண் வாங்காது பார்த்துக் கொண்டிருப்பதால் மாலைதீவுக்கு நீல நயனம். இப்படியே இன்னுமொரு நாடு இருந்தது. அதன் செல்லப் பெயர் ‘வெள்ளிக்குற்றி’. இந்தப் பெயர் வந்த காரணம் என்னவென்றால் அந்நாட்டு மக்களின் கைகளில் எப்போதும் பத்து வெள்ளி நாணயக் குற்றிகள் இருக்கும்.


உருகிய மெழுகு

 

 இரண்டு கான்ஸ்டபில்கள் யாரையும் கிட்ட நெருங்க விடாமல் தடுத்துக்கொண்டிருந்தனர். ஒருபக்க சுவரிற்குப்பக்கத்திலே இரத்தக்கறையுடன் கிடந்தது கத்தி. வரவேற்பறையின் நடுவிலே கிடந்தது பிணம். அங்கே புதினம் பார்க்க வந்திருந்த சில பக்கத்துவீட்டினர் மார்பில் அடித்தபடி அழுதுகொண்டிருந்த விஷ்னுவை பிணத்துக்குப்பக்கத்தில் போக விடாமல் பிடித்துக்கொண்டனர் . விஷ்னு நல்லையாவின் தங்கை பையன். நல்லையாதான் அங்கே பிணமாகக்கிடக்கின்றார். நல்லையா ஒரு பிரமச்சாரி. பெளதிகவியல் பேராசிரியராக இருந்து ஓய்வுபெற்றவர். ஏராளமான சொத்துக்குச் சொந்தக்காரர். தங்கை மகனான விஷ்னுவை தன் மகனைப்போல வளர்த்துவந்தார். விஷ்னுவும்


நான்கு கால் உலகம்

 

 திருவல்லிக்கேணி காவல் நிலையம். ஒரு மாதத்திற்கு முன்னர் நள்ளிரவில் சேப்பாக்கம் கிரிக்கெட் மைதானம் அருகே ஒரு பெரியவரை யாரோ மர்மநபர் ஒருவன் அரிவாளால் வெட்டி கொலைச் செய்துவிட்டான். அவனை பற்றிய முக்கிய தகவல் கிடைக்கப்பெற்ற போலீசார், சில தடயங்களை வைத்து மும்முரமான ஆலோசனையில் ஈடுப்பட்டிருந்தார்கள். காவல் நிலையம் அருகே நடைப்பெற்ற இந்த படுகொலையால் பலதரப்பட்ட கட்சிகளிடமிருந்தும் அரசிடமிருந்தும் மிகுந்த கண்டனத்தை பெற்றமையால் ஒருவிதமான நெருக்கடி மனநிலையோடு இருந்தார் இன்ஸ்பெக்டர். அந்த நேரம் பார்த்து சந்துரு காவல் நிலைய


பறிகொடுத்த பணம்

 

 கோயமுத்தூர் அவினாசி சாலையில் அமைந்துள்ள அந்த தேசியமாக்கப்பட்ட வங்கியில் காலை நேர பரபரப்பு தொற்றிக்கொண்டது, வாடிக்கையாளர்கள் உள்ளே வரத்தொடங்கிவிட்டனர். பத்துமணிக்கு வங்கி சேவைகள் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.மணி 9.45, தன்னுடைய நாற்காலியில் உட்காரப்போன காசாளர் கணேசன் மனதுக்குள் “அப்பனே கணேசா” இன்னைக்காவது கணக்கு வழக்குல எந்த பிரச்னையில்லாம, கள்ள நோட்டு எதுவும் வராம என் வேலய ஐஞ்சு மணிக்குள்ள முடிச்சுக்கொடுப்பா!வேண்டிக்கொண்டு தன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தான்.அவன் அங்கிருந்தவாறே வங்கியின் வாசலை பார்க்க முடியும், அவினாசி சாலையையும் ஓரளவு பார்க்கமுடியும். கணேசன்


சோம் தத்

 

 “அமி சோம் தத்… அமி நிர்தோசா .. அமி நிர்தோசா ..” என்று சப்தமாக குரல் வரவே சட்டென்று கண் விழித்தாள் ராகினி. இருட்டுக்குக் கண் பழகி, சுற்றிலும் பார்த்தாள். “அமி நிர்தோசா .. அமி நிர்தோசா ..” என்று பக்கத்தில் இருந்து குரல் வந்தது. அவள் அருகில் படுத்திருந்த வெங்கட் தான் பேசினான் என்பது புரிந்தது. “வெங்கட்..வெங்கட்…..” என்று அவனை உலுக்கினாள். “என்ன.. என்னாச்சு ராக்ஸ்?” என்று கேட்டபடியே எழுந்து உட்கார்ந்தான். “You were talking


ஒரு பிஸ்டல் தூசு துடைக்கப்படுகிறது!

 

 ‘மதிப்பிற்குரிய அணு ஆராய்ச்சிநிலைய சேர்மன் அவர்களுக்கு… உங்களுக்காக ஒரு சைலன்ஸர் பிஸ்டல் தூசு துடைக்கப்பட்டுக் கொண்டுடிருக்கிறது.காரணம் உங்களுக்கே தெரியும்! ஆகையால் – அடுத்த நிமிஷத்திலுருந்தே இறப்பதற்குத் தயாராகவும். இப்படிக்கு, ‘ரேடியேஷன்’ எதிர்ப்பு குழு. சேர்மன் ராகவராவ் முகத்துக்கு, வியர்வை முத்து, முத்தாக மேக்கப் போட்டு விட்டிருந்தது. முற்றிலும் வழுக்கைக்கு வாழ்க்கைப்பட்டிருந்த தலையில் அங்கங்கே பய நரம்புகள் துடுத்துக் கொண்டிருந்தன. இருதயச் சுவர்களில் வால்கிளாக்கை மாட்டிய மாதிரி டிக்.. டிக்… டிக்…டிக்… கடித்ததைக் கண்களால் விழுங்கிய அந்தத் துடிப்பான


இரவு நேரக் குற்றங்கள்

 

 ஸ்டேஷனுக்குப் பாதி வழியில் இருக்கும் போதே, இன்ஸ்பெக்டர் ஆர்யாவின் செல் ஒலித்தது. தன் ஸ்டேஷனிலிருந்து என்று உறுதிப் படுத்திகொண்டபிறகு “சொல்லு” என்றான் அதிகாரத் தொனியில். “சார்! கங்கணா மண்டபத்தாண்ட ரத்தக் கறையோட துணிங்க கெடக்குதுன்னு இன்பார்மேஷன் கெடச்சிருக்கு. நீங்க எங்க இருக்கீங்க?” “ ஒரு பதினஞ்சு நிமிஷத்துல வந்துடுவேன். நீ ஒண்ணு செய்யி. ரெண்டு பேர அனுப்பி வை. யாரையும் அண்ட விடாமப் பார்த்துக்க. அப்புறம் மோப்ப நாய்க்கும் சொல்லிடு.” “கண்டிப்பா சார்” காரை பீச் ரோடில்


சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொல்!

 

 ’என் தப்பை உணர்ந்து விட்டேன். மன்னித்து விடுங்கள்.’ என்ற தகவலைக் கடைசியாக ஃபேஸ்புக்கில் பதிப்பித்த கையோடு, மொபைல் ஃபோனைப் பிடித்துக் கொண்டே செத்துப் போயிருந்தான். கொட்டிக் கிடந்த கருஞ்சிவப்பு ரத்தத்தில் அவன் உடம்பு மிதக்கிற மாதிரி இருந்தது. “இது நாலாவது கொலை.” என்றார் இன்ஸ்பெக்டர் தாண்டவம். “எல்லாம் ஐ.டி பசங்க ஸார். வேலை பார்த்தமா வீட்டுக்குப் போனமான்னு இல்லாம எப்பப் பாரு மூஞ்சிப் பொஸ்தகம், டிவிட்டருன்னு கூத்தடிச்சிக்கிட்டிருக்கான்க. இப்ப போன உசுரு திரும்பி வருமா?” என்றார் கான்ஸ்டபிள்


எஸ்தர்

 

 காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு அரிவாள் கீழிறங்கியது. கழுத்தில் பீறிட்ட இரத்தம் கையில் பிசுபிசுக்கையில் தான் தெரிந்தது “காதலின் விலை என்னவென்று..? விலுக்கென ஒரு துள்ளலுடன் எழுந்து சரிவில் பாய்ந்து ஓடத் தொடங்கினான் கேசவன். பாவம் எஸ்தர் எந்தப்பக்கம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாளோ… சூரிய உதயத்திற்கு முன்னெழுந்து ஓடத் தொடங்கும் ஒரு மானின் வேகத்தோடு உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு கேசவன் ஓடிக்கொண்டிருந்தான். மலையில் ஏறும் போதிருந்த கஸ்டம் இறங்கும் போது இல்லை. ஒரு துள்ளலில் மலையை விட்டு இறங்கியது போலிருந்தது. இரையைக்