கதைத்தொகுப்பு: காதல்

615 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பனி பொழியும் மலை தந்த ஒரு பதுமை

 

 குளிர் காலம் முடிந்து மலர்களும் மரங்களும் பூக்க ஆரம்பித்து விட்டன!இந்த சியாட்டில் நகரத்தின் உண்மை அழகு புடமிட்டு தெரியும் நேரம்!கண்ணனுக்கு பொழுது போகவில்லை!அந்த மலையின் முகப்பில் சென்று உருகும் பனிமலையையும் ,தெளிவான நீரோடை, நீர்வீழ்ச்சிகளையும் பார்க்க ஆசை! மலை முகப்பு! நிறைய பேர் இருந்தார்கள். மெதுவாக நடந்து அடிவாரத்திற்கு போய்க்கொண்டிருந்தான் . ஒரு கேமரா லென்ஸ் மூடி அவன் முன் விழுந்தது! ஹலோ! அது என்னுது! உங்க கேமராவைப் பார்க்கிறீங்க! கண்ணன் மேலே பார்த்தான் ! ஆச்சர்யம்


சில உறவுகளும் சில பிரிவுகளும்

 

 “என்னை மன்னிச்சுடு திவ்யா… நாம நிரந்தரமா பிரிஞ்சுடலாம்… எங்க வீட்டுல நம்ம காதலை ஒத்துக்க முடியாதுன்னு கண்டிப்பா சொல்லிட்டாங்க… என்னால எதுவும் செய்ய முடியல… இதுவே நாம சந்திக்கிற கடைசி சந்திப்பா இருக்கும்…” மனதில் இருந்ததையெல்லாம் கொட்டி விட்டு பதற்றத்துடன் திவ்யாவின் முகத்தை நேருக்கு நேர் பார்க்க முடியாமல் தலை குனிந்தபடி நின்று கொண்டிருந்தான் குமார் . “என்ன சொல்றே குமார் .. சீரியஸா தான் பேசறியா… என்ன ஆயிடுச்சி உனக்கு… நீயா இப்படி பேசுற என்னால


மும்பையில் ஒரு மாலை…

 

 கண் முழிச்சப்போ , வீட்டுல முன் அறையில் விளக்கு எரிஞ்சுட்டு இருந்துச்சு . மணி ஒன்றரை. இன்னுமா ரிஷபா தூங்கல ? தூக்கக்கலக்கத்தில, தள்ளாடிட்டே ராதிகா எழுந்து வந்தா. “ரிஷப் மச்சி, இன்னும் தூங்கலையா?” “தோ, இந்த book முடிக்க போறேன் ராதிகா , just 80 pages தான் பாக்கி, முடிச்சிட்டு தூங்கணும்.” “just 80 pages? அருமை, காலைல நான் எந்திரிக்கறப்போ தான் நீ தூங்க போறே! ஏதோ பண்ணு” கொட்டாவி விட்டபடி மறுபடியும்


ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு

 

 (இதைப்புரிந்து கொள்ள பாகம்: 1 – ஒரு கோலமயிலின் குடியிருப்பு , பாகம்: 2 – சேற்றில் மலர்ந்த தாமரை, பாகம்:3 – பெண் வீணை, பாகம்: 4 – இலட்சியப் பயணம் , பாகம்: 5 – வீணான பெண் , பாகம்: 6 – சீரான அலங்கோலங்கள் என்ற கதைகளை வாசிக்கவும்) பாகம் – 7 (கடைசி) மழை அடம்பிடிக்க டின்னர் முடிந்து, விட்ட இடத்திலிருந்து பேச்சுக்களைத் தொடர்ந்தோம். 11.00 மணியளவில் அம்மா தூங்கச்


உயிரே உயிரே

 

 மனித உயிர் விலைமதிப்பற்றது… என்பது கூட வெறும் வார்த்தைகள் தான் தனது மரணத்தை எதிர் கொள்ளும் வரை… இந்த வரிகளைப் படித்த ராஜுவின் நினைவுகள் இரண்டு வருடங்கள் பின்னோக்கிச் சென்றன. அன்று… அப்படி ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியாய் இருந்தது அவனுக்கு. இது கனவா இல்லை நனவா? அவன் கண்ட அந்த காட்சியை அவனால் நம்பமுடியவில்லை. அவள் தான்… அவளேதான்… எத்தனை வருடங்களாகிவிட்டது…. அமுதாவை சந்தித்து. தாவணியில் பார்த்த தேவதை… இன்று எவ்வளவு மாறியிருக்கிறாள்! என்ன ஆயிற்று இவளுக்கு?


சீரான அலங்கோலங்கள்

 

 (இதைப்புரிந்து கொள்ள பாகம்: 1 – ஒரு கோலமயிலின் குடியிருப்பு , பாகம்: 2 – சேற்றில் மலர்ந்த தாமரை, பாகம்:3 – பெண் வீணை, பாகம்: 4 – இலட்சியப் பயணம் , பாகம்: 5 – வீணான பெண் என்ற கதைகளை வாசிக்கவும்) பாகம் – 6 சரியாக காலை 11.50 மணிக்கு தாதர் எக்ஸ்பிரஸ் ஸ்டேஷனுக்குள் நுழைந்து அது ஆடி அசைந்து பிளாட்பாரத்தில் நின்றுவிட்டது. எல்லோரும் இறங்க ஆரம்பித்தனர். என்னுடைய இரண்டு லக்கேஜ்களையும்


மலரும் நினைவுகள்

 

 வாழ்க்கையில் எல்லோருக்கும் ஒரு சில கடந்த கால நிகழ்வுகள் இனிமையாக இருக்கும். அது போலவே எனக்கும் ஒரு அழகான கடந்த கால நினைவுகள் உள்ளன. ஆம் அதை என் காதல் என்று கூட சொல்லலாம். அவள் பெயர் கவிதா. பெயருக்கு ஏற்றாற் போல் அழகிய கவி போன்ற குரல். படிப்பில் அவள் என்னை விட முன்னிருப்பவள். அவ்வளவாக அவள் அழகாக இல்லையெனினும் என் கண்களுக்கு என்னவோ அவள் அழகாகவே தெரிந்தால். நாங்கள் இருவரும் இனைபிரியா தோழிகள் ஆனோம்.


வீணானப் பெண்

 

 (இதைப்புரிந்து கொள்ள பாகம்: 1 – ஒரு கோலமயிலின் குடியிருப்பு , பாகம்: 2 – சேற்றில் மலர்ந்த தாமரை, பாகம்:3 – பெண் வீணை, பாகம்: 4 – இலட்சியப் பயணம் என்ற கதைகளை வாசிக்கவும்) பாகம் – 5 இரவு சீக்கிரம் தூங்க முயற்சித்தும் முடியவில்லை. இரயில்வே ஸ்டேஷனின் ஆரவாரமே என் காதுகளில் கானம் பாட, மல்லிகா பேசிய பேச்சுக்களும் அவருடைய குறும்புகளும், அவர் என்னை விமர்சித்த விதங்களும், திரும்பத் திரும்ப நினைவில் வந்த


ஒரு முத்தம் வேணும்

 

 கல்யாண அவசரத்தில் அந்த மண்டபம் உழன்றுக்கொண்டிருக்க மாப்பிள்ளை உதய் மட்டும் வடக்கு கிழக்காக நடந்து புழம்பிக்கொண்டிருந்தான்;. “எல்லோரும் கல்யாணம் பண்றதுக்கு முன்னாடி லவ் ங்கற பேருல என்னன்னமோ பண்றாங்க நம்ம சைட் மட்டும்தா அடிச்சுருக்கும் இவனுக வேற உசுப்பேத்திட்டு போறாங்க ஆ..அ……. எனக்கு ஒரு முத்தம் வேணும்” உதய்க்கு வயது 28 அவனது நண்பர்களிலே அவனுக்குதான் கடைசி கல்யாணம் .நாளை திருமணம் அரேஞ்ச் மேரேஜ்தா பெண் பெயர் உமா. நேற்று பேச்சுலர் பார்ட்டியில்: உதய் ப்ரெண்ட்ஸ் தங்களது


சிகண்டினி

 

 நான் அவளுடன் உரையாடியதில்லை. நான் இந்த வீட்டிற்கு குடிவந்த இரண்டு வருடத்தில், என் ஹவுஸ் ஓனர் தவிர அக்கம்பக்கத்தில் இருக்கும் யாரிடமும் உரையாடியதில்லை. மாடியில்தான் என்னுடைய அறை. தினமும் காலையில் மொட்டை மாடியில் எட்டு நடைப்பயிற்சி செய்வேன். பின் சிறிதுநேரம் தெருவை வேடிக்கைப் பார்ப்பேன். அமைதியான குறுகலான தெரு. தெருவின் ஒரு மூலையில் பெரிய சுப்ரமணிய சாமி கோவிலும், இன்னொரு மூலையில் சூலக்கரை மாரியம்மன் கோவிலும் இருக்கிறது. அங்கே மட்டும் அவ்வப்போது கூட்டத்தை காணலாம். மற்றப்படி சலனமற்ற