கதைத்தொகுப்பு: காதல்

787 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

தடங்கள்

 

 வானம் கறுத்து இருண்டிருந்தது. காற்றுப்பலமா கச்சுற்றிச் சுழன்று அடித்தது. நீலக்கடலலைகள் மடிந்து வெண்ணுரை கக்கி கரையில் மோதித் திரும்பின. அவனும், நந்தகுமாரும், பொன்னுத்துரையும் கடற்கரைத் தாழை மரமொன்றின் நிலம் நோக்கிச் சாய்ந்த கிளையில் அமர்ந்திருந்தனர். அவன் ஏதோ நினைவில் மனத்தைப் பறிகொடுத்த இலயிப்பில், மனத்தில் அடங்காது கட்டுமீறிக் கொப்பளிக்கும் குதூ கலத்தில், வார்த்தைகளில் சிறைப்பிடிக்க முடியாத அந்த உணர்ச்சிகளின் சுகானுபவத்தில் மூழ்கி ஏதேதோ இராகக் கோலங்களை மனத்துள் வரைந்து – அவற்றுக்கு ஒலி அர்த்தம் கொடுக்கும் முனைப்பில்


காதல் ..?!!

 

 பூங்காவின் ஓரத்தில் தன் மூன்று சக்கர வாகனத்தை விட்டு இறங்காமல் தூரத்தை வெறித்தான் தினகரன். அருகில் உள்ள சிமெண்ட் இருக்கையில் மாதவி. அதிக நேர வெறிப்பிற்குப் பின்……. ”நீ உன் முடிவை மாத்திக்கோ மாதவி..! “மெல்ல சொன்னான். “ஏன்…??….” “சரிப்படாது !” “அதான் ஏன்னு கேட்கிறேன்..!” “உன் காதலை என்னால் ஏத்துக்க முடியாது.!” “காரணம்…?” “கைப்புண்ணுக்குக் கண்ணாடி தேவை இல்லே !” “புரிலை..?!” “நான் மாற்றுத்திறனாளி !” “தெரிந்த விசயம்..! நான் குருடி இல்லே !” “இவ்வளவு


இரண்டு இட்லியும் ரத்னா கபேயும்

 

 எழிலகம் பஸ் நிறுத்தத்தில் இறங்கினான் சுந்தர். இந்த எழிலகக் கட்டடம் பின்புறமுள்ள பழங்கால அரசு கட்டடத்தில் தான் விஜி வேலை பார்க்கும் அலுவலகம் உள்ளது. விஜி தான் வரச் சொல்லியிருந்தாள் சுந்தரை. சுந்தரும் விஜியைப் பார்க்கும் ஆவலில் இருந்தான். அதற்காகவே முகநூலிலெல்லாம் அவள் பெயரைத் தேடி, ஒருவழியாக அவளது முகநூல் அடையாளம் கண்டறிந்து அவளது உட்பெட்டியில் செய்தி அனுப்பியிருந்தான். “சுந்தர்…..ஓ மை காட்…..எங்கேடாபோயிட்டே….. உன்னை எங்கெல்லாம் தேடி….அப்பா ஈஸ்வரா….நல்ல வேளை….நீயே தொடர்பில் வந்திட்டே……சரியா வெள்ளிக்கிழமை வந்திரு….நான் அதே


முன்னாள் காதலி

 

 சில வருடங்களுக்கு முன்பு. ‘ஹ்ஹூம் இந்த மூஞ்சிக்கெல்லாம் ஒரு அட்ட பிகர் கூட இனியும் செட்டாகாவே செட்டாகாது’னு என்று அவநம்பிக்கை நாக்குத்தள்ளி போய் இருந்த சமயத்தில்தான் அந்த அம்சமான பிகரை சந்திக்கும் வாய்ப்பொன்றும் எனக்கு அமைந்தது. அன்று கொழும்பிலிருந்து ஊருக்கு ரயில் வண்டியினிலே பயணித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஊரை அண்மித்த பக்கத்து ஊர் ஸ்டேஷன் ஒன்றில் பத்து நிமிடம்வரை ரயில் நிறுத்தம் பெற்று, அங்கிருந்த பயணிகளையும் அதில் ஏற்றிக்கொண்டு மறுபடியும் ஊரை நோக்கி புறப்படவும் அது தயாரானது. நான் இருந்த


தாமரை இலையும் தண்ணீரும்

 

 சும்மா கிடந்த சங்க ஊதிக்கெடுத்தான் ஆண்டி என்பது போல, தூங்கிக்கொண்டிருந்த மகனை எழுந்திருடா, என்ன புள்ள நீ, மார்கழி மாசத்தில கோவில்ல இருந்து எத்தனை பாட்டு ச்சத்தம் கேட்டாலும் எழுந்திருக்க மாட்டேங்குற, பக்கத்து வீட்டு பிள்ளைங்கெல்லாம் காலையில எந்திரிச்சி குளிச்சிட்டு நல்ல பிள்ளையாட்டம் கோவிலுக்குகெல்லாம் போறாங்க, நீயும் இருக்கியே என்றாள் அம்மா சும்மா இரும்மா எந்த பிள்ளைங்க போகும்? காலங்காத்தால தூங்க விடும்மா என்றான் வேண்டுமென்றே யார் யார் போகின்றார்கள் என்று தெரிந்துகொள்ள. எந்த பிள்ளைகளா? உன்


தத்தை நெஞ்சம்!!!

 

 “அனி…அனி…!!!!! “ “கீக்கீ …..! என்ன வேணும் …..??? இப்போதானே உனக்கு ஆப்பிள் நறுக்கி கொடுத்தேன்…. இன்னும் பசிக்குதா டியர் …..??” “சீஸ் … சீஸ் …!!!!” என்றது கீக்கீ.. “என்ன மாதிரி நீயும் சீஸ் பைத்தியம் ஆய்ட்டயா… ???” அனிதா ஃபிரிட்ஜைத் திறந்து ஒரு சீஸ் கட்டியை எடுத்து துருவி கீக்கியின் கூண்டைத் திறந்தாள்… அவள் கையில் லாவகமாய் ஏறி உட்கார்ந்து சீஸை சாப்பிடத் தொடங்கினாள் கீக்கீ…!!! “தாங்யூ…. தாங்யூ …” என்றாள் கீக்கீ…. “கீக்கீ….கிரண்


துரத்தும் நினைவுகள்

 

 டெர்மினல் 5 சிகாகோ ஒஹேர்‌ விமான நிலையம். உயர் வகுப்பு பயணிகளுக்கான லவுன்ஜில் அமர்ந்து கையிலிருந்த கிண்டிலில் எந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கத் தொடங்குவது என்று விரல்களால் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தான் ராகுல். இன்னும் நான்கு மணி நேரத்தை ஓட்ட வேண்டும். நன்றாகக் கால்களை நீட்டிக்ஞஞ கொண்டு சாய்ந்து கொள்ள வசதியான இடம். அவ்வப்பொழுது கொறித்துக் கொள்ளத் தேவையான உணவு. அமைதியான சூழல். இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாக வெவ்வேறு நிறத்தில் ஆட்கள். அவனுக்கு அருகில் நடுவயது வெள்ளைக்காரர் கைப்பையை இடுப்புக்குப் பக்கத்தில்


காதலி…. வா..!

 

 அலுவலகம் விட்டு இறங்கிய சுமதி எதிரில் அமர்ந்திருந்த ராஜூவைக் கண்டதும் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு பாதை மாறி நடந்தாள். ராஜு விடவில்லை. ஓட்டமும் நடையுமாக அவளைத் தொடர்ந்தான். “சு….மதி.. ! “அருகில் சென்றதும் அழைத்தான். அவள் பதில் சொல்லாமல் நடையை எட்டிப் போட்டாள். வேகத்தை அதிகப்படுத்தினாள். இவன் அவளை வேகமாக நடந்து முந்தி… வழியை மறித்து… “சுமதி ! நான் உன்கிட்ட தனியா பேசனும்…”சொன்னான். “விருப்பமில்லே. வழியை விடுங்க…” “இரக்கமில்லாம பேசாதே சுமதி. நான் சொல்றதைக் கேட்டபிறகு


வேதக்கார ஆண்டாள்

 

 ஊருக்குள் காரில் வந்து இறங்கிய போது விஜய்க்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியங்கள் அதிகமாகவே இருந்தது. பதவி உயர்வு, பணி, அரசியல் எடுபிடி என்று இந்தியாவின் பல இடங்களுக்கு மாற்றலாகி, குடும்பத்தோடு ஊரில் வந்து தங்கி விடலாமென்று நினைத்த போது மூத்தமகன் விமலன், டெல்லியிலேயே வீடு வாங்கி பஞ்சாபி பெண்ணை திருமணம் முடித்து செட்டிலாகி விட, இளையவன் ராகினி பெங்களூரில் பணியிலிருந்து கொண்டே படித்துக் கொண்டிருந்தாள். ஏதாவது ஓரிருமுறை உறவுகளின் திருமணத்திற்கு வந்திருந்தாலும் அதிகமாக தங்கி ஊரின் வளர்ச்சியை தெரிந்துகொள்ளாமல்


தேவை ஒரு துணிச்சல்!

 

 ஆண்கள் மட்டுமே தங்கி இருக்கும் விடுதியின் முதல் மாடியிலிருந்து கீழே சாலையைப் பார்த்த கணபதிக்கு அதிர்ச்சி. உடன்…. உடல் குப்பென்று வியர்க்க, நடுங்க….அடுத்த வினாடி அறைக்குள் புகுந்து கதவைச் சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டுக்கொண்டான். மனதில் படபடப்பு அதிகரிக்க கட்டிலில் படுத்து கண்களை மூடினான். ஐந்தாவது நிமிடம் யாரோ வந்து கதவை இடித்தார்கள். திடுக்கிட்டுக் கதவை திறந்த கணபதி…. முகம் வெளிறினான். வாசலில்…. அவளுடன் கீழே சாலையில் வந்த இவன் அறை நண்பன் சேகர். “ஏன்டா ! ஒரு

Sirukathaigal

FREE
VIEW