கதைத்தொகுப்பு: ஆன்மிகக் கதை

177 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இராதா மாதவம்

 

 யமுனை நதிக்கரை. காற்றிலே ஈரம் தவழ்ந்தது. கரையோரமாக ஒரு கல்லின் மேல் பளிங்குச் சிற்பமென அமர்ந்திருந்தாள் இராதை. ஆம் ! கோகுலக் கண்ணனின் இராதையே தான். காற்றின் ஈரம் அவள் கண்ணிலிருந்து வந்ததோ என்று நினைக்கும் அளவு அவள் நீண்ட பெரிய விழிகள் கண்ணீரைத் தேக்கி வைத்திருந்தன. இன்று கண்ணன் வர சற்று தாமதம் ஆன காரணத்தால் வந்த கண்ணீரல்ல அது. ஏனென்றே தெரியாமல் , எதற்கென்றே புரியாமல் மனசு கனக்க வெளியே துளி விழாதபடி பெருகிய


தண்டனை எதற்கு?

 

 அயோத்தி அரசன் ராமபிரான், மக்களின் மனநிலையை அறிய எண்ணினார். சாதாரண மனிதனின் கோலத்தில் தம்பி லட்சுமணனுடன் சென்றார். ஆற்றங்கரையில் அதுவரை பார்த்திராத துறவி ஒருவரைப் பார்த்தார். ஆச்சார சீலராகக் காட்சி தந்தார் அவர். ஆற்றில் மூழ்கி தனது அனுஷ்டானங்களை முடித்துக் கொண்டு, பிறகு ஜபம் செய்யத் தொடங்கினார் துறவி. சிறிது நேரத்தில், ஹோமம் செய்வதற்கான சமித்துகளை எடுத்துக் கொண்டு அமர்ந்தார். சரி இவர் வேள்விதான் செய்யப் போகிறார் என்று எண்ணி, ஓர் ஓரத்தில் அமர்ந்து அவர் செய்வதை


நல்ல ‘நண்ப’ நாய்…

 

 அன்புக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்? ”இது சிறிய உயிர்; அது பெரிய உயிர்! இது படித்தவன் உயிர்; அது படிக்காதவன் உயிர்! இது பணக்காரனின் உயிர்; அது பரதேசியின் உயிர்’ என்றெல்லாம் பாகுபாடு பார்ப்பது சாதாரண மனிதர்களது வழக்கம். எல்லா உயிர்களையும் தன்னுயிர் போல் எண்ணி, போற்றுபவர்கள் மகா ஞானிகள். இதனால்தான் இவர்களை உலகமே புகழ்கிறது. அப்படிப்பட்ட புகழும் பெருமையும் கொண்ட மகாஞானி சுவாமி விவேகானந்தர். அவரது வாழ்வில் நடைபெற்ற சம்பவம் இது! சிறு வயது முதல்,


பீஷ்மர் சொன்ன கதை

 

 தாயா? தந்தையா? சிந்தித்து செயல்பட்ட சிரகாரி! ‘பதறாத காரியம் சிதறாது’ என்பது முன்னோர் வாக்கு. ஆனால் இன்றைய உலகில், எங்கும் பதற்றம்; எதிலும் பதற்றம்! அனைத்தையும் அனுபவித்துவிட வேண்டும்; அதுவும் எப்படி? இப்போதே அனுபவித்துவிட வேண்டும்! இதற்கு நேர்மாறாக யாரேனும் ஏதேனும் சொல்லிவிட்டால் போதும்; உடனே தக்க பதிலடி கொடுக்க வேண்டும்; பழிவாங்க வேண்டும்’ என்று துடிக்கிறது மனது. கணப் பொழுதில் அவசரப்பட்டு, ஆத்திரத்துக்கு ஆட்படுகின்றனர் பலரும்! இதனால் வாழ்க்கையே வீணாகிப் போகும் அவலத்தை எவரும் அறிவதே


வெற்றிக்கு வழி!

 

 மகாபாரதக் கதை எந்த விஷயத்தையும் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்; சந்தர்ப்பங்களை சரிவர பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இதில் கோட்டை விட்டவர்கள், எவ்வளவு திறமைசாலிகளாக இருந்தாலும் பிரகாசிக்க முடியாது. மகாபாரதம் இதுகுறித்து அற்புதமாக விளக்கியிருக்கிறது! பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் துரோணரிடம் வில்வித்தை கற்று வந்தனர். பாண்டவர்களின் திறமையே எங்கும் பளிச்சிட்டது. அதனால், துரியோதனனுக்குள் பொறாமைத் தீ, கனன்று கொண்டே இருந்தது. ஒருநாள், பீஷ்மரிடம் வந்தவன், ”தாத்தா! வில் வித்தை கற்றுத் தரும் துரோணர், அனைவரையும் சரிசமமாக பாவிப்பதில்லை. பாண்டவர்களுக்கு ஒரு


அகங்காரம் தீர்த்தான் ஐந்துகரத்தான்!

 

 அருகம்புல்லின் அற்புதம்! வளங்கள் நிறைந்த மிதிலா தேசம். ஜனகனின் அரண்மனை! அவைக்குள் நுழைந்த நாரதரை வணங்கி வரவேற்றனர் அமைச்சர்கள். ஜனகர் மட்டும், ஆசனத்தில் அமர்ந்தபடியே வரவேற்றார்! இதைப் பொருட்படுத்தாத நாரதர், ”நீ விரும்பிய அனைத்தையும் இறைவன் உனக்கு அருள்வான்” என்று ஜனகரை ஆசீர்வதித்தார். இதைக் கேட்டதும் விழுந்து விழுந்து சிரித்த ஜனகர், ”நாரதரே… இறைவன் வேறு; நாம் வேறா? பேதமற்ற அபேத ஞானம் தேவை அல்லவா? அனைத்தையும் கொடுப்பவனும் நானே! கொடுத்ததை அனுபவிப்பவனும் நானே! அவற்றை வெறுப்பவனும்


குருவாயூரில் சிரிக்கும் குழந்தை!

 

 குருவாயூர் கோயில் சந்நிதி! கண்ணனின் பெருமைகளை விவரித்தார் பாகவதர். ஸ்லோகங்களை உச்சரிக்கும் பாங்கு, கிருஷ்ணர் மீதான ஈடுபாடு, இசைப் புலமை ஆகியவற்றால், இவரது பேச்சு அனைவரையும் கட்டிப்போட்டது. வாருங்கள்… அந்தச் சொற்பொழிவை நாமும் கேட்போம்: ”குழந்தை கண்ணன் அவதாரம் செஞ்சு மூணு மாசம் ஆச்சு. அன்னிக்கு ரோஹிணி நட்சத்திரம் உச்சத்துல இருந்துது. அதுவரை நிமிர்ந்து படுத்திருந்த கண்ணன் வலப் பக்கமா திரும்பிப் படுத்த திருநாள் அது. நந்தகோபன் மாளிகையில ஊரே கூடியிருந்தது. எல்லோரும் ஆனந்தத்தில் திளைத்திருந்த நேரம்…


அம்பிகை தந்த அயோத்தி!

 

 பரமனின் பாதியாய், அனைவருக்கும் அன்னையாய் அருள் பாலிக்கும் சக்தியவளின் அருள் சுரக்கும் அற்புத மாதம் ஆடி. இந்த மாதத்தில் அம்மனை வழிபடுவதும் அவளது புகழ் பாடுவதும் எண்ணற்ற பலன்களைப் பெற்றுத் தருமாம். இதோ உங்களுக்காக… அம்பிகையின் மகிமையைச் சொல்லும்- வியாசர் இயற்றிய கதை ஒன்று! அயோத்தியின் மன்னர் துருவசிந்துவுக்கு இரண்டு மனைவிகள். பட்டத்து ராணி மனோரமை குணவதி; இரண்டாமவளான லீலாவதியோ சாமர்த்தியக்காரி. இவர்களில் லீலாவதிக்கு பிறந்தவன் சத்ருஜித். இவன் பிறந்து அடுத்த முப்பதாவது நாளில், மனோரமைக்கு குழந்தை


அடியார்க்கு அடியார்!

 

 கலிக்காம நாயனார் திருநட்சத்திரம் : ஜூலை 14 அந்த சேதியைக் கேட்டதும்… அரளி தோய்த்த குறுவாளை நெஞ்சில் பாய்ச்சியதுபோல் துடித்தார் கலிக்காமர்! யாரோ பரவை நாச்சியாராம்! சுந்தரருக்காக, இவளிடம் தூது சென்றாராம் திருவாரூர் தியாகேசர்! ‘அடியவருக்காக ஆண்டவன் தூது செல்வதா?’ கோபக் கனலால் பற்றியெரிந்தது கலிக்காமரின் உள்ளம்! ‘யார் இந்த பரவைநாச்சியார்? இவருக்கும் சுந்தரருக்கும் என்ன தொடர்பு? இவர்களுக்கு இடையே இறைவன் எதற்காக தூது செல்ல வேண்டும்?’- அடுக்கடுக்கான கேள்விகள், கலிக்காமரின் மனதைக் குடைந்தன. இது குறித்து


காரைக்கால் அம்மையாருக்கு கயிலாய வரவேற்பு!

 

 இறவாத அன்பு வேண்டும்… பிறவாமை வேண்டும்… பிறந்தால் உம்மை என்றும் மறவாமை வேண்டும்!” _ சிரம் தாழ்த்தி கரம் கூப்பி ஈசனை வேண்டி நிற்கும் பேயுருவை வியப்புடன் நோக்கினாள் பார்வதியாள்! வெள்ளிப் பனிச் சிகரங்களை… தரையில் தலை பதித்துக் கடந்து கயிலையை நோக்கி வரும்போதே இந்தப் பேயுருவைக் கவனித்து விட்ட உமையவள், ”யார் இது?” என்று தன் நாயகனிடம் விசாரித்தாள். அவளிடம், ”எம்மைப் பேணும் அம்மை இவள்!” என விளக்கமளித்த பரமனார், ”அம்மையே வருக!” என்று பேயுருவை