கதைத்தொகுப்பு: ஆன்மிகக் கதை

177 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் பின்னணியும், மகிமையும்

 

 நம் பாரத தேச இதிஹாசச் செல்வங்களுள் ஒன்றான மகாபாரதம் ஐந்தாவது வேதமாகப் போற்றப்படுகிறது. அபாரமான வேத தர்மங்களையும், ரகசியங்களையும், கதைகளோடும் உப கதைகளோடும், உபதேசங்களோடும் தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் என்னும் சதுர்வித புருஷார்த்த சாதனமாக அளித்துள்ளார் வேத வியாச மகரிஷி. பிரஸ்தான த்ரயத்தில் ஒன்றாக புகழ் பெற்ற பகவத் கீதை கூறும் பரமார்த்தத்தையே ‘ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ரநாம ஸ்தோத்திரம்’ விளக்கமாக எடுத்துக் கூறுகிறது. இந்த ஆயிரம் நாமங்களின் படைப்பு இக, பர நலன்களை அளிக்கக் கூடிய


தெரிந்த கதையில் பொதிந்த ரகசியம் – பக்தியின் வடிவம் துருவன்

 

 கதை வடிவில் உபதேசிப்பது புராண சம்பிரதாயம். இந்த வழிமுறையில் ஞானம் சுவைபட அளிக்கப்படுகிறது. இதயத்தில் பதிந்து போகிறது. வாழ்க்கையைத் தன்மயமாக்குகிறது. ‘ஜென்ம சாபல்யம்’ கிடைக்கிறது. ஒவ்வொரு புராணக் கதையிலும் செய்திகளும் குறிப்புகளும் சேர்ந்து கதாபாத்திரங்களாக நம்மோடு உரையாடுகின்றன; நிகழ்ச்சிகளாக நம்மைச் சுத்தப்படுத்துகின்றன. இக்கதைகள் எல்லாம், சில நடந்த கதைகள். சில தர்ம உபதேசங்கள். போதனைக்காக குறிப்புகளாக, சங்கேதங்களாகக் கூறப்பட்டவை. நடந்து முடிந்த இதிகாசங்களையே, நடக்க வேண்டிய சாதனைகளுக்காக சமன்வயப்படுத்தி, கோர்வைப் படுத்தி, நாம் பயன் பெறும்படி உபதேசங்களாக


சீதையும் ஸ்ரீராமனும் செய்த சூரிய வழிபாடு

 

 ராம – ராவண யுத்தம் ஆரம்பமாவதற்கு முதல் நாள் ராவணன், சீதா தேவியின் முன்பாக ஒரு கபடமான யுக்தியைப் பிரயோகித்தான். மகா மாயாவியான ராவணன், ‘வித்யுஜ்ஜிஹ்வன்’ என்ற மந்திரவாதி அரக்கனை அழைத்து சீதையின் மனதை சிதற அடிப்பதற்காக ஒரு ஆலோசனை செய்தான். அதன்படி, “அரக்கனே! நீ ராமனுடைய தலையையும் பாணத்தோடு கூடிய கோதண்டத்தையும் ஸ்ருஷ்டி செய்து சீதையிடம் எடுத்துவா” என்று கூறி, அசோக வனத்திற்குச் சென்றான் ராவணன். “சீதே! ராமனின் தலையை அவன் தூங்கும்போது துண்டித்து விட்டோம்.


மோகவாசல்

 

 தேவர்கள் இறைவனிடம் ஓடினார்கள். விசுவாமித்தினின் தவவலிமையினால், அவர்களது தேஜஸ் குன்றிக் கொண்டே போயிற்று. இறைவனின் இதழ்களில் குமிண்சிரிப்பு. கண்களில் விஷக்கிறக்கம். “தேவ தேவா!…எமைக் காத்தருள்க…” என தேவர்கள் இறைவனிடம் இறைஞ்சிய ஒலியில் சப்த சமுத்திரங்களின் குமுறல்களும் தோற்று அடங்கின. இறைவன் மதனை அழைத்துவர பூதகனங்களை ஏவினான். கரும்பு வில்லும் பஞ்சமலர்களும் மணம் பரப்ப மதனம், அவனுடன் குளிந்த சிரத்துடன் ரதியும் வந்தனர். இறைவன் இதழ்களில் குமிண்சிரிப்பு மேலும் சற்றே விரிந்தது. ரதி நடுங்கினாள். தன் நாதனுக்காக ஏங்கினாள்.


அம்பாளின் அருமைப் புதல்வியே ஆனாலும்…!

 

 பெண்களை பலாத்காரப்படுத்தி காதலிக்கும்படி பலவந்தம் செய்யும் துர்குணம் இன்று நேற்றல்ல. புராண காலத்திலிருந்தே தொடரும் சாபக்கேடாக உள்ளது. சிவபெருமானின் புதல்விக்கே இந்த கதி ஏற்பட்டது. அவள் எப்படி அதனைச் சமாளித்தாள்? இதற்கு நம் புராணங்கள் கூறும் விமோசனம் என்ன? பார்ப்போமா? சிவ -பார்வதியின் புதல்வியாக அசோக சுந்தரி பற்றிய ஆதாரம் பத்ம புராணத்தில் காணப்படுகிறது. மேலும் குஜராத்திலும் வங்காளத்திலும் விரத கதைகளின் மூலம் பரவலாக அறியப்பட்ட தேவதையாக அசோக சுந்தரியின் வரலாறு தெரிய வருகிறது. பதினெட்டு புராணங்களில்


இறைவனின் சொரூபம் – சாந்தாகாரம் புஜக சயனம்!

 

 பிரபஞ்சத்திற்கு மூலமாகவும், சாட்சியாகவும், சக்தியாகவும் இருந்து நடத்துவிக்கும் இறைவனின் சைதன்யத்தை பல விதமாக தரிசித்து, கண்டடைந்த அற்புதங்களை தியான சுலோகங்களாகவும் ஸ்தோத்திரங்களாகவும் நம் மகரிஷிகள் நமக்களித்துள்ளார்கள். அதிலிருந்து ஒரு தியான சுலோகத்தை ஆராய்ந்து பார்த்து, அதில் உள்ள தெய்வீக விஞ்ஞானத்தை அறிந்து கொள்ள முயற்சிப்போம். இது விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமத்திலுள்ள தியான ஸ்லோகம். “சாந்தாகாரம், புஜக சயனம், பத்மநாபம், சுரேசம், விஸ்வாதாரம், ககன சத்ருசம், மேக வர்ணம், சுபாங்கம்! லக்ஷ்மீ காந்தம், கமல நயனம், யோகி ஹ்ருத்த்யான


அன்னபூர்ணே! சதா பூர்ணே!

 

 நித்திய​ பாராயண ஸ்லோகங்களுள் ஒன்றான அன்னபூரணி துதி மிகவும் பிரபலமான ஒன்று. அன்னபூர்ணே! சதா பூர்ணே! சங்கர பிராண வல்லபே! ஞான வைராக்ய சித்யர்த்தம் பிக்ஷாம் தேஹி ச பார்வதி இந்த நான்கு வரி ஸ்லோகத்தில் ஒரு பரிபூரணம் காணப்படுகிறது. முதல் வரி – “அன்னம் சம்பூர்ணமாக உள்ள தாயே!” இரண்டாம் வரி – “எப்போதும் முழுமையாக நிறைந்த ஜகதம்பா!” (எந்நேரமும் இந்த தாயின் பொக்கிஷ சாலை காலியாவதில்லை) மூன்றாம் வரி – “சங்கரனின் உயிருக்குயிரான பிரியமான


ராமர்தான் வேண்டும்

 

 வால்மிகியின் மறு அவதாரமாக துளசிதாசர் கருதப்படுகிறார். பவிஷ்யோத்தர புராணத்தில் பரமசிவன், “வால்மீகி முனிவர் ஹனுமனிடம் வரம் பெற்று கலியுகத்தில் பிறந்து எளிய பேச்சு நடையில் ராமாயணத்தைப் புனைவார்” என பார்வதியிடம் கூறினார். வால்மீகி ராமாயணத்தை போலவே துளசி ராமாயணமான ‘ராம சரித மானஸும்’ பக்தியுடன் பக்தர்களின் வீடுகளில் நித்திய பாராய​ணமாக வாசிக்கப்படுகிறது. ‘சௌபாயி ‘ எனப்படும் நான்கு பதங்கள் உள்ள இரண்டிரண்டு வரிப் பாடல்களாக மனத்தைக் கவரும் வகையில் ராமசரித மானஸ் இயற்றப்பட்டுள்ளது. சித்ரகூடத்தில் வாழ்ந்த மக்களின்


பரம்பரையின் மகத்துவம்

 

 கலாசாரம், தர்மம், விஞ்ஞானம் ​ …​ இவையனைத்தும் பரம்பரையாக வரக்கூடியவை. ஒருவரிடமிருந்து ​மற்றவருக்குக் கிடைப்பவை. ஒரு காலத்தில் அல்பமாகத் தோன்றுவது பின்னால் வரும் வம்சாவளிக்கு அதிக பலத்துடன் கூடியதாகிறது. எனவே தான் ஒவ்வொரு பரம்பரையினரும் தம் பின் வரும் பரம்பரைகளுக்காகத் தகுந்த கவனம் செலுத்த வேண்டும். ஒரு வயதானவர் ஒரு மாஞ்செடியை நடுகையில் வழிப்போக்கர் ஒருவர் பார்த்து சிரித்து, “தாத்தா! இந்தச் செடி வளர்ந்து மரமாகும் வரை நீ உயிருடன் இருப்பாயா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அந்த


பாபம் போக்கும் கிருஷ்ணா புஷ்கரம்

 

 வாழ்க்கையின்​ ஆதாரம் நீர். நீர் தோன்றிய பின் தான் உயிர்கள் தோன்றின. உயர்ந்த நாகரீகங்கள் எல்லாம் நதிக் கரைகளில்தான் தோன்றி மலர்ந்தன. நீராடல் உத்தமச் செயல். அதிலும் நதி நீராடல் மிக உத்தமம். புஷ்கர சமயத்தில் நதி நீராடல் மிக மிக உத்தமச் செயல். புஷ்கரம் என்பது நதிகளின் திருவிழா. நீரின் சக்திகள்:- நீரில் இரண்டு சக்திகள் இருப்பதாக வேதம் போற்றுகிறது. ஒன்று தாகம் தீர்ப்பது. இரண்டாவது சுத்தம் செய்வது. இவ்விரண்டும் வெளிப்படையாகத் தெரிபவை. அந்தரங்கமாக மேத்யம்,