கதைத்தொகுப்பு: அறிவியல்

93 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

‘ஓரியன்’ ஆக்கம்

 

 அவன்….? ஜீவன். இடையில் மட்டும் ஒரு உள்ளாடையுடன் வெட்டவெளியில் உட்கார்ந்து சூரியனின் வெப்பக் கதிர் வீச்சை உள்வாங்கிக் கொண்டிருக்கின்றான். உடலுக்கான வைட்டமின் D3 தயாரிப்பு. ஈரக் காற்று சிலுசிலுவென்று வீசுகிறது. சென்ற நூற்றாண்டில் மோதிய ஒரு வால் நட்சத்திரத்தின் தாக்குதலால் பூமியின் சுழற்சி அச்சியினுடைய கோணம் லேசாக மாறியது.. தாக்குதலின் விளைவாய் உலகில் கோடிக்கணக்கில் மக்கள் சில மணி நேரங்களில் மடிந்து போனார்கள். பேரழிவு. இந்த இயற்கை வலிமையானதும், கொடைத்தன்மை கொண்டதுவும் மட்டுமில்லை, கொடூரமானவையும் ஈவு இரக்கமற்றவையும்


அறிவின் கண்டுபிடிப்பு

 

 என் மகன் மிருகசீரீட நட்சத்திரத்தில் பிறந்தபடியால் அவனுக்கு வே, வோ, கா, கீ என்ற முதல் எழுத்தில் ஆரம்பிக்கும்பெயர் வைக்கும்படி குடும்ப சாத்திரியார் சொன்ன படியால் யோசித்து; என்ன பெயர் வைப்பது என்று யோசித்துமூளையை உடைத்துக் கொண்டேன். நான் காஞ்சியில் பிறந்த அறிஞர் அண்ணாவின் அபிமானி. அதனால் காஞ்சி, அறிவுஎன்ற இருவார்த்தைகளையும் இணைத்து “காஞ்சியறிவு” என்று புதுமையாக வைத்தால் என்ன என்று என் மனைவிகயல்விழியைக் கேட்டேன். “நீண்ட பெயராக இல்லையா அத்தான். வீட்டில் சுருக்கமாக என்ன வென்று


விதையின்றி விருட்ஷம்

 

 அந்தத் திரை மலர்ந்து ஒரு மெல்லிய காலை வணக்கம் கூறியது… அந்த பெரிய அறையில் சற்று இடைவேளி விட்டு இரண்டு கட்டில்கள்.. இரண்டுக்கும் பொதுவாக ஒரு சிறிய மேசையில் இரண்டு சிறிய குப்பிகளில் குடி நீர், தனித்தனியாக…. ஒரு நோட்டுப் புத்தக அளவிலுள்ள ஒரு தொடுதிரைக் கணினி… கட்டில்களுக்கு அருகில் வாக்கர் (walker) வைக்கப் பட்டிருந்தது… பளிச்சென்று வெள்ளை அடிக்கப்பட்ட சுவரில் ஒரே ஒரு படம். அதன் மறைவில் கண்காணிப்புக் கருவி… சுவரில் தெரிந்த அந்த மிகப்


Cleopatra வும் மார்புக்கச்சையும்

 

 மணி அடித்தது. அந்தோணி தன் கதையை சொல்ல தொடங்கினான். உமையாழ், அதை சிறுகதையாக்கி எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். என் பேர் அந்தோணி. தான் ஒரு எழுத்தாளன். பேஸ்புக்கில்தான் மொதல எழுத ஆரம்பித்தது. நான் எழுதியதை வாசித்து பார்த்தேன். நல்லா இருந்திச்சு. மூடி வைத்துவிட்டு தூங்க போய்ற்றன். பொழுது விடியும் போது நான் எழுத்தாளன் ஆகியிருந்தேன். எழுத நிறைய இருப்பதாக தோண்றியது. ஓ.. மன்னித்து விடுங்கள். இலக்கிய தமிழும், கொஞ்சம் பேச்சுத்தமிழும் கலந்து வருது. இப்புடிதான் இப்ப கொஞ்ச நாளா, எல்லாம்


ஆய்டா 2015

 

 கோவர்தனின் டயரியாய் இருப்பதே எனக்கு பெருமை.இன்னுமொரு பெருமையும் இருக்கிறது. இந்த அறையில் இருக்கும் எத்தனையோ எண்மான (Digital) இயந்திரங்களுக்கு இடையில் நான் மட்டும்தான் காகித நூல். என் பெயர் “அய்டா 2035” என்னில் எழுத அவர் உபயோகிக்கும் எழுத்தாணிதான் என் காதலி. என்னை கீறி நினைவுகளை பதிப்பதில் ‪#‎அவள்‬ ‪#‎ஆசை‬ அளாதி. கோவர்தன் ஒரு #விஞ்ஞானி. ஆனாலும் அவரின் ஏக்கங்களை நான் மட்டுமே அறிவேன். அவரிடம் எத்தனையோ சாதனங்கள் இருந்தும், தன் எண்ணங்களை பதிக்க இன்னும் என்னைதான்


காலமுரண்

 

 Send to : liveinpeace.thatha.univ.venus From : ravi.universe.earth.ind தேதி : 18-5-2117(AD) 1943ல் இறந்துபோன கொள்ளுத்தாத்தாவிற்கு உங்கள் அன்பு பேரன் எழுதிய மடல், மனதளவில் நான் ரொம்பவும் நொந்து போயிருகிறேன் தாத்தா !!. எனக்கு, இந்த முறையும் என் மனு நிராகரிக்கப்படுவதை என்னால் தாங்கிக்கொள்ளமுடியவில்லை, தாத்தா. என்ன செய்வது! காலம் எனக்கு இட்ட கோலத்தை நினைத்து யாரிடம் சொல்லி அழுவது. உலக ஒட்டப்பந்தயத்தில் எனக்கான இடம் எது என்று இன்னும் தெரியாமல் இருக்கிறேன் தாத்தா, உங்களைப்


மந்திரப்பலகை

 

 “டேய் தினேஷ்! ஏன்டா லொட்டு லொட்டுன்னு சேனல மாத்திட்டே இருக்க…?” இந்த குரலுக்கு சொந்தக்காரர் தினேஷுடைய அம்மா. தினேஷ் இன்ஜினியரிங் மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கும், இல்லை இல்லை மூன்றாம் ஆண்டு வகுப்புக்கு செல்லும் மாணவன்(ஏறக்குறைய எல்லா பாடத்திலும் அரியர் வைத்திருப் பவனை ‘படிக்கும்’ என்று சொல்வது நியாயம் இல்லை அல்லவா!). “காலேஜ் லீவ்னா போதுமே நாள் முழுக்க ரிமோட்டும் கையுமா உக்காரவேண்டியது, இல்லனா லேப்டாப்-அ நோண்ட வேண்டியது வேற என்ன தெரியும் உனக்கு. ஊர்ல உள்ள பசங்கலாம்


பனிமலையின் நாய்க்குட்டி

 

 இரநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் “பெருங்குடி” என்ற ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பனிமலை என்ற சிறுவன் வாழ்ந்துவந்தான். அவனுடன் எங்கும் எப்பொழுதும் அவனுடைய செல்ல நாய்க்குட்டி “சீனு” சுத்திகொண்டிருக்கும். சீனு மற்ற நாய்களை போலல்ல. அதற்கு நான்கு கால்கள், “விஷ் விஷ்” என சந்தோஷத்தில் குழையும் வால், இரு காதுகள், ஒரு ஈரமான மூக்கு போன்ற பல அம்சங்கள் சாதரணமாகவே இருந்தாலும், ஒரே ஒரு விஷயத்தில் அது சற்று வித்யாசமாக இருந்தது. சீனு மிக அழகாக தமிழில் பேசக்கூடிய


கிரக பிரவேசம்

 

 காலை 7 மணி, சூரியக் கதிர்கள் அந்த வீட்டின் ஜன்னல் உள்ளே பிரவேசித்தது. அக்கதிர்கள், விமல் முகத்தில் பட்டும் அவன் எழுந்திருக்கவில்லை. இன்னும் போர்வையை இழுத்து மூடிக்கொண்டு தூங்கினான். சூலமங்கள சகோதரிகளின் முருகன் பக்தி பாடலான ‘கந்தச்ஷ்டி கவசம்’ ஸ்பிக்கரில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. சாம்ராணி புகை, அந்த வீட்டில் முழுவதும் வியாபித்து, மனம் வீசிக்கொண்டிருந்தது. அப்புகை, மேல்மாடியில், விமல் படுத்துக்கொண்டிருந்த அறைக்கும் சென்றது. அப்புகை, அவன் போர்வையிலும் நுழைந்து, அவன் சுவாசத்தில் கலந்து, கண்களை அடைந்தது. சூரிய


சனி

 

 கஸிக்குத் தூக்கமே வரவில்லை. கனவுகளில் சனி பூதாகரமாக வந்து அவன்முன் நின்று பல்லை இளித்துக்காட்டியது. அவன் ஓட ஓட துரத்தினான். சனியைப் பிடிக்கவே முடியவில்லை. அவனுக்கே அதைப் பற்றி நினைத்தபோது கேவலமாக இருந்தது. கனவில் கூட அவனால் சனியைப் பிடிக்க முடியவில்லை. அதன் சாயல் நன்றாக நினைவிலிருந்தது அவனுக்கு. ஆயிரம் எலிகள் அவன் முன்னே வந்து கெக்கலித்தாலும் அவனுக்கு பிரச்சினைக்குரிய சனியைக் கண்டுபிடித்துவிடமுடியும். பரம்பரை பரம்பரையாக வரும் பகையை கூட அவன் மன்னிக்கத் தயாராயிருந்தான். ஆனால் சனியை