கதைத்தொகுப்பு: அறிவியல்

93 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

வீராவின் விதி

 

 “The present determines the past” – Veera’s Theorem இன்றைக்கு மட்டும் இரண்டாயிரம் தடவைகள் இதனை வாசித்துவிட்டேன். தமிழில் இன்னொரு ஆயிரம் தடவைகள். “நிகழ்காலத்தின் எந்தவொரு அவதானிப்பும் கடந்தகாலத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்” — வீராவின் விதி. என்னாலேயே நம்பமுடியவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் சரி பார்த்துவிட்டேன். நிறுவல்கள் எல்லாமே சரியாக இருக்கின்றன. உலகத்தில் அத்தனை விஞ்ஞானிகளாலும் கணித மேதைகளாலும் தீர்க்கமுடியாமல் தண்ணி காட்டிகொண்டிருந்த நிறுவல். உலகத்தையே புரட்டிப்போடப்போகின்ற சமன்பாடு. என் கைகளில். மொத்தமாக முன்னூற்றுப்பத்து பக்கங்கள். உலகமே


பச்சை மா

 

 “எத்தினை மணிக்கு செத்துப் போனீங்கள்?” “இப்பத்தான் தம்பி … ஒரு அரை மணித்தியாலம் இருக்கும்” “சரியான டைம் சொல்லுங்கோ”. இண்டர்கொம் கேட்ட கேள்விக்கு நித்தியானந்தன் விழித்தான். மணிக்கூட்டைப் பார்த்தான். முள்ளு மிக வேகமாக சுழன்றுகொண்டிருந்தது. இது எந்த ஊர் மணிக்கூடு என்ற குழப்பம் வந்தது. நித்தியானந்தன் தூக்கு மாட்டிய சமயம், அடுத்த அறையில் மனைவி கோமதி கொம்பியூட்டரில் எதையோ நோண்டிக்கொண்டிருந்தது ஞாபகம் வந்தது. ஒரு ஏழு ஏழரை இருக்கலாம். நித்தியானந்தன் ரொட்டிக்கு மா பிசைந்துகொண்டிருந்தபோது எடுத்த திடீர்


புத்தம் புது பூமி!

 

 “இதோ, இதுதான் நாம் கண்டுபிடித்துள்ள புதிய கோள்!” என்று பெருமிதப் புன்னகையோடு தன் இடப்புறம் இருந்த திரையைக் காட்டினார் அந்த விண்வெளிக் கூடத்தின் தலைமை அறிவியலாளர். அங்கே நூற்றுக்கு எழுபத்தைந்து அடி நீள அகலம் கொண்ட மாபெரும் திரையில், பல்லாயிரம் ஒளியாண்டுகள் தொலைவிலிருந்து நேரலையில் தெரிந்தது அந்தப் புதிய பூமி. ஊடகங்களின் ஒளிப்படக் கருவிகள் படபடவென அதைப் பார்த்துக் கண் சிமிட்டின. விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் பிற அறிவியலாளர்கள், உதவியாளர்கள் புடைசூழ அமர்ந்திருந்த மூத்த அறிவியலாளரின் முன்னால்


இரண்டாம் உலகம்

 

 தொண்டையை செருமியபடியே மணியம் மாஸ்டர் கூப்பிட்டார். “சரி இது முடிஞ்சுது அடுத்தவன் வா” அடுத்தது அவன் தான். பிரேம்நாத்துக்கு கால்கள் உதற ஆரம்பித்தன. விஞ்ஞானம் என்றாலே பிரேமுக்கு ஓடாது. அதுவும் அன்றைக்கு செயன்முறை காட்டவேண்டிய இறுதிநாள். இரண்டு நாட்களாக யோசித்து, யோசித்து ஒன்றுமே சரிவராமல் நேற்று இரவு தான் அவசர அவசரமாக இதை ஒப்பேற்றிக்கொண்டு வந்திருந்தான். வேலை செய்யாட்டி கதை கந்தல். மீண்டும் ஒருமுறை மனதுக்குள் பேசவேண்டியதை யோசித்துக்கொண்டான். “கறுப்பு துளை, திண்மம் சுருங்க சுருங்க, ஈர்ப்பு


கி.பி.3000 ம் வருடத்தின் ஒரு சில நாள்

 

 குளிரூட்டப்பட்ட ஒரு அறையில் அரை நிரவாணமாய் படுத்துறங்கிய கதிர் சட்டென சத்தம் கேட்டு கண் விழித்தவன், எதிரில் நாகரிகமாய் உடையணிந்து ஒருவன் நின்று கொண்டிருப்பதை கண்டவுடன் சட்டென எழுந்து தன் அரை குறை ஆடைகளை சரியாக அணிந்து கொண்டு, “ஏய் ஹூ ஆர் யூ ? இங்கே எப்படி உள்ளே வந்தே? கொஞ்சம் கூட மேனர்ஸ் இல்லாம அடுத்தவன் அறையிலே வந்து அரை குறையா படுத்திருக்கறவனை வேடிக்கை பார்த்திட்டு? மூச்சு விடாமல் ஆங்கிலத்தில் பேசினான். வணக்கம் என்


சொர்க்கத்துக்கு ஏழு படிகள்

 

 ஒரு நாள் நான் செய்திப்பத்திரிகையை புரட்டிய போது, பின்வரும் வார்த்தைகள் என்னை கவர்ந்தன. “ஹலோ, இளைஞர்களே! நீங்கள் விண்வெளி வீரர்கள் ஆக ஆசைப்படுகிறீர்களா?” நான் உணர்ச்சியோடு துள்ளிக் குதிப்பதற்கு இருந்தேன்; என் கண்கள் அச்சு எழுத்துக்களில் தயங்கின. உண்மையில் அது ஒரு விளம்பரம் தான்! நான் தொடர்ந்து படித்தேன்: “ஸாமந்தா சந்திரசேகர் விண்வெளி ஆய்வு நிலையம், பம்பாய்-1, விண்வெளி வீரர்களை நாடுகிறது! விண்வெளிப்பயணிகள் ஆக விரும்பும் இளைஞர்கள் விண்ணப்பிக்கலாம்…. “ஸாமந்தா சந்திரசேகர்? இந்தியாவின் பெரிய வானசாஸ்திரி! ஒரு


2100

 

 வீட்டில்….. நூறு வயது தொட்ட மூத்த விஞ்ஞானி முத்துசாமி…. சாய்வு நாற்காலியில் ரொம்ப இறுக்கம், கலக்கமாக அமர்ந்திருந்தார். உள்ளே நுழைந்த இளம்விஞ்ஞானி விஸ்வேஸ்வரனுக்கு அவரைப் பார்க்க அதிர்ச்சி. ” அப்பா…! ” அழைத்து அருகில் தாவி அமர்ந்தான். அவர் எதுவும் பேசாமல் இவனைப் பாவமாய்ப் பார்த்தார். ” ஏன்….. என்னாச்சுப்பா.. ? ” பதறினான். ” தொ….தொலைக்காட்சியில் இன்னையச் செய்தியைப் பார்த்தியா ? ” சொல்லும்போதே அவருக்குத் துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது. ” பார்த்தேம்பா. இங்கே…நீங்க வேலை


மார்ஸ் ட்ரிப்

 

 2061 ஆம் ஆண்டு பிறக்க இன்னும் ஒரு மணி நேரமே இருந்தது, சென்னை நகரெங்கும் விழாக்கோலம் பூண்டிருந்தது. வீதியோரம் ஆடவர்களும், இளம் நங்கைகளும் மகிழ்ச்சி உலா சென்று கொண்டிருந்தனர். மெரினா கடற்கரை சாலையில் சில இளைஞர்கள் அதி நவீன 400 cc மோட்டார் பைக்குகளில் மின்னல் வேகத்தில் பறந்து கொண்டிருந்தனர். முதன்மை சாலைக்கு மாற்றாக புதிதாக அமைக்கப் பட்ட பாலம் பொது மக்களுக்கு பெரும் நிம்மதியை கொடுத்திருந்தது. ஆங்காங்கே உயர் நவீன மருத்துவ வசதிகள் கொண்ட ஆம்புலன்சுகளும்,


டைம் ட்ராவல்

 

 தீபாவளி அன்று நண்பன் சேஷாத்ரியின் அழைப்பு வந்தபோது வழக்கமான தீபாவளி வாழ்த்து என்றுதான் எண்ணினேன். “டேய், இன்னைக்கு நீ ஃபிரீயா இருக்கும் போது லாபுக்கு வா” என்று சொல்லி வைத்துவிட்டான். அவ்வளவுதான். வாழ்த்துமில்லை ஒன்றுமில்லை. எனக்கு ஆச்சரியம். இந்த மாதிரி விசேஷ நாளில் கூட லாபில் என்ன வேலை? நாங்கள் சேர்ந்து படித்தபோது, நாங்கள் பெரும்பாலானோர் சினிமா கதாநாயகிகளைப் பார்த்து ஜொள்ளு விட்டுக்கொண்டு அலைந்தபோது ஃபிஸிக்ஸ் புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருப்பான் நண்பன் சேஷாத்ரி. ரொம்பவே புத்திசாலி. அறிவாளி.


விண்கல்லும் வித்தக பெருமாளும்

 

 2103 ஜனவரி 10 காலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் அவர் தயாராகிவிட்டார். வழமையாக அணியும் காலின் கால்பங்கை மறைக்கும் பாதணி, அதற்கு மேல் மறைக்க றப்பர் காற்சட்டை, மேலே றப்பர் கோர்ட் என்று எல்லாம் இருளின் நிறத்தில் இருந்தது. அவரின் பெயர் மட்டும்தான் வித்தக பெருமாள்.. சரியாக 150 வருடங்களுக்கு முன்னர் வித்தக பெருமாளுக்கு ஒற்றைப் பிள்ளையாய் பிறந்த செம்பக பெருமாளின் வழியில் வந்த சுத்த தமிழர். இந்த பெருமாள்கள் அந்த காலத்தில் மிகப்பெரிய ஆரூடர்களாக இருந்தார்கள். கலப்படத்