கதைத்தொகுப்பு: அமானுஷம்

50 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஆவியும் சதாசிவமும்

 

 பெங்களூரில் இருந்து ஊட்டி போகும் வழியில், மாண்டியாவைத் தாண்டியதும், வலதுபுறம் இருந்த அந்த சிறிய பஸ்ஸ்டாண்டில் தனது காரை நிறுத்தச்சொல்லி இறங்கினார் சதாசிவம். இதே இடத்தில்தான் அந்த அரூபன் அறிமுகமானான். அவனால் தன் மனைவி சரஸ்வதி இறந்துபோனதை எண்ணி அங்கேயே சிறிதுநேரம் நின்று அழுதார். ***** அது புதன்கிழமை, ஜூலை பதினைந்தாம்தேதி, 2015ம் வருடம். சதாசிவம் சரஸ்வதியுடன் தனது சான்ட்ரோ காரில் ஊட்டியிலிருந்து பெங்களூர் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தார். மைசூரைத் தாண்டி மாண்டியா வந்து கொண்டிருந்தபோது மழை


சுவடுகள்

 

 போன மாதம் தான் எனக்கு லக்னோ ரீஜனல் ஆபீசில் மாற்றலானது. போன வாரம் ஆடிட்டுக்காக லக்னோ தாண்டி பஸ்தி என்னும் ஊருக்குப் போயிருந்தேன். மூணு பிராஞ்ச் ஆடிட். நாலு நாள் ட்யூட்டி. சின்ன ஊர், தங்கும் வசதி குறைவானதால் மெயின் பிராஞ்ச் மேனேஜர் சுபாஷ் குப்தா குடியிருந்த வீட்டிலேயே தங்க வசதி செய்து தந்தார். நாலு நாள்தானே என்று நானும் சரியென்று தங்கி விட்டேன். கீழ் தளத்தில் சுபாஷும் மேல் தளத்தில் வீட்டு ஓனரும் என்று இரண்டு


யார் நீ?

 

 இரண்டு நாள் outstation branch ஆடிட்டுனா கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ்டா இருக்கும். ருடீன் போர் அடிச்சு போச்சு “I will start tomorrow itself, Sir”னு ரீஜனல் மானேஜர் கிட்ட சொன்னேன் நான். நான்? வெங்கடேஷ், வங்கி அதிகாரி, வயசு 48. லக்னோவில் போஸ்டிங். மனைவியும் பெண்ணும், அவள் பக்க உறவுல ஏதோ கல்யாணத்துக்காக சென்னை போயிருக்காங்க. நான் தனியா லக்னோல போர் அடிச்சிகிட்டு. அது தான் சரின்னு உடனே சொல்லிட்டேன். ஆனா branch எதுன்னு தெரிஞ்சப்பறம் கொஞ்சம்


சாகப் பிடிக்காதவர்கள்

 

 என்ன இருந்தாலும் தாம்பரம்னா தாம்பரம்தான். அந்த அதிகாலைப் பனியும் சில்லு காத்தும் ஸிட்டில கிடைக்குமா சொல்லுங்க? அதுவும் போன மாசம் முழுக்க மதுரை திருச்சின்னு ஆபீஸ் விஷயம் டூர்ல இருந்த எனக்கு இந்தக் குளிர் ரொம்பவுமே இதமா இருந்துது. நேத்து ராத்திரி தான் தாம்பரம் வந்தேன். ஒரு சின்ன வாக் போலாம்னு வெளியே வந்திருந்தேன். மனைவி நச்சரிப்புப் தாங்காம எடுத்த வந்த மப்ளர் கழுத்தைச் சுற்றி ஸ்டைலாகக் கிடந்தது. அந்தக் குளிருக்கு ஒரு தம் போட்டா இன்னும்


கூரியரில் வந்த மரணம்

 

 மென்மையாக ஒலித்த i phone அலாரம் சப்தத்தினால் கண் விழித்த பூங்கொடி, அழகாக சோம்பல் முறித்தாள். அவள் சோம்பல் முறித்த அழகைப் பார்த்திருந்தீர்களானால் செய்துகொண்டிருக்கும் வேலையை ரிசைன் பண்ணிவிட்டு கவிதை எழுத புறப்பட்டு விடுவீர்கள். பூங்கொடிக்கு இன்று பிறந்த நாள்.பதினெட்டு முடிகிறது. கண்டதும் காமுற வைக்கும் அகநானூற்று பெண் ரகம். காலேஜ் முதல் வருடம் படிக்கிறாள். கல்லூரிக் கனவுக் கன்னி. அவளைக் காதலிப்பவர்கள் ஏராளம். ஆனால் அவள் காதலிப்பது முரளியை. முரளி என்கிற முரளிதர் சென்னையின் பிரபல


ஒரு மழை நாள்

 

 மழை விடுவது போலத் தெரியவில்லை. இன்னும் அதிகமாகிக் கொண்டிருந்தது. ஏற்கனவே குளிர்காலம். மழையினால் குளிர் அதிகமாகி விட்டது. திரும்பவும் நான் என் எதிரிலிருந்த மேஜையில் வைக்கப் பட்டிருந்த அந்தப் பழைய செய்தித்தாளைப் பார்த்தேன். முதல் பக்கத்தில் இருந்து என் முகம் என்னைப் பார்த்து சிரித்தது. அப்போது தான் கடைசியாக சிரித்தது. அப்புறம் சோகமோ சோகம். கோரமோ கோரம். எல்லாம் என் விதி. அப்போது தான் காலிங் பெல் ஒலித்தது. “கதவு திறந்துதான் இருக்கிறது. உள்ளே வரலாம்” ஒரு


ஈ.எஸ்.பீ (e.s.p)

 

 “பயமா இருக்கு டாக்டர்” என்று சொன்ன என்னைப் பார்த்தார் (சைக்கியாட்ரிஸ்ட்) டாக்டர் ஆதிமூலம். “என்னய்யா பயம்? இதெல்லாம் ஒரு passing phase. ரொம்ப சின்ன விஷயத்தப் பெருசு பண்ணாதே! கொஞ்ச நாள்ல சரியாயிடும். இந்த மருந்து தரேன். anti stress மருந்து. கொஞ்சம் தூக்கம் வரும். அதுனாலே நைட்ல சாப்பிட்டா, வெளில போகறத தவிர்க்கறது நல்லது” என்று சொன்னார். என்னடா திடுதிப்புன்னு டாக்டர் கிட்ட கூட்டிக்கிட்டு போயிட்டேன் என்று நினைக்காதீர்கள். ஒரு இரண்டு மாதகாலம் முன்னர் ஆரம்பித்த


த லாஸ்ட் ட்ரெயின்

 

 2016 வடக்கு லண்டன். ‘ இப்படிக் கண்மண் தெரியாமல் குடித்திருக்கக்கூடாது’ அவன் தனக்குள் சொல்லிக்கொள்ளும்போதே வரதனின் வார்த்தைகள்; அவனுக்குள் தடுமாறின. அவனுடன் குடித்துக் கொண்டிருந்த சினேகிதர்களை விட்டுப் பிரிந்து ‘பாரிலிருந்து’ வெளியேவந்ததும் வெளியில் பெய்துகொண்டிருந்த பெரு மழையில் சட்டென்று நனைந்து விட்டான். சதக் சதக்கென்ற மழை நீpரும் அவனின் தள்ளாட்டத்திறு;கு ஒரு காரணியானது. வழியெல்லாம் நிர்; தேங்கியிருந்தது..அவன் போதையில் அநாயாசாகமாக நடக்க எத்தனித்தான்;. அவனுள் ஒரு அசுரவேகமும் உற்சாகமும் பொங்குவதுபோல் அவன் போதை மனம் சந்தோசப் பட்டது.


அமாவாசை இரவில்..!

 

 நான் நகரத்தின் நெரிசலை கடக்கும் போது வழக்கத்தை விட நேரமாகியிருந்தது. எல்லாம் என் மனைவியால் தான்! வீட்டிற்கு சென்றவுடன் தெளிவாக (சற்று காட்டமாகவும் தான்) சொல்லிவிட வேண்டும் இது எனக்கு சரிவராது என்று! பின்னே அவனவன் ஆபீஸ் முடிந்து அலுத்து சலித்து வந்தால் இவளது நாயை ஆஸ்பதிரிக்கு கூட்டிச்செல்ல வேண்டுமாம்! என் வீடு நகரத்தை விட்டு சற்று தள்ளி ஒரு பதினைந்து கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இப்போது தான் வளர்ந்து வரும் குடியிருப்புப் பகுதியில் இருந்தது. ஆறு மணிக்கு


Facebook ரெக்வெஸ்ட்

 

 “Prashanth added you as a friend in facebook, click to confirm”. பீப் என்ற சத்தத்துடன் தனது பிரவ்சரில் வந்த நோடிபிகேஷனை பார்த்த இந்துஜா வியந்தாள். அந்த லேனோவோ மானிடரின் வலது ஓரம் நேரத்தினை 3:00AM என்று காட்டியது. ‘இந்நேரத்துக்கு யார் ரெக்வெஸ்ட் அனுப்புராங்க..?? யார் இந்த பிரஷாந்த்?’ குழப்பத்தோடு அந்த பெயரின் மீது கிளிக் செய்தாள். ரிலையன்ஸ் நெட்கனெக்டின் அசுர வேகத்தில் அவன் பிரோபில் அடுத்த மூன்று நொடிகளில் முழுவதும் லோட் ஆனது.