கதைத்தொகுப்பு: அமானுஷம்

60 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பேய் பேய்தான்

 

 கல்பனாவுக்கு வயது இருபத்தி நான்கு. பி.ஈ முடித்துவிட்டு சென்னையில் ஒரு பிரபல ஐடி கம்பெனியில் நல்ல சம்பளத்தில் வேலையில் இருந்தாள். கழுவிச் சீவிய பப்பாளி நிறத்தில் தளதளவென்று இருந்தாள். சொந்த ஊர் மதுரை. பெண்களுக்கான ஹாஸ்டல் டி.நகர் மார்க்கபந்து மேன்ஷனில் அவளுடைய தோழி நீரஜாவுடன் கல்பனா தங்கியிருக்கிறாள். நீரஜா மத்திய அரசின் ஆர்க்கியாலாஜி டிபார்மென்டில் வேலை செய்கிறாள். வாழைக்காய் கெச்சல் போல இருந்தாள். சொந்தஊர் காரைக்குடி. இருவருக்கும் கடந்த மூன்று வருடங்களாக நட்புடன் கூடிய நல்ல புரிதல்.


ஆத்மா

 

 ” நள்ளிரவு 11.35 மணி. பேய் பிசாசுகள் நடமாட இன்னும் 25 நிமிடங்கள் இருகிறது. அதுவரை நீங்கள் என்னுடன் இணைந்திருங்கள். இது ஜான், நீங்க கேட்டுக்கொண்டு இருப்பது சூரியன் fm ” Fm சவுண்டை லேசாக குறைத்து, கூகுள் மேப்பை பார்த்தவாறு அருண் காரை ஓட்டிகொண்டு இருந்தான். கஷ்டமரிடம், ” சார், ஹோட்டல் பேரு கரக்டு்தான..?” என கேட்க, கஷ்டமரும் தன் மொபைலை பார்த்து, ” கரக்ட்தான் ஏன் ? என்னாச்சு..? ” அருண் திரும்பி அவரை


மாய எண் 13

 

 இந்த புத்தகத்தில் வரும் அனைத்தும் கற்பனையே. இப்புத்தகத்தை படித்தபின்பு உங்களுக்கு ஏற்படும் எந்த அசம்பாவிதத்திற்க்கும், இந்த கதைக்கும், இப்புத்தகத்தை எழுதினவருக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது. இதய நோயுள்ளவர்கள், பயந்த சுபாவம் உள்ளவர்கள்,தயவு செய்து படிக்க வேண்டாம். தைரியத்துடன் தொடர்வோர் இதில் கூறப்பட்டுள்ள கருத்துக்களுக்கு சம்பந்தமான தங்கள் வாழ்வில் நடந்த விசயங்களை நினைத்து பார்க்க வேண்டாம். இப்புத்தகத்தை படித்து கொண்டிருக்கும் பொழுது கவனத்தை வேறு எங்கேயும் சிதரவிட வேண்டாம். தவரும் பட்சத்தில் ஏற்படும் அமானுஷ்யமான அனுபவங்களை அனுபவித்து தெரிந்து


அனு

 

 அனு – எபிசொட் -1 OPEN SHORT சீன் -1 ( தீவை பற்றி விவரிக்க , தீவை சுற்றி காட்டபடுகிறது)(montage shorts ) மனித மர்மத்தின் உச்சமாக கருத படுவது மர்மங்கள் மட்டுமே , அப்படி இருக்க பல பேர்களை பலி வாங்கிய ஜார்ஜ் வில்லியம் தீவு , பலர் இடி தாக்கி உயிர் இருந்ததால் , இங்கு கடவுள் சக்தி இல்லை என்றும் இங்கு அமானுஷ்ய ஷக்தி அதிகமாக இருக்க , மனிதர்களை வேட்டையாடும்


ஆவிக்கதை

 

 ஆவிகள் பற்றிய பாடம் நடந்துகொண்டிருந்தது மாசில்லாக் கோட்டையின் மாணிக்க மண்டபத்தில். வைரமாளிகையில் படிக்க பிக்காதவன் பெயர் ஜான். அவனுக்கு ஆவிகள் பற்றித் தெரிந்துகொள்வதில் அப்படி ஒரு ஆர்வம்.அதற்குக் காரணம் பலருக்குத் தெரியாது. மதி கேட்டபோது இப்படி பதில் சொன்னான். எங்கப்பா தன் தாத்தாவின் ஆவியை நேரில் பார்த்தார். எனக்கும் ஆவி தெரியுமா? என்று கேட்டதற்கு பெரியவனானது நீயும் ஒரு நாள் பார்பாய் என்றார். அவர் அந்த விவரத்தை சிறுவனாய் இருந்த போது அவனிடம் சொன்னார். கடிகாரத்தைப் பார்த்தான்


கமலா வீட்டோடு பறந்து போனாள்

 

 இரவு கனவில் தன்னுடைய தாத்தாவின் ஆவி சொன்ன அந்தப் பேருந்தில் ஏறினாள் கமலா. அவர் சொன்னதற்கு மாறாகக் காலியாக இருந்த அந்தப் பேருந்தில் ஜன்னல் ஓரம் அமர்ந்தாள். தன்னைவிட இருமடங்கு வயதையுடைய பத்துபேர் இருந்தது எண்ணியபோது தெரிந்தது. தாத்தா கானாமல் போனபோது அவர் பறந்து போனதாக அந்த ஊரில் பரவலாகப் பேசப்பட்டது. அப்போது அவள் சிறுமியாக இருந்ததால் அது பற்றிப் பெருசாக அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. அதன் பிறகு பலமுறை தாத்தாவின் ஆவி நல்லிரவில் வந்து அவளைப் பார்த்து டாட்டா


பிசாசக்கை

 

 அன்றொரு மதியம். புழுக்கம் கதகதப்பை தரவும், கடலோரமாக சென்று சற்று இளைப்பாறலாமென எழுந்து பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே சென்றேன். எங்கள் வீட்டிலிருந்து எட்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவில்தான் வங்கக்கடலின் விளிம்பவள் நீல நிறத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தாள். கடல் அருகில் அதன் கரையோரமாக நெடு நெடுவென வளர்ந்து கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை வரிசையாகி நிற்கும் சவுக்கு மரங்கள். அதன் நிழலோடு ஒற்றை வழி பாதை ஒன்று. அந்த பாதையில் மெதுமெதுவாக பைக்கை ஓட்டிச் செல்லும்போது மெல்லிய- சில்லெனும்


கணேசர் வீட்டுப் பேய்

 

 இப்போது இந்த வீடு பேய் வீடு போல இருக்கிறது. அப்படி எண்ண நினைத்த கணேசர் அதைத் திருத்தி இல்லை இது பேய்வீடே என்கின்ற அனுபவத்தை முடிவாக ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டார். பின்பு மிகுந்த கவலையோடும், வேதனையோடும் எழுந்து சாளரங்களை இறுக்கமாக இழுத்து மூடினார். அடக்க முடியாத கவலையும், பொறுக்க முடியாத பயமும் வெடித்து விடுமோ என்கின்ற நடுக்கத்தை அவருக்கு உண்டு பண்ணியது. அழுதுவிடுவேனோ என்பதான எண்ணம் அவருக்குத் திறந்த குளிர்பானத்தில் இருந்து வெளிவரும் குமிழிகளாய் தோன்றி அவர் நெஞ்சத்து


பேயுடன் சில நாட்கள்

 

 வாசுதேவனுக்கு சொந்த ஊர் அம்பாசமுத்திரம். பி.ஈ. படித்து முடித்ததும் சென்னை வேளச்சேரியில் ஒரு சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் டேட்டா சென்டர் இஞ்ஜினியராக வேலை கிடைத்தது. வேளச்சேரியின் ஒதுக்குப் புறத்தில் ஒரு புதிய வீடு எடுத்து தனியாகத் தங்கி சமைத்துச் சாப்பிட்டான். அதன் ஓனர் மாடியில் இருந்தார். இரவு பத்து மணிக்குள் வீட்டுக்கு வந்து கேட்டைப் பூட்டி விடவேண்டும்; வீட்டில் சிகரெட் பிடிக்கக் கூடாது போன்ற பல கண்டிஷன்கள் போட்டு வீட்டை வாடகைக்கு கொடுத்தார். அவன் அந்த வீட்டுக்கு குடியேறிய


மஞ்சள் இரவுகளும் நீண்ட தொடுவானங்களும்

 

 மஞ்சள் இரவு தேங்கிக் கிடந்தது. மஞ்சள் உரசும் மர்மத்தில் ஊரே தூங்கிக் கிடந்தது. நள்ளிரவு 2 மணிக்கு மேல் சாலையில் சில பிச்சைக்காரர்களைத் தவிர எப்போதாவது வந்து போகும் இருசக்கர வாகனங்கள் மட்டுமே நகரத்தின் சீழ் பூத்த கண்களை திறந்தன. மற்றபடி இப்போது நான். நான் மட்டுமே. நடந்தேன். நான் நடந்து நடந்து நேராக சென்று நின்ற இடம். புண்ணியமூர்த்தி. வயது 48. என்னை உற்றுப்பார்த்தார். நானும் உற்றுப் பார்த்தேன். “வாங்க போலாம்…” என்றேன். அழுத்தமான கண்கள்.