Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: March 8, 2021

9 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மகிழம் பூ மனசுக்காரி

 

 இருளை வெளிச்சம் சிறிது சிறிதாக ஆக்கிறமித்துக் கொண்டு இருக்கும் அதிகாலை வேலை. வீட்டின் அழைப்பு மணி அடிக்கும் சப்தம் கேட்டு கதவை திறந்தேன். அழகா சவரம் செய்யப்பட்ட முகம், எண்ணெய் போட்டு வாரிய தலை, கஞ்சி போட்டு தேய்த்து கத்தி போன்று நிற்கும் சட்டை. முகத்தில் தவுசன் வாட்ஸ் பல்ப் போன்று பிரகாசமான புன்னகையுடன் கையில் கொண்டு வந்த மலர்க் கொத்தை என்னிடம் கொடுத்து அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தைதான் எனக்கே ஞாபகம் வந்தது. “பிறந்த நாள்


ஒரு பாதையின் கதை

 

 “இன்றைய மாலைப் பொழுது எங்கள் எல்லோ ருக்கும் ஒரு இனிய மாலைப் பொழுதுதான். வாழ்க்கைப் பயணத்தில் எத்தனையோ மாலைப் பொழுதுகளை நாம் சந்தித்துவிட்டோம்; இனி மேலும் சந்திப்போம். கடந்து போன எத்தனையோ மாலைப் பொழுதுகள் உங்கள் மனதில் இனிய ஞாபகங்களைக் கிளர்த்தலாம். ஏதோ வொரு மாலைப்பொழுதில் உங்களுக்கு திருமணம் நடந்திருக்கலாம். ஏதோவொரு மாலைப்பொழுதில் நீங்கள் உங்கள் மனங்கவர்ந்தவரை முதன் முதலில் சந்தித்திருக்கலாம். எப்போதோ ஒரு மாலைப்பொழுதில் உங்கள் முதலாவது மகனை நீங்கள் பிரசவித்து இருக்கலாம்.” “எனக்கு நல்ல


முரட்டுக்காளை…

 

 “தாத்தா… தாத்தா… டோக்கன் வாங்கிட்டேன். நாளைக்கு பதினோரு மணிக்கு நாம அங்க இருக்கணும்.” என்று சந்தோஷமாக ஓடி வந்தான் கணேசன். “அப்படியா, சரிப்பா கணேசா, ஆனா காலைலயிருந்து மருது கத்திகிட்டே இருக்கான்.. என்னான்னே தெரியல.” “தண்ணி வச்சீங்களா, தீனி போட்டீங்களா..?” என்றான் கணேசன்.. “எல்லாம் வைச்சாச்சு, ஆனாலும் கத்துறான். கண்ணு பக்கத்துல ஏதோ அடி பட்டிருக்கு.. டாக்டர வர சொல்லிருக்கேன்..” என்று தாத்தா சொன்னவுடன் பதறி அடித்து மருதுவிடம் ஓடினான் கணேசன். பதினொன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் கணேசனும்,


வேலை

 

 நிர்மலா அவசர அவசரமாக ஆபிஸ்க்கு கிளம்பினாள்,சரியான நேரத்திற்கு போகாவிட்டால் மெனேஜர் முறைப்புக்கு ஆளாகவேண்டிவரும் அது அவளுக்கு எப்போதும் பிடிக்காது,எப்படியும் சரியான நேரத்திற்கு போய்விடுவாள்.அதனால் தான் காலையில் இவ்வளவு பரபரப்பு,பதட்டம். ஐந்து மணிக்கு எழும்பும் அவள்,அவசரமாக பல் தேய்ச்சி காலை கடன்களை முடித்தப் பிறகு,சமைக்கத் தொடங்குவாள்.சாதம்,சாம்பார்,கூட்டு,பொறியல் செய்து, காலை டிபனையும் செய்து முடிப்பாள்,அருணுக்கு பெட் காப்பி கொடுத்து விட்டு, கவின், கவிதாவை எழுப்புவாள்.அவர்களைப் பல் தேய்க்கவைத்து குளிக்கவைத்து,பால் காய்ச்சி இருவருக்கும் குடிக்கவைப்பதுவே,பெரும்பாடாக இருக்கும் அவளுக்கு காலையில். கவிக்கு ஏழு


கார்பரேட் கம்பெனியில் பாட்டி வடை சுட்ட கதை

 

 கண்ணயர்ந்திருந்த ராமகோபாலன், வீட்டின் காலிங் பெல் சத்தம் தொடர்ந்து அடித்ததால் வெளியே போய் எட்டிப் பார்த்தார். ”அடே, அடே, வாப்பா இராஜேஷ்” என உள்ளே கூப்பிட்டு போனார். என்ன அங்கிள் வெளியே போகலையா? என்று கேட்டான் இராஜேஷ். அதற்கு ” வெயில் கொளுத்தறதால வீட்டை விட்டு எங்கும் போகவில்லை என்றார் ராமகோபாலன். இருவரும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது…. “அங்கிள் சாக்லேட், அப்புறம் ஒரு கதை” வழக்கமாய் கேட்பது போலவே அன்றும் கேட்டான் ராமகோபாலனின் பேரன் சீனு. இராஜேஷ் தன்


மூளைக்கூலிகள்

 

 கே.எல்.ஐ.ஏ, எனும் கோலலம்பூர் அனைத்துலக விமான நிலைய காத்திருப்பு முகப்பு. அன்றுதான் சுப்பிரமணியமும் செல்லம்மாவும் முதன் முறையாக வந்திருந்தார்கள். விமான நிலையத்தின் பரபரப்பும் சுறுசுறுப்பும் அனைத்துகலப் பயணிகளின் சலசலப்பான உரையாடல்களும் எதை யோசிப்பது எதை விடுவது என்று தெரியாமல் குழம்பிப்போய் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். மகன் அரசனை யார் யாரோ வந்து வாழ்த்தினார்கள். அவன் அருகில் நின்று போட்டோ எடுத்துக் கொண்டார்கள். ஒரு சிலர் வந்து இவர்களுக்குக் கை நீட்ட கை கொடுக்கும் கலையை அறியாதிருந்தும் முதன் முறையாக அன்று


பையன் வைத்த பரீட்சை…!

 

 அலுவலகத்தில் டாணென்று மணி நாலு அடிக்கிறதோ இல்லையோ எனக்குள் டீ குடித்து ஒரு தம்மடிக்க வேண்டும் என்கிற உணர்வு தானாக வந்துவிடும். பத்து வருட பழக்கத் தோசம்! படித்து முடித்து வேலைக் கிடைக்காமல் கஷ்டப்படும் காலத்தில்… ‘புண் பட்ட மனதை புகை விட்டு ஆற்று !’ என்று என் நண்பன் தொட்டு வைக்க….. தொடர்ந்த பழக்கம் இது. தாமதித்தால் தலைவலி வரத் தொடங்கும். மற்றவர்களை விழுந்து பிடுங்கத் தோன்றும். அனாவசியமாக அவர்கள் வலி படுவார்கள். எனக்கும் வலி.


கடவுள் மீண்டும் வருவாரா…?

 

 கடவுள் தனியாக இருக்கிறார். எங்கும் அமைதி, மயான அமைதி என்பார்களே. மனம் வெற்றிடமாய்க் கிடக்கிறது. செய்வதற்கு எதுவுமில்லை. வெறுத்துவிட்டது அவருக்கு. எம்மால் உருவாக்கப்பட்ட பூமிக்கு ஒருதடவை போய்ப் பார்க்கலாமே என்று அங்கு வருகிறார். அவர் சிந்தையில் ஏதோ தட்டுப்படுகிறது. எடுத்துப் பார்க்கிறார், ஒரு டைனோசரின் எலும்பு அது. அட, இந்த டைனோசரையாவது அழிக்காமல் விட்டிருக்கலாமே. இவையிருந்திருந்தால் இவற்றைப் பார்த்தாவது பொழுதைப் போக்கியிருக்கலாமே. அவர் மனம் இப்பொழுது ஏங்குகிறது. இதுவரை ஒர் அறிவு முதல் ஐந்தறிவு வரையுள்ள விலங்குகளை


சொர்க்க வாசல்

 

 இன்று வைகுண்ட ஏகாதசி. ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதர் கோயிலில் எப்போதும்போல பயங்கரக் கூட்டம். வருடா வருடம் நான் வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று தவறாமல் அரங்கனைச் சேவித்து விடுவேன். இன்றும் வழக்கம்போல் அரங்கனைச் சேவித்து, பரமபத வாசலையும் கடந்து மணல் வெளியில் காற்றாட சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தேன். திடீரென என் அருகில் ஒரு மெல்லிய குரல் கேட்டது. “அதான் சொர்க்க வாசலை இப்ப தாண்டியாச்சுல்ல… சரி இப்பவே என்னோட நீ வா போகலாம்…” குரல் வந்த திசையில் பார்த்தால், சாட்சாத்