கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: October 29, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

போர்முகம்

 

 அடிக்கடி வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு மீண்டும் மீண்டும் வெவ்வேறு இடங்களில் நடப்படும் பயிர்கள் எல்லம் பிழைத்துக் கொள்வதில்லை. சில செத்துமடிந்துவிடுகின்றன. சில உயிருக்காய் ஊசலாடுகின்றன. ஒரு சில மட்டுமே மீண்டும் தளிர்த்துத் துளிர்விடுகின்றன.இப்படித்தான் யாழ்ப்பணத்து மக்களும் அடிக்கடி வேரோடு பிடுங்கப்படுகிறார்கள்.அவர்களது ஆணிவேர்கள் அறுந்துபோகின்றன. எனது சிந்தனையை பஸ்சின் இரைச்சல் துண்டிக்கிறது. ஆர்வமாய்த் தெருவை நோக்குகிறேன். மூளாய் வீதியிலிருந்து நெல்லியான் சந்தி முடக்கில் திரும்பி, சுழிபுர வீதியால் இராணுவ வாகனம் ஒன்று மிகவேகமாகச் செல்கிறது. ஏமாற்றத்துடனும் சலிப்புடனும் நேரத்தைப் பார்க்கிறேன்.


அதிகாலை மூன்று மணிக்கு

 

 என் பேரு மணி .நம்ம கூட இன்னைக்கு பேச போறது இன்ஸ்பெக்டர் ஜெகன்.ஒரு மருத்துவர் கொலை வழக்கில் நீங்க செம்மையா குற்றவாளிய கண்டுபிடிச்சிங்க சார்.அதை பத்தி மக்கள் கிட்ட கொஞ்சம் தெளிவா சொல்லுங்க சார் என்றார் பத்திரிகையாளர் மணி. உடனே ஜெகனும், எங்களுக்கு ஒரு போன் கால் வந்திச்சு ஒரு பிணம் பழைய குடோனுல இருக்குனு.நாங்க எங்க டீம்வோட போனோம். விசாராணை பண்ணதுல தான் தெரிய வந்தது அவர் ஒரு மருத்துவர்னு அவர கிட்டத்தட்ட ஒரு வாரமா


மர்மத்தின் மறு பக்கம்

 

 இந்த விளம்பரத்தைப் பார்த்தாயா மீனா? அன்றைய செய்தித் தாளில் வந்திருந்த விளம்பரத்தை என் மனைவியைக் கூப்பிட்டுக் காண்பித்தேன். அதில் வந்திருந்த செய்தி இதுதான். “நன்றி.மிகவும் நன்றி. இந்த போட்டோவில் இருப்பவர், எங்கள் உறவினர் ஆவார்கள். எழும்பூர் ரயில் நிலயத்தில் அவர், மாரடைப்பினால் கீழே விழும் தருவாயில்; அவரைத் தாங்கி, தன் மடியில் கிடத்தி முதலுதவி செய்த நபருக்கு எங்கள் குடும்பம் கடமைப் பட்டிருக்கிறது. நன்றி விசுவாசத்துடன் நாங்கள் அந்நபரைப் பார்க்கவும், அவருக்கு எங்கள் காணிக்கைகளைச் செலுத்தவும் விரும்புகிறோம்.


நேர்மைக்கு விலையில்லை

 

 பள்ளி விட்டு வந்ததும் புத்தகப்பையை ஒருபுறமும் ஷு-சாக்ஸ் ஒருபுறமும் என தூக்கி எறிந்து விட்டு முகத்தை “உர்” என்று தூக்கிவைத்தபடி கோபமாக பெட்ரூமினுள் நுழைந்தாள் சஞ்சனா… வாசற்கதவை லாக் செய்து விட்டு கிச்சனின் உள்ளே வந்து பாலை காய்ச்சி ஒரு டம்ளரில் ஊற்றி சஞ்சனாவிடம் நீட்டினாள் சவீதா..கோபம் குறையாதவளாக முகத்தை வேறுபுறம் திருப்பி கொண்டாள் சஞ்சு… சரி அவளே அடங்கட்டுமென பாலை மேஜை மீது வைத்து விட்டு கூடவே திண்பண்டங்கள் சிலதையும் வைத்து விட்டு வெளியேறி தன்


பொறாமை

 

 கடந்த இரண்டு மூன்று நாட்களாக காரணமில்லாமல் அலுவலகத்தில் எனக்கு எதிரில் உட்கார்ந்திருக்கும் ராமசாமியின் மீது எரிச்சல்வந்தது. எதற்கு என்று காரணம் புரியவில்லை. நானும் யோசித்து யோசித்து அதனாலேயே எரிச்சல் அதிகமானதுதான் மிச்சம். இதற்கும் அவர் என்னிடம் எந்த விசயத்திற்கும் வந்ததில்லை. தானுண்டு தன் வேலை உண்டு என்று வந்து போய்க் கொண்டிருப்பவர். இது என்ன இப்படி காரணம் இல்லாமல் எரிச்சல்படுவது என்று நானே என்னை கடிந்து கொண்டேன். அவர் மீது பொறாமைபடுகிறேனோ? இதற்கும் அவர் என்னை கண்டால்