கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: September 21, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

குப்பை

 

 பீரோவுக்கு அடில, கட்டிலுக்கு அடிலன்னு விட்டுப் பெருக்கணும்னு எத்தனை தடவை சொன்னாலும் தெரியறதில்ல….! தன் கணவரிடம் அந்தம்மாள் சொல்லியதே காதில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்தது சம்பங்கிக்கு. சாலையில் போய்க் கொண்டிருந்த லாரியின் பேரிரைச்சலை மீறி அந்தக்குரல் இவள் காதில் அசரீரியாய் ஒலித்தது. யதார்த்தமாய்ப் பேசிய பேச்சாய் அதை எப்படிக் கொள்வது? வழக்கத்திற்கு மாறாய் சற்றுச் சத்தமாகத்தானே அந்தக் குரல் ஒலித்தது. அருகில் நின்று பல் துலக்கிக் கொண்டிருந்த கணவரிடம் அப்படிச் சத்தமாய்ச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம்தான் என்ன?


ஆவிகளின் அரண்மனை

 

 அவன் கண் விழித்த போது மிதமான குளிரை உணர்ந்தான். அது அவனுக்கு இதமாக இருந்தது. சுற்றும் முற்றும் கவனித்தான். தான் வெறும் புல் தரையில், எவ்வித வசதியும் இன்றி சயனித்திருந்ததை எண்ணி திகைத்தான். எழுந்து உட்கார்ந்தவன், அந்த இடம் ஒரு காடு என்பதையும், ஒரே ஒரு ஒற்றையடிப் பாதை அங்கு இருந்ததையும் கண்ணுற்றான். ஏனோ அவனுக்கு மிக மகிழ்சியாக இருந்தது. காற்றில் மிதப்பது போல உடலும் உள்ளமும் லேசாக இருந்தது. அவன் அந்த ஒற்றையடிப் பாதை வழியே


காலம் மறைத்த மக்கள்

 

 அத்தியாயம் – 5 | அத்தியாயம் – 6 இரவு உணவு முடிந்த பின்னர் நான் ஒரு சிகரெட்டைச் சுருட்டி வாயிலுக்கு முன் இருந்த விலங்குத் தோல்களின் மேல் நன்றாகக் காலை நீட்டிப் படுத்துக் கொண்டேன். அஜோர் என் தொடை மீது தலை வைத்துப் படுத்தாள். பெரும் மன நிம்மதி கிட்டியது போல் இருந்தது. இப்பொழுதுதான் ஒரு அமைதியும் பாதுகாப்பும் கிடைத்தது எனது விமானம் உடைந்து போன பின். எனது கை என்னவள் என்று அறிவித்த அவளது


ஒப்பீடு

 

 வசந்தியின் உள்ளம் அப்பாவுக்கு நன்றி சொல்லியது. ’எவ்வளவு சிரமப்பட்டு என்னை இவ்வளவு பெரிய இடத்தில் கட்டிக் கொடுத்திருக்கிறார். என்ன மாதிரி கணவன்! அழகு, கம்பீரம், படிப்பு, வசதி!! இவர்கள் குடும்பம்தான் எப்படிப்பட்டது. மகாலட்சுமி மாதிரி ஒரு மாமியார். முகத்தில் என்ன ஒரு தேஜஸ். கணவருடன் பிறந்தவர்கள் மொத்தம் மூன்று பேர். இரண்டு அண்ணன்கள், ஒரு அக்கா. இரண்டு அண்ணன்களும் மிகப்பெரிய நிறுவனங்களில், உயர்ந்த இடங்களில் வேலை பார்க்கின்றனர். கணவரின் அண்ணிமார் இருவருமே மிகப் பெரிய இடங்களில் இருந்து


ஓம் எனும் நான்கெழுத்து மந்திரம்!

 

 சுப்பு மரித்துக் கொண்டிருந்தார். குளியறையில் தற்செயலாக வழுக்கி விழுந்து, மண்டையில் அடிபட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்தவர் தான். எந்த சிகிச்சையும் பலன் தரவில்லை. அவர் அடிக்கடி நினைவு இழந்து கொண்டிருந்தார். டாக்டர்கள் கை விரித்து விட்டார்கள் . காலன் அவரை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தான் . நிலைமை கவலைக்கிடம். ஆனால் சுப்பு நினைவு வரும்போது அவர் கேட்கும் கேள்வி இதுதான் “நான் பிழைப்பேனா?”. அவரது ஆத்ம நண்பர் பாஸ்கரன் அவரைப் பார்க்க அடிக்கடி வருவார். அவரிடமும் அதே கேள்வி தான்