கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: July 6, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

காய்க்காத பூக்கள்

 

 அத்தியாயம் 3 | அத்தியாயம் 4 | அத்தியாயம் 5 மணிகண்டன் தனியாக வந்து கவிதாவிற்கு ஃபோன் செய்கிறான். “ஹலோ மேம்” “தனியா இருக்கியா மணி?” “யெஸ் மேம்” “எவிடென்ஸ் கலெக்ட் பண்றது மட்டும் இப்ப உன் வேலை இல்ல. கதிரவன் ஆக்டிவிட்டீஸ் அப்சர்வ் பண்ணு. கண்டிப்பா அவர் எதையோ மறைக்கிறாரு” “கதிர் சார் ரொம்ப நல்லவராச்சே மேம்” “நல்லவங்க தப்பு பண்ணாம வேணா இருக்கலாம். ஆனா சட்டத்த மீற மாட்டாங்கனு சொல்ல முடியாது. ஏன்னா சட்டம்


என்னவன்

 

 மாலை நேர மஞ்சள் வெயிலின் அழகில் லயித்து கொண்டிருந்தேன். எங்கோ தூரத்தில் குயில் கூவும் இனிமையான தேனிசை காதில் ஒலித்தது. வாகன புகை , இரைச்சல் இல்லாத அமைதியான அந்த பூங்காவின் அழகு மனதில் பேருவகை பெருகச் செய்தது. என்னவனின் இருப்பு என்னை மேலும் சாந்தப்படுத்தியது. என் அருகில் என்னவனனின் கைகளப்பற்றியபடி அவன் தோளில் சாய்ந்திருந்தேன். இளமையில் இருந்த பிடியின் இறுக்கமில்லாது தளர்நது இருந்த கையை மெதுவாக வருடியபடி அவன் முகத்தை கண்டேன். பிடியின் இறுக்கம் மட்டுமே


வாடகை வீடு! – ஒரு பக்க கதை

 

 சென்னையிலிருந்து என்னை தர்மபுரிக்கு டிரான்ஸ்பர் செய்திருக்கிறார்கள். இன்னும் மனைவி சுமதி குழந்தைகளை அழைத்து வரவில்லை. ஒரு நல்ல வீடு பார்த்து அழைத்து வர வேண்டும். சில வீடுகள் பார்த்ததில் இரண்டு வீடு எனக்கு பிடித்திருக்கிறது.ஒரே மாதிரியான வசதிகள் கொண்ட அதில் ஒன்றை தேர்வு செய்ய வேண்டும். ஒரு வீட்டின் வாடகை ஐயாயிரமும் மற்றது ஆறாயிரமும் சொல்கிறார்கள். இந்த ஐயாயிரம் சொல்லும் ஹவுஸ் ஓனர் மாடியில் அவர் குடும்பத்துடன் இருந்து கொண்டு கீழ்ப் போர்ஷனை வாடகைக்கு விடுகிறார். ஆறாயிரம்


காராமணி

 

 ‘அப்பா, அங்கே இருக்கே, அது வாங்கித் தாப்பா ! ஶ்ரீகாந்த் என்னிடம் கோரிக்கை விடுத்தான். ஶ்ரீகாந்தான். கை விரல் நீட்டப்பட்ட திசையில், பலசரக்குக்கடையில் ஒரு மெல்லிய குறுக்குவாட்டுக் கம்பியில் நீளமாய் பொட்டல வரிசைகள் தலைகீழாய்த் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. ‘எது வேணும்?’ ‘அதோ, அந்த சிப்ஸ் பாக்கெட். அது ரொம்ப டேஸ்ட்டா இருக்கும்ப்பா. எனக்கு அது தான் வேணும் !’ ‘வேணாங்க. அது ரொம்ப காரம். சிவப்பு மிளகாய் போட்ட காரம். நாக்கு எரியும். வேற எதாவது கேளுங்க’.


மனவீதிகளும் தெருக்கொடிகளும்

 

 “ஏய் வந்ததும் வராததும் எங்கேடி போன?” அம்மா கேள்வியால் என்னை அறைந்தாள். பார்வையை மட்டும் பதிலாய் வீசிவிட்டு என் அறைக்குள் நுழைந்தேன். பின்னாடியே அம்மாவின் நிழல் என்னைத் துரத்தியது. “ஏண்டி கேக்குறன்ல….திமிரா…” அவள் குரலும் என்னைத் திட்டியது. “அம்மா என்னம்மா பிரச்சனை உனக்கு? வந்ததும் வராததுமா?” “ஏண்டி நான் உனக்கு பிரச்சன பண்றனா? சொல்லுவடி சொல்லுவ..ஏன் பேசமாட்ட.. அவ இப்படிப் பேச சொல்லிக் கொடுத்தாளா?” “அம்மா” “என்னடி” “போம்மா…. அடுப்புல ஏதாவது வேல இருந்தா போய் செய்மா…..வீட்டுக்கு