கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: May 21, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அரட்டைக் கச்சேரி

 

  (இதற்கு முந்தைய ‘முட்டைக் கோழி’ கதையை படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). நாட்டு மருந்து நாச்சியப்பன் எதிலுமே ரொம்ப ‘அத்தாரிட்டியான ஆள்’. அடாவடியான மனுஷன். சகலவிதமான நோய்களையும் தீர்க்கிற மாதிரியான பல்வேறு நாட்டு மருந்துச் சரக்குகள் அவரிடம் கிடைக்கும் என்கிற மாதிரி எல்லா தினுசான மனிதப் பிரச்சினைகளுக்கும் அவரிடம் உடனடியாக நல்ல யோசனைகள் கிடைக்கும். எதற்கும் யாருக்கும் பயப்பட மாட்டார். கொஞ்சம் அடிதடியில் இறங்கவும் யோசிக்க மாட்டார்; அப்படி இரண்டொரு தடவைகள் அடிதடியில் இறங்கிய


கணவன்

 

 சிந்து, “என்னங்க மின் கட்டணம் செலுத்த இன்றுதான் கடைசி நாள் செலுத்த மறந்துடாதீங்க, ஒரு வாரமாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன், மறந்துட்டேன் என்ற பதிலையே திரும்ப திரும்ப சொல்றீங்க, இன்றும் செலுத்தவில்லை என்றால் அதுக்கு வேற தண்டம் அழனும்” “சரி நீ எதுக்கு தொண தொணத்துகிட்டே இருக்கே, மறக்கமாட்டேன் போதுமா, அலுவலகம் கிளம்பற வழிய பாரு” “ஆமா நான் சொல்றது அப்படிதான் இருக்கும், இன்றும் மட்டும் பணம் செலுத்தாம வாங்க, உங்களுக்கு அதுக்கு பிறகு இருக்கு, நீங்க அலுவலகம்


காதல் – சாதல்

 

 மூன்று வருடங்கள் கழித்து கலைவாணி கல்லூரி படிப்பை முடித்து விட்டு, தன் ஊரான மேட்டுப்பாளையம் வருகிறாள். அதனால் அவள் அப்பா ரயில்வே ஸ்டேசன்லில் காத்திருக்கிறார். கோயம்புத்தூர் ரயில் சற்று நேரத்தில் மேட்டுப்பாளைத்திற்கு வரும் என்று அறிவித்தனர். அங்கு இருந்த டிவியில், “சாமூத்திரிக்காப் பட்டு சர்வ லட்ஷணம் படைத்தது. உங்கள் சென்னை சில்க்ஸ்யில்” என்ற விளம்பரம் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. அதைப் பார்த்ததும், தன் மனதில் மகளின் கல்யாணம் எண்ணம் ஓடியது. ரயில் வந்தது. தன் மகள் இரண்டு பேக்களை


ஊரடங்கு!

 

 வானத்து சூரியன் மேகத்துக்குள் தன்னை மறைத்துகொண்டிருக்கும் போது பரபரப்பு இன்றி இயங்கி கொண்டிருந்த சாலையில் வேகமாக டூவிலரில் சந்துக்குள் இருந்து வந்தவனை மறைத்தார் முனியாண்டி எங்கடா போற?!. போலீஸ் நிக்குது எங்க பாத்தாலும் நீ எதுக்கு பைக்க எடுத்துக்கிட்டு இவ்ளோ வேகமா போற!. போங்க ஐயா நான் கடைவரை போய்ட்டு வந்திடுறேன்!. தேவையில்லாம எங்கேயும் சுத்தாம சீக்கிரம் வா ஊர் கிடக்கிற கிடையில., சரி சரி நீ போய்யா நான் வந்திடுவேன்!.. இன்னைக்கு உள்ள புள்ளைக எங்க


இளைஞர்களுக்கு இதோ என் பதில்

 

 வாழ்ந்து முடித்துவிட்ட களைப்பு, எல்லா திசைகளிலிருந்தும் கல்லெறி பட்டது போன்ற விரக்தி, தம்மைச்சுற்றிலும் கடன் தொல்லை, வறுமை, பணிப்பளு, பெருந்தோல்வியடைந்துவிட்டது போன்றதொரு பிரம்மை… இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். இவ்வளவையும் தாங்க முடியாமல், சகித்துக்கொண்டு ஏதோ வாழ்க்கை ஓடுகிறது. எங்களுடைய சிரமம் யாருக்கு புரியப் போகிறது என தாங்களாகவே தங்கள் மீது சுய பச்சாதாபப்பட்டுக்கொண்டு வலம் வருகிறவர்கள் முக்கால் வாசி இன்றைய இளைய தலைமுறைகள், குறிப்பாக டீன்ஸ் என்று சொல்லக்கூடிய பள்ளி, கல்லூரி இளைஞர்-இளைஞிகளே ! இவர்களுக்கு