கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: May 12, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

உபநிஷதங்கள்

 

 இந்த உலகின் அனைத்து மதங்களுக்குமே அடிப்படையானது அன்பும், அமைதியும்தான். அந்த அடிப்படையை மறந்துவிட்டு நாம் ‘நம் மதம்’தான் பெரியது என்று கூறிக்கொண்டு அறியாமையில் உழல்கிறோம். நம்முடைய ஆசை, கவலை, பயம், கோபம், பொறாமை, வெறுப்பு எல்லாத்துக்கும் அடிப்படைக் காரணம் நம்முடைய எண்ணங்கள்தான். தாட் ப்ராசஸ். எண்ணங்கள்தான் மனிதனுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய வரம். அதே சமயத்தில் அவனுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய சாபமும் அதே எண்ணம்தான். எப்படி அவன் எண்ணம் என்கிற சொல்லுக்கு ஆசை, பயம், கவலை, கோபம், பொறாமை,


வேலியே பயிரை மேய்ந்தாற் போல – ஒரு பக்க கதை

 

 ஒரு நகரத்தில் ”மிஸ்டர் விக்னேஷ்” என்ற ஒருவர் இருந்தார். அவர் மின்சாரத் துறையில் அலுவலராக பணிபுரிகிறார். குடும்பத்தலைவர். இரு பெண் பிள்ளைகளைப் பெற்றவர். வயது 45 ஆக இருக்கும். இவரை அவர் தெருக்கார்கள் எல்லாம், மிஸ்டர், சார், என்றே அழைப்பார். அவர் பார்ப்பதற்க்கு பெரிய தொழில் நுட்ப முதலாலி போல் இருப்பவர். ஏனென்றால், தன் ஆடைகள் அவ்வாறு நேர்த்தியாக இருக்கும். ஒருநாள் இவர் மூத்த மகள் கல்லூரி படிப்பிற்காக பணம் தேவைப்பட்டது. வெளியே இவர் கடன் ஏதும்


கரிசனம்

 

 தான் பதவிக்கு வந்திருந்த முதல் வாரத்தில், நீதிமன்ற அலுவல்களில் மிகவும் கண்டிப்பு காட்டினார், புதிதாகப்பதவியேற்றிருந்த அந்த முன்சீப். ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர், சிறிய வட்டாரம் என்பதால், அவரையே மாஜிஸ்திரேட்டாகவும் கூடுதல் பதவியேற்கச் சொல்லியிருந்தார்கள். சிவில் வழக்குகளில், வழக்கை சவ்வு மிட்டாய் போல இழுத்தடிப்பதற்கு, மகாகனம் பொருந்திய பெருமைமிகு வக்கீல் பெருமக்கள் கைக்கொள்ளும் சகலவிதமான நீதிமன்ற சித்து வேலைகளும் புதிய முன்சீப்புக்கு ஏற்கனவே அத்துபடி என்பதால், எக்ஸ்-பார்ட்டி எனப்படும் ஒரு தலைப்பட்ட தீர்ப்பை ரத்து செய்து, வழக்கை மீண்டும் விசாரணை வரிசைப்பட்டியலுக்குக்கொண்டு


வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ!

 

 அந்த வரிசையில் கடைசி ஆளாக உட்காந்திருந்தான் கருப்பசாமி. மாநிறம்தான் இருப்பான். கொஞ்சமாய் மீசையும் அரும்பியிருந்தது. ஒல்லியான உடம்பு. உடம்புக்கு சற்றும் பொருத்தமில்லாத பேண்டும் சட்டையும் தொளதொளவென்று அணிந்திருந்தான். தலையில் தேங்கண்ணெய் நிறையவே தடவி அழகாய் முடியை சீவி விட்டிருந்தான். தன்னுடைய கண்ணாடியை அவ்வவ்போது மூக்குக்கு மேலே தூக்கி விட்டுக்கொண்டான். அவனைப் போலவே இன்னும் இருபதுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் அந்த நேர்காணலுக்கு ஆண்களும் பெண்களுமாய் வந்திருந்தனர். ஆனால் கருப்பசாமியை விட மற்றவர்கள் தங்களின் உடையிலேயே வேலையை வாங்கி விடுவார்கள் போல்


யானை யானையாகும் தருணம்

 

 நாங்கள் ஒரு வரிசையில் சுமார் நூற்றி அறுபது பேர் காட்டுக்குள் நடந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஏன் நூற்றி அறுபது பேர்? ஒரு கணக்கின் பிரகாரம் நூற்றி அறுபதுக்கும் மேல் மனிதர்கள் மனிதர்கள் ஓரிடத்தில் குழுமினால், கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டு குழு இரண்டாக உடைந்துவிடும். ஆக நாங்கள் மனிதர்கள் நூற்றி அறுபது பேர்களாக குழு குழுவாகப் பிரிந்து கிடைத்த காடுகளுக்கெல்லாம் ஊடுறுவிக்கொண்டிருக்கிறோம். நகரங்கள் இனி அர்த்தப்படப்போவதில்லை. நகரங்களுக்கென , நாகரீகங்களுக்கென ஒரு அர்த்தமிருந்தது. அது இனி பிழைப்புக்குத் தேவைப்படப்போவதில்லை. முதலில்