கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: April 16, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சார்

 

 “சார்…, உங்கள ஓவர்பெல் அடிச்சதும் ‘கரஸ்பாண்டண்ட்’ பாத்துட்டு போவ சொன்னாரு சார்..,” ‘ஓ ஏ’ சொல்லிவிட்டு சென்றதிலிருந்து அன்பரசனின் உடலும் மனமும் ஒருசேர உதறிக் கொண்டிருந்தது. “ஹாஃப் இயர்லி எக்ஸாம் ரிப்போர்ட்ல 100% டார்கெட் அச்சீவ் பண்ணல., அதுவும் இங்கிலீஷ்ல மட்டும் மொத்தம் நாலு பேரு ஃபெயிலு., நாலு பேரும் ஆவரேஜ் ஸ்டூடன்ட்ஸ்தான் எவ்ளோ கோச்சிங் குடுத்தாலும் கொஞ்ச நேரத்துலயே மறந்துடறாங்க. கேக்கும் போது கரெக்டா ஆன்சர் பண்றாங்க ஆனா எக்ஸாம் பேப்பர்ல ஒண்ணுமே இருக்கறதில்ல.., குவார்ட்டர்லிலயே


நல்ல விஷயங்கள் – ஒரு பக்க கதை

 

 அக்கா போன் சேய்தாள்! ” நந்தினி! எங்க வீடு வரைக்கும் வந்துட்டு போகிறாயா? மனசு சரி இல்லை! நீ வந்து பேசிட்டு போனா கொஞ்சம் ஆறுதலாய் இருக்கும்!” அக்கா இப்படித்தான் சின்ன விஷயத்துக்கெல்லாம் பயப்படுவாள். தன் ஒரே பையன் வினோத்தை கல்லூரி ஹாஸ்டலில் சேர்த்த இந்த இரண்டு மாதமாக ரொம்பவும் தனிமையில் கஷ்டப்படுகிறாள். மாமா காலை 9 மணிக்கு ஆபிஸுக்கு சென்றால் மாலை 6 மணிக்கு மேல்தான் வருவார்.அது வரை அவள் சும்மா இருந்தாலும் பரவாயில்லை. இந்த


நான் செய்தது சரியா?

 

 அந்த போஸ்டல் டிவிஷனில் சூப்பரின்டெண்டன்ட் ஆகப் பொறுப்பு எடுத்து ஒரு மாதம் ஆகியும் என் வேளை பளு என்னவோ குறையவே இல்லை. எனக்கு முன்பு வேலை செய்தவரின் பெண்டிங் வேலைகள் ஒவ்வொன்றையும் கிளியர் செய்வதற்கு இவ்வளவு நாள் ஆயிற்று. இன்று சனிக்கிழமை. ஏதாவது ஆபீஸ் விசிட் பண்ணிவிட்டு ரிப்போர்ட் கொடுக்கலாம் என்று நினைத்தேன். பொதுவாக வார விடுமுறையாக சனிக்கிழமைகளில் ஸ்டெனோவையோ, ஜீப் டிரைவரையோ அழைத்துப் போகும் பழக்கம் கிடையாது. நான் மட்டும் எந்த ஊர் போக வேண்டுமோ


ஏழு அண்ணன்களும் ஒரு தங்கையும்!

 

 ஓர் ஊரில் ஏழு அண்ணன்மார்களும் ஒரு தங்கையும் சந்தோசமாக வாழ்ந்த வந்தார்கள். அண்ணன்கள் ஏழு பேரும் காட்டிற்கு வேலைக்குப் போவார்கள். அவர்களுக்கு தங்கைதான் சாப்பாடு கொண்டு செல்வாள். மூத்த ஆறு அண்ணன்களும் சட்டியில் இருக்கும் சாப்பாட்டை வழித்து வழித்து உண்பார்கள். ஏழாவது அண்ணன் மட்டும், ஐயோ… தங்கைக்கு சாப்பாடு இல்லையே என்று தனக்கு போடப்பட்ட சாப்பாட்டில் பாதியைத் தனக்கு வேண்டாம் என்று வேண்டுமென்றே வைத்து விடுவான். தங்கையும் அண்ணன் வைத்திருந்த அந்தச் சாப்பாட்டை உண்பாள். ஆறு அண்ணன்களை


மனமிருந்தால் எல்லாம் சாத்தியமே

 

 மலரு என்ற அப்பாவின் குரலை கேட்டவுடன் “ எம்பிராய்டரிங்க் “ வேலையில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்த மலர் தலை நிமிர்ந்து பார்த்தாள் என்னப்பா? அம்மா உனக்கு ஒரு மாப்பிள்ளை தகைஞ்சு வந்திருக்கும்மா, என்னோட தூரத்து உறவுதான், ஆனா பையன் பிளஸ் டூ வரைக்குந்தான் படிச்சிருக்கான், நீ என்ன சொல்றேன்னு கேட்டுட்டு பதில் சொல்லலாமுன்னு இருக்கேன். மகளின் முகத்தை பார்த்து கேட்ட அப்பாவிடம் என்ன சொல்வது, தன்னையும் மதித்து உனக்கு பிடித்திருக்கிறதா என்று எத்தனை அப்பாமார்கள் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். உங்களுக்கு பிடிச்சிருந்தா எனக்கும்


கண்ணில் படாத காதல்

 

 டெலிபோன் மணி அலறியது. சோபாவில் சுகமாகக் கிடந்த கானப் பிரியனின் மனம் பதறியது. சில தினங்களாகவே அவருக்கு டெலிபோன் மீது ஒருவித பயம் ஏற்பட்டிருந்தது. அதன் மணிச் சத்தம் அவர் ஆசையைத் தூண்டுவதாகவும் இருந்தது. கானப்பிரியன் அவர் புகழ் பெற்ற நடிகர் என்பது ரொம்பப் பேருக்குத் தெரிந்திருக்கும் – இதைத் தனது வாழ்க்கையில் குறுக்கிட்டுள்ள விசித்திர அனுபவமாகவே கருதினார். அதனால் தான் அவர் அதற்கு முடிவு கட்டி விடவோ, அல்லது அதை அலட்சியப்படுத்தி ஒதுக்கிவிடவோ விரும்பவில்லை. சுவை


பிட்டுக்கு மண்

 

 ஸ்ரீமந் ஆனந்த நடராஜ மூர்த்திக்கு நவராத்திரி வந்து விட்டதென்றால், கூத்தும் கொண்டாட்டமுமே! நவராத்திரியின் போது, அந்த ஒன்பது நாட்களிலும் நாளைக்கோர் அலங்காரமும், வேளைக்கோர் ஆராதனையுமாக ஏற்பான் அவன் அவன் கால் மாறிக் குனித்தவன் அல்லவா? ஆண்டவனின் மகிழ்ச்சி வெள்ளம் அந்தக் கோயில் மடத்திலே ஆனந்த வெள்ளமாகத் திரை எழுப்பி, நுரை எழுப்பிப் படர்ந்து பரவும் ; பரவி ஓடும். ஆண்டவனுக்குக் குதூகல மென்றால், ஆளப்பட்ட ஊருக்கும் ஊர் மக்களுக்கும் அந்தக் குதூகலத்தில் பங்கு இருப்பது இயல்புதான். ஆகவே,


நுங்கு… நுங்கு…!

 

 மாலை ஐந்து மணி. ஆலப்பாக்கம் ரயில்வே கேட் மூடப்பட்டிருந்தது. எனது இரு சக்கர வாகனம்…வாகனங்கள் வரிசையில் கடைசியாக நின்றது. கும்பலாக நாலைந்து சிறுவர்கள்… பனை ஓலையில் நுங்கைக் கட்டிக் கொண்டு… ” சார் நுங்கு.. ! சார் நுங்கு…! ” – நிற்கும் பேருந்து, நான்கு சக்கர வாகனம், இரு சக்கர வாகனம் என்று நிற்கும் அத்தனை வாகனங்களிடமும் விற்றுக் கொண்டு வந்தார்கள். கோடைக்கு ஏற்ற அருமையான பதார்த்தம். இதன் அருமை பெருமை புரிந்து பெரும்பாலோர் வாங்கினார்கள்.


என் பொண்ணு தலை எழுத்தே…

 

 “ராணீ,நான் உன் கிட்டே எத்தினி தடவை சொல்லி இருக்கேன் கவனமா இருன்னு. நீ இப்படி பண்ணிக்கிட்டு வந்து நின்னா,நான் என்ன பண்றது. வர ‘கஸ்டமர்ங்க’ உன்னை வேணாம்ன்னு தானே சொல்வாங்க.நீ எனக்கு காலணா கூட சம்பாதிச்சுத் தராம இருந்தா,உனக்கு தண்ட சோறு போட நான் என்ன தர்ம சத்திரமா இங்கு வச்சு இருக்கேன்” என்று கத்தினாள் விடுதியின் ‘அக்கா’. “எனக்குத் தெரியாம தப்பு நடந்துப் போச்சு.நான் ஏமாந்து போயிட்டேன்க்கா” என்று தன் தலை யை தொங்கப் போட்டுக்


ருத்ர காளி

 

 சிதம்பரநாதனுக்கு வயது அறுபத்தி ஒன்பது. இவ்வளவு வயதாகியும் அவரிடம் மாறாத ஒரே வீக்னெஸ் ‘பெண்கள்’. பதினான்கு வயதில் பெண்களைப் பற்றிய புரிதலுக்கான ஏக்கமும் ஆசையும் அரும்ப ஆரம்பித்த விருப்பங்கள் அவரிடம் இன்றுவரை அடங்கவே இல்லை. அப்படியே வளர்ந்துவிட்டார். பாளையங்கோட்டையில் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்துவிட்டு சென்னையின் ஏஜி ஆபீஸில் ஒரு நல்ல வேலையில் அமர்ந்துவிட்டார். அதிலேயே அடுத்தடுத்து பரிட்சைகள் எழுதி சீனியர் அக்கவுண்ட்ஸ் ஆபீசர் வரை உயர்ந்து பின்பு அதிலேயே ஓய்வும் பெற்றார். சிதம்பரநாதன் நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.