Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: March 26, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சன்மானம்

 

 காசி தாத்தாவுக்கு தன் பேரன் பழனியை கூத்துக் கலைஞனாக ஆக்குவதில் கிஞ்சித்தும் விருப்பமில்லை. வாரக் கணக்கிலே குடும்பத்தை விட்டு பிரிந்து, ராவெல்லாம் துக்கமில்லாம, ஊர் ஊராக அலைகிற அந்த அலைச்சல் பொழப்பு தன்னோடு போகட்டும் என்றிருந்தார். ஆனால் விதி வேறுமாதிரி இருந்தது. பழனி பத்தாங் கிளாஸ் வரைக்கும் தான் ஒழுங்காய் படித்தான் அப்புறம் படிப்பு ஏறவில்லை. எவ்வளவு அடி,உதை?, ஊஹும் அவன் எதுக்கும் மசியவில்லை. விதியே என்று மெக்கானிக் ஷாப்பில் வேலைக்கு விட்டார். ஆறு மாசம் நிலைக்க


காய்ந்த மரம்

 

 வயதான கிழவன் ஒருவர் இந்த கல்லூரிக்கு வருகை தந்தார். அந்த கல்லூரி வாயில் இருந்த பாதுகாவலர் அவரை வெளியே துரத்தினார். அந்த வாயில் வழியாகச் சென்ற முதல்வர் அவரைக் கண்டுக்கொள்ளாமல், காரில் கதவை மூடிக்கொண்டு சென்று கொண்டு இருந்தார். அப்போது அங்கு தொடர்ந்து பணிபுரிந்து கொண்டு இருந்தப் பேச்சியம்மாள் வந்து பாதுகாவலரைத் தடுத்தார். அவள் அப்போது கூறுகிறாள். “இந்த முதியவர் இங்கு, இந்த கல்லூரி தொடங்கும் முன் இருந்த முதல்வர். இந்த கல்லூரி உருவாக இவர் தான்


பஞ்சாத்தா

 

 பஞ்சாத்தாவுக்கு தொண்டைக்கு நெஞ்சுக்குமா இழுத்துக்கிட்டு இருக்கு. இன்னைக்கு இல்ல… ரெண்டு நாளா இப்படித்தான் கஷ்டப்படுது… போற ஜீவன் உடனே பொயிட்டா நல்லது… இந்த மாதிரி ‘கேவு… கேவு’ன்னு ரெண்டு நாளா அது கஷ்டப்படுறதைப் பார்க்க யாருக்கும் மனமொப்பலை. பஞ்சாத்தாங்கிறது அதோட பேரில்லை… அதோட ஆயி அப்பன் வச்சது பஞ்சவர்ணம்… அதோட ஆத்தாதான் எப்பவும் ‘ஏய் பஞ்சவர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ணனன’ன்னு நீட்டி முழங்கும். மத்தவங்க யாரும் அதை அப்படிக்கூப்பிட்டதில்லை. எல்லாருக்கும் அது பஞ்சுதான். வயசானதும் அத யாரோ ஒரு பய பஞ்சாத்தான்னு


வாடகை வீடு

 

 சென்னை கிளைக்கு அஜய்யை மாற்றல் செய்திருந்தார்கள். இன்னும் பத்து வருடங்கள் சென்னை கிளையில்தான் வேலை பார்க்க வேண்டும். அதனால் குடும்பத்தை அழைத்து வருவதற்கு முன் வீடு பார்த்துவிட்டால், அவர்கள் வந்து குடியேறுவதற்கு வசதியாக இருக்கும் என்று வீடு பார்க்கத் தொடங்கினார். அஜய் வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்தின் அருகிலேயே பார்த்தால் நன்றாக இருக்குமென்று, காலையிலிருந்து ஒவ்வொருத் தெருவாக அலைகிறார். அவருக்கு ஏற்றாற் போல் வீடு கிடைக்கவில்லை, அஜய்க்கு பிடித்திருந்தால் வாடகை அதிகமாக உள்ளது, வாடகை குறைவில் வீடு பார்த்தால்


உன் மகன் கடத்தப்பட்டான்

 

 சூரியன் மறைய தொடங்கும் நேரம் ரங்கசாமியின் வியாபார அலுவலகத்தில், குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் சுகமாக உட்கார்ந்து கொண்டிருந்த ரங்கசாமி தன் பெர்சனல் டெலிபோன் மணி அடிக்க, போனை எடுத்து ஹலோ.சொல்லி வாய் மூடுவதற்குள் இடி போல ஓசை ஒன்று கேட்டது, காதை உடனே மூடிக்கொண்டார். ஒரு நிமிடம் கழித்து மீண்டும் போனை காதில் வைக்க அதே சத்தம் கொஞ்சம் தொலைவில் கேட்டது போல உணர்ந்தார். ஹலோ இப்பொழுது சத்தமாய் கூப்பிட ஒரு நிமிட அமைதி..ஹலோ யார் பேசறது? எரிச்சலுடன்


பூரணி

 

 வெளியே தென்னை அசைந்தாடிற்று. சலசலக்கும் மட்டைகளினிடையே பதுங்கிய இளநீர் முடிச்சை நோக்கிக்கொண்டிருந்த பூரணி ஒரு முடிவுக்கு வந்தவள் போலும் பெருமூச்செறிந்து, அப்பொழுதுதான் அறைவாசல் வழி சென்ற தன் பேரனைக் கையைச் சொடுக்கி அழைத்தாள். “என்ன ஆத்தே” என்று இழுத்துக்கொண்டே பையன் உள்ளே வந்தான். அவனுக்குக் கன அவசரம். பம்பரத்தில் கயிற்றைச் சுற்றிக்கொண்டிருந்தான். பூரணி மெளனமாய்ச் சற்றுநேரம் சிந்தித்துவிட்டு, “உன் அப்பனை நான் வரச்சொன்னேன்னு சொல்லிட்டுப் போ. உன் அம்மாவை உன் மூக்கைக் கழுவி எண்ணெய் தடவச் சொன்னேன்னு


காணாமல் போனவன்

 

 காணாமல் போனவர் குறித்த அறிவிப்பினை தொலைக்காட்சியில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் காணாமல் போனவன். ‘இடது மார்பில் ஒரு ரூபாய் அளவுக்கு மச்சம் இருக்கும்’ என்று அடையாளம் சொல்லியிருக்கிறார்கள். சட்டைப்பைக்குள் கைவிட்டு ஒரு ரூபாய் நாணயம் எடுத்தான். இரு பட்டன்களை கழற்றி மச்சத்தைப் பார்த்தான். அதன் மேல் ஒரு ரூபாய் நாணயம் வைத்தான். ம்ஹூம். மச்சம் இன்னும் பெரியது. பழைய ஒரு ரூபாய் நாணயத்தின் அளவுக்கு இருந்தது. எதிரில் உட்கார்ந்திருந்தவன் இவனை வினோதமாக பார்த்தான். அவன் தலைக்கு மேலாக கொஞ்சம்


வேதனை!

 

 மார்ச் மாத விடியலில் ஐந்து மணிக்குப் புறப்படும் முதல் சென்னை – புதுச்சேரி அரசு பேருந்தில் ஏறி.. குளிருக்கு அடக்கமாய் நடுவில் இடம் பிடித்து உட்கார்ந்து தன் கையில் இருக்கும் மஞ்சள் துணிப்பையை மடியில் பத்திரமாக வைத்து இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்தான் இளைஞன் வாசு. வயசு 25. இது புறவழிச்சாலை பாயிண்ட் – பாயிண்ட் பேருந்து. கன்னா பின்னாவென்றெல்லாம் நிற்காது. மூன்றரை மணி நேரம் ஓட்டம். சரியாக ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் போய் இறங்கி விடலாம். பக்கத்திலேயே நேர்முகத்


எனக்கு இந்த தண்டனையே குடுங்க…

 

 ராமசாமி கல்யாணமே பண்ணிக் கொள்ளாமல் அவன் ஆசைப் பட்டது போல பல இளம் பெண்களுடன் பழகி வந்து சுகம் கண்டு மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தான்.தன் மனதுக்குள் ‘கல்யா ணம் கட்டி கிட்டா ஒத்தி கூட தான் சுகம் அனுபவிக்க முடியும்.கல்யாணம் கட்டிக் கிடாம நாம் இருக் கிறதாலே இப்படி பல பெண்களுடன் சந்தோஷமாக இருந்து வர முடிகிறது’ என்று சொல்லி சந்தோஷ ப் பட்டான். இன்னும் பல பாவங்களை எல்லாம் செய்து வந்தான். ஒரு நாள் அவன்


இறுதி நாட்கள்

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘புற்றுநோய்’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) ஐம்பது வயதாகியும் மண்டையில் ஒரு முடிகூட உதிரவில்லை என்பதில் மச்சக்காளைக்கு ரொம்பப் பெரிய பெருமை உண்டு. அதைப் பார்க்கும் அவரின் வயது ஒத்த நிறைய பேருக்கு மச்சக்காளையின் மேல் பொறாமை வரும். அப்படி ஒரு அடர்த்தியான தலைமுடி அவருக்கு. இந்த ‘கீமோதெரபி’க்குப் பிறகு நிலைமை வேறு. கொத்து கொத்தாக முடி அப்படி அப்படியே அவரின் கையோடு வந்து கொண்டிருந்தது. அதைப் பார்த்து அரண்டுபோய் விட்டார்