Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: March 17, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கங்காணி..!

 

 அவனுக்கு சுப்பிரமணின்னு பேரு. ஆனா ஊருமுழுக்க ‘செவத்தான்’னுதான் கூப்பிடுறது. அப்படி ஒண்ணும் அந்தப்பய வெள்ளைக்காரன் கலர் கிடையாது. தார் டின்னுக்கு கால் முளைச்ச மாதிரிதான் இருப்பான். எப்படியோ அப்படி ஒரு பேராகிப்போச்சு. இன்ன வேலைன்னு கிடையாது.. கல்யாண வீட்டுல பந்தல் போடுவான். தென்னமட்டைவொளை வாங்கியாந்து ஊறவச்சு, நறுவுசா கீத்து பின்னுவான். இங்கேருந்து கருக்காக்கோட்டை வரைக்கும் கூரை மேய போவான். மீன்வாங்கப்போனபய, குளத்துல இறங்கி வலை போட்டுகிட்டு நிப்பான். சித்தன்பாடு, சிவன்பாடுதான் அவம் பொழப்பு. ஆனா அவனுக்குன்னு ஒரு


இமயமலை பஸ் டிக்கெட்

 

 சின்னரேவூப்பட்டியைக் கடந்து கம்பத்துக்குப் போகும் பேருந்தின் சத்தத்தில் சங்கரன் கண் விழித்தான். ஆலமரத்தைத் தாண்டி ரோட்டு வளைவில் பேருந்து சென்றது, அதன் ஹெட்லைட் வெளிச்சத்தில் தெரிந்தது. சங்கரன் பிளாஸ்டிக் குடத்தில் இருந்த நீரை அள்ளி முகம் கழுவியபோது ஊரில் இருந்து கும்பலாக பெண்கள் நடந்து வந்துகொண்டிருந்தார்கள். கூடைகளைத் தங்களது கக்கத்தில் இடுக்கியபடி நடந்துவருவதை சங்கரன் பார்த்தான். கோழிக்கொண்டைப் பூக்களும் செவ்வந்தியும் தோட்டத்தில் மலர்ந்து விட்டது. பூ எடுக்க கூலியாட்கள் போகிறார்கள். அவர்களுக்குப் பின்பாக இரண்டு எருமைகள் அசைந்து


முதல் நாள்

 

 ஜூன் 6 தேதியைக் கிழிக்கிறான் வளவன். அழகான பெயர் ,பெயர்க்கு ஏற்றவாறே அழகும், அறிவும் கொண்டவன். அவனுக்கு இன்று முதல் நாள் கல்லூரி. ‘’அம்மா போய்ட்டு வரேன்’’ ,என்று சொல்லி எழுதாத புதுநோட் மட்டும் எடுத்துச் சென்றான்.. “டேய் நில்லுடா”……………. அம்மா வாசலில் வந்து திருநீறுயை தலையில் வைத்து விட்டு, “நல்லா படிக்கணும் அப்பா உன்ன வேலைக்கு தா போக்ச் சொன்னாறு, நா தா அவரச் சமாளிச்சு உன்ன அனுப்பி வைக்கிறேன். ஜாக்கரத, யார் வம்புதும்புக்கும் போகாத


தங்கச் சிறு கோள்16 Psyche

 

 “தங்கத்திலே குறை இருந்தாலும் தரத்தினில் குறைவதுண்டோ,,,” என்பது போல் இந்த விலை உயர்ந்த உலோகத்தை உலகம் பூராவும் தேடி அலைகிறார்கள் செல்வந்தர்களும் இந்திய பெண்களும் . தங்கச்சுரங்கம் தொண்டி தங்கம் கிடைப்பதுக்கு அதிர்ஷ்டம் வேண்டும். சுமார் இருபது வெவ்வேறு தங்க தாதுக்கள் இருந்தாலும், அவை அனைத்தும் மிகவும் அரிதானவை. எனவே, இயற்கையில் காணப்படும் பெரும்பாலான தங்கம் பூர்வீக உலோக வடிவத்தில் உள்ளது. நதிக்கரை ஓரம். மலைகள். திறந்த வெளி போன்ற இடங்களில் கருவிகளை பாவித்து தங்க தாதுக்கள்


அனுதாபம் வயிற்றெறிச்சலான கதை

 

 இப்பொழுதெல்லாம் பரமசிவத்தை பார்த்தால் அவரின் சகோதர சகோதரிகளுக்கு அனுதாபமே வருகிறது. நம்மால்தானே அண்ணன் இப்படி இருக்கிறார் என்கிற குற்ற மனப்பான்மையாக கூட இருக்கலாம். வயது நாற்பதாகியும் ஒரு பெண் அவருக்கென்று அமையாமல் இருப்பது அவர்களுக்கு பெரிய வருத்தம்தான். இந்த வருத்தத்தை அவரவர்களின் குடும்பங்களில் அண்ணனுக்கு இன்னும் பெண் தகையாமல் இருப்பதை கூட தங்களை சம்பந்தபடுத்தி பெருமை பேசிக்கொள்வதற்காக மட்டும் உபயோகப்படுத்திக்கொள்வார்கள். பரமசிவத்தின் நேர் இளையவள் தன் கணவனிடம் பெருமையாக சொல்லுவாள், எங்கண்ணனை பாருங்க, உங்களுக்கு என்னை கட்டிகொடுக்கறதுக்கு


தரங்கிணி

 

 “என் தாயே! என் தாயே!” கண்களிலில் நீர் துளும்ப, தரங்கிணி, ஜலத்தை அப்படியே ஆலிங்கனம் செய்துவிடுபவள் போன்று, இரு கைகளையும் விரித்துக்கொண்டு நின்றாள். நல்லவேளை, வேறெவரும் அங்கில்லை. அவள் கணவன் மார்மேல் கட்டிய கைகளுடன் அவள் முகத்திலாடும் நிழல்களைக் கண்டு அதிசயித்து நின்றான். தரங்கிணி அவன்மேல் சாய்ந்து, அவன் தோள்களை இறுகப் பற்றிக்கொண்டாள். “என்னைப் பைத்தியம்னு நினைச்சுக்க மாட்டாயே?” அவன் பதில் பேசவில்லை. புன்னகை புரிந்தான். தரங்கிணி முன்றானையால் கண்ணைத் துடைத்துக் கொண்டாள். “என்னமோ தெரியல்லே; இத்தனை


எப்போ பூ பூக்கும்?

 

 அலுவலகத் தோழி வீட்டிலிருந்து எடுத்து வந்த கிளையை வைத்து பதியன் போட்டுக் கொண்டிருந்தேன். பதினைந்து ரூபாய்க்கு சாலையில் கடை போட்டு விற்கிறான். ஏனோ ரோஜாச்செடியை மட்டும் காசுகொடுத்து வாங்கி வைப்பதில் எனக்கு விருப்பமில்லை. மஞ்சள் ரோஜா என்று சொல்லி விற்பான். பூக்கும்போது சிகப்பாய் பூக்கும். குறைந்தபட்சம் பூக்கவாவது செய்கிறதே என்று மகிழ்ந்தாலும், நாம் எதிர்ப்பார்த்த வண்ணத்தில் பூக்கவில்லையே என்ற ஏமாற்றத்தை தாங்கிக் கொள்ள முடிவதில்லை. தொட்டியில் பதியன் போடுவது மாதிரி வெறுப்பான வேலை எதுவுமில்லை. ஒரு தொட்டி


அப்படியே இருப்போம்!

 

 ஒரு அசட்டுத் துணிச்சலில் கல்பனாவைச் சந்திக்கக் கிளம்பிய சுரேந்தர் அவளது வீட்டு வாசற்படியை மிதித்தபோது…..’ திரும்பிவிடலாமா.. ? ‘ என்று தயங்கினான். பிறகு தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு மெல்ல படியேறினான். தன்னுடைய வரவு…. இந்த வீட்டில் எந்த மாதியான உணர்வை ஏற்படுத்தும் என்பது சுரேந்தரால் ஊகிக்க முடியவில்லை. குழப்பத்துடன் அழைப்பு மணியை அழுத்தினான். கதவு திறந்தது . ஆச்சரியம் ! கல்பனாதான் திறந்தாள் .!! ஆளைப் பார்த்ததும்…… லேசாக அதிர்ந்தாள் . ‘ இவர் எதற்கு வந்தார்..?


எங்கு இருந்தோ வந்தவ…

 

 மடிப்பு கலையாத ஷர்ட் பேண்ட் போட்டுக் கொண்டு வேலைக்கு கிளம்பினான் ராஜா. வெளியே இருந்த பைக்கை தள்ளி ‘ஸ்¡ர்ட்’ பண்ணினான்.பைக்கில் ஏறிய ராஜா ‘ஸ்டைலாக’ ‘கூலிங்க் க்லாஸை’ எடுத்து போட்டு கொண்டு பைக்கின் கண்ணாடியை சரி பண்ணி,“நான் போயிட் டு வரேன்” என்று சொல்லி விட்டு வேகமாக பைக்கை ஓட்டிப் போனான்.சினிமா ‘ஹீரோ’ போல் இருக் கும் தன் கணவனை தெருக் கோடி போகும் வரை கண் இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள் கமலா. ராஜா உண்மையிலேயே


அதிர்ச்சி வைத்தியம்

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘பீடி’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) மச்சக்காளையும் கதிரேசனும் சில நொடிகளுக்கு ஒருத்தரை ஒருத்தர் விசித்திரமான மெளனத்தோடு நோக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். மச்சக்காளை மட்டும் எதோ மாதிரியான சந்தேகத்தோடு மகனைப் பார்த்தார். பின் “உன்னை வாங்கிட்டு வரச்சொல்லாம வேற யாரை வாங்கச் சொல்ற?” என்று கனத்த குரலில் கேட்டார். கதிரேசன் அவரையே பார்த்தானே தவிர பதில் எதுவும் சொல்லவில்லை. கோபத்தில் அவனுக்கு மூச்சு வாங்கியது. “பதில் சொல்லாம சும்மா நின்னா என்னாலே அர்த்தம்?