Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: February 2020

80 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கொசு செய்த கொலை

 

 சென்னையில் புலன் ஆய்வுத் துறைக்கு பொறுப்பான போலீஸ் அதிகாரியான சீனியர் அத்தியட்சகர் (Senior Superintendent) சாம்பசிவம் பலரால் கண்டுபிடிக்க முடியாத மர்மம் நிறைந்த கொலை கேசுகளை தனது தொழில் நுட்ப அறிவை பாவித்து உதவியாளன் இன்ஸ்பெக்டர் ராஜனின் உதவியோடு கண்டு பிடித்தவர். துப்பறியும் சாம்பு என்ற பட்டப் பெயரால் பலரால் அழைக்கப்படும் அவர் மென் போருள் துறையில் பட்டம் பெற்றும், ஆர்வம் காரணமாக போலீசில் சேர்ந்தார். அவரின் தொழில் நுட்ப அறிவை போலீஸ் பாவித்தது. பல கேசுகளை


மறு மகள்

 

 காலில் சக்கரம்தான் கட்டிக்கலை நான், இந்த வீட்டிற்கு மாடாய் உழைச்சு தேய்கிறேனே! யாருக்காவது என் மேலே அக்கறை கொஞ்சமாவது இருக்கா? அவங்கவங்க வேலை ஆக வேண்டும், அதற்கு நான் உழைக்கனும், என் நல்லது கெட்டது என்று ஒன்றும் கிடையாது, அப்படித்தானே?என்று ஏகமாய் பொரிந்துத் தள்ளினாள் தன் கணவன் சீனிவாசனிடம் ராதா, பின்னே! மணமாகி வருடங்கள் உருண்டோடி விட்டது, கூட்டுக் குடும்பத்தில் விரும்பி வாழ்க்கைப்பட்டு வந்தவள், தன் அப்பாவை இழந்த பின் இந்த ஐந்து வருடத்தில் அம்மா தனியாக


கடன்

 

 “மருதண்ணே, என்ன? பலத்த யோசனையில் இருக்கீங்க. நான் கூப்பிறது கூடக் காதில் விழலையா?” என்று கேட்டுக் கொண்டே வந்தான் வேலு. “ஒண்ணுமில்லை வேலு நம்ம சுரேஷ் பொஞ்சாதி ரெண்டாயிரம் ரூவா கடனா வாங்கினா சம்பளம் வந்ததும் கொடுத்துக்கிறேன்ன்னு சொன்னா.” என்றான் மருது. “சரி மருதண்ணே, இப்படி யோசிக்கிற அளவுக்கு இப்ப என்ன ஆச்சு உங்களுக்கு?” “அதில்லை வேலு, அவ வாங்கிட்டு போய் மூணு மாசம் ஆச்சு. அதுக்குப் பிறகு அவ வரவே இல்லை. நானும் அவளைப் பார்க்கலை.


லைக்கா

 

 வீட்டில் அசோக்கும் அவன் அம்மாவும் டிவியில் ஒளிபரபாகிக்கொண்டு இருந்த அந்த பரபரப்பு செய்தியை மும்முரமாக பார்த்துகொண்டு இருந்தனர். அவர்கள் மட்டுமல்ல மொத்த உலகமும் அந்த செய்தியை ஆர்வத்தோடும், அதிசயத்தோடும், ஆச்சர்யத்தோடும் பார்த்துகொண்டு இருந்தனர். அந்த செய்தி, அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பு ‘நாசா’ வும், ரஷியாவும் இணைந்து விண்வெளியில் ஐ.எஸ்.எஸ். என்னும் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தை 1998-ம் ஆண்டு நிறுவின. இந்த சர்வதேச விண்வெளி மையத்தில் வீரர்கள் தங்கி இருந்து ஆராய்ச்சிப் பணியில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இந்த


கலை பித்தன்

 

 “இந்த படம் மட்டும் வெளியில வந்து ஓடிடுச்சுன்னா, முதல்ல இவளை வேலைய விட்டு நிக்க சொல்லிடுவேன்” சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் மாமன் முருகேசன் கேட்டுக்கொண்டிருந்த முருகனுக்கு சலிப்பாக இருந்தது. பின்ன என்ன? இதோடு நாற்பதாவது தடவையாக சொல்கிறார். அங்கே இவரின் வைத்திய செலவுக்கு அக்கா யாரிடமெல்லாமோ கையேந்திக்கொண்டிருக்கிறாள். நகைய வச்சு கடன் வாங்கலாமென்றாலும் எதாவது இருந்தால்தானே. பெரிய கலை சேவை செய்கிறாராம். அக்காளை கட்டி கொடுக்கும்போதே இந்த அப்பன் விசாரிச்சிருக்கணும். ம்..அவரை சொல்லி என்ன பிரயோசனம், பொண்ணை கொடுக்கும்போது சொந்தமா


மஹேஸ்வரியின் பிள்ளை

 

 இன்றைக்குத்தான் அந்த நாள் என்று முடிவெடுத்து நான்கு வாரங்கள் ஆகிவிட்டன. அதாவது நாள் குறித்ததுதான் நான்கு வாரங்களுக்கு முன். முடிவு பல மாதங்களுக்கு முன்பே எடுத்தது. மஹேஸ்வரியின் மூத்த அக்காளின் மகனுக்குக் கல்யாணம் குறித்து கார்டு வந்தது. “உங்கள் மேலான வருகையை எதிர்பார்க்கும்…” என்ற தலைப்பின் கீழ் அவள் பெயரும் அவள் கணவனாக என் பெயரும் கூடப் போட்டிருந்தார்கள். “நான் தூக்கி வளர்ந்த பையங்க….!” என மகேஸ் பெருமூச்சு விட்டாள். அந்தப் பெரு மூச்சுக்கு விளக்கம் “எப்படி


‘காங்ரீட்’ வனத்துக் குருவிகள்!

 

 தற்செயலாகத் தான் அவற்றைக் கவனித்தேன். அதன் பின் தொடர்ந்தும் அவை என் கவனிப்பிற்குள்ளாகின. நான் வேலை செய்யும் உயர்மாடிக் கட்டிடத்தின் அருகாக, இந்தக் காங்ரீட் வனத்தில் தப்பித் தவறி சுவரோரமாக வளர்ந்து நின்ற சிறியதொரு கிளைகளுடன் கூடிய மரம் தான் அவற்றின் வாசஸ்தலம். ‘மனிதசாலை’யாக விளங்கும் நகர். எங்கு திரும்பினாலும் காங்ரீட் கூண்டுகள். காங்ரீட் விருட்சங்கள். டொராண்டோ நகரின் மட்டுமல்ல கனடாவின் பொருளாதார மையமே இந்த கிங்யும் பே வீதியும் சங்கமிக்கும் பகுதி தான். இங்கு தான்


பாதை தெளிவானது..!

 

 இதைக் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டு விடலாமா. .? – நிதானித்தாள் சுமதி. இத்தனை நாட்களாகக் கண்டு கொள்ளாமல் இருந்ததிலினால்தான் …. ‘ மனைவி கண்டு கொள்ளவில்லை. அங்கீகரித்துக் கொண்டாள் ! என்கிற தவறான எண்ணம் தோன்றி, பயம் விலகி.. அவரை இரண்டு நாட்களாக அங்கேயே தங்க வைத்து விட்டது.! குழந்தைகள், ‘ அப்பா எங்கேம்மா. .? எங்கே போயிருக்கார். .? என் வரலை. .? ‘ என்று கேட்க வைத்து விட்டது. தவறை ஆரம்பத்திலேயே சுட்டி, தட்டிக்


ஒரு கல்லில் ரெண்டு மாங்கா…

 

 அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை. சோபாவில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு அன்றைய வாரப் பத்திரிக்கையைப் படித்துக் கொண்டு இருந்தார் கந்தசாமிப் பிள்ளை. எதிரே அவன் மனைவயும், மகள் கவிதாவும் நின்றுக் கொண்டு இருந்தார்கள் மனைவி மறுபடியும் “அந்த விஷயத்தை” சொன்னதும் “இன்னொரு தடவை அந்த சரவணன் பேச்சை நீ எடுத்தா,நான் கொலைகாரனா மாறிடுவேன் கமலா. உன் பேச்சை இத்தோடு நிறுத்திக்க” என்று உறுமினார் கந்தசாமிப் பிள்ளை. ‘இந்த பிடிவாதம் பிடிச்ச முரட்டு புருஷன் கிட்டே இனி பேசிப் பிரயோஜனம் இல்லே’ என்று


சிலிர்ப்பு

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘பெரிய டாக்டர்’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). ஆனால் அக்கம் பக்கத்திலுள்ள மாமிகள் எங்களை அழைத்து வைத்துக்கொண்டு வம்பு பேசுவார்கள். “ஏண்டி பசங்களா, உங்க அம்மா எங்கேடி?” என்று கேட்பார்கள். நாங்களும் அப்பாவியாக உள்குத்து புரியாமல், “அம்மா மானத்து ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கா என்று ஆரம்பித்து அத்தையும் பாட்டியும் எங்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்த கதைகளை எல்லாம் சீரியசாகச் சொல்லுவோம். அவர்களும் ரொம்ப அனுதாபத்துடன் கேட்டுக்கொண்டு “பாவம் குழந்தைகளுக்கு அம்மா செத்துப்போனது கூடத் தெரியலை…