Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: February 22, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அலர்

 

 “அவளைத் தொடர்வதை நிறுத்திக்கொள். வேலையை மட்டும் செய்.” எனது கைப்பேசி திரையை நண்பனின் அக்கறையான கோபம் பற்றவைத்தது. ஆழ்ந்த உறக்கம் இன்னமும் என் கண்களில் இருந்து கழன்றவில்லை. எல்லாம் அமைதியாகி விட்டது என நினைத்தேன், இனிமேல் அலை காணா கடல் போல வாழ்க்கைச் செல்ல நினைத்தேன். ஆனால், அம்மாவாசையில் உள்வாங்கும் கடல் போல வாழ்வும், பொருளும், திறமையும், செயலும் அனைத்தும் உள்வாங்கியது. இது யாவும் நடக்கும் என தெரிந்திருந்தால் அவளைக் கண்டிருக்க மாட்டேன்; பேசிருக்க மாட்டேன்; உதவிருக்க


மண்ணாங்கட்டி என்ன செய்யும்? – ஒரு பக்க கதை

 

 ‘திராட்சைப் பழம் சாப்பிடலாம் என்றால் ஏன் வைன் குடிக்கக்கூடாது?’ சாது பெரிதாக எதுவும் சாப்பிடுவதாகத் தெரியவில்லை. அனேகமாகப் பழங்களைத்தான் சாப்பிடுவது வழக்கம். அன்று புதிதாக ஆச்சிரமத்திற்குச் சேவை செய்ய வந்த சீடன்தான் பழத்தட்டுடன் அவரிடம் வந்தான். அவர் பழங்களைச் சாப்பிடும்போது அதை வியப்போடு பார்த்துக் கொண்டு நின்றான். சாது சாப்பிடுவதை நிறுத்திவிட்டு அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தார். ‘என்னப்பா அப்படிப் பார்க்கிறாய், நீ இன்னும் சாப்பிடவில்லையா?’ என்றார். ‘உங்களிடம் ஒரு சந்தேகம் கேட்கலாமா?’ என்றான் சீடன். ‘நிச்சயமாக, சந்தேகம்


கூடை

 

 சாகினி வழக்கம் போல அன்னிக்கு கோவிலுக்கு போயிருந்தா. அவளுக்கு கோவிலுக்கு போறதுனா ரொம்ப இஷ்டம். வாரத்தில் திங்கள், செவ்வாய்,சனி இப்படி மூன்று நாள் போயிடுவா.இது தவிர பிரதோஷம்,சங்கடகரசதுர்த்தி இப்படி எதாச்சு ஒன்னு வேற கிழமைகள் வந்தா இந்த மூன்று நாள் கணக்கோட அதுவும் சேர்ந்திக்கும். அவள் தோழிகள் இதுக்காக பல நாள் அவளை கிண்டல் செஞ்சதும் உண்டு. இந்த வயசுல ஜாலியா லைஃப என்ஜாய் பண்றத விட்டுட்டு எப்போதும் கோவில் கோவில்னு சுத்துரியேனு.அதுக்கு இது வரை அவங்களோட


தண்டனை

 

 வாசலில் போலீஸ் ஜீப் வந்து நின்று எஸ்.ஐ.யும் கான்ஸ்டபிள்களும் இறங்கி வீட்டினுள் நுழைந்து கணவர் இறந்து ஒரு வாரம் ஆன துக்கத்தில் இருந்த ரூபாவிடம் விசரிக்க வந்தனர். போலிஸின் வருகை கண்டு ரூபாவும் அறையை விட்டு வெளியே வந்து வறண்டாவில் கண்ணீரீடன் நிற்க எஸ்.ஐ. ருபாவை பார்த்து, “வணக்கமா” “வணக்கங்க” “அம்மா உங்க கணவரின் இறப்பு உங்களால் தாங்க முடியாதுதான் ஆனால் உங்க கணவரின் இறப்பில் சந்தேகம் இருப்பதாகவும் அவர் தானா இறக்கவில்லை தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும்


தனி குடித்தனம்

 

 தன் மனைவி கனகு அழுதுகொண்டிருப்பதை பார்த்த ராஜேந்திரனுக்கு மனசு கஷ்டமாக இருந்தது. இங்க பாரு கனகு எதுக்கு அழுகறே? உன் மகன் உனக்கு அனுசரணையா பேசலையின்னு தானே அழுகறே ? விட்டு தள்ளு, அது அவன் வாழ்க்கை, தன்னோட பொண்டாட்டி மனசு கஷ்டப்படக் கூடாதுன்னு நினைக்கிறான்.உனக்கு ஏற்கனவே பி.பி இருக்கு, இதுல வீணா மனசை போட்டு அலட்டிகிட்டா தேவையில்லாம, உடம்புக்குத்தான் தொந்தரவு வரும். அவளை தேற்றினார். அவள் விசும்பலுடன், ஏங்க நியாயமுன்னு ஒண்ணு இல்லையா? சாயங்காலம் அவன்


நீலவேணி

 

 ஆசையே துன்பத்துக்கு காரணம் என்கிற தத்துவத்தை எல்லாம் விடுங்கள். ஏனோ தெரியவில்லை. என்னைப் பார்த்ததுமே அடைந்துவிட வேண்டும் என்றுதான் எல்லா பாவிகளும் ஆசைப்படுகிறார்கள். இது என் பிறப்பின் வரமா சாபமா? “பரிகாரி” பரிவு காட்டுவதைப் போன்ற நாடகத்தொனியில் அவன் அழைத்தது நன்றாகவே கேட்டது. ஆனாலும் கேளாதது போல வாளாவிருந்தேன். நானென்ன அவன் மனைவியா. அழைத்ததுமே போக. மீண்டும் குரலுயத்தி அழைத்தான். “பரிகாரீஈஈஈஈஈஈஈஈ” ஜனநடமாட்டம் அதிகரித்திருந்த முன்மாலைப் பொழுது. சந்தையே திரும்பிப் பார்த்தது. நான் திரும்பவில்லை. அமர்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து


தூலம்

 

 தூலம் முறிந்து- அம்மா மட்டும் நெடு நாட்களாகச் சொல்லிக்கொண்டி ருந்தாள்; அடே, உளுத்துப் போச்சுடா. செல்லுப் புழு தாராளமா புகுந்து புறப்படறதடா. கவனிங்கோடா. அப்பா வீடு வாங்கின் சமத்தை மெச்சிக்கோ. (வெளி யில் சொல்லவில்லை) என்னை என்ன பண்ணச் சொல்றே நானும் விசாரிச்சாச்சு. இரண்டு தூலங்கள்ை யும் மாற்ற, கூலி உட்பட 450 ரூபாய் ஆகுமாம். எதுக்கும் 500 ரூபாய் தயார் பண்ணி வெச்சுக்கிட்டு என்னைக் கூப்பி டுங்க. தச்சன் சிரிக்கிறான், துாலத்தைப் பார்த்து. தூலம் முறிந்து


முதிர்ச்சி…!

 

 ‘ நம்ம நாட்டுல வரதட்சணை என்கிறது பெரிய சாபக்கேடாய் போயிடுச்சு. எந்த படுவாவி இந்தத் தீயை முட்டினானோ…?! அவன் போயிட்டான். ஆனா.. அந்தத் தீ இந்த நாட்டை ரொம்ப உக்கிரமாய் பொசுக்குது. இதனால ரொம்ப பொண்ணுங்க திருமணம் ஆகாமலேயே ‘ நின்னுடுறாங்க..’ எவ்வளவு பெரிய கொடுமை. !! எங்க அப்பா காலத்துல…. ” மாப்பிள்ளை ! பொண்ணுக்கு எத்தினி பவுன் போட்டு கட்டிக்கிட்டுப் போறீங்கன்னு ..? ” – கேட்பாங்களாம் ! அப்பா சொல்லுவாரு அம்மாவும் சொல்வாங்க.


என்னாலேயே முடியலையே..அவனால் எப்படி..

 

 பாகம்-1 லதாவும் ரவியும் ஒருவரை ஒருவர் மிகவும் பிடித்து காதலித்து வந்தார்கள்.ஒருவரை மற்றொ ருவர் நன்றாகப் புரிந்துக் கொண்டு தான் கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ள வேன்டும் என்று நினைத்து இரண்டு வருஷம் காதலித்த பின்பு தான் கல்யாணம் ஒரு நாள் பண்ணிக் கொண்டார்கள்.அடுத்த ரெண்டு வருஷத்தில் அவரவர் விருப்பு,வெறுப்பு, பிடித்தது,பிடிக்காதது, எல்லாம் அணு அணுவாக அலசி ஒருவர் மனதை நன்றாக புரிந்துக் கொண்டதால் சந்தோஷமா வாழ்ந்து வந்தார்கள்.அவர்கள் விரும்பியபடி மூன்று வருஷம் கழித்து ஒரு குழந்தையை பெற்றுக்கொண்டார்கள்.லதா


பழுப்பு நிறக் கவர்

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘கோயில் விளையாட்டு’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). ‘யெல்லோ பேஜஸ்’ மூலமாக வெடினரி டாக்டர்களின் சிலரது தொலைபேசி எண்களைத் தேடியெடுத்துத் தொடர்பு கொள்ள முயன்றோம். அன்று தீபாவளி என்பதால் ஒருவரும் கிடைக்கவில்லை. கடைசியில் ‘ப்ளூ க்ராஸ்’ அமைப்பிற்கு தொடர்பு கொண்டோம். அவர்களோ “இன்று ஏற்கனவே நிறைய கேஸ்கள் இருக்கின்றன… நாளைக்கு வண்டியை அனுப்புகிறோம்” என்று சொல்லிவிட்டார்கள். பூனைக் குட்டிகளுக்கு ஏதாவது ஒன்று கிடக்க ஒன்று ஆகிவிட்டால்? அதற்கு மேல் நினைத்துப் பார்க்கவே