கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: January 3, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஆதங்கம்

 

 “உங்களுக்கு சொரணையே கிடையாதா?” பொழுது சுபமாக விடிந்திருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டார் பசுபதி. என்ன சொன்னே…? என்றார் மீண்டும். காதில் விழுந்ததுதான். விழாததுபோல் கேட்பதில் ஒரு சந்தோஷம். விஷயத்தை அல்லது சூழலை லகுவாக்கும் உத்தி. எதுக்குமே உங்களுக்கு சொரணையே கிடையாதான்னு கேட்டேன்… எதுக்கு அப்டிக் கேட்கிறே? ஒரு விஷயம் காதுல விழுந்தவுடனே கொதிச்சு எழணுமா? அப்பத்தான் நீ சொல்ற சொரணை இருக்கிறதா அர்த்தமா? அதுக்கு ஒரு வயசு, அனுபவம், நேரம் காலம்னு ஏதும் கிடையாதா? – வெகு


கனவு

 

 ஸ்ரீதரிடம் சம்பளம் வாங்கிட்டு தயக்கமாக நின்றார் ஆறுமுகம். “ம்ம்ம்… என்னங்கய்யா சொல்லுங்க” “ஐயா… நான் ஊருக்கே கிளம்பீர்லாம்னு இருக்கங்க” “ஏன் என்னாச்சு? திடீர்னு சொல்றீங்க” “அதுவந்துங்.. உடம்பு சரியில்லைங்க ராவெல்லாம் தூக்க முழிக்கறது நம்ம உடம்புக்கு ஒத்துக்கலைங்க” “அப்படியா… என்னாச்சு உடம்புக்கு” “காலை எந்திரிச்ச தலை சுத்துதுங்க மதியன வெய்யநேர கண்ண கட்டி இருட்டாயிருது” “அப்படியா.. அதுக்கு எதாவது டாக்டரகீது பாத்து உடம்ப சரிபண்ணிட்டு வேலைய பாக்கலாமல்ல ஏன்ஒரேடியா வேலையே வேணானுட்டு போறீங்க? இல்லைங்கய்யா ஊரைவிட்டு வந்து


விடியாத இரவுகள்

 

 ராதா,நல்லா யோசித்துக்கோ, நீ சுமக்கிறது சரியில்லை, சீக்கிரமாக ஒரு முடிவை எடு,அதன் பிறகு உனக்கு பிடித்த வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள், உங்க அத்தையே அப்படி சொல்றாங்க, அப்புறம் நீ ஏன் கவலைப்படுகிறாய்? என அறிவுறுத்திக் கொண்டு இருந்தாள் மாலா. மாலா ராதாவின் பள்ளிக்காலத் தோழி, இவளைப் பார்க்க ஒரு மாலை வேளையில் வந்து இருந்தாள். ராதா, மணமாகி ஐந்தே மாதங்கள் தன் கணவனுடன் வாழ்ந்து, பதினாறு வார கருவை சுமக்கும் இளம் விதவை பெண். உறவு என்று சொல்லிக்க


உழைக்கும் கரங்கள்

 

 உலக வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட்ட பல உன்னத வரலாறுகள் ஆங்காங்கே ஆழப்பதிந்து காணப்படுகின்றன. அத்தகைய வரலாறுகள்தான் இன்றும்கூட மானிடவியல் வரலாற்றுக்கு அணி சேர்ப்பனவாக உள்ளன. பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு இங்கிலாந்தின் நியூரம்போக் பிரதேசத்தின் கிராமமொன்றில் ஒரு ஏழைத்தொழிலாளியின் மகனாகப் பிறந்த அல்பிரெச்ட் டூரர் என்பாரின் வரலாறும் அத்தகைய உன்னதம் மிக்க கதையாகவே கருதப்படுகிறது. டூரர் என்ற அந்த பதினைந்து வயது இளைஞன் அவர்கள் குடும்பத்தின் பதினெட்டு பிள்ளைகளில் ஒருவனாக இருந்தான். அவனின் தந்தை அல்பிரெச்ட் அருகில் இருந்த கல்லுடைக்கும்


தனக்கு மட்டும்

 

 அந்த கடையின் கணக்குப்பிள்ளை ஏகாமபரம் அண்ணாச்சிக்கு இன்னைக்கு கோபமின்னா கோபம் இலேசுப்பட்ட கோபமில்ல, ஒரு பய அவருகிட்ட வாய கொடுக்க வரலை, அப்படி இருந்துச்சு அவர் முகம். யாரு போய் பேசறதுன்னு, பம்மிகிட்டு அந்தா இந்தான்னு மிரளுறானுங்க. என்னாச்சு இந்த அண்ணாச்சிக்கு? விசயம் கொஞ்சம் முக்கியந்தான் கட்டிக்கொடுத்த பொண்ணு முழுகாம இருக்கா, அவளை மாப்பிள்ளை வீட்டுல இருந்து வளைகாப்பு பண்ணி கூட்டியாரணும். இது ஏழு மாசம், எப்படியும் இழுத்து புடிச்சு செலவு பண்ணாலும் ஏழெட்டாயிரம் கழண்டிடும். நேத்து