கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: November 12, 2019

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒரு ஐந்து வருடங்கள்…

 

 வாழ்க்கையில் நான் ஐந்து வருடங்கள் பின்தங்கியுள்ளதாய் உணர்கிறேன்…. இவ்வளவு நாளும் அதனை நான் புரிந்துகொள்ளவில்லை.. அவருடன் நெருங்கி பழக ஆரம்பித்த நாள் முதல் இதனை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உணர துவங்கினேன்.. எனது பெயர் ரஹீம்.. நான் பிறந்து வளந்த ஊர் ஒரு காலத்தில் முத்தூர் என்றழைக்கப்பட்ட மூதூர். என் வாழ்வின் கடந்தகாலம் எதுவுமே நானாக தேர்ந்தேடுத்தது கிடையாது… எனக்கென நடந்துமுடிந்த ஒவ்வொரு கட்டங்களும் யாரோ ஒருவரால் எனக்காக தெரிவுசெய்யப்பட்டு திணிக்கப்பட்டது.. அல்லது சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளால் தானாக பிணைந்துகொண்டது..


குறி

 

 குப்பென்று வீசிய முகப்பவுடர் வாசம் தன் பக்கத்தில் அதே இருக்கையின் ஒரு பகுதியில் உட்கார்ந்திருப்பவளிடமிருந்து ஊடாடியதை உணர்ந்தான் அவன்..காலி இருக்கையில் யாரோ பெண் உட்கார்கிறார் என்பது கிளர்ச்சியூட்டுவதாக இருந்தது. யார் என்று கூர்ந்து பார்ப்பது நாகரீகமாக இருக்காது என்று முகத்தை ஜன்னல் பக்கம் திருப்பி வெளிக்காட்சியைப் பார்த்தான், குமரன் நினைவு மண்டபத்தைக் கடந்து பேருந்து அண்ணாவையும் பெரியாரையும் ஒருங்கே காட்டியபடி நகர்ந்தது. அதீத பவுடர் வாசமும் இன்னொரு உடமபு வெகு அருகிலிருப்பதும் உடம்பைக்கிளர்ச்சி கொள்ளச்செய்தது அவனுக்கு. பாலம்


அவனும் மதுவும்

 

 அது ஒரு இலையுதிகாலத்தின் இதம் கலந்த மாலை வேளை. மிகப் பிரமாண்டமான உல்லாச விடுதியில் ( கோட்டல்) வரவேற்பு மண்டபத்தில் இரவு நேர விருந்துபசாரத்திற்காக காத்திருக்கின்றார்கள். வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் ஓசைபோல் கேட்கிறது ஆங்காங்கே குழுமி நின்று பேசிக்கொண்டிருப்பவர்களின் இரைச்சலான பேச்சு. முகம் தெரியாத பல நபர்களுக்கிடையில் ஒரு சில தெரிந்த நபர்களோடு அனு. நாடுதழுவிய ரீதியில் மருந்து உற்பத்தி தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரியும் பொறியியலாளர்கள்,தொழில் நுட்பவியலாளர்களுக்கான இரண்டு நாள் கருத்தரங்கு ஒன்றிற்காக சென்றிருந்தாள் அனு. அவளது தொழிற்சாலையிலிருந்து


சண்முகம் சம்மரி

 

 முன்னுரை சம்மரிக்கும் செம்மறி ஆட்டுக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை . சம்மரி என்ற ஆங்கில சொல்லின் அர்த்தம் அரசிலோ அல்லது தனியார் நிறுவனங்களிலோ வேலை செய்யும் நண்பர்கள் வதியும் இடம் என்பதாகும். பிரிட்டிஷ் ஆட்சி காலத்தில் இராணுவ வீரர்கள் தங்கிய இடத்தை சம்மரி என்ற அழைத்தனர். அந்த பெயர் இலங்கையில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சி முடிந்ததும் கொழும்பில் வேலை செய்பவர்கள் தங்கும் வீட்டை சம்மரி என அழைத்தனர் . இந்த கதை அத்தகைய விடுதியில் நடந்த சம்பவத்தைக் கருவாகக்


ஆசிரியரை புரிந்து கொண்ட மாணவர்கள்

 

 “கர்ணபுரம்” என்னும் ஒரு சிற்றூர்.அது நகர வளர்ச்சி பெற்ற ஊர் என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும், ஒரு ஊருக்கு உண்டான அடிப்படை வசதிகள் கொண்ட ஊராகத்தான் இருந்தது. நூலகம் முதல் பள்ளி வரை எல்லாமே இருந்தது.அந்த ஊரில் காலை நேரத்தில் இந்த கதையை ஒரு குடும்ப தலைவரின் குரலில் ஆரம்பிப்போம். ரகு..ரகு..டேய் ரகுநாதா..அப்பாவின் கர்ண கடூரமான குரல் கேட்டு தூங்கிக்கோண்டிருந்த ரகு தடாலென எழுந்து வந்தான். ஏண்டா தடி மாடு இன்னைக்கு லீவுன்னா எட்டு மணி வரைக்கும் தூங்குவயா?