கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: October 6, 2019

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கறுத்த கொழுப்பான் மரத்தடியில்…

 

 சிவநேசன் நேசையா தன் வீட்டு வாசல் முற்றத்தில் கறுத்தக் கொழும்பான் மரத்துக்கு அடியில் போடப்பட்டிருந்த அந்த சிமெண்ட் பெஞ்சியில் அமர்ந்து கடுமையாக யோசித்துக் கொண்டிருந்தார் . பத்து வருடங்களுக்கு முதல் அவுஸ்ரேலிய நாட்டுக்கு சென்று குடியேறிவிட்ட அவரது மகனும் மகளும் அங்கேயே நிரந்தரமாக தங்கி விட்டனர் . அவர்களுக்கு அங்கே வேலையும் வீடும் கூட கிடைத்துவிட்டது. அங்கே அவர்களுக்கு திருமணமும் நடந்து பேரப்பிள்ளைகளும் பிறந்துவிட்டனர் . அவரது மனைவி காலமாகி சில வருடங்கள் ஓடி மறைந்து விட்டன.


பார்வைகள்

 

 நிறை மாத வயிறோடு அந்த பேருந்து நிறுத்தத்தில் டாக்ஸிக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தாள் பிரேமா. அபுதாபியில் காலை வெயிலோடு நல்ல தூசுக் காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது. கடந்து போன டாக்சி ஒன்றில் பயணிகள் நிறைந்து காணப்பட்டது. ஒன்பது மணிக்கு ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கவேண்டும். செல்பேசியில் நேரம் பார்த்தாள். எட்டரை. வரும்போது கைகடியாரம் கட்ட மறந்து விட்டிருந்தாள். கடந்து போன ஒரு அபுதாபி அரசுப் பேருந்தும் அன்றைக்குப் பார்த்து இவள் ஏறமுடியாத அளவு கூட்டம் நிறைந்து வந்து இன்னும் அதிகம் பேரை


காதலும் கற்று மற…

 

 ராஜன் எங்கள் அலுவலகத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்தபோது அவனுக்கு இருபது வயதுதான்; சென்னை ஆசாமி அல்ல. திருநெல்வேலிக்கு அருகில் இருந்த ஒரு சிறு நகரின் ‘பாலிடெக்னிக்’கில் கம்ப்யூட்டர் பயின்று இரண்டு மாசங்கள் ஏதோவொரு நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தபின் ‘ஹார்ட்வேர்’ இஞ்சினியராக எங்களிடம் வந்தவன். ஏ.எம்.ஸி. எனப்படும் ஆண்டு முழுவதுமான சேவைக்கான ஒப்பந்தத்தில் அவனை இங்கு அனுப்பி இருந்தது. அவனுக்குக் கணினி பற்றிய பல விஷயங்கள் அப்போது தெரியாது. அந்தப் பகுதியில் வேலை செய்பவர்களிடம் இணைந்துதான் அவன் அலுவல்; நிறுவனத்தின்


காயாவும் அவள் கோபமும்!

 

 காயா, அவள்தான் வீட்டில் கடைசிப்பிள்ளை. அவள் இப்பொழுது மிகவும் கோவமாக இருக்கிறாள். காலையில் கனவு கண்டனீங்களா? என்று மிகவும் பயமுறுத்தும் குரலில் கேட்டார் அப்பா. இல்லை, என்று சத்தமிட்டு கூறினாள் காயா. இல்லை, இல்லை இல்லை என்று கத்தினாள். வா இங்கே, காலை உணவு தயாராக இருக்கிறது என்றார் அம்மா. இல்லை எனக்கு வேண்டாம் என்றார் காயா. இப்பொழுது காலை உணவு சாப்பிட வேண்டிய நேரம், என்றார் அம்மா மிகவும் கண்டிப்புடன். வேண்டாம்! என்று உரத்து அழுதார்


நேர் காணல்

 

 வெளி உலகில் தன்னை அதிகம் வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வராமலும்,தன்னை நம்பாமலும் பிரிந்து சென்று விட்ட தன் மகனை நினைத்து பெரிதும் கலங்கிக்கொண்டிருந்த தனவந்தரான சூரிய நாராயணன் தற்போது வந்த தொலை பேசி அழைப்பால் இறுதலை கொள்ளி எறும்பாய் தவித்துக்கொண்டிருக்கிறார். சூரிய நாராயணன் அந்த ஊரின் பிரபல புள்ளி. பல நிறுவனங்களை நடத்திக்கொண்டிருப்பவர், பலவித தான தருமங்களையும் அந்த ஊரில் செய்து கொண்டுள்ளவர், அன்று காலையில் அலுவலகத்தில் தனக்கு போன் மூலம் வந்த தகவலை பற்றி சிந்தித்து கொண்டிருந்தார்.