கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: August 2018

67 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

உதவி… உதவி…

 

 நத்தை ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது. “நத்தையே, என்ன இவ்வளவு மெதுவா போறே? கொஞ்சம் வேகமாகப் போ” என்றது வரிசையில் வந்துகொண்டிருந்த எறும்புகளில் ஒன்று. “கிண்டலா? என்னால் எப்படி வேகமாகப் போகமுடியும்?” என்றது நத்தை. “நத்தையே, உன்னோட நல்லதுக்குத்தான் சொல்றேன். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல மழை அதிகமா பெய்யப் போகுது. அந்த மழை வெள்ளத்துல மாட்டிக்காம, பாதுகாப்பான இடத்துக்குப் போயிடு” என்று எச்சரிக்கை செய்தது எறும்பு. “அப்படியா! ரொம்ப நன்றி. நான் அந்த மரமல்லி மரத்துக்குக் கீழேதான் இருக்கேன்” என்றது


வாட்ச்

 

 எல்லாருமே அலுவலகத்தில் பரபரப்பாக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். மணியும் 1:30 நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அருகில் இருப்பவருக்கு பசி வர ஆரம்பித்துவிட்டது. எங்கள் டீமில் அனைத்து நபர்களையும் சாப்பாட்டுக்கு ஒன்றாக அழைத்துச் செல்வது என்பது கடினமான பாறையை சிறு ஆணி கொண்டு பிளக்க முயற்சிப்பதாகும். இருந்தாலும் ஒவ்வொரு நாளும் அதில் வெற்றியே கிடைக்கும். ஒரு வழியாக எல்லாருமே சாப்பிட வந்தாயிற்று. இப்போது இன்னொரு பிரச்சனை என்னவென்றால் இடம் தேட வேண்டும். ஒன்று இரண்டு என்றால் பரவாயில்லை. நாங்களோ பத்து


தண்டனை

 

 மத்தியான நேரம். சித்திரகுப்தன் எருமை மாட்டின் கொம்பின் நுனியைக் கூர்மையாக்கிக் கொண்டிருந்தார். நன்றாகத் தண்ணீர் ஊற்றிக் கழுவினார். இருந்தும் அந்த எருமை மாடு கருகருன்னு இருட்டுப் போல கருப்பா இருந்தது. சிவந்த கண்களும் முறுக்கிய கொம்பும் யாருக்கும் பயத்தை வரவழைக்கும். பளிங்கு பாறையின் முன்னால் எமதர்மராஜா அலங்கரிக்கப்பட்ட உடையோடு நெஞ்சை நிமிர்த்தி ஒருமுறை அகலமாய் வாயைத் திறந்து சிரித்துக்கொண்டார். அவரின் கர்ஜனையால் எமலோகமே அதிர்ந்தது. எருமை மாட்டின் மீது அமர்ந்து கொண்டு இன்றையத் தொழிலுக்குப் பூலோகம் கிளம்பிவிட்டார்.


விற்பனைக்கு அல்ல

 

 டவுன் பஸ் அந்த நகைக் கடைக்கு ஐம்பது அடி முன்பே பயணிகளை இறக்கி விட்டது. லக்ஷ்மி தனது கையில் சுருட்டி வைத்துக் கொண்டிருந்த மஞ்சள்பையைக் கைகளில் இறுக்கி வைத்தபடி கீழே இறங்கினாள். அது தீபாவளி சீசன் என்பதால் கூட்ட நெரிசலில் ஜேப்படி நடப்பதற்கு வாய்ய்ப்புகள் அதிகம். அவள் கையில் சுருட்டி வைத்திருக்கும் மஞ்சள்பை அவளுடைய முழு வாழ்வின் கனவு. அதனை அத்தனை எளிதில் பறிகொடுக்க அவள் தயாராக இல்லை. அந்த நகைக் கடையை இதே வீதியில் கடந்து


விடியலைத்தேடி

 

 இன்று ஆஃபீசிலிருந்து சீக்கிரம் கிளம்பி விடலாம் என்று ஒவ்வொரு நாளும் மனது ஆசைப்படும். ஆடிட் நேரங்களில் சொல்லவே வேண்டாம் லெட்ஜரை சரிபார்க்க, டேலி செய்ய என்று நேரம் போவதே தெரியாது. எல்லா வேலைகளையும் முடித்துக்கொண்டு கிளம்ப ஏறத்தாழ நள்ளிரவு நெருங்கிவிடும். அன்றும் அப்படித்தான். அலுவலகத்திலிருந்து கிளம்ப இரவு நேரமாகிவிடடது. அலுவலகத்திலிருந்து அம்பத்தூர் ரயில் நிலையம் வரை கார் ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். . அதிகாலை அல்லது இரவு ரயில் பயணாங்களில் என்ன ஒரு சௌகரியம் என்றால், ரயிலில் ஜன்னலோர